1588.04.19
Król* nadaje w dożywocie Stefanowi Lepsen (in. Lepsin, Lepsein), królewskiemu serwitorowi, dom** w Krakowie położony pod zamkiem królewskim. Dom ten posiadał zmarły Marian Przyłęcki, sędzia grodzki krakowski3. Podaje się do wiadomości Michała Maleczkowskiego, wielkorządcy krakowskiego, który ma przekazać budynek Lepseniemu
łac.
Datum: Kraków. *Tytulacja wyodrębniona nad dokumentem: Sigismundus tertius Dei gratia Rex Poloniae Magnus Dux Lithuaniae Russiae Prussiae Masouiae Samogitiae Livoniaque etc nec non eadem gratia designatus Rex Sueciae Magni Ducatus Finlandiae haeres. **Chodzi tu zapewne o dworek na Podzamczu, opodal kanału odprowadzającego nieczystości z zamku krakowskiego, zob. Franciszek Leśniak, Wielkorządcy krakowscy XVI-XVIII wieku, Kraków 1996, s. 68, zob. też dok. 286. 3 Marian (Marcjan) Przyłęcki zmarł w 1583 r. PSB T. XXIX s. 197-199.
MK 135, k. 1-1v. [SKM IV, nr 1]
1588.04.28
Król potwierdza przywilej dla miasta Bielska, wydany przez Annę Jagiellonkę, ciotkę monarchy, w Warszawie 8 marca 1583 r. Przywilej dotyczył nadania mieszczanom lasu, o powierzchni odpowiadającej 120 włókom, która została im kiedyś odebrana po pomiarach gruntu, dekretem królowej. Mieszczanie uzyskali w sprawie rekompensaty zapewnienia Zygmunta Augusta i Stefana Batorego. Królowa potwierdza zatem obietnicę, którą już dała na piśmie, uwzględnia też dekret wydany na sejmie warszawskim między Stanisławem Trojanowskim*, leśniczym bielskim a mieszczanami. Obszar pod zamianę wyznaczyli komisarze królowej, którzy objechali teren. Królowa zostawiła pierwotnie sobie prawo do drzewa wolnego na tym terenie, jednak ponieważ jest go bardzo mało, ustępuje mieszczanom z tego prawa. Mieszczanie bielscy siedząc przy wielkim gościńcu ponoszą bowiem duże szkody od żołnierzy. Królowa zwraca uwagę, by las nie był nadmiernie pustoszony. Leśniczy nie może bronić mieszczanom wyrębu pod groźbą niełaski i karą 200 kóp groszy litewskich.
łac., pol.
Datum: Kraków. *S. Trojanowski, herbu Szeliga, leśniczy bielski, żołnierz, K. Niesiecki, Herbarz Polski, Lipsk 1842, T.IX s.120. Zob. też A. Kołodziejczyk, Puszcze na Podlasiu, ich kolonizacja i podziały w XV-XVI wieku, [w:] Puszcze wielkoksiążęce na pólnocnym Podlasiu i zachodniej Grodzieńszczyźnie w XV-XVI wieku, pod red. J. Śliwińskiego, Olsztyn 2007, s. 240-242.
MK 135, k. 1v-3 [SKM IV, nr 2]
1588.04.28
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Stanisława Kuczkowskiego i Stanisława Rusinowskiego. Zobowiązali się wypełnić postanowienia wzajemnego zapisu, uczynionego przez nich w Krakowie w dzień Wniebowstąpienia Pańskiego, 27 maja 1588 r. Zapis ten został przez nich podpisany i opieczętowany. Wadium w sprawie wynosi 10 000 złotych. Właściwe w sprawie będą wszystkie sądy grodzkie województwa kaliskiego i sandomierskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 3-4 [SKM IV, nr 3]
1588.04.28
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego wielkiego koronnego, starostę brańskiego, rogoźnieńskiego, suraskiego, świeckiego z jednej i Stanisława Kuczkowskiego oraz Stanisława Rusinowskiego z drugiej strony. Zobowiązali się oni wypełnić postanowienia wzajemnego zapisu, uczynionego przez nich w Krakowie 20 maja 1588 r. Zapis dotyczył pewnych sum, został przez nich podpisany i opieczętowany. Wadium w sprawie wynosi 10 tysięcy złotych. Właściwe w sprawie będą wszystkie sądy zadworne królewskie i sąd grodzki radomski.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 4-5 [SKM IV, nr 4]
1588.04.28
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Stanisława Kuczkowskiego i Stanisława Rusinowskiego. Zapisali oni na wszystkich dobrach 1500 florenów, które są winni Stanisławowi Makowieckiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu i pisarzowi skarbu koronnego. Zobowiązują się spłacać dług w ratach po 500 złotych na każde święto Tomasza Apostoła [21 grudnia], począwszy od roku 1588. Spłata nastąpi w urzędzie grodzkim krakowskim. Wadium w sprawie odpowiada sumie długu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 5v-6v. [SKM IV, nr 5]
1588.04.28
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Jana Rusinowskiego z powiatu inowrocławskiego. Rusinowski zapisał na swoich dobrach 5 000 złotych Janowi Dulskiemu, kasztelanowi chełmińskiemu, podskarbiemu wielkiemu koronnemu, staroscie brańskiemu, rogoźnieńskiemu, suraskiemu, świeckiemu. Zobowiązał się tez do spłaty tej sumy w urzędzie grodzkim warszawskim w święto Jana Chrzciciela (24 czerwca). Wadium w sprawie odpowiada kwocie zapisu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 6v-7v [SKM IV, nr 6]
1588.04.30
Król udziela zgody Wojciechowi Granowskiemu na wykup dożywotnich praw do wójtostwa we wsi Łopuchowa, w starostwie dobczyckim. Granowski zasłużył się jako żołnierz za Stefana Batorego. Brał udział we wszystkich wyprawach na Moskwę. Prawa może odkupić od spadkobierców zmarłego Jaźwieckiego (Jazwieczki), który był ostatnim prawnym posiadaczem Łopuchowej.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 7v-8v [SKM IV, nr 7]
1588.04.30
Król nadaje urząd wojewody rawskiego Stanisławowi Gostomskiemu z Leżenic, kasztelanowi sochaczewskiemu, staroście radomskiemu. Gostomski zasłużył się szczególnie w czasie bezkrólewia, broniąc Rzeczpospolitą przed wichrzycielami. Okazał też pomoc nowo obranemu królowi, walcząc w Krakowie na czele zaciągniętej na swój koszt jazdy. Urząd wojewody obejmuje po swoim zmarłym ojcu, Anzelmie Gostomskim z Leżenic.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 8v-9v [SKM IV, nr 8]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Hieronima Gostomskiego z Leżenic, podkomorzego rawskiego, syna zmarłego Anzelma Gostomskiego, wojewody rawskiego, złożone osobiście przed aktami kancelarii koronnej. Gostomski skwitował w nim Aleksandra [Olelkowicza], księcia słuckiego z sumy 10 000 złotych. Sumę tę książę był winny Anzelmowi Gostomskiemu na mocy zapisu w księgach Trybunału Koronnego w Lublinie. Wadium w przypadku podniesienia bezprawnych roszczeń w sprawie wynosi 10 000 złotych. Właściwy do jej rozpatrzenia będzie sąd grodzki stężycki albo lubelski.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 9v-10v [SKM IV, nr 9]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Stanisława Ligęzy, starosty opoczyńskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Ligęza zapisał w nim na wszystkich swoich dobrach swój dług wobec Katarzyny Sierakowskiej z Bogusławic, wdowy po Wincentym Przerembskim, kasztelanie rozpirskim. Dług ten wynosił 2000 złotych. Ma zostać spłacony na przyszłe święto Obrzezania Pańskiego [1 stycznia] roku 1589 w urzędzie grodzkim Nowego Miasta Korczyna. Wadium odpowiada wysokości długu. Ligęza zobowiązał się także, że jego żona, Katarzyna z Obrazowa w ciągu roku stanie z dwoma współświadkami z rodu ojca i zezna zapis tego długu na swojej oprawie. Wadium odpowiada i w tej sprawie sumie zadłużenia. Ligęza zobowiązuje się też stanąć przed sądem grodzkim radomskim lub piotrkowskim na pierwszym terminie w sprawie wadiów.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 10v-12 [SKM IV, nr 10]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Stanisława Ligęzę, starotę opoczyńskiego i Katarzynę Sierakowską (Szierakowska) z Bogusławic, wdowę po Wincentym Przerembskim. Zawarli oni pewną umowę dotyczącą spraw majątkowych, w Krakowie 23 maja 1588 r. (feria secunda ante festum Ascensionis Domini in Coelum). Wadium w sprawie wynosi 3 000 złotych. Strony zobowiązują się, że w sprawie wadium staną w pierwszym terminie w sądzie grodzkim radomskim lub piotrkowskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 12-12v [SKM IV, nr 11]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Jana Olbieckiego złożone przed aktami kancelarii koronnej. Skwitował on Dominika Alemani, kuchmistrza Stefana Batorego, z długu 3 000 złotych. Dług ten został zapisany w księdze kancelarii mniejszej koronnej pod datą 19 lipca 1585 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k.13 [SKM IV, nr 12]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Jana Olbieckiego złożone przed aktami kancelarii koronnej. Olbiecki, wyprzedzając czas upływu dzierżawy wsi Psary, którą wydzieżawił od Dominika Alemaniego, kuchmistrza Stefana Batorego, oddaje ją Alemaniemu z powrotem w posiadanie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k.13v [SKM IV, nr 13]
1588.04.31
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Fanello, pana na Bystrzycy (in Bystrzycze) stolnika lubelskiego i dworzanina królewskiego. Dla odebrania zeznania do chorego wysłany został Stanisław Sieciński, prepozyt lubaczowski i sekretarz królewski, który wniósł je do akt kancelarii koronnej. Troszcząc się o bezpieczeństwo swoich dóbr i o córkę Annę, którą ma ze związku ze zmarłą Heleną Rokoszówną, Fanello ustanawia opiekunów córki. Głównym opiekunem (defensor) wszystkich dóbr ma być Jan Dulski, kasztelan chełmiński, skarbnik Królestwa. Pozostałymi opiekunami i kuratorami (tutores vero et curatores) mają być: matka zeznającego, Barbara z Charlęży (de Charlez) Stadnicka, która wychowywać będzie Annę aż do jej zamążpójścia, a także Dominik Alamani, żupnik olkuski, Krzysztof Krupka, dworzanin królewski, Jakub Dembołęcki i Piotr Żaboklicki, powinowaci*.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. też zeznanie Mikołaja Fannello w Sumariuszu Metryki Koronnej, T. III, nr 302.
MK 135, k. 13v-14v [SKM IV, nr 14]
1588.04.31
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Fanello, pana na Bystrzycy (in Bystrzycze) stolnika lubelskiego i dworzanina królewskiego. Dla odebrania zeznania do chorego wysłany został Stanisław Sieciński, prepozyt lubaczowski i sekretarz królewski, który wniósł je do akt kancelarii koronnej. Fanello zeznał zapis swoich wszystkich dóbr na korzyść swojej córki Anny. Zapis obejmuje też dobra, które uzyskał od zmarłej żony, Heleny Rokoszówny. Fanello zastrzega sobie tylko dożywocie na tychże dobrach.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 15-15v [SKM IV, nr 15]
1588.04.31
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Fanello, pana na Bystrzycy (in Bystrzycze), stolnika lubelskiego i dworzanina królewskiego. Dla odebrania zeznania do chorego wysłany został Stanisław Sieciński, prepozyt lubaczowski i sekretarz królewski, który wniósł je do akt kancelarii koronnej. Fanello zeznał, że wydzierżawia pewne dobra swojej matce, Barbarze z Charlęż Stadnickiej, córce zmarłego Mikołaja Stadnickiego ze Żmigrodu, burgrabiego zamku krakowskiego. Dobra to wsie królewskie: Ostroczecz, Misticze, Sanniki, położone w ziemi przemyskiej a także wieś Borunicze, położona w ziemi krakowskiej. Fanello posiada je dożywotnio mocą nadania królewskiego. Wydzierżawia je, za zgodą króla, wydaną w Krakowie 23 kwietnia 1588 roku, na okres trzech lat, do Zielonych Świąt 1591 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 15v-16 [SKM IV, nr 16]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie ur. Katarzyny Sierakowskiej (Szirakowska) z Bogusławic, wdowy po Wincentym Przerembskim, kasztelanie rospirskim i staroście opoczyńskim, złożone przed aktami kancelarii koronnej.Sierakowska zeznała cesję przysługujących jej praw do pewnych sum na dobrach starostwa opoczyńskiego na rzecz Stanisława Ligęzy, nowego starosty*. Zapisy te dotyczyły wsi Demba, Demborzeczka, Brudzewicze, Wola Brudzewska, Malszicze, Radzicze, Domasno, Świerczinka i Klonna, przyznanych staroście w dożywocie przez Henryka Walezego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. SMK t. II nr 40. Stanisław Ligęza uzyskał starostwo opoczyńskie z prawem wykupu starych sum od spadkobierców Przerembskiego 10 stycznia 1588 roku.
MK 135, k. 16v-17 [SKM IV, nr 17]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Stanisława Marcinowskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Marcinowski, za zgodą króla, zeznał zrzeczenie się swoich dożywotnich praw do wsi Bogucice (Boguczicze), w ziemi sandomierskiej, wsi nadanej mu przez Stefana Batorego. Zrzeka się tych praw na korzyść Andrzeja Rogulskiego, dworzanina królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 17-17v [SKM IV, nr 18]
1588.04.30
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Rogulskiego, dworzanina królewskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Rogulski zeznał dług w wysokości 3 700 złotych, który winien jest Stanisławowi Marcinowskiemu. Zapisuje tenże dług na wszystkich swoich dobrach, zobowiązuje się go spłacić w urzędzie grodzkim krakowskim. Pierwsza spłata w wysokości 700 złotych ma nastąpić po najbliższym święcie Jana Chrzciciela (24 czerwca), Następna, w wysokości 2 000 złotych, po święcie Trzech Króli w roku 1589. Trzecia i ostatnia, w wysokości 1000 złotych na święto Jana Chrzciciela w roku 1589. Wadium w sprawie odpowiada sumie długu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 17v-18v [SKM IV, nr 19]
1588.04
Król nadaje prawem dziedzicznym miasto Czeszybieszy, w województwie ruskim, rotmistrzowi Jakubowi Potockiemu. Potocki od lat młodzieńczych służył jako żołnierz Stefanowi Batoremu, potem bronił Węgier przed Turkami. Zasłużył się też broniąc Krakowa przed arcyksięciem Maksymilianem Habsburgiem, walcząc pod Byczyną, gdzie przełamał swoim oddziałem szyk jazdy niemieckiej. Potocki otrzymuje Czeszybieszy, które należały kiedyś prawem dziedzicznym do Krzysztofa Zborowskiego. Dobra te zostały zabrane Zborowskiemu za zbrodnię obrazy majestatu i zdradę kraju. Dekret w sprawie został ogłoszony na sejmie za panowania Stefana Batorego. Kwestię odpowiedniego wynagrodzenia Potockiego za zasługi podnosili różni dostojni mężowie, w tym Jan Zamoyski, kanclerz i hetman koronny. Lista świadków.
łac.
Datum: Kraków. Datum per manus Alberti Baranowski
MK 135, k. 18v-21v [SKM IV, nr 20]
1588.06.01
Król wynagradza żołnierską służbę Kaspra Trembińskiego (Trembinski) pod komendą rotmistrza Bujwida (Buywith)*. Nadaje Kasprowi prawo wykupu wójtostwa we wsi Staropole w dzierżawie sancelskiej (Sannelnsem), która wróciła do skarbu po śmierci Mikołaja Trembińskiego, podstarościego szydłowskiego. Kasper może wykupić sumy zapisane na wójtostwie, lub wynikające z wyceny komisarzy, z rąk spadkobierców Mikołaja, otrzymuje też dożywotnie prawo do tego wójtostwa.
łac.
Datum: Kraków. *wolne miejsce na imię
MK 135, k. 21v-22v [SKM IV, nr 21]
1588.06.01
Król wynagradza zasługi Stanisława Lanckorońskiego, starosty skalskiego, w zwalczaniu Tatarów na Podolu. Nadaje mu zatem w dożywocie wieś Piątniczany w powiecie kamienieckim. Uprzednio dzierżył te dobra Jan Korycki, który został ich pozbawiony na mocy dekretu królewskiego, za niepłacenie kwarty na obronę państwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 22v-23 [SKM IV, nr 22]
1588.06.01
Król aprobuje sprzedaż młyna zwanego Glowienkow, położonego w dobrach wsi Osiek w starostwie wieluńskim. W sprawie tej zwracali się do króla pewni doradcy. Młyn sprzedał Grzegorz Maciej zwany Głowienka, mający prawa do młyna po ojcu, Walentemu Wójcikowi (Woyczik), młynarzowi. Akt sprzedaży został wpisany do ksiąg grodzkich wieluńskich.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 23-23v [SKM IV, nr 23]
1588.06.01
Król powierza administrację żupami bydgoskimi w dożywocie Maciejowi Węgierskiemu, burgrabiemu gnieźnieńskiemu. W sprawie zwracali się do króla pewni doradcy. Węgierski towarzyszył orszakowi królewskiemu zmierzającemu do Krakowa, dowiódł wówczas swego oddania monarsze. Urząd wakuje po śmierci Stefana Grudzińskiemu (Grodzinski), kasztelana nakielskiego i starosty wałeckiego. Węgierski ma zarządzać nie tylko żupami bydgoskimi ale i solą przywożoną tam z żup Rusi. Pensja zarządcy pozostać ma na dotychczasowym poziomie, niezmienione też zostają zasady rozliczania ze skarbem.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.24-24v [SKM IV, nr 24]
1588.06.02
Król zgadza się, by Wojciech Kochlewski, pisarz mniejszej kancelarii koronnej, za zasługi mógł wykupić kuźnicę [lub kopalnię rudy: minera feraria] zwaną Błonie we wsi Braszowicze w powiecie sieradzkim. Może ją wykupić od spadkobierców zmarłego Sebastiana Klobera. Po wykupieniu dzierżyć ją będzie prawem dożywotnim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.24v-25 [SKM IV, nr 25]
1588.06.02
Król nadaje starostwo zatorskie z wszelkimi przynależnościami Marcinowi Leśniowolskiemu z Obór, kasztelanowi podlaskiemu. Leśniowolski wspierał króla w pierwzzym, najtrudniejszym okresie, po przybyciu do Rzeczypospolitej. Starostwo wakuje po śmierci Andrzeja hrabiego (comes) na Tęczynie, wojewody krakowskiego, starosty zatorskiego i hrubieszowskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 25-26v [SKM IV, nr 26]
1588.06.03
Król, w uznaniu zasług, nadaje Andrzejowi Borkowskiemu z Borkowic, pisarzowi ziemi lubelskiej pewne dobra w dożywocie. A mianowicie wsie: Balutow, Skoki i Nieciecza w ziemi i powiecie lubelskim oraz dwa młyny: jeden zwany Jagielka na rzece Wieprz drugi, położony w lasach wymienionych wsi w miejscu zwanym Roszochacz. Nadanie obejmuje wszystkie przynależności z prawem przewozu przez rzekę Wieprz we wsi Skoki i pobierania tam przewoźnego. Dobra te wróciły do skarbu po śmierci Andrzeja hrabiego na Tęczynie, wojewody krakowskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.26v-27v [SKM IV, nr 27]
1588.06.04
Król na prośbę chorej Anny Sarcandi, wdowy po zmarłym Kasprze Bekieszu, żony Franciszka Wesseliniego wysłał do niej Stanisława Siecińskiego, prepozyta lubaczowskiego, sekretarza królewskiego, celem odebrania zeznania. Anna Sarcandi złożyła je w kamienicy przy Rynku krakowskim gdzie znalazła gościnę. Uwolniła w nim Franciszka Wesselini z zapisu w aktach kancelarii koronnej dotyczącego jej praw do starostwa i wójtostwa w Lanckoronie oraz sum i dożywocia wójtostwa w Makowie, w tymże starostwie lanckorońskim*. Swoje prawa do tych dóbr zapisuje Mikołajowi Zebrzydowskiemu z Zebrzydowic, staroście generalnemu krakowskiemu, staroście bolesławskiemu i lanckorońskiemu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. SMK t. III nr 87, 228,229
MK 135, k.27v-28v [SKM IV, nr 28]
1588.06.04
Król przyjmuje zeznanie Mikołaja Zebrzydowskiego z Zebrzydowic, starosty generalnego krakowskiego, starosty bolesławskiego i lanckorońskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zebrzydowski ustanowił opiekunów prawnych dla swoich dzieci ze związku z Dorotą z Fulsztyna; dla syna Jana i córek Zofii i Anny a także dla wszystkich swoich dóbr. Jako głównego tutora ustanowił żonę, Dorotę z Fulsztyna, dla spraw nie dotyczących drugiego związku małżeńskiego ustanowił jako tutora Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana koronnego, a także Bernarda Maciejowskiego, biskupa łuckiego, Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego i starostę łosickiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 28v-29v [SKM IV, nr 29]
1588.06.05
Król wyraża zgodę, by Stanisław Kwilecki, posesor wsi Lipków, położonej w dobrach starostwa barskiego, nad rzeką Wolczek, mógł zrzec się swoich praw do tejże wsi na rzecz Jakuba Łabęckiego (Labeczki). Po dokonaniu takiej cesji przez Kwileckiego w księgach urzędowych, Łabęcki będzie mógł dożywotnio posiadać te dobra.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.29v-30 [SKM IV, nr 30]
1588.06.07
Król za wstawiennictwem pewnych doradców wynagradza zasługi rotmistrza Piotra Łaszcza. Zasłużył się on tak za panowania Stefana Batorego jak i w początkach rządów Zygmunta III, walczył pod Byczyną. Otrzymuje w dożywocie wsie Libinia, Litynka, Pultowcze, Ilikowcze w województwie podolskim, wakujące po śmierci Stanisława Łaszcza, ojca Piotra.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 30-31 [SKM IV, nr 31]
1588.06.07
Król nadaje kasztelanię nakielską Hieronimowi Gostomskiemu z Leżenic, staroście wałeckiemu. Urząd ten wakował po śmierci Stefana Grudzińskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 31-31v [SKM IV, nr 32]
1588.06.07
Król zgadza się, by Hieronim Gostomski, kasztelan nakielski, mógł wykupić prawa do starostwa nakielskiego z rąk spadkobierców jego ostatniego posesora, Stefana Grudzińskiego. Gostomski zasłużył się jako żołnierz, wspierał króla w trudnych początkach panowania. Na swój koszt zebrał rotę jazdy, z którą przeprowadził króla z Prus do Krakowa. Działał też energicznie na rzecz króla podczas nieobecności marszałka wielkiego koronnego Andrzeja Opalińskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.31v-33 [SKM IV, nr 33]
1588.06.07
Król, w uznaniu zasług Hieronima Gostomskiego, kasztelana nakielskiego i starosty wałeckiego, nadaje mu pewne dobra w dożywocie; dzierżawę zwaną Mosina (Moszina), w skład której wchodzi miasto Mosina z przynależnymi wioskami, które król uzyskał na sejmie koronacyjnym. Z dóbr tych Gostomski ma płacić pensję roczną w wysokości 1 000 złotych Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadwornemu, staroście konińskiemu. Pensja ta ma być płacona na święto Obrzezania (1 stycznia), każdego roku.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 33-34 [SKM IV, nr 34]
1588.06.08
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, wyraża zgodę by Jan Radziejowski mógł wykupić połowę miasta Mszczonów i połowę wsi Zator a także połowę wójtostwa Mszczonowa. Dobra te są nieobsadzone po śmierci Andrzeja Radziejowskiego, wojskiego czerskiego, ojca Jana. Może je wykupić z rąk pozostałych spadkobierców i posiadać dożywotnio.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 34-34v [SKM IV, nr 35]
1588.06.09
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, wyraża zgodę by Feliks Wojciechowski i Anna Froczkówna, jego żona, mogli ustąpić swoich praw do wójtostwa Stobnicy na rzecz Jana Pieniążka z Witowic (Withowicze) przed jakimikolwiek księgami urzędowymi Królestwa. Kiedy taka cesja dojdzie do skutku, Jan Pieniążek i jego żona, Dorota Kłodnicka uzyskają dożywotnie prawa do tego wójtostwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 35-35v [SKM IV, nr 36]
1588.06.08
Król w uznaniu zasług wyraża zgodę, by Stanisław Tarnowski (a Tarnow), kasztelan sandomierski, starosta buski i stobnicki wykupił kuźnicę [lub kopalnię rudy] zwaną Goworzinska, położoną w dzierżawie klonowskiej. Po wykupie, kasztelan wraz z żoną, Zofią z Ocieszyna, będą mieli dożywotnie prawa do tej kuźnicy.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 35v-36 [SKM IV, nr 37]
1588.06.08
Król przyjmuje zeznanie Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego i starosty wyszogrodzkiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Wojewoda zeznał dług w wysokości 1 200 złotych, które winien jest Hieronimowi Gostomskiemu, podkomorzemu rawskiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich swoich dobrach, zobowiązuje się go spłacić w urzędzie grodzkim poznańskim w święto Jana Chrzciciela (24 czerwca), w roku bieżącym. Zobowiązuje się stanąć w sprawie przed sądem grodzkim poznańskim lub kaliskim. Wadium odpowiada sumie długu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 36-37 [SKM IV, nr 38]
1588.06.08
Król przyjmuje zeznanie Barbary Popławskiej, żony Andrzeja Boksy Radoszowskiego, chorążego wieluńskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznała ona dług w wysokości 1 400 złotych jaki ma u Hieronima Bużeńskiego. Zapisuje tę sumę na wszystkich swoich dobrach. Zobowiązuje się ją spłacić na święto Jana Chrzciciela (24 czerwca) 1589 roku w urzędzie grodzkim krakowskim. Wadium odpowiada sumie długu. Zobowiązuje się też stanąć w sprawie przed sądem grodzkim krakowskim lub sieradzkim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 37-38 [SKM IV, nr 39]
1588.06.09
Król zgadza się, by Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki, mógł odstapić swoje dożywotnie prawa do królewskich miast Strzelce i Gąbin (Gambin) a także sumy zapisane na tychże dobrach za Zygmunta Augusta w ramach pożyczki 500 000 złotych*. Prawa te, nabyte za Stefana Batorego, może odstąpić swojemu synowi, Janowi Gostomskiemu.
łac.
Datum: Kraków. *Chodzi tu o pożyczkę dla króla z roku 1565.
MK 135, k. 38-39 [SKM IV, nr 40]
1588.06.09
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jan Kruszyński, harcerz (stipator) Stefana Batorego mógł odstąpić Stanisławowi Żorowskiemu dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Żórowo (Zorowo), przynależącej do starostwa bieckiego. Prawa te uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 39-40 [SKM IV, nr 41]
1588.06.10
Król, za wstawiennictwem licznych doradców, wynagradza Wacława Gwiazdowskiego, który zasłużył się przez wiele lat za Stefana Batorego oraz u Wojciecha Baranowskiego, biskupa przemyskiego, podkanclerzego koronnego. Król nadaje mu w dożywocie wieś Kleszczów (Klesczow) w województwie kaliskim, której dotychczasowy posiadacz utracił prawa na mocy konstytucji sejmu koronacyjnego*.
łac.
Datum: Kraków. *Zob. dok. 64
MK 135, k. 40-40v [SKM IV, nr 42]
1588.06.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców zgadza się, by Kasper Chronovius, prepozyt radziejowski mógł ustanowić wykupny czynsz roczny w wysokości 6 złotych z sumy zasadniczej 100 złotych, na dobrach miejskich i pozamiejskich Wojciecha Pigiela, obywatela radziejowskiego. Czynsz ten przeznaczony będzie na potrzeby kaznodzieji probostwa radziejowskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 40v-41 [SKM IV, nr 43]
1588.06.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Stanisław Mileński, żołnierz królewski, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa przynależnego do miasta Klecko (Kleczko). Może je wykupić z rąk Piotra, Jana i Helena Czarnkowskich, synów i córki zmarłej Zofii ze Zbąszyna Czarnkowskiej.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 41-41v [SKM IV, nr 44]
1588.06.10
Król przyjmuje zeznanie Wojciecha Łaskiego z Łaska, wojewody sieradzkiego. Łaski zeznał skasowanie skargi i procesu sądowego, w imieniu swoim i jako spadkobierca zmarłej matki, Anny z Kurozwęk, żony zmarłego Hieronima Łaskiego, wojewody sieradzkiego. Skarga i proces wytoczone były przeciw Stanisławowi Rusockiemu z Rusocic, kasztelanowi bieckiemu oraz Janowi Tarło ze Szczekarzowic, wojewodzie lubelskiemu i innym. Sprawa dotyczyła uwolnienia od zobowiązania 1 400 złotych, zapisanych na sejmie w Krakowie przez Annę z Kurozwęk Mikołajowi z Rusocic na jej dobrach dziedzicznych Rudniki i Okrągła na zasadzie czynszu wykupnego zwanego wyderkaff. Zapis dokonany też został w sądzie ziemskim sandomierskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 42-42v [SKM IV, nr 45]
1588.06.10
Król, przestrzegając pozwolenia wydanego przez Stefana Batorego, zgadza się by Jan Tomasz z Drohojowa Drohojowski, starosta przemyski, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa przemyskiego. Wykupić je może z rąk spadkobierców zmarłego Walentego Nichowskiego. Dokument Stefana Batorego w tej sprawie wydany został w Grodnie 6 grudnia 1586 roku.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 42v-43 [SKM IV, nr 46]
1588.06.10
Król potwierdza dokument papierowy królowej Anny Jagiellonki dla Łukasza Chojeckiego. Starosta rajgrodzki, augustowski Marcin Dulski powiadomił listem królową, że z napomnienia lustratorskiego i komisarzy królowej wysłanych do Rajgrodu i Augustowa dla osadzania pustek zarosłych, podjął działania dla przysporzenia dochodów skarbowi królowej. We wsi Jeziorki, w wójtostwie rudkowskim, dzierżawie augustowskiej, znalazł kąt zarosły mierzący sześć włók. Te sześć włók dał Łukaszowi Chojeckiemu, swojemu słudze i pisarzowi. Ponieważ zagospodarowanie pustki wymaga dużej pracy Chojecki uzyskał dożywotnie zwolnienie od obciążeń. Po jego śmierci potomkowie będą płacić po pół kopy groszy z każdej włóki co roku. Sześć włók położone było w Jeziorkach obok miedzy poddanego Oszmiana w stronę Żarnowa. Królowa zgadza się na to nadanie, maiacz baczenie na poslugi iego które tam nam około wycziagania y odnoszenia czynszow, także zlawiania ieziorczyny i potwierdza je swoim dokumentem danym w Warszawie 20 września 1577.
łac., pol.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 43v-44v [SKM IV, nr 47]
1588.06.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zatwierdza prawa dożywotnie Jana Wierzbowskiego (Wirzbowski) i jego żony Anny Kolbuszowny do wsi Czaple, opuszczonej wsi Lodzizencze i wsi Iwonicze w powiecie latyczowskim. Wierzbowski otrzymał prawa do tych dóbr od Mikołaja Iwonia Czaplińskiego za zgodą Stefana Batorego. Suma zapisana na tychże dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 44v-45v [SKM IV, nr 48]
1588.06.11
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zatwierdza prawa dożywotnie Stanisława Głoskowskiego do wójtostwa we wsi Kazom Wiezowa Wola w starostwie zakroczymskim. Prawa te nadała Głoskowskiemu królowa Anna Jagiellonka, dysponująca nimi na mocy rozporządzeń posagu. Wójtostwa nie były obsadzone od śmierci Andrzeja Mniszewskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 45v-46 [SKM IV, nr 49]
1588.06.11
Król zatwierdza dożywotnie prawa Leszka Śnietowskiego do części wsi Snietowka (in. Snietkowka) w powiecie kamienieckim, którą Leszek trzyma po śmierci brata Iwana Śnietkowskiego. Suma zapisana na tychże dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 46-46v [SKM IV, nr 50]
1588.06.12
Król nadaje urząd kasztelana rawskiego Janowi Gostomskiemu z Leżenic. Gostomski zasłużył się jako rotmistrz. Urząd wakował po wyniesieniu na wojewodę lubelskiego Mikołaja Firleja z Dąbrowicy.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 46v-47v [SKM IV, nr 51]
1588.06.12
Król nadaje Piotrowi z Potulic, wojewodzie kaliskiemu dzierżawę czyli starostwo Ujście (Uscie) i miasto Piłę w dożywocie. Nadanie obejmuje przynależnosci tych dóbr tak w województwie poznańskim jak i kaliskim. Wojewoda zasłużył się jako senator już za panowania Zygmunta Augusta i Stefana Batorego. Z dóbr tych ma wypłacać co rok 2 tysiące złotych jako pensję dla Stanisława Przyjemskiego, marszałka dworu i starosty konińskiego. Tysiąc złotych ma płacić na święto Obrzezania Pańskiego [1 stycznia] a drugi tysiąc na święto Jana Chrzciciela [24 czerwca].
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 47v-48v [SKM IV, nr 52]
1588.06.13
Król nadaje urząd marszałka nadwornego Stanisławowi Przyjemskiemu, staroście konińskiemu. Już za panowania Zygmunta Augusta Stanisław Przyjemski zasłużył się Rzeczypospolitej prowadząc na wojnę z Moskwą oddział 300 jazdy. W czasach Stefana Batorego brał udział w wyprawie na Gdańsk i przeciw Moskwie, brał udział w oblężeniu Pskowa. Był aktywny w czasie bezkrólewia, wspierał króla elekta w drodze z Gdańska, towarzysząc mu z oddziałem.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 48v-50 [SKM IV, nr 53]
1588.06.13
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje w dożywocie Janowi Sariuszowi Łukowskiemu z Łukowa wieś Pierzchowice (Pierzchawiec), położoną w województwie krakowskim. Wieś ta nie była obsadzona po śmierci Stanisława Czuryło.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 50v-51 [SKM IV, nr 54]
1588.06.13
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Wojciech Łubieński mógł ustąpić swoich dożywotnich praw do sołectwa wsi Sabaszczewo w powiecie pyzdrskim na rzecz Mikołaja Chwalikowskiego i jego żony Urszuli Skrzetuskiej. Cesji dokonać może w urzędzie grodzkim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 51-51v [SKM IV, nr 55]
1588.06.13
Król nadaje dobra biskupstwa kurlandzkiego (kurońskiego) Baltazarowi Batoremu z Somlio, bratankowi Stefana Batorego. Baltazar Batory zasłużył się podczas wypraw na Moskwę i w sprawach węgierskich. W czasie bezkrólewia wsparł działania elekta Zygmunta Wazy, przyprowadził mu posiłki pieszych i jazdę, wziął udział w bitwie pod Byczyną. Wstawiały się za nim stany sejmu walnego. Dobra biskupstwa kurońskiego otrzymuje w dożywocie. Kiedyś były one w posiadaniu księcia holsztyńskiego, ciąży na nich zastaw zmarłego króla Danii, w sprawie tej toczył się proces. Batory ma spłacić sumę księciu pruskiemu Jerzemu Fryderykowi.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 51v. –53 [SKM IV, nr 56]
1588.06.13
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Latoszka, woźnego generalnego królestwa. Zeznał on wprowadzenie Krzysztofa Ilmanowskiego, pisarza kancelarii koronnej, w posiadanie sołectwa wsi Krzeczów, w kasztelanii krakowskiej. Wprowadzenie nastąpiło 11 kwietnia (feria secunda ante festum Paschalis) 1588 roku, na mocy dekretu między Ilmanowskim, powodem, a Eustachym Kąckim (Kanczki), pozwanym, w obecności przedstawiciela Kąckiego, Stanisława Krauszowskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 53 –53v [SKM IV, nr 57]
1588.06.14
Król potwierdza zeznanie Anny Gorzkowskiej, wdowy po Macieju Branwickim. Dla zeznania ustanowiła tutora w osobie brata, Sebastiana Gorzkowskiego. Zeznała dług w wysokości 1200 złotych, które winna jest spadkobiercom Macieja Branwickiego z pierwszego małżeństwa: Janowi Szumskiemu z żoną Jadwigą, Pawłowi Dreznerowi z żoną Katarzyną, Marcinowi Ćwiklińskiemu z żoną Anną oraz Adamowi Branwickiemu. Zobowiązuje się spłacić dług w dwóch ratach: 600 złotych w oktawę święta Bożego Ciała 1588 roku i w czwartek po święcie nawrócenia św. Pawła 1589 roku [26 stycznia]. W sprawie wyrokować mogą sądy cywilne sandomierskie i osieckie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 53v-55 [SKM IV, nr 58]
1588.06.13
Król potwierdza zeznanie Kaspra Sadłochy (Sadlochius), prepozyta warszawskiego, występującego jako pełnomocnik Adama Branwickiego, syna zmarłego Macieja Branwickiego i zmarłej Anny Sadłoszanki, siostry Kaspra. Zeznanie złożył Jan Szumski w imieniu swoim i żony Jadwigi oraz Paweł Drezner w imieniu swoim i żony Katarzyny, wymienieni zeznawali też w imieniu Marcina Ćwiklińskiego i jego żony Anny. Opiekunem sprawy był wyznaczony Jan Szczalapski. Strony zeznały sprzedanie i odstąpienie praw do wszystkich dóbr po matce Annie Branwickiej, położonych w mieście Osieku i pod tym miastem a także koło Sandomierza, Annie Branwickiej, drugiej żonie Macieja Branwickiego. Suma sprzedaży wyniosła 1 200 złotych, z której to sumy Anna uzyskuje pokwitowanie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 55-56 [SKM IV, nr 59]
1588.06.13
Król potwierdza zeznanie Kaspra Sadło[chy] (Sadlochius), prepozyta warszawskiego, wystepującego jako pełnomocnik szl. Adama Branwickiego, syna zmarłego Macieja Branwickiego i zmarłej Anny Sadłoszanki, siostry Kaspra. Zeznanie złożył Jan Szumski w imieniu swoim i żony Jadwigi oraz Paweł Drezner w imieniu swoim i żony Katarzyny, wymienieni zeznawali też w imieniu Marcina Ćwiklińskiego i jego żony Anny. Opiekunem sprawy był wyznaczony Jan Szczalapski. Strony zeznały uwolnienie Anny Branwickiej, drugiej żony Macieja Branwickiego od wszelkich sądów i procesów związanych z roszczeniem spłaty wadium 2000 złotych, kwitując ją z tej sumy. Sprawa toczyła się w Osieku, potem została przekazana do sądu królewskiego przez Stanisława Pękosławskiego, starostę sandomierskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 56-57 [SKM IV, nr 60]
1588.06.14
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Batorego z Somlio, kardynała (tituli S. Adriani). Kardynał zeznał ustanowienie pełnomocnika w osobie Baltazara Batorego, swojego brata. W szczególności Baltazar ma zajmować się sprawami kardynała w Transylwanii, uzyskaniem dóbr Zwiedin, które zostały zapisane kardynałowi przez Stefana Batorego. Ma zająć się ich przejęciem, intromisją, może też podjąć decyzję o ich zamianie, jeśli książę Transylwanii by ją zaproponował.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 57-57v [SKM IV, nr 61]
1588.06.14
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się, by Jakub Kostka ze Sztemberku mógł odstąpić dożywotnie prawa do wsi Jankowice, w województwie chełmińskim, powiecie rogoźnieńskim, swojemu synowi Janowi. Cesji Jakub dokonać ma przed księgami wieczystymi Królestwa. Suma zapisana na tych dobrach zostanie wówczas pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 57v-58v [SKM IV, nr 62]
1588.06.14
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje Andrzejowi Boksie Radoszowskiemu, dożywocie na dochodach z młyna proszowickiego, tzw trzecią część. Prawa do tych dochodów miała Barbara Popławska, żona Radoszowskiego, która uzyskała je jako oprawę od swojego poprzedniego męża, Walentego Gruszczyńskiego. Nadanie to było też zatwierdzone przez króla.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 58v-59 [SKM IV, nr 63]
1588.06.14
Król zgadza się, by Wacław Gwiazdowski mógł wykupić wójtostwo zwane też sołectwem we wsi Kleszczów, w województwie kaliskim, z rąk spadkobierców poprzedniego właściciela, nieprawnie je trzymającego*. Wójtostwo to może użytkować dożywotnio, potem może ono zostać wykupione z rąk jego spadkobierców.
łac.
Datum: Kraków. *zostawione wolne miejsca na nazwisko owego właściciela i jego spadkobierców. Zob. też dok. 42.
MK 135, k. 59-59v [SKM IV, nr 64]
1588.06.15
Król nadaje Mateuszowi Boguszkowskiemu stację, czyli dochód pieniężny, w wysokości 25 grzywien z klasztoru sieciechowskiego. Stacja ta przynależy monarsze na mocy konstytucji sejmu koronacyjnego. Uprzednio pobierał ją Jan Żeliński. Ma być wypłacana Boguszkowskiemu na św. Marcina (11 listopada).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 60 [SKM IV, nr 65]
1588.06.15
Król zachowuje Jana Bieleckiego w dożywotnich prawach do wsi Kalincze w powiecie latyczowskim. Bielecki zasłużył się broniąc granic państwa. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 60-61 [SKM IV, nr 66]
1588.06.15
Król nadaje Annie Herburtównie z Fulsztyna starostwo drohobyckie w dożywocie. Starostwo to uzyskał od Stefana Batorego w uznaniu zasług Paweł Uchański, wojewoda bełski i starota drohobycki, mąż Anny. Król oceniając wysoko działania Uchańskiego w czasie bezkrólewia i początkowym okresie panowania rozciąga teraz dożywocie na Annę Herburtównę.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 61-61v [SKM IV, nr 67]
1588.06.15
Król nadaje Pawłowi Uchańskiemu, wojewodzie bełskiemu i staroście drohobyckiemu starostwo gnieźnieńskie i pobór podymnego (zwanego też poradlnym) w województwach; poznańskim i kaliskim. Uchański zasłużył się królowi i Rzeczypospolitej, posłował na swój koszt do króla elekta. Poprzedni posiadacz dóbr został ich pozbawiony na mocy konstytucji sejmu koronacyjnego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 61v-63 [SKM IV, nr 68]
1588.06.15
Król potwierdza zeznanie Aleksandra Buczyńskiego. Dla odebrania zeznania do chorego w Krakowie wysłany został Stanisław Sieciński, prepozyt lubaczowski i sekretarz królewski, który wniósł je do akt kancelarii koronnej. Buczyński zeznał dożywocie na swoich dobrach na rzecz swojej żony Zofii Wiernkownej z Łososin. Po jej śmierci dobra te mają przypaść spadkobiercom Buczyńskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 63-63v [SKM IV, nr 69]
1588.06.15
Król potwierdza zeznanie Aleksandra Buczyńskiego. Dla odebrania zeznania do chorego w Krakowie wysłany został Stanisław Sieciński, prepozyt lubaczowski i sekretarz królewski, który wniósł je do akt kancelarii koronnej. Buczyński zeznał ustanowienie opiekunki dla swoich córek; Anny, Lidy, Zuzanny, Zofii w osobie ich matki Zofii Wiernkownej z Łososin. Obrońcami (defensores) ustanawia swoich braci rodzonych Jana i Hieronima Buczyńskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 63v-64v [SKM IV, nr 70]
1588
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Pieniążka z Krużlowej i jego żony Zofii z Fulsztyna Herburtówny. Małżonkowie zeznali przed księgami kancelarii koronnej wzajemny zapis dożywotnich praw do swoich dóbr dziedzicznych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 64v-65 [SKM IV, nr 71]
1588.06.15
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kraszowskiego, szlachcica z powiatu ciechanowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Kraszowski zeznał dług 100 złotych, które winien jest Janowi Gałczyńskiemu, kantorowi gnieźnieńskiemu i sekretarzowi królewskiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich swoich dobrach i zobowiązuje się go spłacić w kancelarii koronnej w dzień Narodzin NMP [8 września] 1588 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 65-66 [SKM IV, nr 72]
1588.06.16
Król zgadza się, by Mikołaj Herburt z Fulsztyna, wojewoda podolski, mógł odstąpić przed księgami Królestwa dożywotnie prawa do starostwa (praefectura) Tłumacz, Mikołajowi Tworowskiemu z Buczacza, staroście barskiemu.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 66-67 [SKM IV, nr 73]
1588.06.16
Król zgadza się, by Mikołaj Tworowski z Buczacza, starosta barski, mógł odstąpić przed księgami Królestwa swoje dożywotnie prawa do starostwa barskiego Mikołajowi Herburtowi z Fulsztyna, wojewodzie podolskiemu, staroście tłumackiemu.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 67-67v [SKM IV, nr 74]
1588.06.16
Król podwyższa pensję roczną Pawła Uchańskiego ze Służewa, wojewody bełskiego, starosty drohobyckiego, z dwóch do czterech tysięcy złotych. Uchański zasłużył się ostatnio ponosząc znaczne koszty na poselstwo do sułtana. Otrzymuje na mocy przywileju pensję z dzierżawy medyckiej, za staraniem Piotra Słostowskiego, jednak nie jest ona dostateczna. Pensję dwóch tysięcy złotych Uchański pobiera z dochodów ceł ruskich, teraz zostaje ona podwojona. Ma być wypłacana na święto Oczyszczenia NMP [2 lipca].
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 67v-68v [SKM IV, nr 75]
1588.06.16
Król daje Mikołajowi Mniszchowi z Wielkich Kunczyc, staroście łukowskiemu, prawo wykupu wójtostwa w Wólce Poznańskiej (Pozniowska Wola) z rąk ostatniego posiadacza tegoż, Trojana Głoskowskiego. Mniszech otrzymuje dożywotnie prawa do wójtostwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 69-69v [SKM IV, nr 76]
1588.06.15
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców nadaje w dożywocie Janowi Cieklińskiemu pasiekę zwaną Pasieka Cienkowa. Położona jest w lesie Schar w powiecie latyczowskim. Nie ma dzierżawcy po śmierci Jaszka Śnietowskiego, syna Hryćka.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 69v-70 [SKM IV, nr 77]
1588.06.15
Król zgadza się, by Jacek Ciekliński mógł odstąpić przed księgami urzędowymi Królestwa swoje dożywotnie prawa do opuszczonych dóbr Kozimin synowi, Andrzejowi. Będzie on cieszył się takimi samymi dożywotnimi prawami na tych dobrach jak Jacek Ciekliński, który uzyskał nadanie od Stefana Batorego. Ma wypełniać zobowiązania finansowe wobec króla i starosty chmielnickigo. W razie wyprawy wojennej ma stawić się u starosty z jednokonnym pocztem.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 70-70v [SKM IV, nr 78]
1588.06.17
Król, w uznaniu zasług, nadaje dożywotnie prawa do części wsi Barhinowce Janowi Cieklińskiemu i jego żonie Katarzynie Goślickiej. Wieś położona była w starostwie kamienieckim, powiecie latyczowskim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 70v-71 [SKM IV, nr 79]
1588.06.17
Król nadaje Andrzejowi Rzeczyckiemu, instygatorowi królewskiemu i pisarzowi ziemskiemu łuckiemu, wieś Czerchawę w dożywocie. Wieś położona była w starostwie samborskim przy wsi Olszanik, którą Rzeczycki też otrzymał w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 71-71v [SKM IV, nr 80]
1588.06.17
Król potwierdza zeznanie Jana Krasińskiego z Krasnego (Kraszne), kantora krakowskiego i sekretarza królewskiego w którym ten odstąpił wierzytelności należne jego ojcu, zmarłemu Andrzejowi Krasińskiemu, sędziemu ziemi ciechanowskiej na rzecz Stanisława Krasińskiego, kasztelanowi ciechanowskiemu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 71v-72v [SKM IV, nr 81]
1588.06.17
Król potwierdza zeznanie Stanisława Krasińskiego, kasztelana ciechanowskiego na rzecz brata Jana Krasińskiego z Krasnego (Kraszne), kantora krakowskiego i sekretarza królewskiego. Stanisław odstąpił mu swoją część dziedziczną kamienicy w Warszawie. Dom ten położony był na ulicy od strony Wisły, koło zamku, pomiędzy domami Filipa Szlichtynga i Łukasza z Kościelca, biskupa poznańskiego. Zrzeczenie nastąpiło w imieniu wszystkich spadkobierców. Wadium ustalono na 200 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 72v-73v [SKM IV, nr 82]
1588.06.17
Król zgadza się, by Wojciech Ręczajski, kasztelan warszawski, mógł wykupić starostwo kowalskie na Kujawach z rąk spadkobierców ostatniego posiadacza tegoż, zmarłego Łukasza Działyńskiego, podczaszego koronnego, starosty brodnickiego i kowalskiego. Stefan Batory naznaczył Ręczajskiemu starostwo dorpackie, które ten odstąpił z powodu odległości. Ręczajski zasłużył się jako żołnierz. Brał udział w wyprawie Zygmunta Augusta na Inflanty, pod Janem Mieleckim, wojewodą podolskim, w walkach z Tatarami pod Białą Cerkwią, pod Mikołajem Śreniowskim walczył pod Newlem z Moskwą, pod Stanisławem Leśniowolskim walczył pod Smoleńskiem, pod Stanisławem Cikowskim z Wojsławic walczył pod Nowogrodem. Brał udział w wyprawie Stefana Batorego na Gdańsk, a także w ekspedycjach tego króla na Moskwę, odznaczył się pod Janem Zamoyskim pod Pskowem, a także pod Dorpatem. Suma zapisana na tychże dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.73v-75v [SKM IV, nr 83]
1588.06.17
Król nadaje starostwo dorpackie Janowi Zamoyskiemu, kanclerzowi koronnemu*.
łac.
Datum: Kraków. *Dokument zarejestrowany także w AGAD MK 133 k. 255-255v. Druk: Archiwum Jana Zamoyskiego, T.IV, wyd. K. Lepszy, Kraków 1948, s.436-438.
MK 135, k. 75v-76v [SKM IV, nr 84]
1588.06.18
Król nadaje Markowi* Piaseckiemu, słudze królewskiemu w kancelarii koronnej, dobra po Pawle gręplarzu (pectinarius), obywatelu krakowskim. Paweł zmarł bez potomstwa i prawnych spadkobierców, jego majątek przypadł skarbowi prawem kaduka. Dobra te, to dom za bramą Mikołajską w Krakowie, położony w obwarowaniach.
łac.
Datum: Kraków. *w tekście nazwany raz Wojciechem.
MK 135, k. 76v-77 [SKM IV, nr 85]
1588.06
Król zgadza się, by Katarzyna Drohojowska, wdowa po Janie Herburcie z Fulsztyna, kasztelanie sanockim i staroście przemyskim mogła wykupić prawa do wsi Lubinie z rąk spadkobierców ostatniego dzierżawcy, Walentego Fredry, podczaszego przemyskiego. Jednocześnie król nadaje jej tę wieś w dożywocie. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą. Katarzyna zasłużyła się jako dama dworu Anny Jagiellonki, pozostając u niej wiele lat.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 77-78 [SKM IV, nr 86]
1588.06.18
Król potwierdza zeznanie Stanisława Przyjemskiego, marszałka nadwornego koronnego, starosty konińskiego i Hieronima Gostomskiego z Leżenic, kasztelana nakielskiego i starosty wałeckiego złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznali oni potwierdzenie umowy zawartej w Krakowie 15 czerwca 1588, podpisanej przez nich i opieczętowanej. Wadium w sprawie wynosi 2 tysiące złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 78-79 [SKM IV, nr 87]
1588.06.18
Król potwierdza zeznanie Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego i Stanisława Przyjemskiego, marszałka nadwornego koronnego, starosty konińskiego złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznali oni zawarcie pewnej umowy w dniu 18 czerwca 1588 roku. Wadium w sprawie wynosi 2 tysiące złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 79-80 [SKM IV, nr 88]
1588.06.20
Król potwierdza zeznanie Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego i starosty wyszogrodzkiego złożone przed aktami kancelarii koronnej. Wojewoda zeznał dług 500 złotych, które winien jest Wacławowi Gwiazdowskiego. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach w imieniu swoim i spadkobierców. Zobowiązuje się go spłacić na św. Jakuba 1589 roku [25 lipca].
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 80-81 [SKM IV, nr 89]
1588.06.18
Król potwierdza Stanisława Kiszewskiego na opactwie lubińskim. Kiszewski, prepozyt jeżewski i sekretarz królewski, uzyskał urząd koadiutora opactwa od Stefana Batorego, nadanie było zatwierdzone przez Stolicę Apostolską. Miał pomagać opatowi Andrzejowi Chrzonowskiemu, który był w podeszłym wieku. Po śmierci Chrzonowskiego zajmuje jego miejsce. Nominat zostaje przedstawiony biskupowi poznańskiemu Łukaszowi Kościeleckiemu, który ma go wprowadzić na urząd.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 81-81v [SKM IV, nr 90]
1588.06.19
Król potwierdza dokument Stefana Batorego, w którym król zgodził się by Weronika Siedliszczyńska mogła wykupić sołectwo we wsi Bystrzyca w dzierżawie pilzneńskiej z rąk spadkobierców Teofila Dzika.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 81v-82v [SKM IV, nr 91]
1588.06.19
Król zatwierdza Bogusława Słupskiego, dowódcę załogi blokhauzu*, w dożywotnich prawach do ośmiu haków ziemi zwanych Kierwer Moyza w starostwie lajskim, w Inflantach. Słupski otrzymał te ziemię od Andrzeja Orzechowskiego, starosty lajskiego, na polecenie Stanisława Pękosławskiego, starosty sandomierskiego i marienburskiego w Inflantach.
łac.
Datum: Kraków. *chodzi zapewne o blokhaus w Rydze.
MK 135, k. 82v-83 [SKM IV, nr 92]
1588.06.20
Król zgadza się, by Stanisław Witosławski, harcerz królewski, mógł wykupić wsie Malkowska Wola i Malkowice w powiecie sandomierskim z rąk wdowy po Mikołaju Zborowskim, staroście szydłowskim, która trzyma je bezprawnie. Witosławski zasłuzył się jako harcerz już za panowania Stefana Batorego, brał udział w ekspedycji mającej stłumić rozruchy w Gdańsku i wyprawach moskiewskich. Dobra uzyskuje w dożywocie. Suma zapisana na nich zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 83-84 [SKM IV, nr 93]
1588.06.20
Król zgadza się, by Franciszek Wesselini mógł wykupić prawa do wójtostwa czyli sołectwa we wsi Matkienice z rak obecnych posesorów i nadaje mu je w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 84-84v [SKM IV, nr 94]
1588.06.20
Król potwierdza dożywotnie prawa Franciszka Wesseliniego i jego żony Anny Sarcandi do miasta Lipnica i wójtostwa tamże oraz do wsi Rajbrot (Raybroth), Dolna Wieś, Górna Wieś i Jadowniki z folwarkiem oraz do wsi Sudków i Maszkienice (Marskiewiecze), które Wesselini uzyskał od Stefana Batorego tytułem starych sum zastawu.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 84v-85 [SKM IV, nr 95]
1588.06.20
Król decyduje o powiększeniu rocznej pensji Jana Bornomissy, dowódcy piechoty węgierskiej, z jednego do dwóch tysięcy złotych. Bornomissa zasłużył się za panowania Stefana Batorego w uśmierzaniu niepokojów w Gdańsku, brał udział we wszystkich wyprawach moskiewskich, ostatnio zaś odznaczył się w bitwie pod Byczyną przeciw arcyksięciu Maksymilianowi. Do tej pory pobierał pensję z ceł ruskich na święto Jana Chrzciciela. W 1588 roku ma pobrać tysiąc złotych na święto Jana Chrzciciela, drugi tysiąc na Boże Narodzenie. Od roku 1589 ma pobierać pensję dwóch tysięcy złotych na święto Jana Chrzciciela. Podaje się do wiadomości Pawła Orzechowskiego, podkomorzego ziemskiego chełmskiego i Mikołaja Uhrowieckiego, dzierżawcy Góry i Ropczyc, administratorów ceł ruskich.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 85-86 [SKM IV, nr 96]
1588.06.20
Król nadaje Jerzemu Mniszchowi z Wielkich Kunczyc, kasztelanowi radomskiemu, staroście sanockiemu i sokalskiemu, starostwo samborskie i ozimińskie w dożywocie. Mniszech zasłużył się na dworze Zygmunta Augusta, był najpierw kuchmistrzem potem krajczym nadwornym. Za Stefana Batorego posłował na własny koszt, oddał usługi w sprawie Gdańska, brał udział w oblężeniu Pskowa. W czasie bezkrólewia dbał na własny koszt o zabezpieczenie granicy z Węgrami. Osobiście witał króla na wybrzeżu, towarzyszył w podróży do Krakowa. Poprzednio dzierżawa tych dóbr została mu udzielona na pięćdziesiąt lat, obecnie na dożywocie. Z tytułu dzierżawy ma wpłacać 30 tysięcy złotych: 10 tysięcy na św. Bartłomieja Apostoła [ 24 sierpnia], 10 tysięcy na Boże Narodzenie, 10 tysięcy na Zielone Święta.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 86-88 [SKM IV, nr 97]
1588.06.20
Król nadaje Jerzemu Mniszchowi z Wielkich Kunczyc, kasztelanowi radomskiemu, staroście sanockiemu i sokalskiemu dzierżawę żup ruskich dożywocie. Mniszech zasłużył się na dworze Zygmunta Augusta, był najpierw kuchmistrzem potem krajczym nadwornym. Za Stefana Batorego posłował na własny koszt, oddał usługi w sprawie Gdańska, brał udział w oblężeniu Pskowa. W czasie bezkrólewia dbał na własny koszt o zabezpieczenie granicy z Węgrami. Osobiście witał króla na wybrzeżu, towarzyszył w podróży do Krakowa. Dzierżawa obejmuje żupy w Drohobyczu i Kołomyi a także przynależne dobra: wójtostwo w Solcu, wsie Hulicz, Hołomiec, Dobra, Kiełpecie. Żupy Mniszech ma objąć najpóźniej 25 sierpnia 1588 roku. Z tytułu dzierżawy ma wpłacać do skarbu co roku 20 tysięcy złotych: 10 tysięcy na Zielone Święta, 10 tysięcy na święto Oczyszczenia NMP (2 lipca).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 88-90v [SKM IV, nr 98]
1588.06.20
Król zgadza się, by Zofia Herburtówna z Fulsztyna, żona Mikołaja Pieniążka z Krużlowej, mogła odstąpić dożywotnie prawa do wsi Krzeszowo w województwie łęczyckim, Marcinowi Gawrońskiemu, żołnierzowi. Prawa te, które uzyskała od Zygmunta Augusta, może odstąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 90v-91v [SKM IV, nr 99]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Piotra Myszkowskiego, biskupa krakowskiego. Myszkowski zeznał przeniesienie wpisu z ksiąg grodzkich starościńskich krakowskich z dnia 11 września 1585 roku (feria quarta post festum Nativitatis BMV), które to przeniesienie do jakichkolwiek ksiąg wieczystych Królestwa zawarowane było w tymże wpisie, pod wadium 4 500 złotych. Wpis dotyczył odstąpienia przez biskupa praw do wierzytelności 4 500 złotych. Sumę tę był winien biskupowi Jan Maciejowski, kasztelan zawichojski, starosta łęczycki. Pierwotnie jego zadłużenie wynosiło 9 000 złotych, co zostało zapisane w księgach piotrkowskich, jednak połowa została spłacona. Biskup zapisuje pozostałe 4 500 złotych Piotrowi Myszkowskiemu, staroście oświęcimskiemu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 91v-93v [SKM IV, nr 100]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Jerzego Mniszcha z Wielkich Kunczyc, kasztelana radomskiego, starostę sanockiego i sokalskiego. Mniszech zeznał dług 11 000 złotych, które winien jest Andrzejowi Baranowskiemu z Marcinkowa. Sumę tę zapisuje w imieniu swoim i spadkobierców na swoich dobrach dziedzicznych pozyskanych od Jana Mniszcha z Wielkich Kunczyc, starosty krasnostawskiego a mianowicie na wsiach Łęki (Leki), Przybowka, Wojkówka i Rzepnik w ziemi sandomierskiej i powiecie pilzneńskim, ze wszystkimi przynależnościami Zobowiązuje się spłacić sumę na dzień św. Jana Chrzciciela 1589 r. Zgadza się na natychmiastowe wwiązanie Baranowskiego przez woźnego ziemskiego w dobra Łęki, Przybowka, Wojkówka i Rzepnik. Wadium w sprawie wynosi 11 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 93v-96 [SKM IV, nr 101]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Jerzego Mniszcha z Wielkich Kunczyc, kasztelana radomskiego, starostę sanockiego i sokalskiego i Andrzeja Baranowskiego z Marcinkowa. Zeznali oni zawarcie pewnej umowy w dniu dzisiejszym w której dokonali wzajemnego zapisu na wszystkich swoich dobrach. Wadium w sprawie wynosi 11 tysięcy złotych. Jerzy Mniszech dokonuje też zapisu w imieniu żony Jadwigi ze Szczekarzowic i zobowiązuje się, że w przeciągu roku zezna ona wraz z dwoma świadkami ze strony ojca odpowiedni zapis w księgach wieczystych Królestwa. Wadium w tej sprawie wynosi także 11 tysięcy złotych. Mniszech zobowiązuje się stanąć w sprawie przed sądem grodzkim bieckim lub nowokorczyńskiem.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 96v-97v [SKM IV, nr 102]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Andrzeja Baranowskiego z Marcinkowa. Zeznał on przeniesienie umowy z Jerzym Mniszchem, kasztelanem radomskim, starostą sanockim i sokalskim, zawartej w grodzie sanockim 30 marca (feria quarta post Dominicam Laetare dict. Quadragesima) 1588 roku. Zawarta została przez Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego, w imieniu którego wystąpił Wacław Pobidziński, podstarości sanocki, a Andrzejem Baranowskim z Marcinkowa, w obecności Stanisława Tarnawskiego, chorążego sanockiego. Zeznali oni potwierdzenie umowy dotyczącej pewnych dóbr i umów. Wadium ustalono na 8 tysięcy złotych. Ustalono także obowiązek przeniesienia umowy do ksiąg wieczystych Królestwa. Jerzy Mniszech zobowiązał się też, że umowę potwierdzi osobnym zeznaniem jego żona Jadwiga ze Szczekarzowic pod osobnym wadium 8 tysięcy złotych. Strony zobowiązują się też do stawienia na pozew w sprawie przed sądem grodzkim bieckim lub nowokorczyńskiem.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 97v-99 [SKM IV, nr 103]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Andrzeja Baranowskiego z Marcinkowa w powiecie kcyńskim. Zeznał on odstąpienie swoich dóbr dziedzicznych, czyli części w obu wsiach Marcinkowo [Małe i Wielkie]* bratu, Maciejowi Baranowskiemu. Wadium w sprawie ustalono na 3 tysiące złotych. Andrzej Baranowski, zobowiązuje się też, że zrzeczenie zezna jego żona Dorota Fredrówna, wraz z dwoma świadkami ze strony ojca do najbliższego świąta Jana Chrzciciela, pod wadium 3 tysięcy złotych. Zobowiązuje się też do stawienia przed własciwym sądem na pierwsze wezwanie w sprawie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. SMK T. II nr 258.
MK 135, k. 99v-101v [SKM IV, nr 104]
1588.06.21
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Baranowskiego z Marcinkowa, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego i starosty sanockiego i sokalskiego z sumy 8 tysięcy złotych długu, zapisanego w księgach grodzkich starościńskich sanockich. Suma ta zapisana była na wsiach Łęki (Lunki) i Przybówka.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 101v-102 [SKM IV, nr 105]
1588.06.22
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Rzeczyckiego, instygatora królewskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Rzeczycki zeznał dług 3 500 złotych które jest winien Janowi Olbieckiemu i jego spadkobiercom. Sumę te zapisuje na swoich wszystkich dobrach i zobowiązuje się ją spłacić na święto Jana Chrzciciela roku 1591 w grodzie sanockim. Wadium wynosi 3 500 złotych. Zobowiązuje się stanąć w sprawie na pierwsze wezwanie do sądu grodzkiego krakowskiego lub sandomierskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 102-103 [SKM IV, nr 106]
1588.06.22
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Jerzego Mniszcha z Wielkich Kunczyc, kasztelana radomskiego, starostę sanockiego i sokalskiego i przez Jana Olbieckiego, który zeznawał też w imieniu żony, Reginy Podhoreckiej (Podoreczka). Zeznali oni wzajemny zapis na dobrach, związany z umową zawartą w dniu 22 czerwca 1588. Wadium wynosi 600 złotych. Zobowiązują się do stawienia na pierwsze wezwanie w sprawie w sądzie grodzkim krakowskim lub sandomierskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 103-103v [SKM IV, nr 107]
1588.06.22
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Seweryna Bonara, starostę rabsztyńskiego i jurborskiego. Zeznał on pokwitowanie Baltazara Porembskiego z Wielkiej Poręby ze spłaty pierwszej raty, 4 tysięcy złotych długu, z sumy 14 tysięcy.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 103v-104 [SKM IV, nr 108]
1588.06.21
Król nadaje Stanisławowi Sobockiemu, komendatariuszowi poznańskiemu i łożnemu królewskiemu dożywotnią pensję w produktach i pieniądzach ze wsi pozostających pod tymczasowym zarządem (commendae) w beneficjum poznańskim oraz z żeńskiego klasztoru Owieszczeńskiego (Ouiesecen).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 104-104v [SKM IV, nr 109]
1588.06.22
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Marcina Skorutę, syna zmarłego Jerzego Skoruty. Skoruta przenosi zapis z grodu przemyskiego z czasu bezkrólewia i konfederacji generalnej ziem ruskich 6 lutego 1587 (feria sexta post festum Purificationis BVM) czyniąc zadość wymaganiom zeznania w sprawie darowizny na rzecz Jana Łączyńskiego, pisarza ziemskiego krakowskiego. Skoruta ustąpił Łączyńskiemu wieś dziedziczną Bybło (Bibel) z folwarkiem Borszowice, fortalicję zwaną Czwierdza z folwarkiem, staw i młyn, oraz część zwaną Gaj, położoną między fortalicją a wsią Bibel. Dobra te zostały pozyskane od zmarłego Tomasza Grochowskiego lub od innych posiadaczy dóbr dziedzicznych Zrwotowicze lub Hrusiatycze zgodnie zapisem w księgach ziemskich przemyskich lub innych. Oddaje też prawo swobodnego odprowadzania wody z rzeki Wiar i swobodnego wykorzystywania jej brzegów oraz swobodny przejazd przez dobra komorowskie. Dobra odstąpione były obciążone sumami zastawnymi, 5 672 złotych na Stefana Fredrę, 3 000 na Seweryna Skowrona i 3 000 na Aleksandra Zarzeckiego, które to sumy Jan Łączyński uznaje. Skoruta przyznaje Łączyńskiemu i jego spadkobiercom prawo intromisji zapisując mu jako zabezpieczenie swoją część Nowego Miasta zwanego dawniej Bibel i wsie przynależne; Posada Komorowice, Paczkowice, Grudzisko i wszystkie inne dobra dziedziczne, ruchome i nieruchome. Zobowiązuje się do stawienia na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim przemyskim lub nowokorczyńskiem. Ustąpienie zeznała też żona Skoruty, Elżbieta, córka Mikołaja Trzebińskiego. Zeznanie ma być przeniesione do ksiąg wieczystych Królestwa w przeciągu roku. Zeznanie w grodzie przemyskim potwierdził Mikołaj Ostrowski, podstarości przemyski.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 104v-109v [SKM IV, nr 110]
1588.06.22
Król potwierdza zeznanie złożone przed aktami kancelarii koronnej przez Marcina Skorutę z Młodatycz. Zeznał on przeniesienie zeznania z ksiąg grodzkich przemyskich dotyczącego zatwierdzenia pewnej umowy z 4 lutego między Skorutą i Janem Łączyńskim, pisarzem ziemskim krakowskim. Obaj zeznali to pozrozumienie w grodzie przemyskim 4 lutego 1587 (feria quarta post festum Purificationis BVM), było ono podpisane i opieczętowane także przez Macieja Dunikowskiego z Orzeka i Marcina Łyczkę z Ryglic, stolnika przemyskiego. Wadium w sprawie wynosiło 10 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 109v-111 [SKM IV, nr 111]
1588.06.22
Król nadaje Medykę Piotrowi Słostowskiemu w dożywocie. Słostowski zasłużył się jako dworzanin za panowania Stefana Batorego, brał udział w wyprawach moskiewskich, dostał się do niewoli. Należał do straży przybocznej Stefana Batorego. Brał udział w poselstwie do Turcji. Wykazał się w administrowaniu ekonomią samborską.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 111-112 [SKM IV, nr 112]
1588.06.22
Król zgadza się, by Jadwiga Grudzińska z Cerekwicy, wdowa po Stefanie Grudzińskim, kasztelanie nakielskim, mogła odstąpić dożywotnie prawa do miasta Mieścisko i wsi Wielawieś swojemu synowi, Zygmuntowi Grudzińskiemu, przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 112-113 [SKM IV, nr 113]
1588.06.22
Król potwierdza ustalenie dzierżawy wsi Strzeżów (Strzeżowa) w starostwie łuckim dla Andrzeja Rzeczyckiego, instygatora królewskiego i pisarza ziemskiego łuckiego dokonane przez Mikołaja Mniszcha, starostę łukowskiego i wpisane do ksiąg kancelarii koronnej za panowania Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 113-113v [SKM IV, nr 114]
1588.06.24
Król nadaje Annie z Oporowa wójtostwo we wsi Strzeżów w starostwie łuckim w dożywocie. Czyni to w uznaniu zasług męża Anny, Andrzeja Rzeczyckiego, instygatora królewskiego i pisarza ziemskiego łuckiego, który oddał ich wiele tak za panowania Stefana Batorego jak i jego następcy.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 113v-114 [SKM IV, nr 115]
1588.06.25
Król kwituje Franciszka Wesseliniego, wolnego barona na Hadad, szambelana Stefana Batorego, starosty siemneńskiego (siemnen) i meteleńskiego (metelen) z rzeczy Stefana Batorego opisanych w dwóch inwentarzach. Pierwszy dotyczył rzeczy króla z zamku krakowskiego, sporządzony został w czasie bezkrólewia przez Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, starostę brańskiego, suraskiego, rogoźnieńskiego i świeckiego. 7 marca 1588 roku Wesselini przekazał wszystkie rzeczy opisane tamże Dulskiemu. Drugi inwentarz, dotyczył rzeczy króla zostawionych na zamku grodzieńskim, spisanych 28 kwietnia 1588 roku przez Teodora Skumina, podskarbiego litewskiego, starostę bracławskiego i ołyckiego, Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego nadwornego koronnego, dzierżawcę krzeczowskiego i piaseczyńskiego i Dymitra Haleckiego, podskarbiego nadwornego litewskiego, został opieczętowany przez Młodziejowskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 114-115 [SKM IV, nr 116]
1588.06.25
Król zatwierdza granice posiadłości opactwa tynieckiego. W imieniu Andrzeja Brzechwy, opata tynieckiego i całego klasztoru, zostały w kancelarii królewskiej okazane dokumenty pergaminowe, wydane i opieczętowane przez Piotra Zborowskiego ze Zborowa, wojewodę i starostę generalnego krakowskiego, Krzysztofa Komorowskiego z Żywca, kasztelana oświęcimskiego, Stanisława Cikowskiego z Wojsławic, podkomorzego, Feliksa Czerskiego z Czerska, sędziego i Jana Kmity z Woli, pisarza ziemi krakowskiej, występujących w charakterze komisarzy rozgraniczających dobra. Dokumenty zawierały rozgraniczenie wsi Skotniki, przynależnej do dóbr wielkorządcy zamku krakowskiego, Michała Maleczkowskiego i Kostrza (Kostrzecz), Tyńca i części Sidziny przynależnych do klasztoru tynieckiego. Komisja królewska, ustanowiona przez Stefana Batorego w Warszawie na sejmie 28 stycznia 1578 roku, a także pozew królewski dla Michała Maleczkowskiego, wielkorządcy z dnia Kraków 14 maja (feria quarta post Dominicam Exaudi proxima) 1578 roku oraz mandat królewski do tegoż wielkorządcy dan w Warszawie 28 stycznia 1578 roku, zostały ogłoszone przez woźnego ziemskiego Benedykta Pająka z Tyńca w obecności stron na łace koło rowu, zwanego przekopy, gdzie zbiegają się granice trzech miejscowości: Kostrza, Skotnik i Pychowic. Następnie komisja dokonała rozgraniczenia dóbr, wydając w miejscu rozdzielenia dokument 19 czerwca (feria quinta ante festum S. Joannis Baptistae). 1578 roku.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 115-120v [SKM IV, nr 117]
1588.06.27
Król potwierdza zeznanie Franciszka Wesseliniego, wolnego barona na Hadad, pana na Dembnie, starosty sziemneńskiego i mieteleńskiego i Władysława Bekiesza z Korniath, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznali oni unieważnienie umowy dotyczącej wsi Gdów, Grzybowa, Stadniki, Kwapinka i Kędzierzynka a także wsi Strzyżowa (in. Stryszowa), które to wsie zostały wydzierżawione przez Władysława Bekiesza działającego w imieniu małoletniego brata, Gabriela Bekiesza, Franciszkowi Weselini na dwanaście lat, do roku 1595*. Umowa została zapisana w aktach kancelarii większej koronnej pod datą Kraków 21 lipca (feria quinta ante festum Sanctae Magdalenae) 1583 roku. Wadium w sprawie wynosi 2 500 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. Sumariusz Metryki Koronnej T. III dok. 190.
MK 135, k. 120v-121v [SKM IV, nr 118]
1588.06.27
Król rozszerza dożywotnie prawa do wsi Drozdowce Turlicze w ziemi przemyskiej na Annę Podwerbecką, żonę Krzysztofa Łysakowskiego, który otrzymał ongiś te dobra w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 122 [SKM IV, nr 119]
1588.06.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Piotra, Pawła, Jerzego i Kostię Telepianów do użytkowania i posiadania połowy sołectwa wsi Kriuka (in. Krziwka) w starostwie samborskim. Prawa te Telepianowie otrzymali od Stefana Batorego. Prawa dotyczą wszystkich przynależnych do sołectwa ziem i obszarów położonych nad wsią Krziwka w Roztokach, a także folusza, karczmy, zagrodników i ogrodników części sołectwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 122v [SKM IV, nr 120]
1588.06.28
Król zgadza się, by Steczko Telepei mógł odstąpić dożywotnie prawa do sołectwa we wsi Niżne Usne swoim synom Fiedkowi i Wasylowi przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa. Będą mogli oni korzystać z dożywotnich praw do sołectwa ze wszelkimi przynależnościami, ziemiami i obszarami zwłaszcza do tego zwanego Belenduthowski i do Roztoki Waniłowej nad Górnym Usznym przy rzeczce Mienczulski.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 122v-123 [SKM IV, nr 121]
1588.06.28
Król potwierdza dożywotnie prawa braci Iwana i Mikołaja Wysoczyńskich do użytkowania i posiadania sołectw z przynależnościami we wsiach Botelka, Borinia i Jablunow (in. Jabłonów) przynależnych do starostwa samborskiego. Do sołectw należą też częsci zwane obszarami, jeden nad rzeką Dolhe i drugi Sole z osadnikami nad rzeką Mołdawski przy Jabłonowie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.123v-124 [SKM IV, nr 122]
1588.06.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Mikołaja Wysoczyńskiego i jego żony, Małgorzaty do wójtostwa we wsi Wysokie [w or. zamiennie: Visokie lub Wysoczkie], położonej w starostwie samborskim. Dożywocie to otrzymali już od Zygmunta Augusta. Nadanie dotyczy wszystkich przynależnych do wójtowstwa ogrodników i osadników tej wsi, a także ziem i części zwanych obszary w i nad rzeką Stryj, młynów, foluszy, karczmy i wszystkich innych przynależności.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 124-124v [SKM IV, nr 123]
1588.06
Król zgadza się, by Andrzej Leszczyński mógł wykupić wójtostwa: w mieście Osiek, we wsiach Zbygniew i Pysznica (Pysnicza) w starostwie sandomierskim z rąk obecnych posiadaczy. Zgodę taką Leszczyński uzyskał już od Stefana Batorego, ale z powodu śmierci tego króla nie zdołał przeprowadzić wykupu. Może także wykupić inne wójtostwa, we wsi Suchawola, Długa Łąka (Dlugolenka), Kurzyna i Jarocino, z rąk Andrzeja Firleja z Dąbrowicy lub innych obecnych posiadaczy. Dobra te po wykupie będzie trzymał dożywotnio.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 124v-125 [SKM IV, nr 124]
1588.06.28
Król zgadza się by Elżbieta Adamanowna, żona Stanisława Krzyżtoporskiego (Christoporski) mogła ustąpić przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa swych dożywotnich praw do wsi Lubień w ziemi łęczyckiej i położonego tam wójtostwa. Prawa te może scedować na Wojciecha (Alberta) Zaleskiego, łowczego ziemi sieradzkiej. Suma zapisana na tych dobrach zostanie wówczas pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 125-126 [SKM IV, nr 125]
1588.06.28
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje Mikołajowi Wydżdze z Rzeczycy, pewne dobra, które przypadły skarbowi królewskiemu prawem kaduka. Były to dobra dziedziczne i zastawne we wsiach Lichów i Rzeczyca po zmarłym bezpotomnie Danielu Tręczyńskim (Treczinski).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 126-126v [SKM IV, nr 126]
1588.06.28
Król zgadza się, by Marcin Dulski, starosta rajgrodzki, który zasłużył się Zygmuntowi Augustowi, mógł ustąpić dożywotnich praw do wójtostwa tajnieckiego w starostwie augustowskim swojemu synowi Piotrowi Dulskiemu przed dowolnymi księga,mi wieczystymi Królestwa. Wójtostwo to ma 100 łanów ziemi uprawianej i zasiedlonej we wsiach Tajno, Bargłówka, Woźna Wieś i Orzechówka. Uzyskuje też Piotr prawo pozyskiwania drewna z lasów starostwa rajgrodzkiego na budowę i na opał.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 126v-127v [SKM IV, nr 127]
1588.07.01
Król potwierdza zeznanie Stanisława Marcinowskiego, dworzanina królewskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Marcinowski zeznał, iż otrzymał od Andrzeja Rogulskiego z 700 złotych tytułem spłacenia pierwszej raty długu, wynoszącego 3 700 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.127v-128 [SKM IV, nr 128]
1588.07.02
Król potwierdza zeznanie Władysława Bekiesza z Korniath, syna zmarłego Kaspra Bekiesza, starosty lanckorońskiego, dowódcy piechoty węgierskiej. Bekiesz zeznał przed aktami kancelarii koronnej, w imieniu swoim i jako opiekun Gabriela Bekiesza, młodszego brata. Zeznał wydzierżawienie Franciszkowi Wesseliniemu, wolnemu baronowi na Hadad, panu na Dembnie, staroście siemneńskiemu i meteleńskiemu, dóbr dziedzicznych Bekieszów: wsi Gdów z folwarkiem, wsi Grzybowa z folwarkiem, wsi Stadniki z folwarkiem, wsi Kwapinka i Kędzierzynka z folwarkiem a także wsi Sieraków z folwarkiem, położonych w ziemi i powiecie krakowskim, a także wsi Strzeszowa (in. Strzyżowa). Dzierżawa ma zacząć się z dniem 5 lipca 1588 i trwać cztery lata do 5 lipca 1592 roku. Każdego roku tytułem dzierżawy ma zostać wypłacone 2 tysiące złotych, w dniu 5 lipca, w Krakowie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 128-130v [SKM IV, nr 129]
1588.07.04
Król zatwierdza uczciwego Hryczka Ilnickiego i jego żonę Annę w dożywotnich prawach do sołectwa wsi Ilnik Królewski i Ziemiański, przynależnych do starostwa samborskiego. Potwierdzenie obejmuje też przynależnosci sołectwa; młyn, folusz, karczmę, ogrodników, osadników oraz ziemię, łan na górze Subelikowski oraz obszary nad rzeką Bahnewati.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 131 [SKM IV, nr 130]
1588.07.04
Król zgadza się by Łazarz, pop w Ilniku mógł ustąpić z dożywotnich praw do popstwa wsi Ilnik w starostwie samborskim, z przynależnościami na rzecz swojego syna Iwana, przed księgami wieczystymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 131-131v [SKM IV, nr 131]
1588.07.04
Król zatwierdza popa Łazarza Homicza w użytkowaniu i posiadaniu popstwa wsi Łopuszanka w starostwie samborskim, ze wszystkimi przynależnościami.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 131v-132 [SKM IV, nr 132]
1588.07.05
Król nadaje Krzysztofowi Jordanowi z Zakliczyna prawem dziedzicznym wsie Bogucice i Czarnochowice w powiecie krakowskim. Wsie te posiadał Krzysztof Zborowski lecz utracił je mocą dekretu Stefana Batorego za obrazę majestatu. Jordan miał na tych wsiach zapisane pewne sumy.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 132-132v [SKM IV, nr 133]
1588.07.05
Król zachowuje sławetnego Marcina Ciemierza, mieszczanina wizneńskiego w dożywociu na dochodach tzw trzeciej części z odbudowanych młynów zwanych Urbankowski i Na Mnichu w Wiznej (Wisna).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 133 [SKM IV, nr 134]
1588.07.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zatwierdza Szymona Dobromirskiego w dożywotnim posiadaniu i użytkowaniu połowy wsi Prosiatków (Prosziathkow) w powiecie kamienieckim na Podolu. Prawa do tej wsi Dobromirski uzyskał od Stefana Batorego. Suma zapisana na tych dobrach zostanie wówczas pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 133-134 [SKM IV, nr 135]
1588.07.07
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Stabrowskiego ze Stabrowa złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie umowy zawartej w grodzie warszawskim z bratem Piotrem Stabrowskim, zgodnie z poczynionymi ustaleniami. Umowa zawarta została w urzędzie grodzkim na zamku królewskim w Warszawie 17 lipca 1587 roku (in crastino festi Sancti Alexy). W urzędzie zeznał umowę Wojciech Stabrowski ze Stabrowa, pisarz polny Wielkiego Księstwa Litewskiego i starosta plotelen [?]. Zeznał on ustąpienie bratu, Piotrowi Stabrowskiemu dóbr dziedzicznych we wsiach Gdeszyn i Zeborze w województwie bełskim, powiecie grabowieckim ze wszystkimi przynależnościami za 15 tysięcy złotych. Wojciech Stabrowski zobowiązuje się przenieść umowę do ksiag wieczystych Królestwa z grodu warszawskiego w przeciągu roku. Wadium wynosi 15 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 134-138 [SKM IV, nr 136]
1588.07.07
Król potwierdza zeznanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, starosty brańskiego, surażskiego, rogoźnieńskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Dulski zeznał skwitowanie Jana Rusinowskiego z 5 tysięcy złotych długu. Rusinowski zobowiązany był do spłaty tej sumy w kancelarii mniejszej koronnej na święto Jana Chrzciciela (24 czerwca).
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 138-138v [SKM IV, nr 137]
1588.07.07
Król potwierdza zeznanie Władysława Bekiesza z Korniath, syna zmarłego Kaspra Bekiesza, starosty lanckorońskiego, dowódcy piechoty węgierskiej. Bekiesz zeznał przed aktami kancelarii koronnej, w imieniu swoim i jako opiekun Gabriela Bekiesza, młodszego brata. Kwitują obaj Annę Zarkandi (in. Sarcandi), wdowę po Kasprze Bekieszu, żonę Franciszka Wesseliniego, wolnego barona na Hadad, pana na Dembnie, staroście siemneńskiemu i meteleńskiemu ze wszelkich zobowiązań i dóbr ruchomych, które była im winna na mocy testamentu Kaspra. Podobnie kwitują i Franciszka Wesseliniego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 138v-139 [SKM IV, nr 138]
1588.07.07
Król potwierdza zeznanie Władysława Bekiesza z Korniath, syna zmarłego Kaspra Bekiesza, starosty lanckorońskiego, dowódcy piechoty węgierskiej. Zeznał on, iż kwituje w imieniu swoim i brata Gabriela, Franciszka Wesseliniego, wolnego barona na Hadad, pana na Dembnie, starostę siemneńskiego i meteleńskiego i Annę Zarkandi (in. Sarcandi), wdowę po Kasprze Bekieszu, żonę Franciszka Wesseliniego ze wszelkich praw, przywilejów, zapisów na dobrach ziemskich i tytułów prawnych służących Władysławowi i jego bratu Gabrielowi po śmierci Kaspra Bekiesza.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 139v-140 [SKM IV, nr 139]
1588.07.07
Król potwierdza Walentego Dobrzynka, syna Stanisława, w dożywotnim posiadaniu odbudowanego młyna Dobrzynka w dobrach tuszyńskich w starostwie piotrkowskim. Czynsz z młyna wynosi 10 złotych rocznie. Dobrzynek zobowiązany jest własnym kosztem sprawiać potrzebne do młyna koła, kamienie młyńskie, smary i inne potrzebne artykuły, a to z tytułu dochodu z dwóch miar. Wyjątkiem ma być sypanie grobli, które jest bardzo pracochłonne i kosztowne, w tym wesprzeć ma go starosta, który wyznaczy do pracy chłopów.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 140-141 [SKM IV, nr 140]
1588.07.09
Król, dążąc do wzmocnienia religii katolickiej w Inflantach, potwierdza prawa kolegium jezuitów w Dorpacie do użytkowania i posiadania pewnych dóbr w Inflantach. Kolegium założone zostało przez Stefana Batorego. Dobra te to: świątynia murowana pod wezwaniem św. Wawrzyńca z gruntem przy drodze ryskiej, położona o 2000 miar (spacio) od Dorpatu, a także wioski w pobliżu, a mianowicie Huggen z dwoma hakami zasiedlonymi i czterema opuszczonymi, następnie Moyze Kula z jednym hakiem uprawianym, dwoma nieuprawianymi, Jeruite Kulla z jednym hakiem obsadzonym, które to dobra dał na potrzeby seminarium kolegium jezuickiego w Dorpacie Stanisław Łoknicki (Lokniczki), na podstawie mandatu króla Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 141-141v [SKM IV, nr 141]
1588.07.09
Król potwierdza zeznanie (nobiles ac famati) Sebastiana i Marcina Miączyńskich, braci rodzonych, mieszczan krakowskich złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni w imieniu swoim a także Elżbiety i Małgorzaty, córek zmarłego Jana Miączyńskiego, swojego brata, nad którymi sprawują opiekę. Zeznali ustąpienie swoich części dziedzicznych we wsi Miączyno Wielkie (Maior) z polem zwanym Kamień Wojciechowi Miączyńskiemu zwanemu Pyznicz. Wadium w sprawie ustalono na 600 złotych.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 141v-143 [SKM IV, nr 142]
1588.07.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza Stanisława Wrzeczyckiego i jego żonę Felicję w dożywotnich prawach do użytkowania i posiadania pewnych gruntów uprawianych i nieuprawnych we wsi Wrzeczyca w starostwie krzepickim. Dobra te zostały opisane w przywileju Zygmunta Augusta, wuja Zygmunta III, potwierdzenie dotyczy także ziemi zwanej Dambrowa, którą przyłączył do gruntów wrzeczyckich Mikołaj Wolski z Podhajec, miecznik koronny, starosta krzepicki. Grunt ten zaczyna się od części lasu zwanego Wierzbow i ciągnie się do krańców gruntów kmieci tej wsi w polu Kamionna Gorka i do lasu zwanego Spiny, a od tego lasu aż do rzeczki zwanej Glinicza. Król pozwala na karczowanie i zabudowywanie zgodnie z wolą posiadaczy oraz na budowę młyna na rzeczce Glinicza, warzenie piwa i wytwarzanie gorzałki.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 143-144 [SKM IV, nr 143]
1588.07.10
Król zgadza się by Mikołaj Wolski z Podhajec, miecznik koronny, starosta krzepicki mógł wykupić wszystkie sołectwa czyli wójtostwa i kuźnice w powiecie krzepickim. Dobrami tymi po wykupie będzie dysponował dożywotnio.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 144-144v [SKM IV, nr 144]
1588.07.10
Król, w uznaniu zasług, zgadza się by Jan Tomasz z Drohojowa, starosta przemyski, mógł wykupić wszystkie wójtostwa i sołectwa z przynależnościami w starostwie przemyskim. Drohojowski zasłużył się w czasie bezkrólewia, bronił Krakowa przed arcyksięciem Maksymilianem, walczył pod Byczyną.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 144v-145v [SKM IV, nr 145]
1588.07.10
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Słupskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Słupski zeznał ustąpienie dwóch kamienic w Bydgoszczy na korzyść syna Bogusza Słupskiego. Domy położone były w Bydgoszczy pomiędzy domem zwanym Smierdzinski i łaźnią miejską, nad rzeką Brdą. Nadanie dotyczy wszystkich przynależności, dochodów, ogrodów, barci, łąk. Wawrzyniec zgadza się też na wwiązanie Bogusza w te dobra, za zgodą przełożonego ławy miejskiej.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 145v-146 [SKM IV, nr 146]
1588.07.10
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Słupskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Słupski zeznał ustąpienie wszystkich dóbr dziedzicznych we wsi Bartodzieje w powiecie bydgoskim, prawem dziedzicznym, na korzyść syna Bogusza Słupskiego i jego spadkobierców.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 146-146v [SKM IV, nr 147]
1588.07.11
Król potwierdza dokument wystawiony przez Jana Zamoyskiego, kanclerza koronnego i hetmana, starostę bełskiego, marienburskiego, knyszyńskiego, międzyrzeckiego i grodeckiego, w Zamościu 10 lipca 1588 podpisany i opieczętowany ręką tegoż. Zamoyski, na mocy swoich uprawnień jako dzierżawca jaworowski, zgodził się by Fabian Młodecki mógł ustąpić z wójtostwa we wsi Nowe Jeżowo, w starostwie jaworowskim, które uzyskał w dożywocie od Andrzeja hrabiego (comes) z Górki, kasztelana międzyrzeckiego, wałeckiego, gnieźnieńskiego i jaworowskiego starosty. Może ustąpić dożywocie Baltazarowi Napiórkowskiemu, który zasłużył się we wszystkich wojnach moskiewskich. Nadanie obejmuje wójtostwo z przynależnościami, z dworem, folwarkiem, młynem, kmieciami, rolami, łakami, stawami, czynszami, tak jak je trzymał urodzony Jan Miękiski a po nim Fabian Młodecki.
łac., pol.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 146v-148 [SKM IV, nr 148]
1588.07.11
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Romana Gembickiego, sekretarza królewskiego, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż na podstawie zgody króla, ustępuje z dożywotnich praw na dobra Najdaka, położone w starostwie kościańskim, które uzyskał od Stefana Batorego. Prawa te ceduje Janowi Orzelskiemu, staroście kościańskiemu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 148-148v [SKM IV, nr 149]
1588.07.12
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego. Leśniowolski, realizując postanowienia umowy zawartej w grodzie drohiczyńskim sabbato post festum Sancti Marci in Autumno 1586 roku, przenosi zapis tej umowy do akt kancelarii koronnej. W grodzie drohiczyńskim umowę zeznali Anna Chądzyńska, wdowa po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohiczyńskim, Zofia, wdowa po Mikołaju Kuszlu, a także Piotr i Marcin Smorczewscy, Zofia, żona Jana Koszka, za zgodą i w obecności swojego męża, Katarzyna, żona Krzysztofa Korowickiego, za zgodą i w obecności męża. Zeznawali oni jako spadkobiercy zmarłej Doroty, córki zmarłego Aleksandra Hinczy, żony Jana Wodyńskiego. Zeznali oni ustąpienie dóbr dziedziczonych po Dorocie: Wierzchucza Ruska, Nadbużna, Lądzka, Mieńczewo, Chrolowicze, Putkowicze, Sipki, Młożewo, Chodkowicze i innych przynależnych dóbr ruchomych i nieruchomości w województwie podlaskim. Dobra te ustępują Marcinowi Leśniowolskiemu z Obór, kasztelanowi podlaskiemu, staroście łosickiemu i jego spadkobiercom.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 148v-152v [SKM IV, nr 150]
1588.07.12
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego. Leśniowolski, realizując postanowienia umowy zawartej ze zmarłą Dorotą, córką zmarłego Aleksandra Hinczy, zoną Jana Wodyńskiego przenosi zapis tej umowy do akt kancelarii koronnej. Umowy zawarta została w grodzie drohiczyńskim wobec podstarościego Macieja Pobikrowskiego sabbato post festum Sancti Marci in Autumno 1586 roku. Umowę zeznał Marcin Leśniowolski, kasztelan podlaski, starosta łosicki z jednej strony i Anna Chądzyńska (Chandzinska), wdowa po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohiczyńskim, Zofia, wdowa po Mikołaju Kuszlu, a także Piotr i Marcin Smorczewscy, Zofia, żona Jana Koszka, za zgodą i w obecności swojego męża, Katarzyna, żona Krzysztofa Korowickiego, za zgodą i w obecności męża. Zeznawali oni jako spadkobiercy zmarłej Doroty, córki zmarłego Aleksandra Hinczy, żony Jana Wodyńskiego. Zeznali oni umowę zwaną intercyzą zawartą w Drohiczynie 10 października 1586, podpisaną i opieczętowaną przez [Marcina] Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, Arnolfa Hlebowicza Korczewskiego, chorążego drohickiego i mielnickiego, Jana Grota, sędziego drohickiego oraz Pawła Arciechowskiego (Arczichowski), Marcina i Piotra Smorczewskich, Krzysztofa Korowickiego i Jana Koszka. Strony zobowiązały się do wypełnienia wszystkich postanowień umowy. Wadium w sprawie ustalone zostało na 10 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 152v-155 [SKM IV, nr 151]
1588.07.12
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego. Leśniowolski, realizując postanowienia umowy zawartej ze zmarłą Dorotą, córką zmarłego Aleksandra Hinczy, zoną Jana Wodyńskiego, dotyczącej sumy 16 tysiecy złotych, przenosi zapis tej umowy do akt kancelarii koronnej. Umowy zawarta została w grodzie drohiczyńskim wobec podstarościego Macieja Pobikrowskiego 24 października (sabbato post festum Sancti Marci in Autumno) 1586 roku. Umowę zeznali Anna Chądzyńska, wdowa po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohiczyńskim, Zofia, wdowa po Mikołaju Kuszlu, a także Piotr i Marcin Smorczewscy, Zofia, żona Jana Koszka, za zgodą i w obecności swojego męża, Katarzyna, żona Krzysztofa Korowickiego, za zgodą i w obecności męża. Zeznawali oni jako spadkobiercy zmarłej Doroty, córki zmarłego Aleksandra Hinczy, żony Jana Wodyńskiego. Zeznali ustąpienie Marcinowi Leśniowolskiemu, kasztelanowi podlaskiemu praw do długu Jana Wodyńskiego z Międzylesia, pana na Krzeszlinie (Krzelin), w wysokości 16 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 155-157v [SKM IV, nr 152]
1588.07.12
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego. Leśniowolski, realizując postanowienia umowy zawartej ze zmarłą Dorotą, córką zmarłego Aleksandra Hinczy, zoną Jana Wodyńskiego przenosi zapis tej umowy do akt kancelarii koronnej. Umowy zawarta została w grodzie drohiczyńskim wobec podstarościego Macieja Pobikrowskiego 24 października (sabbato post festum Sancti Marci in Autumno) 1586 roku. Umowę zeznał Marcin Leśniowolski, kasztelan podlaski, starosta łosicki z jednej strony i Anna Chądzyńska, wdowa po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohiczyńskim, Zofia, wdowa po Mikołaju Kuszlu, a także Piotr i Marcin Smorczewscy, Zofia, żona Jana Koszka, za zgodą i w obecności swojego męża, Katarzyna, żona Krzysztofa Korowickiego, za zgodą i w obecności męża. Zeznawali oni jako spadkobiercy zmarłej Doroty, córki zmarłego Aleksandra Hinczy, żony Jana Wodyńskiego. Zeznali oni ustępienie 36 tysięcy złotych zapisanych przez zmarłego Jana Wodyńskiego jako oprawę dla żony Doroty Hinczanki na połowie dóbr Krzeszlin, Liszowice i innych dobrach ruchomych i nieruchomych na korzyść Marcina Leśniowolskiego, kasztelana podlaskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 157v-160 [SKM IV, nr 153]
1588.07.12
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa szlachcica (nobilis) Jana Woszczyny, syna sławetnego (famatus) zmarłego Bartłomieja Woszczyny, mieszczanina krzepickiego. Potwierdzenie dotyczy praw do korzystania i posiadania młyna zwanego Zaia pod zamkiem krzepickim na rzece Istwartha wraz z przynależnościami. Młyn ten został odbudowany przez Bartłomieja. Jan Woszczyna obowiązany jest oddawać co roku do zamku krzepickiego wszelkie pensje i daniny.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 160-161 [SKM IV, nr 154]
1588.07.13
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się, by Barbara Gosławska z Bebelna, wdowa po Walentym Dembińskim, kasztelanie krakowskim mogła ustapić ze swoich dożywotnich praw do miasta Warta na korzyść Hieronima Dembińskiego, syna. Zrzeczenia ma dokonać przed księgami wieczystymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 161-161v [SKM IV, nr 155]
1588.07.13
Król zezwala Edwardowi Fortunatusowi, margrabiemu badeńskiemu (marchio badensis), hrabiemu (comes) Spanisein, krewnemu króla, i Gustawowi Brahe, hrabiemu Visingsburga i baronowi Lintdholmu na prowadzenie poszukiwań wszelkich metali na i w okolicach Babiej Góry w starostwie lanckorońskim. Mogą prowadzić wszelkie badania, otwierać ziemię, kopać studnie, wydobywać znalezione metale, ustalać formy zarządzania kuźnicami. Będą mogli zatrzymać wszystkie dochody z produkcji przez 3 lata, bez żadnych obciążeń zwanych Olbora. Król przyznaje im także prawo do korzystania z lasów królewskich na potrzeby budowy domów, warsztatów, karczem, oraz wytwarzania węgla. Wszyscy, którzy będą chcieli zakładać kuźnice na Babiej Górze lub w jej pobliżu, będą musieli uzyskać od nich zgodę.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 161v-164v [SKM IV, nr 156]
1588.07.12
Król potwierdza zeznanie Anny, córki zmarłego Zygmunta Fanello, żony Piotra Żaboklickiego, złozone w obecności męża, przed aktami kancelarii koronnej. Zeznała ona uwolnienie swojego brata, Mikołaja Fanello, stolnika ziemi lubelskiej i dworzanina królewskiego z jego zobowiązania zapisanego w księgach grodzkich Nowego Korczyna. Dotyczyło ono pokwitowania zawarte w grodzie krakowskim z dnia 31 października (feria sexta pridie festi Omnium Sanctorum) 1586 roku, dotyczącego Andrzeja, Jana, Jerzego i Krzysztofa oraz Barbary, Katarzyny i Jadwigi Stadnickich, potomstwa i spadkobierców zmarłego Mikołaja Stadnickiego, burgrabiego krakowskiego, na sumę 3 333 złotych i 10 groszy, z sumy całkowitej 10 tysięcy złotych. Był to dług zmarłego Mikołaja Stadnickiego u Mikołaja i Elżbiety Fanello. Anna i kwituje uwalnia Stadnickich z tej spłaconej sumy.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 164v-165 [SKM IV, nr 157]
1588.07.15
Król zgadza się by Mikołaj Buczacki z Tworowa, podkomorzy kamieniecki, starosta barski mógł odstąpić przed księgami wieczystymi Królestwa, grodzkimi lub ziemskimi, dożywotnie prawa do starostwa barskiego na korzyść Stanisława Gulskiego z Kobełowłoki, rotmistrza i oboźnego, od lat trudniącego się sztuką wojenną. Buczacki złamał nieszczęśliwie rękę, co umiemożliwiało mu z trudnościa wypełnianie obowiązków w tym zagrożonym przez Tatarów starostwie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 165v-166v [SKM IV, nr 158]
1588.07.15
Król nadaje sławetnemu Janowi Gajewskiemu opustoszały grunt za Bramą Wiślną w Krakowie prawem dziedzicznym. Grunt stanowi część obszaru zwanego Smoleńsk, podległego wielkorządcy. Grunt został wymierzony na mocy specjalnego mandatu króla przez wielkorządcę, Michała Maleczkowskiego. Mierzy on 100 łokci długości, 60 szerokości, ma na nim zostać zbudowane domostwo. Dwa domy Gajewskiego spłonęły podczas oblężenia miasta w czasie ostatniego bezkrólewia. Z gruntu tego ma płacić czynsz wielkorządom w wysokości 12 groszy i nie ma podlegać innym ciężarom.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.166v-167 [SKM IV, nr 159]
1588.07.15
Król przyjmuje zeznanie Urszuli z Dembian, żony Stanisława Mińskiego, kasztelana zakroczymskiego. Zeznawała ona za przyzwoleniem swojego męża i braci; Kaspra, podkomorzego mielnickiego i Hieronima Dembińskich. Zeznała zgodę na zeznanie Stanisława Mińskiego wpisane do akt kancelarii koronnej w Krakowie 17 lutego 1588 roku dla Jana Hlebowicza, wojewody trockiego, dotyczące rezygnacji z miasta Mińsk oraz wsi Dłuska, Brzozowica, Jasionka, Jakubów, Moczydła, Szczytnik, Jędrzejów, Nieszowo*.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. Sumariusz Metryki Koronnej, T. III dok. nr 185.
MK 135, k. 167-167v [SKM IV, nr 160]
1588.07.15
Król przyjmuje zeznanie Barbary z Bebelna (Bembelno), wdowy po Walentym Dembińskim, kasztelanie krakowskim i Hermana Zurzusz oraz jego żony Anny, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Zeznali oni aprobatę i potwierdzenie pewnej umowy dotyczącej pewnych spraw, zawartą przez nich, podpisaną i opieczętowaną w dniu dzisiejszym. Wadium ustalono na 2 700 złotych. Sądem właściwym w sprawach dotyczacych umowy będzie sąd grodzki krakowski.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 168-168v [SKM IV, nr 161]
1588.07.15
Król przyjmuje zeznanie Stanisława Mińskiego, kasztelana zakroczymskiego. Zeznał on zapis posagu swojej żony, Urszuli, córki zmarłego Walentego Dembińskiego z Dembian, kasztelana krakowskiego, dzierżawcy Warty. Zapis wynosił 31 tysięcy 657 złotych na wszystkich dobrach Mińskiego, dziedzicznych i zastawnych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 168v-169v [SKM IV, nr 162]
1588.07.21
Król potwierdza zgodę Anny Jagiellonki by Jakub Lipski i jego żona Zofia z Gnojna mogli ustąpić dożywotnie prawa do trzech łanów kmiecich we wsi Bargłówka (Barglowka) w starostwie augustowskim w województwie podlaskim z łąką zwaną Bielawka, połowę łanu zwanego Urbanowski i opuszczone łany kmiece, Chwiedorowski koło Urbanowskiego, Frelichowski koło granicy ze wsią Tajno i półłanki, Maczueniski i Kowalewski koło gruntów Voloss oraz osiem mórg ziemi położonych nad jeziorem we wsi we wsi Starawieś zwanej Tajno, w starostwie augustowskim w ziemi podlaskiej. Dobra te mogą ustąpić Stanisławowi Lince przed aktami wierzytelnymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 169v-170v [SKM IV, nr 163]
1588.07.22
Król przyjmuje zeznanie Andrzeja Leszczyńskiego z Leszna, złożone przed aktami kancelarii koronnej. Leszczyński zeznał wydzierżawienie dóbr zastawnych: wsi Dobra w województwie lubelskim z folwarkiem, wsi Wólka oraz wsi do tych dóbr przynależnych, Janowi Dulskiemu, kasztelanowi chełmińskiemu, podskarbiemu koronnemu, staroście brańskiemu, surażskiemu, rogoźnieńskiemu, świeckiemu, posiadaczowi tytułem zastawu zamku i miasta Janowiec wraz z przynależnymi wioskami. Dobra te należały prawem dziedzicznym do zmarłego Andrzeja Firleja z Dąbrowicy, kasztelana lubelskiego, starosty sandomierskiego. Dzierżawa ma trwać do święta Jana Chrzciciela 1589 roku. Ustanowiona została pewna [niewymieniona w dokumencie-wyd.] suma czynszu. Wadium w sprawie ustalono na 4 tysiące złotych. Sądy właściwe w sprawie to sąd grodzki sandomierski lub radomski.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 170v-172 [SKM IV, nr 164]
1588.07.22
Król na prośbę chorego Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, wysłał do jego miejsca pobytu w Krakowie Stanisława Siecińskiego, prepozyta lubaczowskiego, sekretarza królewskiego dla przyjęcia zeznania. Dulski zeznał, iż wydzierżawił wieś Dobrą w województwie lubelskim z folwarkiem, wieś Wólka oraz wsie do tych dóbr przynależne, od Andrzeja Leszczyńskiego na rok. Dobra te należały prawem dziedzicznym do zmarłego Andrzeja Firleja z Dąbrowicy, kasztelana lubelskiego, starosty sandomierskiego. Po roku Dulski odda wymienione dobra Leszczyńskiemu lub jego spadkobiercom.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 172-172v [SKM IV, nr 165]
1588.07.22
Król za wstawiennictwem pewnych doradców, rozszerza dożywocie na wójtostwie w mieście Grabów, na Zofię Witowską, żonę obecnego posiadacza, Jana Kobylińskiego, który prawa te uzyskał od poprzednich władców.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 172v-173 [SKM IV, nr 166]
1588.07.23
Król przyjmuje zeznanie Jerzego Sapińskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Sapiński, sługa Krzysztofa Lanckorońskiego z Brzezia, kasztelana małogoskiego zeznawał w imieniu swego pana. Zeznał, iż Krzysztof Lanckoroński ma zastaw na Oleśnicy i przynależnych do niej dobrach dziedzicznych Zborowskich, na których instygator królewski prawo przewodzi. Dlatego Lanckoroński od dawna trzyma i użytkuje te dobra. Sapiński protestował w imieniu Lanckrońskiego, iż przewody prawa instygatora nie mogą szkodzić prawu zastawnemu. Zaznaczył, iż nie protestuje przeciw działaniom instygatora dotyczącemu przezysków [należności przyznanych wyrokiem sądu-wyd.] na wiecznych prawach Zborowskich.
pol.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 173-174 [SKM IV, nr 167]
1588.07.25
Król nadaje Mikołajowi, podkomorzemu lwowskiemu i Stanisławowi, dzierżawcy kałuskiemu, Żółkiewskim, synom niedawno zmarłego Stanisława Żółkiewskiego z Żółkwi, wojewodzie ziem ruskich, dożywotnie prawa do wsi Turzinka w województwie ruskim, powiecie lwowskim. Dobra te posiadał ojciec obdarowanych, Stanisław Żółkiewski, zasłużony dla Królestwa najpierw na Podolu, potem w Moskwie oraz sprawach wewnętrznych, podczas wojen prowadzonych przez Stefana Batorego, obrony Krakowa w czasie bezkrólewia przeciw arcyksięciu Maksymilianowi i w bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 174-175 [SKM IV, nr 168]
1588.07.26
Król nadaje Janowi Skrzetuskiemu, sekretarzowi królewskiemu wsie Zegrze i Rataje w województwie i powiecie poznańskim w dożywocie. Wsie te zostały mocą decyzji sejmu koronacyjnego przyznane do dyspozycji króla. Skrzetuski służył już Zygmuntowi Augustowi tak w sprawach prywatnych jak i publicznych Królestwa. Stefan Batory wykorzystał go dla potrzeb rewizji generalnej Inflant, wysłał go także do cesarza oraz margrabiego brandenburskiego, został też wysłany do książąt Rzeszy dla informowania o legalności wyboru Zygmunta Wazy na tron.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 175-176v [SKM IV, nr 169]
1588.07.27
Król nadaje Janowi Zamoyskiemu, kanclerzowi koronnemu folwark Potarzyn w starostwie bełskim w dożywocie. Folwark ten posiadała uprzednio zmarła Anna z Orzechowiec Zamoyska, żona Stanisława Zamoyskiego, kasztelana chełmskiego i starosty bełskiego, która ustąpiła dożywocia na tych dobrach Janowi Zamoyskiemu w czasach Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 176v-177v [SKM IV, nr 170]
1588.07.28
Król nadaje w dożywotnie posiadanie starostwo marienburskie w Inflantach Wojciechowi Łaskiemu, wojewodzie sieradzkiemu w uznaniu zasług. Starostwo wakuje po śmierci Stanisława Pękosławskiego, starosty sandomierskiego i marienburskiego. Łaski posłował do Francji do króla elekta Henryka Walezego, zasłużył się w czasie bezkrólewia, wraz ze szlachtą sieradzką przybył do Piotrkowa i wspierał króla Zygmunta Wazę w podróży do Krakowa. Nadanie obejmuje także przynależne zamki Kierepet i Swanenburg, wakujące po śmierci Stanisława Pękosławskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 177v-178v [SKM IV, nr 171]
1588.07.28
Król zatwierdza dożywotnie prawa Jana Ostrowskiego do starostw dyjamenckiego (Dunemonden) i nowomłyńskiego z przynależnościami, które uzyskał od Stefana Batorego. Ostrowski zasłużył się podczas wojen Stefana Batorego i w czasie bezkrólewia.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 178v-179v [SKM IV, nr 172]
1588.07.28
Król potwierdza nadanie Anny Jagiellonki dla Krzysztofa Żerka, dworzanina Anny dotyczące jej dóbr oprawnych na Mazowszu. Anna Jagiellonka nadała Żerkowi dożywotnie prawa do dóbr Dobrzanków, w starostwie ciechanowskim, wakujące po śmierci Stanisława Pękosławskiego. Żerek zasłuzył się także Katarzynie Jagiellonce i samemu królowi.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 179v-180 [SKM IV, nr 173]
1588.07.29
Król zgadza się by Stanisław Sobocki, komendator poznański zakonu św. Jana Jerozolimskiego i łożny królewski, mógł wykupić połowę wsi Tykadłów, Russow i Tłokinia. Sobocki zasłużył się podczas wojen moskiewskich Stefana Batorego, w czasie elekcji oraz podróży króla do Krakowa. Dobra te są nieobsadzone po śmierci Stanisława Grudzieckiego, który posiadał je na mocy przywileju Stefana Batorego wraz z bratem Andrzejem. Sobocki może wykupić te dobra z rąk spadkobierców Grudzieckiego i trzymać je w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 180-181 [SKM IV, nr 174]
1588.07.29
Król, na prośbę chorej Zofii z Padniewa, żony Macieja Drzewickiego, wysłał do jej miejsca pobytu w Krakowie Stanisława Siecińskiego, prepozyta lubaczowskiego i sekretarza królewskiego dla przyjęcia zeznania. Zofia zeznała uwolnienie poprzez odroczenie Sebastiana Lubomirskiego, żupnika i burgrabiego krakowskiego ze spłaty 4 tysięcy złotych. Suma ta była zapisana w aktach grodzkich krakowskich 14 marca (sub actu sabbati post dominicam laetare) w 1587 roku. Suma ma zostać spłacona spłacona w grodzie krakowskim 2 lutego (pro festo Purificationis BVM) [1590]* roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. dok. 175.
MK 135, k. 181v-182 [SKM IV, nr 175]
1588.07.29
Król przyjmuje zeznanie Sebastiana Lubomirskiego, żupnika i burgrabiego krakowskiego, starosty dobczyckiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Lubomirski zeznał dług 4 tysięcy złotych, które winien jest Zofii z Padniewa, żonie Macieja Drzewickiego. Dług ten zapisuje Zofii w imieniu swoim i spadkobierców na dobrach dziedzicznych Sułów i Grajów. Zobowiązuje się go spłacić w grodzie krakowskim 2 lutego (pro festo Purificationis BVM) 1590 roku. Wadium w sprawie ustalono na 4 tysiące złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 182-183 [SKM IV, nr 176]
1588.07.29
Król przyjmuje zeznanie Franciszka Wesselini, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie wszystkich praw do całej kamienicy, położonej w Krakowie przy ulicy Szewskiej (Swieczka) i do ogrodu w Krakowie za Bramą Wiślną w miejscu zwanym Zwierzyniecz na tyłach domu zmarłego Jana Zborowskiego koło ogrodu Rozyny Moczarskiej z jednej strony i placem oraz ogrodem Jana Kizlinga z drugiej strony. Ustępuje także z zapisów zrzeczenia stałego tych dóbr, które uzyskał od Kaspra Maciejowskiego, starosty łęczyckiego, koniuszego koronnego i które to zeznanie zostało wpisane do ksiąg kancelarii koronnej. Praw tych ustępuje Mikołajowi Firlejowi z Dąbrowicy, kasztelanowi bieckiemu, referendarzowi koronnemu, staroście nowokorczyńskiemu i kazimierskiemu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.183-184 [SKM IV, nr 177]
1588.07.29
Król przyjmuje zeznanie Mikołaja Firleja z Dabrowicy, kasztelana bieckiego, referendarza koronnego, starosty nowokorczyńskiego i kazimierskiego i Franciszka Wesselini, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni zapis wzajemny na wszystkich dobrach z powodu pewnych umów ustalonych, podpisanych i opieczętowanych 28 lipca 1588 roku w Krakowie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 184-184v [SKM IV, nr 178]
1588.07.30
Król rozszerza dożywotnie prawa Krzysztofa Dzierżka, dworzanina i sekretarza królewskiego, chorążego trockiego, do wsi Tuczno, w województwie inowrocławskim, na żonę Dzierżka, Reginę Mieleską. Dzierżek zasłużył się w prowadzeniu spraw tureckich oraz moskiewskich Rzeczypospolitej.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 184v-185v [SKM IV, nr 179]
1588.07.30
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Rupniowskiego, syna zmarłego Jana Rupniowskiego z Rupniowa, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 200 złotych, który jest winien Marcinowi Dobrzyszowskiemu, burgrabiemu zamku krakowskiego i poborcy województwa krakowskiego. Sumę tę Rupniowski zapisuje Dobrzyszowskiemu na wszystkich swoich dobrach. Zobowiązuje się spłacić pierwszą ratę, 100 złotych na św. Bartłomieja Apostoła [24 sierpnia] 1588 roku, następne 100 złotych na św. Andrzeja Apostoła [30 listopada]. Wadium ustalono na 200 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 185v-186v [SKM IV, nr 180]
1588.07.30
Król potwierdza zeznanie Stanisława Rupniowskiego, pana na częściach Kiebła i Mokrusza, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał skwitowanie i uwolnienie Marcina, Prokopa i Agnieszki, dzieci i spadkobierców zmarłego Jana Rupniowskiego z powodu pozwu w grodzie krakowskim o wadium 2 tysięce złotych, dotyczącego ochrony ich przed pozwem pisemnym ziemskim lelowskim Andrzeja i Zofii syna i córki Jerzego Rudzickiego i Heleny z Rupniowskich, dotyczącego dóbr Kiebło w związku z zapisem w księgach krakowskich i sądeckich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 186v-187v [SKM IV, nr 181]
1588.07.31
Król potwierdza zeznanie Joachima Hałcnowskiego pana na części wsi Hałcnów, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie i uwolnienie Stanisława Rupniowskiego juniora, pana na części Kiebła i Mokrusza, ze sprawy posagu czy też spadku Andrzeja i Zofii syna i córki Jerzego Rudzickiego i Heleny z Rupniowskich, przypadłego im po śmierci Heleny Rupniowskiej. W sprawie tego spadku toczyła się sprawa o gwałtowne zajęcie dóbr w Kieble i Mokruszu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 187v-189 [SKM IV, nr 182]
1588.08
Król zgadza się by Stanisław Miński, kasztelan zakroczymski mógł wykupić miasto Osmolin, wsie Lubików, Czermno, Topolin i Osmolska Wieś w województwie rawskim z rąk spadkobierców wdowy po Andrzeju Firleju z Dąbrowicy, kasztelanie lubelskim, staroście sandomierskim. Miński zasłużył się w czasie bezkrólewia, stanął na czele oddziału jazdy i piechoty, pomagając królowi elektowi w podróży do Krakowa. Dobra te otrzymuje Miński w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 189-190 [SKM IV, nr 183]
1588.08.01
Król przyjmuje zeznanie Franciszka Wesselini, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego i jego zony Anny Sarcandi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni ustąpienie Marcinowi Dobryszowskiemu, burgrabiemu zamku krakowskiego, dozywotnich praw do dzierżawy; miasta Lipnicy i wsi Górna i Dolna Wieś i Rajbrot z przynależnościami, w ziemi krakowskiej, a także wójtostwa miasta Lipnica. W dobra te ma zostać wwiązany przez komornika królewskiego lub woźnego. Król nadaje Marcinowi Dobryszowskiemu te dobra w dożywocie. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.190-191 [SKM IV, nr 184]
1588.08.01
Król przyjmuje zeznanie Franciszka Wesselini, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego i jego żony Anny Sarcandi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni pokwitowanie Marcina Dobryszowskiego z sum zapisanych za Stefana Batorego na mieście Lipnicy i wsi Górna i Dolna Wieś i Rajbrot (Raybrod) z przynależnościami, w ziemi krakowskiej, a także na wójtostwie miasta Lipnica tytułułem ich dożywocia na tych dobrach.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 191-191v [SKM IV, nr 185]
1588.08.01
Król przyjmuje zeznanie Franciszka Wesselini, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego i jego żony Anny Sarcandi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni ustanowienie pełnomocników w osobach Marcina Dobryszowskiego, burgrabiego zamku krakowskiego i Jana Franksztyna (Frankstin). Działać mogą oni w sprawie 10 tysięcy złotych, które Bernard Maciejowski, biskup łucki i Kasper Maciejowski, starosta spiski, koniuszy koronny winni są spłacić Franciszkowi Wesselini na święto Oczyszczenia NMP [2 lutego] z rąk Mikołaja Firleja z Dabrowicy, kasztelana bieckiego, referendarza koronnego, starosty nowokorczyńskiego i kazimierskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 191v-192v [SKM IV, nr 186]
1588.08.02
Król nadaje w dożywocie wójtostwo wsi Biertowice (Birtultowice) w starostwie lanckorońskim Mikołajowi Zebrzydowskiemu, staroście generalnemu krakowskiemu, staroście lanckorońskiemu, bolesławskiemu. Może on je wykupić z rąk spadkobierców ostatniego dzierżawcy, Birtułtowskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 192v-193 [SKM IV, nr 187]
1588.08.02
Król przyjmuje zeznanie Krzysztofa Dzierżka, sekretarza i dworzanina i Mikołaja Leszczyckiego, rotmistrza złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni wzajemny zapis na wszystkich dobrach w związku z pewną umową, zawartą w Krakowie w dniu dzisiejszym, którą to umowę potwierdzają we wszystkich punktach. Wadium w sprawie wynosi 1 200 złotych.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.193-194 [SKM IV, nr 188]
1588.08.03
Król potwierdza dożywocie Mikołajowi Zebrzydowskiemu, stroście generalnemu krakowskiemu, staroście lanckorońskiemu i bolesławskiemu na pewne dobra w województwie sandomierskim, powiecie stężyckim, a mianowicie: Ryki, Babice, Zadyb, Brusów (Bruszow), Brzeziny, Ownia, Wargocin z przynależnymi wsiami, a także połowę lasu zwanego Splawie, spichlerz w Stężycy, które Zebrzydowski otrzymał w dożywocie od Stefana Batorego. Nadanie dotyczy żony Zebrzydowskiego Doroty Herburtównej z Fulsztyna. Zebrzydowski zobowiązany jest wypłacać roczną pensję z tych dóbr Janowi Bełżeckiemu, dworzaninowi królewskiemu, oraz Mikołajowi Grzybowskiemu, podkomorzemu nadwornemu*, którzy uzyskali je od Stefana Batorego**.
łac.
Datum: Kraków. *Mikołaja Grzybowskiego brak w wykazie podkomorzych nadwornych zob. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy pod red. A. Gąsiorowskiego, Kórnik 1992, s. 117. ** Regest dokumentu w Regesty z Metryki Koronnej do dziejów powiatu opoczyńskiego, radomskiego, stężyckiego z lat 1574-1795, Część I, 1574-1659 pod red. Z. Pietrzyka, Radom 2001, s. 39.
MK 135, k. 194-195 [SKM IV, nr 189]
1588.03.04
Król nadaje prawem dziedzicznym chłopcu pokojowemu Bartłomiejowi Kuczborskiemu i Pawłowi Bantkowskiemu, komornikowi królewskiemu, dobra przypadłe skarbowi królewskiemu prawem kaduka po zmarłym Jakubie zwanym Kiełczowski, który zajmował się zarządzaniem i sprzedażą soli w składzie dobrzyńskim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 195-195v [SKM IV, nr 190]
1588.08.04
Król przyjmuje zeznanie Wojciecha Kochlewskiego, pisarza kancelarii mniejszej koronnej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 300 grzywien polskich, jaki winien jest Andrzejowi Ruskowskiemu. Wartość jednej grzywny ustalona zostaje na 48 groszy. Dług ten zapisuje na wszytkich swoich dobrach i zobowiązuje się go spłacić w grodzie sieradzkim na Święto Trzech Króli 1589 roku. Wadium w sprawie ustalono na 300 grzywien.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 195v-196v [SKM IV, nr 191]
1588.08.04
Król na prośbę chorego Marka Krzyszowskiego wysłał do jego miejsca pobytu w Krakowie Stanisława Radeckiego, prepozyta lubelskiego, sekretarza kancelarii koronnej, dla przyjęcia zeznania. Krzyszowski zeznawał w kamienicy Macieja Mieszkowskiego na Kleparzu koło Krakowa. Zeznał zapisanie dożywocia na wszystkich swoich dobrach żonie Annie z Mieszkowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 196v-197 [SKM IV, nr 192]
1588.08.04
Król na prośbę chorego Marka Krzyszowskiego wysłał do jego miejsca pobytu w Krakowie Stanisława Radeckiego, prepozyta lubelskiego, sekretarza kancelarii koronnej, dla przyjęcia zeznania. Krzyszowski zeznawał w kamienicy sławetnego Macieja Mieszkowskiego na Kleparzu koło Krakowa. Zeznał on ustanowienie opiekunów dzieci; braci Walentego i Adama Sokołów ze Sławic, Wojciecha Romiszowskiego, pana na Miroszowie i swoją żonę Annę, córkę Stanisława Mieszkowskiego. Jesliby Anna zawarła ponownie małżeństwo, to utraci opiekę.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 197-198 [SKM IV, nr 193]
1588.08.04
Król nadaje przywilej dla miasta Olkusza. Domy prywatne i publiczne oraz świątynie tego miasta zostały zniszczone pożarem. Mieszczanie, burmistrzowie i rajcy prosili króla o pomoc w ich odbudowie. Król zapisuje na wieczne czasy miastu dochody z podatku od ważenia kruszców. Kupcy ołowiem przybywający do Olkusza mają od zakupu każdego cetnara płacić pół grosza czyli dziewięć denarów.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 198-199 [SKM IV, nr 194]
1588.08.05
Król, za wstawiennictwem doradców, potwierdza dożywotnie prawa Anny Janczyńskiej, wdowy po Wacławie Janczyńskim, do wójtostwa w mieście Podgrodziu w starostwie rohatyńskim. Prawa te Janczyński uzyskał droga cesji od Bartłomieja Krzyżanowskiego za zgodą Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 199-199v [SKM IV, nr 195]
1588.08.05
Król nadaje starostwo sandomierskie Hieronimowi Mieleckiemu z Mielca. Zasłużył się on w czasie wojen prowadzonych przez Stefana Batorego, podczas bezkrólewia. Starostwo wakuje po śmierci Stanisława Pękosławskiego. Zobowiązany jest wypłacać corocznie pensję 1 300 złotych z tego starostwa Andrzejowi Firlejowi z Dąbrowicy. Ponieważ w roku bieżącym wpłacił do skarbu 8 tysięcy złotych, w latach następnych płacić ma taką sumę corocznie ze starostwa w dwóch ratach: 4 tysiące na św. Jana Chrzciciela i 4 tysiące na św. Andrzeja Apostoła.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 199v-201 [SKM IV, nr 196]
1588.08.05
Król zgadza się, by Paweł Szczawiński, kasztelan łęczycki, ochmistrz i przełożony dworu królowej Anny Jagiellonki, mógł odstąpić dożywotnie prawa do dóbr Sanniki w województwie rawskim i ziemi gostyńskiej swojemu synowi Samuelowi. Dobra te dzierży tytułem zastawu w ramach pożyczki 500 tysięcy złotych dla Zygmunta Augusta*.
łac.
Datum: Kraków. *W 1565 r. na mocy konstytucji „nabicie pieniędzy” umożliwiającej królowi zaciągnięcie pożyczek pod zastaw dóbr do sumy 500 tysięcy złotych.
MK 135, k. 201-201v [SKM IV, nr 197]
1588.08.05
Król zgadza się, by Paweł Szczawiński, kasztelan łęczycki, ochmistrz i przełożony dworu królowej Anny Jagiellonki, mógł odstąpić przed księgami wierzytelnymi Królestwa dożywotnie prawa do dóbr Czerwonka i Pleczowice oraz młyna na przedmieściu sochaczewskim swojemu synowi Pawłowi.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 201v-202 [SKM IV, nr 198]
1588.08.05
Król przyjmuje zeznanie Joachima, Jakuba i Stanisława Mnichowskich, panów na Mnichowicy, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Składali oni zeznanie również w imieniu Jana Mnichowskiego, brata. Zeznali dług 8 tysięcy 120 złotych jakie winni są Mikołajowi Ligęzie z Bobrka, kasztelanowi wiślickiemu, staroście bieckiemu i żydaczowskiemu. Dług zapisują na swoich dobrach, na wsi Mnichowice Małe (minor) z folwarkiem i młynem, na Przybysławicach z folwarkiem. Zobowiązuje się spłacać dług na Boże Narodzenie poprzez kolejne lata, w okresach trzyletnich. Wadium ustalono na 8 tysięcy 120 złotych. Sądami właściwymi są sąd grodzki krakowski i sąd grodzki nowokorczyński.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 202-207 [SKM IV, nr 199]
1588.08.05
Król przyjmuje zeznanie Joachima, Jakuba i Stanisława Mnichowskich, panów na Mnichowicach, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali zapis zabezpieczający na wszystkich dobrach na rzecz Mikołaja Ligęzy z Bobrka, kasztelana wiślickiego, starosty bieckiego i żydaczowskiego. Zapis wynika z umowy, jaka zawarli w dniu 5 sierpnia 1588 roku w Krakowie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 207-208 [SKM IV, nr 200]
1588.08.05
Król potwierdza zeznanie Zofii, córki zmarłego Stanisława Lasockiego, wdowy po Jakubie Mnichowskim, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała ustąpienie Jakubowi Mnichowskiemu praw do posagu: 2 tysięcy złotych i dożywocia na połowie wszystkich dóbr zmarłego męża, Jakuba Mnichowskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 208-208v [SKM IV, nr 201]
1588.08.05
Król potwierdza zeznanie Józefa Jozjasza, Żyda kazimierskiego, złożone przed księgami kancelarii królewskiej. Zeznawał w obecnosci szlachcica, Szymona Luzinskiego, opiekuna tego aktu. Zeznał pokwitowanie sławetnego Krzysztofa Szturma, mieszczanina gdańskiego ze wszystkich pozwów, przypozwów, dochodów ze sporu prawnego jaki miał ze Szturmem.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 208v-209 [SKM IV, nr 202]
1588.08.12
Król, za wstawiennictwem doradców, udziela zgody na ustąpienie Mikity Ustrzyckiego z praw do popstwa wsi Koroszczeńska Wola w starostwie przemyskim, Jaczkowi Jurowiczowi z tej wsi przed księgami grodu przemyskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 209-209v [SKM IV, nr 203]
1588.08.12
Król nadaje Maciejowi Liszewskiemu, słudze skarbu koronnego, prawo wykupu wójtostwa wsi Czek, w starostwie tucholskim, województwie pomorskim i zapewnia mu tam dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 209v-210 [SKM IV, nr 204]
1588.08.13
Król zgadza się by Waśko Tyszowski mógł ustąpić dożywotnich praw do sołectwa wsi Tyszowce w starostwie samborskim Iwanczowi i Iwankowi, synom przed księgami wierzytelnymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 210v-211 [SKM IV, nr 205]
1588.08.13
Król potwierdza dożywotnie prawa Ilka i Sienki, braci stryjecznych, do sołectwa zwanego też kniastwem we wsi Niedziela w starostwie samborskim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.211 [SKM IV, nr 206]
1588.08.13
Król nadaje Melchiorowi Bogusławskiemu trzy łany we wsi Linie, w starostwie dobrzyńskim, w dożywocie. Bogusławski zasłużył się jako poseł już za Zygmunta Augusta, jeździł do Szwecji, Włoch, Królestwa Neapolu, w czasach wojen Stefana Batorego zaś służył w kancelarii koronnej. Łany te trzymał dotąd Adam Rudnik, tytułem zastawu zmarłego Marcina Rudnika z Dobiegniewa (Dobiegniow), swojego ojca.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 211-212 [SKM IV, nr 207]
1588.08.13
Król potwierdza zeznanie Stanisława Wilczopolskiego, starosty brańskiego, złożone przed księgami kancelarii królewskiej. Zeznał ustanowienie plenipotenta i mandatariusza w osobie Wojciecha Lampartowicza, w sprawie długu 100 złotych jakie winien mu jest sławetny Jakub Zagora, mieszczanin wilneński, który napisał skrypt dłużny.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 212-212v [SKM IV, nr 208]
1588.08.13
Król potwierdza zeznanie Stanisława Marcinowskiego, dworzanina królewskiego złożone przed księgami kancelarii królewskiej. Zeznał otrzymanie 2 tysięcy złotych od Andrzeja Rogulskiego, dworzanina królewskiego, jako raty długu, z której to sumy kwituje tegoż Rogulskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 212v-213 [SKM IV, nr 209]
1588.08.13
Król potwierdza zeznanie Marcina Rusiana z ziemi bełskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dokonanie zapisu na wszystkich dobrach na rzecz wójta i ławników krakowskich. Dotyczy ten zapis rzeczy jakie na mocy dekretu królewskiego otrzymał od tychże ławników, pozostawały one w depozycie zmarłego Stanisława Latkowskiego. Były to: zamknięta skrzynia na ubrania, futra lisie, worki z rzeczami, siodła robione na wzór włoski. Wadium w sprawie ustalono na 200 złotych. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie w sądzie grodzkim bełskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 213-214 [SKM IV, nr 210]
1588.08.15
Król zgadza się by Andrzej z Bnina Opaliński, marszałek wielki koronny, starosta generalny wielkopolski, starosta śremski i leżajski, mógł wykupić wieś Dominiki z jeziorem, w starostwie wschowskim, z rąk obecnych spadkobierców zmarłego Jana z Miłosławia Górskiego, starosty wschowskiego. Dobra te Opaliński otrzymuje w dożywocie. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 214-214v [SKM IV, nr 211]
1588.08.15
Król zgadza się by Jerzy Mniszech, kasztelan radomski, starosta sądecki, samborski, sokalski oraz jego żona Jadwiga Tarłówna ze Szczekarzowic mogli ustapić swoich praw dożywotnich do wsi Mierzwica, Mokrocin, Tarchowiszcze, Przedrzymiechy, Czaniów i Kamionobród w województwie ruskim, powiecie lwowskim swojemu synowi Jerzemu Mniszchowi staroście łuckiemu i osieckiemu. Jerzy Mniszech, kasztelan radomski zeznał przed księgami kancelarii koronnej ustąpienie jednej czwartej sum zapisanych na tych dobrach.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 214v-215v [SKM IV, nr 212]
1588.08.15
Król potwierdza zeznanie Pawła Szczerbica, pisarza dekretów kancelarii koronnej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie Stanisława Broniewskiego z Biezdziedzy 300 złotych, które uzyskał tytułem długu zapisanego w ksiegach kancelarii koronnej w dniu 15 sierpnia 1588 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 215v-216 [SKM IV, nr 213]
1588.08.16
Król zakłada miasta Wyszogród w ziemi samborskiej, w oparciu o informacje złożone przez Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego, starostę sądeckiego, samborskiego, sokalskiego. Miasto powstać ma pomiędzy rzekami Stryj i Bulslia, nad traktem wiodącym z Polski na Węgry. Kasztelan radomski ma wytyczyć i opisać jego granice oraz układ miasta z przynależnościami.Król przyznaje mu i jego spadkobiercom wójtostwo tamże, miejsce na dom i ogród, oraz dwa place na karczmy, wolne od wszelkich ciężarów. Dostaje także trzy łany z łąkami, trzecią część zasądzanych kar, oraz szóstą część czynszu od mieszczan po upływie wolnizny. Miasto rządzić się ma prawem magdeburskim. Jarmarki ustanowione zostają na św. Wawrzyńca i św. Andrzeja Apostoła, targi odbywać się mają w soboty. W mieście ustanowiony zostaje skład soli wożonej z Polski na Węgry. Wolnizna od kontrybucji publicznych zostaje ustalona na 4 lata, od ciężarów królewskich na 8 lat. Po upływie tego czasu ciężary mają być takie jak w Samborze. W mieście ma być zbudowany kościół religii katolickiej (zwanej powszechnie rzymską). Na świątynię i plebanię ma być wyznaczony odpowiedni grunt, przynależeć mają do nich dwa ogrody i cztery łany ziemi, mieszkańcy zobowiązani maja być do ustalenia czynszu na rzecz kościoła. Lista świadków obecnych przy akcie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.216-218v [SKM IV, nr 214]
1588.08.16
Król potwierdza Mikołaja Pobidzińskiego, żołnierza weterana w dożywotnim posiadaniu Taraquie Moyzy (in Taraquier), w powiecie lajskim. Pobidziński zasłużył się w wojnach prowadzonych przez Stefana Batorego. Dobra te przypadły skarbowi prawem kaduka i zostały nadane temu żołnierzowi mandatem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.218v-219 [SKM IV, nr 215]
1588.08.17
Król przyjmuje zeznanie Elżbiety z Bobrka, żony Mikołaja Firleja z Dąbrowicy, kasztelana bieckiego, referendarza, starosty nowokorczyńskiego i kazimierskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała ona zapis 6 tysięcy 720 złotych na swoich dobrach dziedzicznych: wsi Lubzina z folwarkiem, na Brzozowce, na swoich częściach wsi Słostowa w ziemi sandomierskiej, powiecie pilzneńskim, na korzyść Andrzeja Różanki, syna zmarłego Stanisława Różanki, doktora medycyny i rajcy krakowskiego. Przenosi ona ten zapis z ksiąg grodzkich nowokorczyńskich do ksiąg kancelarii koronnej, potwierdzając go we wszystkich punktach. Zeznanie w urzędzie grodzkim nowokorczyńskim przed Janem Przybysławskim Bocianem miało miejsce 14 października (feria tertia ante festum Sanctae Hedvigis Virginis) 1586 roku. Różanka ma trzymać wymienione dobra w okresach od Bożego Narodzenia do Bożego Narodzenia, kiedy nastapi spłata długu lub przedłużenie jego dzierżawy. Ustalone zostają wadia w sprawie, każde w wysokości 6 tysięcy 720 złotych. Zapis przyjął Tomasz Kowalkowski , pisarz grodzki nowokorczyński.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.219-222 [SKM IV, nr 216]
1588.08.17
Król przyjmuje zeznanie Mikołaja Firleja z Dąbrowicy, kasztelana bieckiego, referendarza, starosty nowokorczyńskiego i kazimierskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie pewnej umowy zeznanej przez siebie i przez żonę Elżbietę z Bobrka, z ksiąg grodzkich nowokorczyńskich. Dotyczy ona zapisu 6 tysięcy 720 złotych na dobrach dziedzicznych Elżbiety z Bobrka: wsi Lubziny z folwarkiem w ziemi sandomierskiej, powiecie pilzneńskim, na korzyść Andrzeja Różanki, syna zmarłego Stanisława Różanki, doktora medycyny i rajcy krakowskiego. Przenosi on ten zapis z ksiąg grodzkich nowokorczyńskich do ksiąg kancelarii koronnej, potwierdzając go we wszystkich punktach. Zeznanie w urzędzie grodzkim nowokorczyńskim przed Janem Przybysławskim Bocianem miało miejsce 14 października (feria tertia ante festum Sanctae Hedvigis Virginis) 1586 roku. Wadia w sprawie ustalone zostaja na 700 złotych. Zapis przyjął Tomasz Kowalkowski, pisarz grodzki nowokorczyński.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.222-224v [SKM IV, nr 217]
1588.08.19
Król zgadza się, by Jerzy Kretkowski, dworzanin, starszy nad harcerzami [przełożony straży królewskiej], mógł wykupić starostwo wschowskie z rąk spadkobierców ostatniego starosty, [Jana] Górskiego. Starostwo to otrzymuje w dożywocie. Nadanie obejmuje gród z jurysdykcją i przynależności, za wyjątkiem wsi Dominiki (Dominicze) z jeziorem*. Kretkowski odznaczył się chroniąc króla w Krakowie.
łac.
Datum: Kraków. *Zob. dok. 210, a także; Ordynacja dworu Zygmunta III z 1589 roku, opr. K. Chłapowski, Warszawa 2004, s.59, przyp.80.
MK 135, k. 224v-225 [SKM IV, nr 218]
1588.08.20
Król potwierdza dożywocie na pewnych dobrach dla Jacka Młodziejowskiego z Młodziejowic, podskarbiego nadwornego koronnego i rozszerza je na jego żonę Agnieszkę z Wielgiego. Dobra to wsie Sierosławice, Śmiłowice i Moczierowice z przynależnosciami. Młodziejowski zasłużył się już za Stefana Batorego podczas elekcji, wspierał obronę Krakowa przed arcyskięciem Maksymilianem. Młodziejowski otrzymał już Sierosławice w dożywocie od Stefana Batorego, jednak podczas bezkrólewia zajął je siłą Stanisław Ciołek z Żelechowa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 225-226v [SKM IV, nr 219]
1588.08.20
Król potwierdza Michała Maleczkowskiego, wielkorzadcę na urzędzie wielkorządcy zamku krakowskiego. Zasłużył się on na tym urzędzie w czasie bezkrólewia, postępowął w zgodzie z ordynacją Stefana Batorego. Roczna jego pensja z prowentów dóbr wielkorządów ma wynosić tysiąc dwieście złotych.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 226v-227 [SKM IV, nr 220]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbica, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Katarzynę Salomonową przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Katarzyny Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Katarzynę Salomonową dóbr w postaci części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 227-228 [SKM IV, nr 221]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez: Katarzynę Salomonową, córkę zmarłego Mikołaja Salomona, pana na Benedyktowiczach i przez Katarzynę, żonę Stanisława Kuczkowskiego z Kuczkowa, przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Katarzyny Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał otrzymanie całej sumy za zbycie przez Katarzynę Salomonową dziedzicznych dóbr w postaci części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 228-229 [SKM IV, nr 222]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Jadwigę Salomonowną, córkę zmarłego Mikołaja Salomona, pana na Benedyktowiczach i Katarzyny, żonę Krzysztofa Miroszowskiego. Zeznanie złożone było z mężem i opiekunem przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Urszuli Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Jadwigę Salomonową dóbr w postaci całej przynależnej części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Zeznał tez otrzymanie należnej sumy. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 229-230 [SKM IV, nr 223]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Urszulę Salomonowną, córkę zmarłego ur. Mikołaja Salomona, i Katarzyny, żonę Krzysztofa Dunina. Zeznanie złożone było przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Urszuli Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Urszulę Salomonową dóbr w postaci całej przynależnej części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Zeznał też otrzymanie należnej sumy. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 230-231 [SKM IV, nr 224]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Zofię Salomonowną, córkę zmarłego Mikołaja Salomona, i Katarzyny, żonę Andrzeja Lipskiego. Zeznanie złożone było w obecności męża i opiekuna przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Zofii Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Zofię Salomonową dóbr w postaci całej przynależnej części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Zeznał też otrzymanie należnej sumy. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 230-232 [SKM IV, nr 225]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Katarzynę Salomonowną, w imieniu Jana Gosławskiego, swojego zięcia, opiekuna potomstwa ze zmarłej Doroty Salomonownej, córki wspomnianej Katarzyny. Zeznanie złożone było przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Katarzyny Salomonowej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Katarzynę w imieniu Jana Gosławskiego dóbr w postaci całej przynależnej części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Zeznał też otrzymanie należnej sumy. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 232-233 [SKM IV, nr 226]
1588.08.22
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbicza, pisarza dekretów kancelarii koronnej, na mocy zapisu zeznanego przez Katarzynę Salomonowną, córkę zmarłego Mikołaja Salomona pana na Benedyktowiczach i zmarłej Doroty, żony Jana Mężyka na Putniowicach. Zeznanie złożone było przed księgami rady kazimierskiej w dniu 21 maja 1588 roku (sabbato pridie Dominica Rogationum). Szczerbic został wyznaczony przez króla do złożenia tego zeznania na podstawie plenipotencji Katarzyny Salomonownej udzielonej któremukolwiek z sekretarzy królewskich. Szczerbic zeznał zbycie przez Katarzynę dóbr w postaci całej przynależnej części kamienicy ze sprzętem browarniczym i piwowarskim i przynależnościami w Krakowie zakonowi jezuitów u św. Szczepana w Krakowie. Zeznał też otrzymanie należnej sumy. Kamienica położona była na placu Szczepańskim, pomiędzy kamienicą zwaną Pieszkowska i cmentarzem kościoła św. Szczepana.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 233-234 [SKM IV, nr 227]
1588.08.23
Król zgadza się by wobec wakansu na kasztelanii krakowskiej Paweł Drezner mógł wykupić dożywocie na wójtowstwie wsi Krzczonów (Chrczonow), przynależnej do tejże kasztelanii krakowskiej.Wykupić je może od Macieja Mleczko, obecnego posiadacza tych praw*.
łac.
Datum: Kraków. *Od strony 235 zapisy prowadzi inna ręka.
MK 135, k. 233-235 [SKM IV, nr 228]
1588.08.23
Król przyjmuje zeznanie małżonków; Jana Oleśnickiego i Zofii Sieniawskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zofia zeznawała w obecności Prokopa Sieniawskiego, brata stryjecznego i Piotra Gołuchowskiego, współrodowca herbowego. Małżonkowie zeznali unieważnienie wzajemnego zapisu dożywocia na dobrach z tytułu posagu i oprawy.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 235-235v [SKM IV, nr 229]
1588.08.23
Król przyjmuje zeznanie Jana Oleśnickiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapisanie posagu żony, Zofii Sieniawskiej w wysokości 5 tysięcy złotych na połowie wszystkich swoich dóbr dziedzicznych i zastawnych i dobrach ruchomych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 235v-236 [SKM IV, nr 230]
1588.08.23
Król przyjmuje zeznanie małżonków; Jana Oleśnickiego i Zofii Sieniawskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Małżonkowie zeznali wzajemny zapis dożywocia na wszystkich dobrach.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 236-236v [SKM IV, nr 231]
1588.08.23
Król przyjmuje zeznanie Zofii Sieniawskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zofia zeznawała w obecności Prokopa Sieniawskiego, brata stryjecznego i Piotra Gołuchowskiego, współrodowca herbowego. Zeznała zgodę na zapis męża Jana Oleśnickiego z Pińczowa dla Stanisława Szafrańca z Pieskowej Skały, dotyczący zbycia części dóbr dziedzicznych: Nieznanowic z folwarkiem Wiśniowa Wola, karczmy zwanej Borowa Karczma, Zambrzecza i Młyńskiej Lagz. Zapis ten został zeznany w grodzie chęcińskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.236v-237v [SKM IV, nr 232]
1588.08.23
Król przyjmuje zeznanie Jana Oleśnickiego z Oleśnicy złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznanie wynikało z wykonania punktu umowy zawartej przez Jana i jego brata Andrzeja Oleśnickiego, z Piotrem Myszkowskim z Mirowa, biskupem krakowskim w grodzie krakowskim. Umowa dotyczyła zbycia zamku i miasta Pińczowa oraz wsi Koprzywnica z folwarkiem, Brzeście, Szczepiecz z folwarkiem Śmiadochowski, folwarku Paszuwka, oraz folwarków pod miastem Pińczowem. Zofia Sieniawska zeznała zgodę na ten zapis męża Jana Oleśnickiego. Zofia zeznawała w obecności Prokopa Sieniawskiego, podczaszego koronnego brata stryjecznego i Piotra Gołuchowskiego, współrodowca herbowego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 237v-238v [SKM IV, nr 233]
1588.08.24
Król uznając zasługi Jakuba Niezabitowskiego, nadaje mu w dożywocie wsi Kobakowce alias Koleczkowce, Podteremcze Słobódka, lokowanych na surowym korzeniu a także na częściach wsi Bakota, Subocz oraz w opustoszałych Jeremikowcach, Śliwnej i Popowcach, na których ma dożywocie od Stefana Batorego żona Jakuba, Jadwiga, córka Stanisława Wolskiego, pisarza ziemskiego kamienieckiego. Sumy zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą. Niezabitowski jako żołnierz brał udział we wszystkich wyprawach moskiewskich Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 238v-239v [SKM IV, nr 234]
1588.04.23
Król przyjmuje zeznanie Wacława Gwiazdowskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Gwiazdowski zeznał zgodę na wszelkie umowy zawarte pomiędzy swoimi braćmi: Piotrem Gwiazdowskim, kanonikiem krakowskim i poznańskim oraz Aleksandrem Gwiazdowskim z jednej strony, oraz małżeństwem: Piotrem Liaskownickim i Elżbietą Gierałtowską z drugiej strony. Umowa została zapisana w grodzie kcyńskim 22 sierpnia (feria sexta ante festum sancti Bartholomei) 1587 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 239v-240 [SKM IV, nr 235]
1588.08.26
Król przyjmuje zeznanie Walentego Tęgoborskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Tegoborski zeznał przeniesienie praw do 520 złotych, jakie winien mu jest Jan Kreza z Bobolic zgodnie z zapisem w księgach ziemskich lelowskich (die festi conversionis s. Pauli Apostoli) 1583 roku. Jan Kreza zapisał tę sumę Tęgoborskiemu na swoich dobrach Tomiszowicach, na co zgodę wyraziła żona Krezy, Małgorzata Sienguszkowna z przyzwoleniem dwóch świadków. Owe prawa Tęgoborski przenosi na Stanisława Fogelwedera, archidiakona warszawskiego, kanonika krakowskiego, wilneńskiego, płockiego, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 240-242 [SKM IV, nr 236]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Walentego Tęgoborskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej, za aprobatą brata, Mikołaja Tęgoborskiego. Zeznał pokwitowanie 112 złotych, jakie zapłacił mu Jan Kreza z Bobolic zgodnie z zapisem w księgach grodzkich krakowskich odstąpionym Walentemu przez Mikołaja Tęgoborskiego. Walenty zobowiązuje się też, że Mikołaj Tęgoborski pokwituje Jana Krezę w grodzie krakowskim na święto Trzech Króli. Wadium ustalono na 120 złotych
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 242-243 [SKM IV, nr 237]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Jana Kuczkowskiego, komornika granicznego powiatu lelowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do 2 700 złotych, jakie winien mu jest Jan Kreza z Bobolic, zgodnie z zapisem w księgach ziemskich lelowskich. Suma ta zapisana jest na dobrach dziedzicznych Krezy, wsi Mzurów z folwarkiem i dwoma stawami rybnymi w opuszczonej wsi Niegowka w ziemi krakowskiej i powiecie lelowskim. Zgodę na ten zapis wyraziła żona Krezy Małgorzata Sienguszkówna z przyzwoleniem dwóch świadków. Kuczkowski przenosi te prawa na Stanisława Fogelwedera (Wogielweder), archidiakona warszawskiego, kanonika krakowskiego, wilneńskiego, płockiego, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 243-245 [SKM IV, nr 238]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Stanisława Giebułtowskiego, pana na Lgocie, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do sumy 1 300 złotych, jakie winien mu jest Jan Kreza zgodnie z zapisem w księgach ziemskich krakowskich 7 stycznia 1577 roku (feria secunda post festum SS Trium Regum). Suma ta została zapisana przez Krezę na jego dobrach dziedzicznych, wsi Żdów w ziemi krakowskiej, powiecie lelowskim. Zgodę na ten zapis wyraziła żona Krezy Małgorzata Sienguszkówna z przyzwoleniem dwóch świadków. Giebułtowski przenosi te prawa na Stanisława Fogelwedera, archidiakona warszawskiego, kanonika krakowskiego, wilneńskiego, płockiego, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 245-247 [SKM IV, nr 239]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Floriana Cieklińskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do sumy 400 złotych, jakie winien mu jest Jan Kreza z Bobolic zgodnie z zapisem w księgach grodzkich piotrkowskich. Suma ta została zapisana przez Krezę na jego dobrach dziedzicznych, wsi Ogrzelnik (Ogorzelik) z folwarkiem zwanym Stary Folwark lub Lgota w ziemi krakowskiej*. Zgodę na ten zapis wyraziła żona Krezy Małgorzata Sienguszkowna z przyzwoleniem dwóch świadków. Ciekliński przenosi te prawa na Stanisława Fogelwedera, archidiakona warszawskiego, kanonika krakowskiego, wilneńskiego, płockiego, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *in terra Cracoviensi dopisane na marginesie.
MK 135, k. 247-249 [SKM IV, nr 240]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Mikołaja Silnickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do sumy 1950 złotych, jakie winien mu jest Jan Kreza z Bobolic zgodnie z zapisem w księgach grodzkich krakowskich, przeniesionych z ksiąg sejmikowych warszawskich oraz z innej sumy 250 złotych jakie winien mu jest tenże Jan Kreza z Bobolic zgodnie z zapisem w księgach grodzkich krakowskich. Sumy te zostały zapisane przez Krezę na jego dobrach dziedzicznych, wsi Niegowa w ziemi krakowskiej, powiecie lelowskim. Zgodę na ten zapis wyraziła żona Krezy Małgorzata Sienguszkowna z przyzwoleniem dwóch świadków. Silnicki przenosi te prawa na Stanisława Fogelwedera, archidiakona warszawskiego, kanonika krakowskiego, wilneńskiego, płockiego, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 249-251 [SKM IV, nr 241]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Jana Kuczkowskiego, komornika granicznego powiatu lelowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Krezy z sumy 300 złotych zapisanych mu w księgach ziemskich lelowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 251-251v [SKM IV, nr 242]
1588.08.27
Król przyjmuje zeznanie Stanisława Giebułtowskiego, pana na Lgocie, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Krezy z sumy 100 złotych zapisanych mu w księgach ziemskich lelowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 251v-252 [SKM IV, nr 243]
1588.08.27
Król nadaje w dożywocie Wojciechowi Sośnickiemu, cześnikowi koronnemu, wójtostwo w mieście Ujściu (Usten).
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 252-252v [SKM IV, nr 244]
1588.08.27
Król potwierdza dokument oblatowany w kancelarii koronnej, podpisany i opieczętowany przez Jana Leśniowolskiego z Obór, kasztelana zakroczymskiego i starostę poznańskiego. Dokument sporządzony w Poznaniu 20 kwietnia 1588 roku, na podstawie mandatu króla, dotyczył przeniesienia własności zamku Taurus z przynależnościami na Jerzego Farensbacha, pana na Karkus, prezydenta wendeńskiego i przełożonego rycerstwa inflanckiego. Żołnierze pozostający w prezydencji felińskiej trzymali dobra Taurus, choć został im przedstawiony mandat króla by z tych włości ustąpili. Żołnierze wskazali jednak na niewypłacony żołd i stwierdzili, że dochody z tych dóbr przeznaczają na uzyskanie należnych im pieniędzy. Leśniowolski dał im trochę czasu do namysłu ale nie mógł osobiście dokonać inwentaryzacji dóbr. Potem żołnierze wywieźli wszystkie ruchomości z dworu przy zamku i uzgodnili z Jerzym Farensbachem, że zapłaci im 500 złotych za poczynione zasiewy i budowle wzniesione po zburzeniu zamku Taurus. Leśniowolski polecił Maciejowi Kalborskiemu, podstarościemu parnawskiemu przeprowadzenie ponownego wwiązania Farensbacha. Żołnierze uzyskali 350 złotych z miar dorpackich ustanowionych przez króla, a 150 złotych spadkobiercy Marcina Kazanowskiego, starosty felińskiego dostali od Farensbacha. Ustąpili wówczas z dworu Taurus i opustoszałego zamkiem. Nie przekazano żadnych sprzętów ruchomych, zostały tam bowiem tylko budynki dworu, drewniane domki, stajnie, bez żadnych rzeczy, dlatego nie było potrzeby robienia inwentarza.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 252v-253v [SKM IV, nr 245]
1588.08.28
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, rozszerza dożywotnie prawa do wsi Niemierzewice, w powiecie kamienieckim, na Jadwigę, żonę Macieja Wierzbowskiego. Wierzbowski uzyskał prawa do tych dóbr od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 253v-254 [SKM IV, nr 246]
1588.08.30
Król potwierdza dokument wystawiony przez zmarłego Stanisława Pękosławskiego, komisarza ordynaryjnego i generalnego królewskiego na Inflanty, starostę sandomierskiego, wydany w zamku Kierepec (Kirempec), 20 kwietnia 1586 roku. Pękosławski podaje do wiadomości Liberta Tepella, starosty helmeckiego, że dobra po zmarłym Jodoku Furstembergu, kasztelanie wendeńskim, pozostające w powiecie rujeńskim i helmeckim przypadają prawem dziedzicznym Prokopowi Pieniążkowi, staroście wendeńskiemu i rumborskiemu i mają je przekazać Stanisławowi Kempanowskiemu, podstarościemu wendeńskiemu, pełnomocnikowi Prokopa Pieniążka.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 254-255 [SKM IV, nr 247]
1588
Król wydzierżawia dochód zwany Wolbora z kopalni olkuskich Żydom krakowskim, starszym: Jakubowi Ezdra i jego synom oraz Wolfangowi, którzy służyli także Stefanowi Batoremu. Dzierżawa zacznie się na św. Jana Chrzciciela 1588 roku. Dzierżawa dotyczy wszystkich kopalń i sztolni obecnych i budowanych, w szczególnosci tych zwanych Huthy, Rostowska, Abstiaki, Gierzyny i wszelakich kruszców i innych krubin. Dzierżawa trwać ma do św. Jana Chrzciciela roku 1595, za cały ten okres wynosi 10 tysięcy złotych. Z dzierżawy tej mają wypłacać co roku pensję Dominikowi Alemani, żupnikowi olkuskiemu, w wysokosci 6 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 255-256 [SKM IV, nr 248]
1588.08.30
Król przyjmuje zeznanie Wojciecha Łaskiego, wojewody sieradzkiego i starosty marienburskiego w Inflantach oraz Krzysztofa Czeglicza, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni umowę dotyczacą pewnych rzeczy, podpisaną i przez nich opieczętowaną. Wadium w sprawie ustalono na tysiąc złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 256-257 [SKM IV, nr 249]
1588.09.01
Król potwierdza okazany dokument pergaminowy, wydany w Zamościu 3 marca 1587 roku, podpisany i opieczętowany przez Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana, starosty bełskiego, międzyrzeckiego, knyszyńskiego, mariemburskiego, grodeckiego, jaworowskiego dotyczący nadania dożywocia na wójtostwie we wsiach Jeżowo i Zakrze w starostwie jaworowskim małżonkom Mikołajowi Herbultowskiemu i Annie, córce zmarłego Feliksa Grunckiego. Praw tych ustąpił Piotr Cielatyński z małżonką. Prawo to wynikało z przywileju wydanego w Piotrkowie 22 września 1456 roku przez króla Kazimierza swobodnego nadawania wójtostw w starostwie jaworowskim przez tamtejszych starostów.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 257-258 [SKM IV, nr 250]
1588.09.04
Król zatwierdza Aleksandra Streptowskiego, zasłużonego żołnierza, w dożywotnich prawach do opustoszałej wsi Thamszynka Pustynia na rzeką Tamszynką ze stawem i młynem w okolicach Baru.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 258-258v [SKM IV, nr 251]
1588.09.05
Król wyznacza pensję Andrzejowi Gonowskiemu. Był za poprzednich władców zatrudniony w kancelarii koronnej a nastepnie jako pisarz skarbu. Pensja ma być wypłacana z żup wielickich, poprzednio mieli ją zmarły Serebrzeski*, Trebald Ling i Maciej Wyszyński. Wysokość pensji wynosi 120 złotych i ma być wypłacana na 8 września-święto Narodzin NMP, począwszy od 1588 roku. Podaje się do wiadomości żupników krakowskich; Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego koronnego, starosty krzeszowskiego i Sebastiana Lubomirskiego, starosty dobczyckiego.
łac.
Datum: Kraków. *zostawione puste miejsce na imię.
MK 135, k. 258v-259 [SKM IV, nr 252]
1588.09.05
Król potwierdza zeznanie Elżbiety, córki zmarłego Pawła Gniewosza z Leniowa, żony Jakuba Mnichowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Elżbieta zeznawała mając zgodę męża i Mikołaja Gniewosza z Wnorowa, świadka z rodu ojczystego. Zeznała zgodę na zapis darowizny dokonany pomiędzy jej mężem i Stanisławem Mnichowskim, jej bratem, z jednej strony a Konradem Krupką Przecławskim, sekretarzem królewskim z drugiej strony. Zapis dokonany w księgach ziemskich wiślickich dotyczył części dziedzicznych wsi Mnichów, Mzurowa, Miąsowa, Osowa, Biezorędka (Biczoithka) i opuszczonej wsi Czarnosin wraz z folwarkami w ziemi sandomierskiej, powiecie chęcińskim, a także dóbr w województwie krakowskim, powiecie ksiąskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 259-260 [SKM IV, nr 253]
1588.09.06
Król zgadza się by Mikołaj Rogoziński mógł odstąpić Janowi Zaleskiemu prawa dożywotnie do wójtostwa wsi Manicze w powiecie sieradzkim, przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 260-260v [SKM IV, nr 254]
1588.09.07
Król potwierdza dokument okazany i oblatowany w kancelarii koronnej. Wystawił go w Samborze 20 lipca 1588 roku, podpisał i opieczętował Jerzy Mniszech z Wielkich Kunczyc, kasztelan radomski, sanocki, sokalski, samborski starosta, żupnik ruski. Zezwolił on swojemu słudze, Wojciechowi Łaskiemu na warzenie soli w dwóch panwiach w żupie drohobyckiej. Poprzednio korzystał z nich prawem dożywotnim Mikołaj Łączyński, pisarz skarbowy. Wolno mu brać surowicze do tych panwi, nadanie obejmuje wszystkie przynależności z mytem starym i nowym koszowym oraz innymi dochodami. Na to nadanie zgodę musi wyrazić król.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.260v-261 [SKM IV, nr 255]
1588.09.07
Król potwierdza nadanie Jerzego Mniszcha z Wielkich Kunczyc, kasztelana radomskiego, sanockiego, sokalskiego, samborskiego starosta, żupnika ruskiego. Zezwolił on swojemu słudze, Wojciechowi Łaskiemu na warzenie soli w dwóch panwiach w żupie drohobyckiej ze wszystkimi przynależnościami*.
łac.
Datum: Kraków. *Zob. dok. 253.
MK 135, k. 261-261v [SKM IV, nr 256]
1588.09.07
Król potwierdza zeznanie złożone przed księgami kancelarii koronnej przez Wojciecha Łaskiego z Łaska, wojewodę sieradzkiego i starostę mariemburskiego w Inflantach. Zeznał on, że nie zezwalał swojemu pełnomocnikowi Mikołajowi Łozarskiemu na zajęcie wsi Wiśniowa, Dobra i Wola Wiśniowska, które pozyskał pewnym prawem Jan Dimitrowski, jego sługa, od Hieronima Misopata, wojskiego sandomierskiego. Daje natomiast zgodę na wwiązanie Stanisława Ciołka z Żelichowa w zamek Rytwiany, miasto Staszów, wsie Stary Staszów, Szczeka, Niedziałki, Kłoda i Rudnicka Wola w ziemi sandomierskiej.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 261v-262v [SKM IV, nr 257]
1588.09.08
Król nadaje słudze, Pawłowi Postolskiemu dobra jakie przypadły prawem kaduka skarbowi po Eberhardzie Oerthken, szlachcicu inflanckim z powiatu felińskiego. Dobra te zajął bezprawnie Joachim Wonsunde (von Sunde ?) Postolski oddał wielkie usługi Zygmuntowi Augustowi i Stefanowi Batoremu, zasłużył się także w czasie podróży króla elekta do Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 262v-263 [SKM IV, nr 258]
1588.09.08
Król potwierdza zeznanie Remigiana Buczyńskiego z Olszyn złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż wypełniając zobowiązanie wobec brata Jana Buczyńskiego z Olszyn, zawarte w księgach grodzkich krakowskich, przenosi ów zapis do ksiąg kancelarii koronnej. Zeznanie Remigiana Buczyńskiego w grodzie krakowskim 2 września (feria sexta post festum S. Aegidii) 1588 roku dotyczyło ustąpienia dóbr tegoż na korzyść brata Jana. Były to dobra spadkowe po zmarłym Adamie Brzeńskim z Lednicy, połowa wsi Ropa z dworem i folwarkiem oraz młynem, wsie Wyskitka, Zdynia, Lagi, Konieczna, Rogietów w ziemi krakowskiej, powiecie bieckim oraz wszelkie inne dobra. Zeznanie to ma zostać przeniesione do ksiag kancelarii mniejszej koronnej w przeciągu tygodnia.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 263-265 [SKM IV, nr 259]
1588.09.08
Król potwierdza zeznanie Stanisława Golskiego, strażnika koronnego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie oraz uwolnienie Mikołaja Buczackiego z Tworowa, podkomorzego kamienieckiego i starosty barskiego z sumy 12 tysięcy i 400 złotych, zapisanych mu przez tegoż Buczackiego na mieście Goździec i dobrach przynależnych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 265-265v [SKM IV, nr 260]
1588.09.08
Król potwierdza zeznanie Stanisława Golskiego, strażnika koronnego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie oraz uwolnienie Jana Adaukta Buczackiego z Tworowa, z sumy 3 tysięcy i 600 złotych, zapisanych mu przez tegoż Buczackiego na mieście Utorop i dobrach przynależnych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 265v-266 [SKM IV, nr 261]
1588.09.08
Król potwierdza zeznanie Stanisława Golskiego, strażnika koronnego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapis na mieście Chartków i wsi Uchzyn w powiecie trembowelskim na korzyść Mikołaja Buczackiego z Tworowa, podkomorzego kamienieckiego. Począwszy od dnia zeznania w przeciągu roku jego brat Jan Golski przed dowolnymi księgami wieczystymi grodzkimi lub ziemskimi ziemi ruskiej lub podolskiej zezna pokwitowanie Mikołaja Buczackiego z długu 4 tysięcy 200 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 266-267 [SKM IV, nr 262]
1588.09.08
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Buczackiego z Tworowa, podkomorzego kamienieckiego i starosty barskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie z dożywotnich praw do starostwa barskiego na korzyść Stanisława Golskiego, strażnika koronnego. Buczacki uzyskał to nadanie od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 267-267v [SKM IV, nr 263]
1588.09.09
Król potwierdza dożywotnie prawa Pawła Duczymińskiego do kuźnicy żelaza zwanej Brodawa Łąka nad rzeką Omolew. Uzyskał je drogą cesji od Jana Mossaka, została ona potwierdzona przez Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 267v-268 [SKM IV, nr 264]
1588.09.10
Król na prośbę chorego Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, wysłał do jego miejsca pobytu w Krakowie Stanisława Radeckiego, prepozyta lubelskiego, pisarza ksiąg kancelarii koronnej [metrykanta-wyd.] dla przyjęcia zeznania. Dulski zeznał dług jaki winien jest Hieronimowi Mieleckiemu z Mielca, staroście sandomierskiemu. Dług wynosi 10 tysięcy 500 złotych. Sumę te Dulski zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się ją spłacić na najbliższe święto Jakuba Apostoła w urzędzie grodzkim sandomierskim lub Nowego Miasta Korczyna. Wadium w sprawie odpowiada sumie długu.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 268v-270 [SKM IV, nr 265]
1588.09.12
Król potwierdza dożywotnie prawa Bartłomieja Krampa, starszego mistrza ludwisarzy do młyna prochowego na rzecie Prądnik w królewskiej wsi Zielonki w ziemi krakowskiej. Prawa te Kramp uzyskał od Stefana Batorego. Rozszerza te prawa na syna Bartłomieja, Pawła Krampa, w uznaniu jego sztuki rusznikarskiej.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 270-270v [SKM IV, nr 266]
1588.09.12
Król potwierdza zeznanie Jana Kostki ze Stangenbergu, syna Jana, wojewody sandomierskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie zapisu z ksiąg grodzkich sanomierskich z 4 lipca (sabbato post festum Visitationis Beatae Mariae Virginis) 1587 roku. Dotyczył on zapisu zastawnego dla Kaspra Stanisławskiego, podczaszego sanockiego, w wysokości 7 tysięcy złotych na dobrach dziedzicznych Anny i Katarzyny, córek Jana Kostki, wojewody sandomierskiego, na mieście Sędziszowie z przedmieściem i folwarkiem i zasiewami zimowymi oraz letnimi, a także na dwóch wsiach Wolicach w województwie sandomierskim i powiecie pilzneńskim. Jan Kostka występował jako opiekun prawny sióstr. Spłata ma nastąpić na św. Jana Chrzciciela 1591 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.270v-273 [SKM IV, nr 267]
1588.09.12
Król potwierdza zeznanie Jana Kostki ze Stangenbergu, syna Jana, wojewody sandomierskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie zapisu z ksiąg grodzkich sandomierskich 4 lipca (sabbato post festum Visitationis Beatae Mariae Virginis) 1587 roku, zeznanego przez Jana Kostkę i Kaspra Stanisławskiego ze Stanisławic. Zeznali oni wzajemny zapis na dobrach w związku z pewną umową dotycząca miasta Sędziszowa i wsi Wolice. W grodzie sandomierskim zapis przyjął Krzysztof Podlodowski, pisarz grodzki.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.273-274v [SKM IV, nr 268]
1588.09.12
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców i Sebastiana Lubomirskiego, starosty dobczyckiego, nadaje Stanisławowi Pszonce, przedmieszczaninowi wielickiemu i jego żonie Urszuli miejsce zwane Smolieniowskie na przedmieściu Poniedziałek. Mogą także w swoim domu handlować solą, winem zaprawionym miodem i piwem. Dobra Pszonki bardzo ucierpiały podczas zimowego kwaterunku żołnierzy arcyksięcia Maksymiliana.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 274v-275v [SKM IV, nr 269]
1588.09.12
Król nadaje pewne dobra mieszczanom i przedmieszczanom wielickim. Ucierpieli oni podczas kwaterunku żołnierzy arcyksięcia Maksymiliana. Nadanie dotyczy Mikołaja Labeckiego z żoną Zofią, mieszkających za szkołą w rogu, w domu zwanym z dawna Jurczyczka a także sławetnej Podszkolnej, zamieszkałej także koło szkoły, z jednej strony, obok Wojciecha łaziebnika, z drugiej zaś strony granicząc z drogą królewską. Wstawiali się za nimi pewni doradcy i Sebastian Lubomirski, starosta dobczycki. Otrzymują prawo sprzedaży soli, wina zaprawionego miodem i piwa.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 275v-276 [SKM IV, nr 270]
1588.09.13
Król zgadza się by Krzysztof Zawisza, harcerz królewski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Czyniów z rąk spadkobierców ostatniego posiadacza.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 276-276v [SKM IV, nr 271]
1588.09.13
Król potwierdza zeznanie Cypriana Garlickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż otrzymał z rąk Piotra Myszkowskiego, biskupa krakowskiego 1100 złotych, tytułem spłaty długu Macieja Marcinowskiego. Dług ten zapisany był w dwóch zapisach, jeden dotyczący 1000 złotych w księgach grodzkich krakowskich został przeniesiony do ksiąg ziemskich krakowskich, drugi 100 złotych zapisany w księgach ziemskich krakowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 276v-277 [SKM IV, nr 272]
1588.09.13
Król potwierdza zeznanie Macieja Marcinowskiego, pana na Marcinowicach, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż zapisał Piotrowi Myszkowskiemu, biskupowi krakowskiemu prawa do swoich dobrach dziedzicznych, wsi Marcinowice z folwarkiem Przysieka, folwarkiem Karczowicze i opuszczoną wieś Kaługa w województwie krakowskim, powiecie ksiąskim. W sprawie zeznawała także Rozyna Gutteterowna, córka Jerzego Guttetera, żona Macieja Marcinkowskiego, w obecności braci Kaspra i Waleriana Gutteterów. Zeznała ona zgodę na ten zapis swojego męża.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 277-279v [SKM IV, nr 273]
1588.09.13
Król potwierdza zeznanie Macieja Marcinowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż dotrzyma pewnej umowy zawartej z Piotrem Myszkowskim, biskupem krakowskiem, w Książu 7 września [1588-wyd.]. Wadium ustalono na 2 500 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 279v-280v [SKM IV, nr 274]
1588.09.13
Król potwierdza zeznanie Jana Konieckiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż otrzymał z rąk Piotra Myszkowskiego, biskupa krakowskiego 1600 złotych, tytułem spłaty długu Macieja Marcinowskiego. Dług ten zapisany był w dwóch zapisach, jeden dotyczący 1000 złotych, w księgach ziemskich krakowskich, drugi 600 złotych zapisany w księgach grodzkich krakowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 281 [SKM IV, nr 275]
1588.09.13
Król potwierdza zeznanie Jana Kostki ze Stangenbergu, syna Jana, wojewody sandomierskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie zapisu z ksiąg grodzkich kamienieckich, zeznanego przez niego oraz Jana Talaphusa 22 maja (feria quinta post Dominica seu festa solemnia Pentecostes) 1587 roku przed Maciejem Nadolskim, podstarościm kamienieckim. Zeznali oni zapis wzajemny na swoich dobrach, z powodu pewnej umowy zawartej w zamku Sathanov 27 maja (feria quarta post festum SS Trinitatis) 1588 roku.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Sathanow-niezidentyfikowano.
MK 135, k. 281v-282v [SKM IV, nr 276]
1588.09.15
Król zgadza się by Aleksander Koniecpolski z Koniecpola, starosta wieluński, mógł wykupić dożywotnie prawa do wszystkich sołectw i wójtostw starostwa wieluńskiego oraz dóbr przynależnych do starostwa i miasta Radomsko. Koniecpolski zasłużył się jako żołnierz, podczas wojen moskiewskich Stefana Batorego i pod Janem Zamoyskim broniąc Krakowa i walcząc pod Byczyną z arcyksięciem Maksymilianem. Atak jego oddziału jazdy na doświadczoną jazdę niemiecką przyczynił się do zwycięstwa. Zasłużył się także w czasie bezkrólewia dla utrzymania pokoju wewnętrznego. Dobra Koniecpolskiego zostały zniszczone przez wrogie oddziały.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k.282v-284 [SKM IV, nr 277]
1588.09.15
Król potwierdza zeznanie Jana Myśliszowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie opiekunów dla swoich córek; Urszuli i Anny. Opiekunami mają być: Jadwiga z Tęczyna, wdowa po Stanisławie Myszkowskim, wojewodzie krakowskim, Jan Tarnowski, referendarz koronny, prepozyt krakowski, włocławski, kruszwicki, Erazm, dziekana krakowskiego i Zygmunt Dembiński.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 284-284v [SKM IV, nr 278]
1588.09.15
Król potwierdza zeznanie Jana Myśliszowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapis wszystkich dóbr, części dziedzicznych wsi Myśliszowice i wszystkich pozostałych dobrach dla swoich córek; Urszuli i Anny Myśliszowskich.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 284v-285 [SKM IV, nr 279]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Piotra Ujazdowskiego z województwa płockiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapis tytułem posagu Zofii Dziecimiarowskiej 2 tysięcy na połowie dóbr, na części wsi dziedzicznej Ujazdów Rydzewski i na połowie dóbr pozostałych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 285-286v [SKM IV, nr 280]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Kaspra Stanisławskiego ze Stanisławic, podczaszego sanockiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on odstąpienie synowi Kasprowi, dworzaninowi królewskiemu, praw do sumy 7 tysięcy złotych zapisanych mu na Sędziszowie z przynależnościami, przez Jana Kostkę ze Stembergu, wojewodę sandomierskiego. Zapis ten został pierwotnie zeznany w księgach grodzkich sandomierskich i przeniesiony do ksiąg kancelarii mniejszej*.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. dok. 265,266.
MK 135, k. 286v-287 [SKM IV, nr 281]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Lubomirskiego, żupnika krakowskiego, starosty dobczyckiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Lubomirski zeznał pokwitowanie Kaspra Stanisławskiego z sumy 5 tysięcy złotych, zapisanych w księgach ziemskich krakowskich 13 stycznia (feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum) 1586 roku. Stanisławski zapisał tę sumę na wsi Wielka (Magna), Góry, Gołkowice i Oczyn.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 287-287v [SKM IV, nr 282]
1588.09.17
Król ponownie wydzierżawia żupy krakowskie, tak bocheńskie jak i wielickie Sebastianowi Lubomirskiemu, staroście dobczyckiemu. Stefan Batory wydzierżawił już żupy Lubomirskiemu, który zarządzał nimi wraz z Jackiem Młodziejowskim, podskarbim koronnym. Dzierżawa ta kończy się 18 marca 1589 roku, wtedy to Młodziejowski zrezygnuje z zarządzania żupami. Okres dzierżawy zacznie się od 18 marca 1589 roku i trwać ma 3 lata do 18 marca roku 1592. Z tytułu dzierżawy Lubomirski wpłacać ma do skarbu 63 tysiące złotych. Z tej sumy 2 tysiące maja być przeznaczane co roku na odnawianie i konserwację podziemnych sztolni. Na zapobieganie sprzedaży soli zamorskiej w Królestwie z sumy dzierżawy może pobrać 500 złotych co roku. Zakazane jest pobieranie ceł od soli spławianej rzekami. Poza dzierżawą ma wypłacać naznaczone pensje w wysokości 27 639 złotych 9 groszy i 9 denarów. Po śmierci osoby pobierającej pensję król nie będzie jej nadawał nikomu. Król nie będzie nadawał nikomu przywileju handlowania solą zamorską lub ruską w miejscach z dawna wyznaczonych na sprzedaż soli krakowskiej. Warzelnia bydgoska ma trzy lata rządzić się ustaloną ordynacją. Żupnik może zrezygnować z tej dzierżawy w ciągu trzech lat jej trwania.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 287v-289v [SKM IV, nr 283]
1588.09.17
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje pensję trębaczowi królewskiemu, Andrzejowi Kułakowskiemu (in. Kołakowski). Służył on już Zygmuntowi Augustowi i Stefanowi Batoremu, pozostając nieprzerwanie przy dworze od 30 lat. Król wyznacza mu dożywotnią pensję; 2 złote utrzymania na tydzień i 10 złotych na kwartał. Podaje się do wiadomości Jana Rusinowskiego i Stanisława Kuczkowskiego, zarządców ceł Królestwa, by wypłacali z komory krakowskiej te sumy.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 289v-290 [SKM IV, nr 284]
1588.09.17
Król zgadza się by Piotr Strzała, sędzia ziemski zatorski, mógł odstąpić dożywotnie prawa do karczmy we wsi Brzezinka Chajduka w ziemi krakowskiej Sebastianowi Spieszyńskiemu przed dowolnymi księgami wierzytelnymi Królestwa. Prawa te uzyskał od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 290-291 [SKM IV, nr 285]
1588.09.17
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Krzysztof Dunin, syn Hieronima mógł wykupić dożywotnie prawa do wsi królewskiej Małyszyce (Maliszicze) w województwie sandomierskim, powiecie opoczyńskim z rąk spadkobierców zmarłego Jakuba Dziaduskiego, ostatniego posesora.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 291-291v [SKM IV, nr 286]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Jana Łączyńskiego, sekretarza królewskiego, burgrabiego i pisarza grodzkiego krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapisanie Marcinowi Andrzejowskiemu, altaryście garwolińskiemu, czynszu rocznego dwóch grzywien, na każda grzywnę licząc 48 groszy, z łanu ziemi dziedzicznej w mieście Garwolin, przynależnej do folwarku Budzyn. Dobra te uzyskał zmarły Stanisław Koziebrodzki od zmarłego Janusza, księcia mazowieckiego. Potem zostały one sprzedane przez zmarłego Gabriela Chlewińskiego Janowi Łączyńskiemu, ojcu Jana. Wypłata ma następować na św. Jana Chrzciciela (24 czerwca). Zobowiązuje się stanąć na pierwszym terminie w grodzie czerskim na wezwanie w tej sprawie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 291v-292v [SKM IV, nr 287]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Kaspra Stanisławskiego ze Stanisławic, podczaszego sanockiego i Jakuba Dembołęckiego z Dembowejłąki złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni zapis sum zapisanych sobie wzajemnie gdziekolwiek na swoich dobrach i potwierdzenie umowy zawartej w dniu 17 września, podpisanej i opieczętowanej przez Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, Andrzeja Fogelwedera, prepozyta warszawskiego i kanonika suraskiego, Stanisława Krasickiego, oboźnego koronnego, starosty lubomelskiego, bolemowskiego, dolińskiego, Kaspra Stanisławskiego, podczaszego sanockiego, Jakuba Dembołęckiego, Kaspra Stanisławskiego, dworzanina królewskiego. Wadium w sprawie ustalono na 10 tysięcy złotych. Strony zobowiązują się stawić na wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim krakowskim.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 293-294 [SKM IV, nr 288]
1588.09.17
Król zgadza się, by Stefan Lepsein, serwitor królewski, mógł ustąpić dożywotnich praw do domu nadanego mu po zmarłym Marianie Przyłęckim, sędzim grodzkim krakowskim*. Lepsein ustąpi tych praw Piotrowi Chwalikowskiemu podwielkorządcy zamku krakowskiego. Król rozszerza dożywocie na żonę Chwalikowskiego, Agnieszkę z Modzerowa.
łac.
Datum: Kraków. *Zob. dok. 1.
MK 135, k. 294-294v [SKM IV, nr 289]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Kaspra Stanisławskiego, podczaszego sanockiego i jego syna Baltazara, podkomorzego sanockiego i kuchmistrza koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali wydzierżawienie oni dóbr dziedzicznych Katarzyny, najpierw żony Stanisława Lipnickiego a teraz Kaspra Stanisławskiego oraz dóbr Baltazara, mianowicie wsi Krzyszkowice z folwarkiem Sebastianowi Lubomirskiemu, żupnikowi krakowskiemu. Dzierżawa ma trwać cztery lata od święta Trzech Króli 1589 do tego święta w roku 1593. Jednoczesnie Stanisławscy kwitują Lubomirskiego z sumy należności dzierżawnej. Wadia w sprawie ustalono w wysokości 500 złotych.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.294v-297 [SKM IV, nr 290]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Kaspra Stanisławskiego, podczaszego sanockiego i jego syna Baltazara, podkomorzego sanockiego i kuchmistrza koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Obaj zeznali dług w wysokości 5 tysięcy złotych, jakie winni są Sebastianowi Lubomirskiemu, żupnikowi krakowskiemu i jego spadkobiercom. Zapisują ten dług na wszystkich swoich dobrach. Zobowiązują się go spłacić w grodzie krakowskim za 4 lata od przyszłego święta Trzrech Króli w roku 1593. Wadium w sprawie wynosi 5 tysięcy złotych. Katarzyna, żona Kaspra i Elżbieta z Fulsztyna, żona Baltazara zeznają zgodę na ten zapis w przeciągu roku pod wadium 5 tysięcy złotych. Strony zobowiązują się stawić w grodzie krakowskim lub nowokorczyńskim na pierwsze wezwanie w sprawie.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 297-298v [SKM IV, nr 291]
1588.09.18
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Adam Domogłowski mógł ustąpić Adamowi Przetockiemu swoich praw dożywotnich do karczmy Ryczywół w dzierżawie krzeczowskiej, przed dowolnymi księgami wierzytelnymi Królestwa. Dożywocie zostaje rozszerzone na żonę Przetockiego Zofię z Poradowa. Do karczmy przynależy zagroda w Kacinie zwana Sepichowska a także łąka z pastwiskami przy wsi Gorzkowa a także kawałki gruntu zwane Sussyskami. Nadanie obejmuje też swobodny wyrąb lasu krzeczowskiego na potrzeby własne i budowy za wiedzą dzierżawcy krzeczowskiego i bez czynienia nadmiernej szkody. Przysługuje im też prawo użytkowania lasu i pastwisk i zbierania żołędzi.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 298v-299 [SKM IV, nr 292]
1588.09.19
Król potwierdza zeznanie Jana Piotraszewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw dziedzicznych do domu w mieście Oświęcim, który przekazuje starszym gminy żydowskiej w Oświęcimiu na synagogę i cmentarz. Dom położony był pomiędzy budynkiem zmarłego Feliksa Woynieckiego, pisarza grodzkiego oświęcimskiego i domem Żyda Szafrańca Sadło, przypadł mu w posiadanie mocą donacji rajców oświęcimskich i Żyda Qarona.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 299-300 [SKM IV, nr 293]
1588.09.20
Król potwierdza nadanie starostwa łosickiego dla Marcina Leśniowolskiego, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego. Zasłużył się on w czasach Stefana Batorego i wówczas otrzymał te dobra w dożwocie. Dożywotnie prawa zostają rozszerzone na Annę z Kuflewa (Kuffliew), jego żonę. Na dobrach tych zapisano za panowania Zygmunta Augusta 10 tysięcy złotych litewskich.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 300-301 [SKM IV, nr 294]
1588.09.20
Król zgadza się by Maciej Kącki, żołnierz weteran, zasłużony w wyprawach moskiewskich, mógł wykupić wsie Wierzbowce, Listnowce i Oleskowce w województwie podolskim z rąk spadkobierców zmarłego Feliksa Siekierzyńskiego, podczaszego kamienieckiego. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 301-301v [SKM IV, nr 295]
1588.09.20
Król potwierdza zeznanie małżonków: Jakuba Dembołęckiego Konojackiego, pana na Dembowejłące oraz Barbary córki Justa Decjusza, wielkorządcy krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni, iż ulepszając zapis wzajemnego dożywocia, dokonany w księgach miejskich Radzynia w Prusach, zapisują sobie nawzajem w dożywocie wszystkie swoje dobra.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 301v.– 302v [SKM IV, nr 296]
1588.09.20
Król potwierdza zeznanie Jakuba Dembołęckiego Konojackiego, pana na Dembowejłące oraz Barbary córki Justa Decjusza, wielkorządcy krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali pokwitowanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, głównego opiekuna Barbary Dembołęckiej po śmierci ojca. Pokwitowali go ze wszystkich dóbr ruchomych i nieruchomych, które Dulskiemu przekazali Joachim Gliński i Melchior Krupka, współopiekunowie a które zostały przekazane Barbarze zgodnie z inwentarzem.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 303-303v [SKM IV, nr 297]
1588.09.20
Król potwierdza dożywotnie prawa Krzysztofa Fredry z Pleszowic, dowódcy oddziału piechoty do Moyzy Kibiary w starostwie lajskim. Fredro zasłużył się w wojnach moskiewskich Stefana Batorego i w obronie zamków inflanckich, wtedy dostał te dobra w nagrodę. Należały one do zmarłego Wawrzyńca Heremisy. Do nadania tego król dodaje Fredrze jeszcze dwa grunty zwane derewnie, jedną ruską drugą inflanckę zwane Łothewskie Kibiary, które od dawna przynależały do tych dóbr, a które obecnie posiada Andrzej Orzechowski, starosta lajski.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 303v-304 [SKM IV, nr 298]
1588.09.20
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się, by Paweł Kostka ze Sztembergu mógł wykupić dobra Schynwald w województwie chełmińskiem i powiecie rogoźnieńskim z rąk spadkobierców zmarłego Stanisława Kostki, podkomorzego chełmińskiego. Dobra te król nadaje mu jednocześnie w dożywocie.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 304-305 [SKM IV, nr 299]
1588.09.20
Król zgadza się, by Zofia z Działynia, wdowa po Stanisławie Garnyszu, podstolim krakowskim mogła ustąpić dożywotnich praw do wsi Barczyce, Przysietnica, Ryte, Młodów, Ulsana, Wolica i Działyń w starostwie sądeckim Jadwidze z Tęczyna, wdowie po Stanisławie Myszkowskim z Mirowa, wojewodzie krakowskim. Może ustąpić tych praw przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 305-306 [SKM IV, nr 300]
1588.09.17
Król potwierdza zeznanie Kaspra Stanisławskiego, podczaszego sanockiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż w imieniu swoim i spadkobierców zapisał 5 tysięcy złotych na wszystkich dobrach swojemu synowi Baltazarowi Stanisławskiemu, podkomorzemu ziemi sanockiej i kuchmistrzowi koronnemu. Zapis odnosi się do ewentualnych roszczeń Sebastiana Lubomirskiego, żupnika krakowskiego w sprawie długu 5 tysięcy złotych, zapisanego w księgach kancelarii koronnej*.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. dok. 288.
MK 135, k. 306-306v [SKM IV, nr 301]
1588.09.20
Król potwierdza zeznanie Jadwigi, wdowy po Baltazarze Grochockim, żony Wojciecha (Alberta) Kuczewskiego (in. Kuczowski), harcerza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznawała w asyście Sebastiana Bąka, swego brata i Jana Strusia, krewnego ze strony ojczystej. Zeznała przeniesienie na męża Wojciecha Kuczewskiego praw do sumy posagu i oprawy zapisanych jej przez Baltazara Grochockiego na wszystkich dobrach.
łac.
Datum: Kraków. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 306v [SKM IV, nr 302]
1588.09.20
Król zgadza się by Mikołaj Brzeski mógł odstąpić dożywotnie prawa do starostwa kamienieckiego podolskiego Janowi Potockiemu, rotmistrzowi królewskiemu. Potocki zasłużył się we wszystkich wyprawach moskiewskich i pod Byczyną walcząc pod Janem Zamoyskim.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 307-308 [SKM IV, nr 303]
1588.09.28
Król, w uznaniu zasług rodu Ostrorogów, szczególnie zaś braci Jana i Mikołaj Ostrorogów, zgadza się by Jan Ostroróg mógł odstąpić bratu Mikołajowi dożywotnie prawa i stare sumy na dobrach królewskich Jastrzębice i Wolstwin w województwie bełskim. Dokonać może tego przed dowolnymi księgami ziemskimi lub grodzkimi województwa bełskiego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 308-309 [SKM IV, nr 304]
1588.09.28
Król, w uznaniu zasług rodu Ostrorogów, szczególnie zaś Mikołaja Ostroroga, zgadza się by Mikołaj Ostroróg mógł odstąpić bratu Janowi dożywotnie prawa na dobrach królewskich Stolno, Siedliszcze, Macoszyn, Butyn, Kosin, Wola Osowa w powiecie chełmskim. Dokonać może tego przed dowolnymi księgami ziemskimi lub grodzkimi ziemi chełmskiej. Stanisław Ostroróg, kasztelan międzyrzecki i starosta chełmski użyczył Zygmuntowi Augustowi 22 tysiące złotych na potrzeby wojny moskiewskiej. Suma ta została zapisana na dobrach Nowosiołki, Czułczyce (Chulczyce?), Stolno, Siedliszcze, Stołp, Krzywa Wola, Hajczyce, Macoszyn, Butyn, Kosin, Wola Osowa moca konstytucji sejmowej w Piotrkowie. Po śmierci Stanisława suma ta przypadła jego synom Janowi i Mikołajowi Ostrorogom i jej połowa spłacana będzie corocznie temuż Mikołajowi przez skarb koronny.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 309-309v [SKM IV, nr 305]
1588.09.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Jana Ostroroga na dobrach królewskich Nowosiolki, Czułczyce (Chulczyce?), Stolno, Sudliszcze, Stołp, Krzywawola, Hajczyce, Macoszyn, Butyn, Kosin, Wola Osowa w ziemi chełmskiej i tamtejszym powiecie. Uzyskuje on także prawa odstąpienia praw dziedzicznych do wsi Stolno, Siedliszcze, Macoszyn, Butyn, Kosin, Wola Osowa w powiecie chełmskim na korzyść brata Mikołaja. Dóbr nadanych ma używać tak jak jego ojciec Stanisław Ostroróg. Stanisław Ostroróg, kasztelan międzyrzecki i starosta chełmski użyczył Zygmuntowi Augustowi 22 tysiące złotych na potrzeby wopjny moskiewskiej. Suma ta została zapisana na dobrach Nowosiolki, Czułczyce (Chulczyce?), Stolno, Sudliszcze, Stolp, Krzywawola, Hajczyce, Macoszyn, Butyn, Kosin, Wola Osowa mocą konstytucji sejmowej w Piotrkowie. Po śmierci Stanisława suma ta przypadła jego synom Janowi i Mikołajowi Ostrorogom i jej połowa spłacana będzie corocznie temuż Janowi przez skarb koronny.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 310-310v [SKM IV, nr 306]
1588.09.29
Król potwierdza zeznanie Jana Stefanowskiego, pana na Gurczycach, pisarza skarbu nadwornego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 4 tysięcy złotych jakie winien jest Aleksandrowi Skarszewskiemu. Sumę te zapisuje Skarszewskiemu na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie na rokach ziemskich sandomierskich. Wadium ustalono na 4 tysiące złotych.
łac.
Datum: Opatów. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 310v-311v [SKM IV, nr 307]
1588.09.30
Król nadaje w dożywocie wieś Kępa (Kempa) w Vakka Kepu w powiecie felińskim Wojciechowi Markowskiemu, dowódcy jazdy zamku Felin w Inflantach. Markowski zasłużył się w czasach Stefana Batorego, służąc pod Marcinem Kazanowskm, starostą felińskim.
łac.
Datum: Opatów.
MK 135, k. 311v-312v [SKM IV, nr 308]
1588.09.30
Król nadaje w dożywocie miasto Szadek z wsiami Wielgawieś, Kobylia, Kromolin i Brodnia, w starostwie sieradzkim, a także Lubin w starostwie piotrkowskim Mikołajowi Zebrzydowskiemu, synowi Andrzeja z Więcborka, podczaszego koronnego, starosty sieradzkiego i piotrkowskiego, który ustąpił z tych dóbr.
łac.
Datum: Opatów.
MK 135, k. 312v-313 [SKM IV, nr 309]
1588.09.30
Król zgadza się na odroczenie do przyszłego sejmu czterech spraw instygatorskich; Jana kasztelana gnieźnieńskiego, Piotra syna zmarłego Mikołaja, starosty szydłowskiego, Aleksandra i Samuela, synów zmarłego Samuela Zborowskiego, a także sprawy Krzysztofa Lanckorońskiego z Brzezia, kasztelana małogoskiego, związanych z dobrami miasta Oleśnica, niespłacenia kwarty przez zmarłego Piotra Zborowskiego, wojewody i starosty generalnego krakowskiego i jego syna Jana Zborowskiego. Sprawy te rozpatrywane byłyy w grodzie nowokorczyńskim a potem w sądzie zadwornym.
łac.
Datum: Opatów. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 312v-313v [SKM IV, nr 310]
1588.10.03
Król zgadza się by Jan Przystałowski, zasłużony w wojnach, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Gliniany, w województwie ruskim, z rąk o becnych posiadaczy.
łac.
Datum: Iłża.
MK 135, k.313v-314v [SKM IV, nr 311]
1588.10.03
Król w uznaniu zasług nadaje Janowi Łączyńskiemu, sekretarzowi królewskiemu i burgrabiemu zamku krakowskiego, pensję roczną 300 złotych na cłach Królestwa. Ma ją wybierać na św. Mikołaja
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 314v-315 [SKM IV, nr 312]
1588.10.04
Król nadaje Wojciechowi Kuczowskiemu, harcerzowi królewskiemu, dobra Stanisława Bąka, mieszczanina krakowskiego, narodzonego z nieślubnego związku. Dobra te przypadły skarbowi prawem kaduka. Czyni to nadanie w uznaniu zasług Kuczowskiego za Stefana Batorego i obecnych.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 315-315v [SKM IV, nr 313]
1588.10.04
Król zgadza się by Jan Sieciński, zasłużony za Stefana Batorego i obecnie, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa włodzimierskiego z rąk spadkobierców zmarłego Strońskiego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 315v-316 [SKM IV, nr 314]
1588.10.04
Król zgadza się na odroczenie do przyszłego sejmu czterech spraw instygatorskich; Feliksa Dąbrowskiego o dziedziczne dobra Zborowskich, wieś Prusy, a także sprawy Jana, kasztelana gnieźnieńskiego, Piotra, syna zmarłego Mikołaja, starosty szydłowskiego, Aleksandra i Samuela, synów Samuela Zborowskich o niedopuszczenie gwałtowne instygatora w sprawie. Były one rozpatrywane były w grodzie nowokorczyńskim a potem w sądzie zadwornym 1 października, jednak sprawa ta została przerwana i odesłana na sejm.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 316-316v [SKM IV, nr 315]
1588.10.04
Król zgadza się na odroczenie do przyszłego sejmu czterech spraw instygatorskich; Andrzeja Królewskiego i Jana Miroszowskiego o dobra dziedziczne Zborowskich, wieś Skrobaczów, Jana, kasztelana gnieźnieńskiego, Piotra, syna Mikołaja, starosty szydłowskiego, Aleksandra i Samuela, synów zmarłego Samuela Zborowskiego o niedopuszczenie gwałtowne instygatora do wsi Skrobaczów. Sprawa była rozpatrywana w grodzie nowokorczyńskim a potem w sądzie zadwornym 1 października, jednak została przerwana i odesłana na sejm.
łac.
Datum: Radom. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 316v-317 [SKM IV, nr 316]
1588.10.05
Król rozszerza dożywotnie prawa Stanisława Łączyńskiego do wójtostwa narewskiego na jego żonę. Prawa te otrzymał Łączyński od Anny Jagiellonki. Królowa zgodziła się by uzyskał cesję praw dożywotnich do wójtostwa od Anny Giedrochowny, wdowy po Macieju Szymanowskim, z którą nastepnie Łączyński się ożenił.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 317v-318 [SKM IV, nr 317]
1588.10.05
Król potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Łączyńskiego i jego żony Anny Giedrochownej do wójtostwa bielskiego. Prawa te otrzymał Łączyński od Anny Jagiellonki. Królowa zgodziła się by wykupił prawa do wójtostwa od spadkobierców Macieja Szymanowskiego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 318-319 [SKM IV, nr 318]
1588.10.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Marcin Rybieński mógł sprzedać Wojciechowi Markowskiemu dwa haki ziemi opuszczone w powiecie rujeńskim w Inflantach, przynależne do Othlod Moyzy. Ziemię te posiada Rybieński prawem lennym.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 319 [SKM IV, nr 319]
1588.10.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Irzykowskiego do posiadania i użytkowania młyna Teize, z przynależnościami, z dworkiem z trzema zagrodnikami, tak jak otrzymał je Wojciech Bredambacki od mistrza Gottarda [Kettlera-wyd]. Nadanie to otrzymał Irzykowski od Stanisława Pękosławskiego, za przyzwoleniem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 319v [SKM IV, nr 320]
1588.10.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Marka Pnęckiego, żołnierza zasłużonego w Inflantach, do posiadania półtorej haka ziemi we wsi Pimsta w powiecie felińskim.Na ziemi tej mieszkali poprzednio Letuer jak i Lepiko Tomasz.. Nadanie to otrzymał Pnęcki od Stanisława Pękosławskiego, za przyzwoleniem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 319v-320 [SKM IV, nr 321]
1588.10.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Marcina Rachockiego do dwóch opuszczonych haków ziemi zwanych Lethna i miejsca gdzie kiedyś stał dworek Rothera Osembergka. Rachocki zasłużył się w Inflantach za panowania Stefana Batorego. Nadanie to otrzymał od Stanisława Pękosławskiego, za przyzwoleniem króla.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 320-320v [SKM IV, nr 322]
1588.10.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Wojciecha Markowskiego do narożnego domu i miejsca w mieście Felin, przy ulicy zwanej Breitstrasse (Bretestrale). Dom ten był własnością zmarłego Bartłomieja Brinkmana i Konrada Capell. Nadanie dotyczy też ogrodu na przedmieściach a także ziemi zwanej Tursy, o wymiarach jednego haka, na trerenach miasta. Markowski zasłużył się jako żołnierz. Nadanie to otrzymał od Stanisława Pękosławskiego, za przyzwoleniem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 321 [SKM IV, nr 323]
1588.11
Król potwierdza zeznanie Wacława Gwiazdowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego i starosty stargardzkiego z sumy 500 złotych długu. Uwolnił także Jakuba Grochowickiego z zapisu uczynionego temuż wojewodzie kaliskiemu w księgach grodzkich poznańskich w sprawie.
łac.
Datum: Radom. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 321v-322 [SKM IV, nr 324]
1588.10.08
Król nadaje zamek i starostwo felińskie Janowi i Zygmuntowi Kazanowskim, synom zmarłego Marcinan Kazanowskiego, starosty wizneńskiego i felińskiego. Swego czasu Jan Piotrowski, dziekan poznański, scholastyk łęczycki, kanonik krakowski, sekretarz królewski oraz Eliasz Pielgrzymowski, pisarz Wielkiego Księstwa Litewskiego zostali wysłani do Inflant jako komisarze. Przedstawili wyliczenia wynagrodzeń, które w czasach Stefana Batorego zostały obiecane tak jeździe jak i piechocie felińskiej. Wobec szczupłości środków skarbu wypłatą zobowiązań mają się zająć obdarowani starostwem Jan i Zygmunt Kazanowscy.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 322-322v [SKM IV, nr 325]
1588.10.23
Król nadaje starostwo piotrkowskie Zygmuntowi Myszkowskiemu z Mirowa, swojemu dworzaninowi. Starostwo wakuje po śmierci Andrzeja Zebrzydowskiego z Więcborka, podczaszego koronnego, starosty sieradzkiego i piotrkowskiego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 322v-323v [SKM IV, nr 326]
1588.10.24
Król potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Ruszkowskiego, chorążego kaliskiego i starosty iberpolskiego (Uberpol) do dwudziestu łanów litewskich we wsiach i mojzach: Luzimer, Pudiwer, Illia, Wogorek. Nadanie to otrzymał od królewskiego komisarza, Stanisława Pękosławskiego, za przyzwoleniem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 323v-324 [SKM IV, nr 327]
1588.10.23
Król nadaje zamek i starostwo iberpolskie (Uberpol) Stanisławowi Ruskowskiemu, chorążemu kaliskiemu i staroście iberpolskiemu. Wobec szczupłości dochodów skarbu król nie może wypłacić należnych wynagrodzeń Ruskowskiemu i żołnierzom chroniącym starostwo. Może je trzymać aż do pełnego spłacenia należności.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 324-324v [SKM IV, nr 328]
1588.10.25
Król potwierdza dożywotnie prawa Mikołaja Łuczylińskiego do dworu Wirakuz i wsi Lopper, Kathka, Sara i młyna wodnego tamże, położone te dobra były w starostwie iberpolskim. Trzymał je niegdyś Wolman ab Hoyter.
łac.
Datum: Radom.
MK 135, k. 324v-325 [SKM IV, nr 329]
1588.10.31
Król potwierdza dożywotnie prawa Andrzeja Zawadzkiego, sekretarza królewskiego do wsi Babianka w starostwie parczewskim. Uzyskał te prawa drogą cesji od Jana z Tęczyna, kasztelana wojnickiego, starosty lubelskiego, parczewskiego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 325-326 [SKM IV, nr 330]
1588.11.02
Król nadaje w dożywocie starostwo kamienieckie Franciszkowi Rylskiemu, łożnemu. Starostwo to dzierżył uprzednio zmarły Mikołaj Firlej z Dambrowicy, wojewoda lubelski.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 326-326v [SKM IV, nr 331]
1588.10.07
Król nadaje kasztelanię lwowską Stanisławowi Włodkowi z Hermanowa, kasztelanowi kamienieckiemu, staroście halickiemu, kołomyjskiemu. Włodek zasłużył się w wojnach moskiewskich i na Podolu a także w senacie za Stefana Batorego. Poprzedni kasztelan lwowski, Jan z Sienna został wyniesiony na wojewodę podolskiego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 326v-327 [SKM IV, nr 332]
1588.10.07
Król nadaje Janowi Zamoyskiemu, kanclerzowi i hetmanowi koronnemu zamek dorpacki z przynależnościami.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 327-328 [SKM IV, nr 333]
1588.10.07
Król nadaje Janowi Drohojowskiemu kasztelanię sanocką. Uprzednio urząd ten dzierżył Jan Fredro z Pleszowic. Drohojowski pochodzi z zasłużonej rodziny, pracował z oddaniem jako sekretarz królewski Stefana Batorego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 328-328v [SKM IV, nr 334]
1588.11.25
Król nadaje Rafałowi Sieniawskiemu urząd kasztelana kamienieckiego. Zasłużył się on broniąc Rzeczpospolitą przed Tatarami a także w czasie pokoju. Poprzedni kasztelan, Stanisław Włodek otrzymał kasztelanię lwowską.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 328v-329 [SKM IV, nr 335]
1588.10.07
Król nadaje urząd wojewody ruskiego Mikołajowi Herburtowi z Fulsztyna i na Dziedzidłowie. Zasłużył się jako wojewoda podolski po śmierci Mikołaja z Mielca. Urząd wojewody ruskiego dzierżył zmarły Stanisław Żółkiewski.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 329-330 [SKM IV, nr 336]
1588.11.14
Król przyjmuje zeznanie Andrzeja Sapiehy (Sapiecha), wojewodzica nowogródzkiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie zapisu zrzeczenia się praw z ksiąg grodzkich krakowskich 5 marca (feria sexta post Cinerum proxima) 1588 roku, zgodnie z umową z Małgorzatą ze Szczekarzowic, żony Jana Myszkowskiego z Mirowa, kasztelana żarnowieckiego. Zrzeczenie dotyczyło zapisu na wsi Korabniki w ziemi i powiecie krakowskim. Na dobrach tych zmarły Paweł Korytko z Pochorcy [kasztelan przemyski] zapisał 7 tysięcy złotych Hieronimowi Zalaszowskiemu, rajcy krakowskiemu. Zgodę na ten zapis wyraziła Agnieszka, żona Pawła, w obecności świadków. Ustąpienie praw na korzyść Sapiehy zeznali sławetni [Zalaszowscy] Hieronim, Jan, Samuel i Izabella, żona Zygmunta Alancz, mieszczanina krakowskiego, Sabina wdowa po sławetnym Janie Bełzie, Małgorzata, żona Antoniego Destesy. Zeznawali jako synowie i córki Małgorzaty, córki zmarłego Jana Zatorskiego, żony Hieronima Zalaszowskiego, rajcy krakowskiego, występując także w imieniu Mikołaja i Stanisława, dzieci tychże Małgorzaty i Hieronima. Ustąpienie zeznała także sama Małgorzata Zalaszowska. Przeniesiony został też zapis z ksiąg ziemskich krakowskich do grodu krakowskiego 19 kwietnia (sabbato post Dominicam Conductus Paschae) 1586 roku. Zeznający potwierdzili ustapienie praw do sumy Andrzejowi Sapieże. Andrzej Sapieha ustępuje swoich praw na tych dobrach Małgorzacie ze Szczekarzowic, żonie Jana Myszkowskiego z Mirowa, kasztelana żarnowieckiego zezwalając na wwiązanie w dobra. Sapiecha zobowiązał się przenieśc ten zapis do ksiąg wieczystych Królestwa w przeciągu roku. Strony zobowiązały się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim krakowskim lub nowokorczyńskim. Zeznanie w Krakowie przyjął Andrzej Łagiewnicki, wicesurrogator i sędzia spraw urzędu grodzkiego krakowskiego.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 330-333 [SKM IV, nr 337]
1588.11.14
Król przyjmuje zeznanie Andrzeja Sapiehy (Sapiecha), wojewodzica nowogródzkiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on przeniesienie swojego zeznania zrzeczenia praw z ksiąg grodzkich krakowskich 22 stycznia (feria sexta postridie festi Sncta Agnethis Virginis) 1588 roku na korzyść Małgorzaty ze Szczekarzowic, córce Andrzeja Tarły, żony Jana Myszkowskiego z Mirowa, kasztelana żarnowieckiego. Zrzeczenie dotyczyło praw jakie uzyskał od Hieronima Zalaszowskiego, rajcy krakowskiego drogą zrzeczenia w księgach ziemskich krakowskich 9 stycznia (feria secunda post festum sanctorum Trium Regum) roku 1584. Dotyczyło zapisu zmarłego Pawła Korytko, kasztelana przemyskiego na wsi Korabniki w ziemi i powiecie krakowskim. Zeznanie w Krakowie podpisał Mikołaj Zebrzydowski , starosta generalny, przyjął Andrzej Łagiewnicki, wicesurrogator i sędzia spraw urzędu grodzkiego krakowskiego.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 333-337 [SKM IV, nr 338]
1588.11.17
Król zgadza się by Wojciech (Albertus) Witosławski mógł wykupić dożywotnie prawa do wsi Popielów, położone w starostwie drahimskim. Dobra te dzierży bezprawnie Popielowski zwany Mandywol. Witosławski zasłużył się jako żołnierz za Stefana Batorego, a także w walce przeciw arcyskięciu Maksymilianowi, brał udział w bitwie pod Byczyną. Sumy zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 337-338 [SKM IV, nr 339]
1588.11.19
Król potwierdza dokument oblatowany w kancelarii koronnej przez Stanisława Radzymińskiego, wojewodę podlaskiego i starostę liwskiego. Dokument wydany w Brześciu [Litewskim] 18 listopada 1588 roku został podpisany i opieczętowany przez Jana Tarnowskiego, referendarza, prepozyta krakowskiego, inowrocławskiego i kruszwickiego, Krzysztofa Momuta Dorohostajskiego, stolnika litewskiego, starostę wołkowyskiego, Stanisława Krasickiego, oboźnego królewskiego, starostę lubomelskiego i bolemowskiego. Radzymiński w dokumencie tym poświadczał dług 3 tysięcy złotych, jakie wienien jest Jerzemu Chodkiewiczowi, krajczemu oraz Hieronimowi Chodkiewiczowi, koniuszemu litewskiemu. Spłata miała nastąpić w dwóch ratach; 1333 złote, 10 groszy w 1588 roku nazajutrz po święcie Poczęcia Panny Marii, czyli 9 grudnia według nowego kalendarza w zamku grodzieńskim w urzędzie grodzkim. Druga rata 1666 złotych, 20 groszy w 1589 roku w tym samym miejscu w Grodnie, na święto [Zielonych] Świątek według nowego kalendarza.
łac., pol.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 338-340 [SKM IV, nr 340]
1588.11.22
Król przyjmuje zeznanie braci Jana i Stanisława Trzebińskich, spadkobierców i braci zmarłej Elżbiety, ostatniej żony Marcina Skoruty (in Skoruthka). Złożone zostało przed księgami kancelarii koronnej. Bracia zeznali, iż wypełniając postanowienie zapisane w księgach grodzkich przemyskich i unikając zapłaty wadium, przenoszą zeznanie z ksiąg grodzkich przemyskich do ksiąg kancelarii koronnej. Zeznanie zostało złożone w Przemyślu przed Mikołajem Ostrowskim, podstarościm przemyskim 6 lutego (feria sexta post festum Purificationis Gloriosissima Virginis Mariae) 1587 roku, w czasie bezkrólewia pod konfederacją generalną województwa ruskiego, przez Marcina Skorutę, syna zmarłego Jerzego. Skoruta zeznał zapis wsi Bybło (Bebell) z folwarkiem Borszowice i fortalicją zwaną Czwierdza i młynem oraz ogrodem zwanym Gaii na korzyść Jana Łączyńskiego, pisarza grodzkiego krakowskiego. Dobra te zostały pozyskane ongiś od zmarłego Tomasza Grochowskiego z dóbr Zwrotowicze inaczej Hrusiatycze. Zapis obejmował też prawo wolnego ciągnięcia wody z rzeki Wyar przez grunta wsi Komorowicze do młyna dziedzicznego wsi Bybło, a także prawo do budowy grobli. Łączyński pozyskał te prawa od Stefana Fredry, za 5672 złotych, od Seweryna Skowrona za 3 tysięcy złotych i od Aleksandra Zarzeckiego za 3 tysiace złotych, zapisanych na tych dobrach. Skoruta zeznał zgodę na wwiązanie Łaczyńskiego w te dobra, w swoją część Nowego Miasta, zwanego dawniej Bobel, i wsi przynależnych; Posada, Komorowice, Paszkowice, Grodzisko i innych. Strony zobowiązuja się stawić na wezwanie w sprawie w sądzie grodzkim przemyskim lub nowokorczyńskim. Zgodę na to zeznała osobiście w grodzie przemyskim Elżbieta, żona Marcina Skoruty, w obecnosci męża i ojca Mikołaja Trzebińskiego oraz Jana Trzebińskiego.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 340-345 [SKM IV, nr 341]
1588.11.22
Król w uznaniu zasług rodu nadaje województwo podolskie Janowi z Sienna Sienieńskiemu, kasztelanowi i staroście horodelskiemu i czorsztyńskiemu. Sienieński zasłużył się już w senacie za Zygmunta Augusta a potem za Stefana Batorego. Wojewodą podolskim był do tej pory Mikołaj Herburt z Fulsztyna, wyniesiony na inny urząd [wojewody ruskiego]*.
łac.
Datum: Brześć Litewski. *Zob. dok. 335
MK 135, k. 345-346 [SKM IV, nr 342]
1588.11.23
Król potwierdza protestację Jakuba Drożyńskiego,harcerza królewskiego przeciw Prokopowi Pieniążkowi, staroście wendeńskiemu i rumborskiemu złożone przed księgami kancelarii koronnej. Drożyński został zdradziecko poturbowany na drodze publicznej przez swoich podstępnych żołnierzy jazdy 4 grudnia 1587 kiedy wyjeżdżał z dziedzicznej wsi Rogów, Mikołaja Firleja z Dambrowicy, kasztelana bieckiego i starosty nowokorczyńskiego i kazimierskiego kierując się do Opatowa.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 346-346v [SKM IV, nr 343]
1588.11.23
Król potwierdza zeznanie Baltazara Stanisławskiego, podkomorzego sanockiego i kuchmistrza koronnego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do 2 tysięcy 200 złotych, które winna mu jest Jadwiga ze Żmigrodu, wdowa po zmarłym Mikołaju Tarle ze Szczekarzowic, chorążym sandomierskim mocą zapisu w księgach grodzkich sanockich. Suma zapisana jest przez Jadwigę na wsiach Wańkowa i Ropianka w powiecie sanockim. Prawa te Baltazar ustępuje Kasprowi Stanisławskiemu, podczaszemu sanockiemu, swojemu ojcu.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 346v-347v [SKM IV, nr 344]
1588.11.23
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jan Szaniawski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Zagórzyce, w starostwie górskim. Wójtostwo jest nieobsadzone po śmierci Jana Kozłowskiego.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 347v-348 [SKM IV, nr 345]
1588.11.23
Król potwierdza zeznanie Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego koronnego, starosty krzeczowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Młodziejowski zeznał dług 3 tysięcy złotych jakie winien jest Stanisławowi Krasickiemu, oboźnemu koronnemu, staroscie lubomelskiemu, bolesławskiemu i jego spadkobiercom. Dług zapisuje na wszystkich dobrach i zobowiązuje się spłacić w grodzie nowokorczyńskim na św. Jana Chrzciciela 1589 roku. Wadium w sprawie wynosi 3 tysiące złotych. Młodziejowski zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim przemyskim.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 348-349 [SKM IV, nr 346]
1588.11.23
Król potwierdza zeznanie Stanisława Krasickiego, oboźnego koronnego, starosty lubomelskiego, bolesławskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Krasicki zeznał pokwitowanie Baltazara Stanisławskiego ze Stanisławic, podkomorzego sanockiego i kuchmistrza koronnego z długu 3 300 złotych.Suma ta zapisana została w księgach kancelarii 9 lutego 1588 roku.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 349-349v [SKM IV, nr 347]
1588.11.23
Król potwierdza zeznanie Baltazara Stanisławskiego ze Stanisławic, podkomorzego sanockiego, kuchmistrza koronnego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 2 200 złotych jakie winien Jackowi Młodziejowskiemu, podskarbiemu koronnemu i staroście krzeczowskiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić w grodzie przemyskim na święto Nawrócenia św Pawła (25 stycznia ) 1589 roku. Wadium w sprawie wynosi 2 200 złotych. Zobowiązuje się stawić na wezwanie w sprawie w sądzie grodzkim nowokorczyńskim.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 350-351 [SKM IV, nr 348]
1588.11.23
Król potwierdza nadanie dożywocia na sześciu kmieciach we wsi Zagórzyce w starostwie górskim, w powiecie pilzneńskim. Kmiecie ci to: Michał Gwiazdoń, Jan Skurteka, Dominik, Marcin Kwas, Jan Kaptałka i Jan Ościeniec. Po śmierci Jana Kozłowskiego, który był ich panem z nadania Stefana Batorego zostali nadani tytułem dożywocia Janowi Szaniawskiemu.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Barnowskiego.
MK 135, k. 351-351v [SKM IV, nr 349]
1588.11.25
Król potwierdza dożywotnie prawa Andrzeja Markowicza do użytkowania i posiadania młyna zwanego wójtowskim (advocatialis), czyli trzeciej miary, młyn położony jest w mieście Parczewie.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 351v-352 [SKM IV, nr 350]
1588.11.25
Król zgadza się by Krzysztof Pszonka mógł ustąpić Piotrowi Krajewskiemu dożywotnie prawa do wójtostwa we wsi Dembowa Kłoda, w dzierżawie parczewskiej, przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 352-353 [SKM IV, nr 351]
1588.11.25
Król, za wstawiennictwem Jana Zamoyskiego, zgadza się by Stanisław Marchocki, harcerz królewski, zasłużony w wojnach moskiewskich Stefana Batorego, mógł wykupić dożywotnie prawa do sołectwa wsi Niedary, nieobsadzonego po śmierci Donata, ostatniego prawnego ich posiadacza.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 353-353v [SKM IV, nr 352]
1588.12.07
Król potwierdza zeznanie Jana Rożnowskiego, syna zmarłego Marcina, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jerzego Wisławskiego z ze swojej części sumy 300 złotych długu jaki Wisławski miał wobec Marcina Rożnowskiego a który odziedziczyli bracia Jan i Maciej Rożnowscy. Dług zapisany był w księgach grodzkich starościńskich poznańskich.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 353v-354 [SKM IV, nr 353]
1588.12.07
Król potwierdza zeznanie Stanisława Rożnowskiego, syna zmarłego Marcina, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jerzego Wisławskiego z sumy posagu i oprawy jaką Wysławski był mu dłużny po śmierci Małgorzaty Rożnowskiej, bezdzietnej żony Wisławskiego. Dług zapisany był dla braci Jana i Stanisława Rożnowskich w księgach grodzkich starościńskich poznańskich.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 354-355 [SKM IV, nr 354]
1588.12.07
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Dzierżka, sekretarza i dworzanina królewskiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 400 talarów, licząc po 35 groszy polskich na talar, jakie winien jest sławetnemu Muratowi Kurymowiczowi, Ormianinowi i mieszczaninowi lwowskiemu. Dług ten zapisuje na dobrach królewskich, które dzierży, a mianowicie na wsi Wzniesienie, w powiecie lwowskim. Wieś te uzyskał Dzierżek prawem dożywotnim od Stefana Batorego. Murat Kurymowicz będzie mógł trzymać jako zastaw przez rok od Bożego Narodzenia, aż do spłaty długu. Dzierżek zobowiązuje się stanąc na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim lubelskim.
łac.
Datum: Brześć Litewski. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 355-356v [SKM IV, nr 355]
1588.12.03
Król potwierdza, w uznaniu zasług, pensję roczą Stanisława Przyjemskiego, marszałka nadwornego koronnego, starosty konińskiego. Pensję 2 tysiące złotych na żupach bydgoskich wyznaczył mu Stefan Batory. Pensję tę ma otrzymywać w Bydgoszczy na czas pierwszego spławienia soli. Podaje się do wiadomości Macieja Węgierskiego, burgrabiego gnieźnieńskiego i żupnika bydgoskiego i jego zastępcy.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 356v-357 [SKM IV, nr 356]
1588.12.03
Król w uznaniu zasług nadaje w dożywocie starostwo kokenhauskie w Inflantach Krzysztofowi Radziwiłłowi, księciu na Birżach i Dubinkach, wojewodzie wileńskiemu, hetmanowi litewskiemu.Radziwiłł zasłużył się w czasie bezkrólewia i podczas licznych wojen z Moskwą. Obok zamku i miasta Kokenhausen nadanie obejmuje także zamki Aszkierat (Oskarad) i Lenoward (Leneward) z przynależnościami.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 357-358 [SKM IV, nr 357]
1588.12.04
Król, za wstawiennictwem Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana, nadaje w dożywocie wieś Kozimin w starostwie chmielnickim Andrzejowi Cieklińskiemu. Wieś wakuje po śmierci Jacka (Hiacynta) Cieklińskiego, ojca Andrzeja.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 358-358v [SKM IV, nr 358]
1588.12.05
Król nadaje Pawłowi Siecińskiemu, komornikowi królewskiemu dobra po Suszczyku, mieszczaninie gąbińskim, przypadłe skarbowi prawem kaduka.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 358v-359 [SKM IV, nr 359]
1588.12.06
Król w uznaniu zasług nadaje kasztelanię lubaczowską Zygmuntowi Trzcińskiemu, staroście bełskiemu w dożywocie.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 359-359v [SKM IV, nr 360]
1588.12.06
Król potwierdza Teofila Mierzwińskiego, zasłużonego żołnierza, podstarościego nowogrodzkiego w dożywotnich prawach do opustoszałej wsi Kazarich Mulstaga. Wieś cztery haki ziemi, położona jest w starostwie nowogrodzkim. Posiadać ma ją na tych samych zasadach i z przynależnosciami jak posiadał ją zmarły Jan Petyn. Mierzwiński dostał te dobra na podstawie mandatu Macieja Leńka, działającego na mocy uprawnień od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 359v-360 [SKM IV, nr 361]
1588.12.22
Król nadaje grunt z budynkiem w mieście Knyszyn nobili ac famato Marcinowi Buszyńskiemu zwanemu Żydek. Buszyński, serwitor Zygmunta Augusta otrzymał ten grunt od Jana Zamoyskiego, kancerza i hetmana, starosty knszyńskiego, z zastrzeżeniem potwierdzenia króla. Dom z gruntem zwany Mulnik położony był pomiędzy domem Szymona Sapiowskiego i Protasa.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 360-360v [SKM IV, nr 362]
1588.12.22
Król zgadza się by Andrzej Ramułt (Ramulth) z Solca mógł ustapić z praw do wójtostwa miasta Łosice i 250 złotych na nim zapisanych w grodzie opoczyńskim na korzyść Jakuba Zębockiego, podstarościego łosickiego. Andrzej Ramułt działał jako stryj i opiekun Samuela, Piotra, Elżbiety i Zofii, dzieci Stanisława Ramułta z Solca, posiadacza wójtostwa w mieście Łosice. Zębocki był polecany królowi przez Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starostę księstwa zatorskiego i starostę łosickiego. Dożywocie zostaje rozszerzone na żonę Zębockiego, Annę Woleńską.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 360v-361v [SKM IV, nr 363]
1588.12.22
Król zgadza się by sławetny Franciszek Neusted, rajca Rygi mógł ustąpić z dóbr lennych nadanych mu przez Stefana Batorego, a mianowicie siedmiu haków ziemi we wsi Mexkul w powiecie sancelskim. Może je ustapić swojemu teściowi, Dawidowi Hilchenowi, sekretarzowi miejskiemu ryskiemu. Hilchen otrzymuje te dobra także prawem lennym.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 361v-362v [SKM IV, nr 364]
1588.12.22
Król potwierdza okazany dokument Zygmunta Augusta, wydany w Lublinie na seujmie 4 marca 1569 roku, podpisany przez podkanclerzego Franciszka Krasińskiego, opieczętowany pieczęcią Królestwa. Król potwierdzał w nim swój dokument z wielkoksiążęcej kancelarii litewskiej, wydany w Knyszynie 17 września 1564 roku, uwalniający dom Stanisława Iwanowskiego a także ogródu i dwie włóki w mieście Łosice, z wszystkich obciążeń skarbowych i nadający prawo wyszynku wszelakiego picia miodem , piwą i gorzałką. Dokument został potwierdzony po włączeniu Podlasia do Korony Królestwa Polskiego. O potwierdzenie prosił króla Jakub Zębocki, podstarości łosicki, obecny właściciel tych dóbr.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 362v-364v [SKM IV, nr 365]
1588.12.24
Król potwierdza zeznanie Jana Kopysteńskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał przeniesienie zapisu z grodu krakowskiego 20 września (feria tertia ante festum Sancti Mathiae Apostoli et Evangelista) 1588 roku, przyjęte przez Andrzeja Łagiewnickiego z Napruszowa, wicegerensa i sędziego spraw urzędu grodzkiego krakowskiego. Kopystyński zeznał tam ustapienie praw do sumy 1550 złotych zapisanych na kamienicy koło dworu Tęczyńskich i Pieniążków dla Jerzego i Filipa Maischnerów, ojca i syna, mieszczan i kupców krakowskich, zezwalając na ich wwiązanie w ten dom. Wadium w sprawie wynosi 2 800 złotych. Kopystyński te prawa uzyskał drogą cesji od Mikołaja Zebrzydowskiego, starosty generalnego krakowskiego, na podstawie zapisu Kaspra Maciejowskiego, koniuszego koronnego 1550 złotych dla Jana Paczka, sekretarza królewskiego.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 364v-367 [SKM IV, nr 366]
1588.12.24
Król potwierdza okazany dokument papierowy opatrzony pieczęcią sędziów i ławników Najwyższego Sądu Prawa Magdeburskiego w Krakowie 20 września (feria tertia in vigilia festi Sancti Mathaei Apostoli et Evangelistae) 1588 roku. Dokument dotyczył zeznania darowizny dwóch kamienic przez Zofię z Brzezin, wdowę po Jakubie Mnichowskim. Jedna kamienica, zwana Eichlerowska, stała przy ulicy Floriańskiej (in. Tworzyjańskiej), pomiędzy domami zmarłego Waleriana Pernusa i domem narożnym Jana Myszkowskiego, kasztelana żarnowieckiego. Kamienica została zakupiona przez Zofię z Brzezin, od Stanisława Mińskiego, kasztelana zakroczymskiego. Druga darowizna dotyczyła kamienicy na rogu ulicy Świńskiej, kupionej od potomków Sadkowskich*. Obie kamienice Zofia z Brzezin darowuje zakonowi jezuitów u św. Barbary w Krakowie. Zastrzega sobie używanie tych kamienic do śmierci a także używanie ich przez Dorotę Barzy, wojewodzinę krakowską również do śmierci. W kamienicy Eichlerowskiej Zofia chce by znalazły miejsce kobiety, które się udają na służbę Bożą. Podaje się sprawę pod opiekę Mikołaja Zebrzydowskiego z Zebrzydowic, starosty krakowskiego, lanckorońskiego, bolesławskiego a także magistratu Krakowa.
łac., pol.
Datum: Grodno. *Ulica Świńska była to zapewne część ul. św Tomasza, od ul. Szpitalnej do muru miejskiego, zob. S. Tomkowicz, Ulice i place Krakowa w ciągu dziejów, Kraków 1926, s. 102-104.
MK 135, k. 367-370 [SKM IV, nr 367]
1588.12.26
Król nadaje kasztelanię sieradzką Hieronimowi Bużeńskiemu z Bużenina. Czyni to w uznaniu zasług rodu. Kasztelania wakowała po śmierci Stanisława Koniecpolskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 370-370v [SKM IV, nr 368]
1588.12.27
Król zgadza się by Jerzy Radoszowski Boxa, podkomorzy wieluński, mógł wykupić z rak spadkobierców dożywotnie prawa do wsi Modrze w powiecie kościańskim, nieobsadzonej po śmierci Barbary, córki księcia z Górki, żony Wojciecha Czarnkowskiego, kasztelana rogoźnieńskiego. Radoszowski zasłużył się już za Stefana Batorego a także jako poseł w walce z arcyksięciem Maksymilianem. Król nadaje tę wieś w dożywocie tak Radoszowskiemu jak i jego żonie Zofii Mogielnickiej.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 370v-371v [SKM IV, nr 369]
1588.12.28
Król nadaje chorąstwo zakroczymskie Stanisławowi Kowalewskiemu. Urząd wakował po śmierci Terencjusza Borukowskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 371v-372 [SKM IV, nr 370]
1588.12.28
Król potwierdza nadanie Hieronima Mieleckiego z Mielca, starosty sandomierskiego a uprzednio brzesko-kujawskiego. Mielecki nadał Eremianowi Chrząszczewskiemu z Calieczyna 4 łany ziemi we wsi Chwalibóż (Faliboss) w starostwie brzeskim, a ponadto dwa i pół łana Jana Bigela, mieszczanina brzeskiego. Łany te nazywano: Chydziński, Piduniowski, dwa zwano Gallowskie, dwa i pół zwano Bigliowskie. Nadanie to było wyrazem uznania dla zasług Chrząszczewskiego pod Połockiem i Wielkimi Łukami, w 1584 roku.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 372-373 [SKM IV, nr 371]
1588.12.29
Król nadaje Janowi Golthsmidtowi, mieszczaninowi i kupcowi warszawskiemu prawo sprzedaży sukna, wonnych korzeni oraz wszelkich innych towarów w miejscu pobytu dworu. Przyjmuje go w poczet nadwornych kupców. Ma unikać miejsc dotkniętych zarazą i nie przywozić z nich towaru. Ma być uwolniony od ceł i opłat, od których zwolnieni są mieszczanie i kupcy warszawscy.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 373-373v [SKM IV, nr 372]
1588.09.30
Król odracza na przyszły sąd sejmowy termin sądzenia spraw wytoczonych przez instygatora królewskiego Zborowskim: Janowi kasztelanowi gnieźnieńskiemu, Piotrowi, synowi zmarłego Mikołaja starosty szydłowskiego, Aleksandrowi i Samuelowi, synom zmarłego Samuela, w sprawie Krzysztofa (Andrzeja) Gołuchowskiego, podkomorzego ziemi sandomierskiej, w sprawie wstrzymania należnych spłat kwarty z wsi Smogorzów i Topola przez zmarłego Piotra Zborowskiego, wojewodę i starostę generalnego krakowskiego i jego syna Jana. Sprawy zostały przedstawione w sądzie grodzkim nowokorczyńskim i odesłane do sądu zadwornego.
łac.
Datum: Opatów.
MK 135, k. 373v-374 [SKM IV, nr 373]
1588.06.03
Król potwierdza Łukasza Ruskowskiego z żoną Jadwigą Wolską w dożywotnim posiadaniu dóbr w Inflantach, dworu czyli Moyzy Mekudth, liczącej cztery haki ziemi a także Pagash Obdecath, o czterech hakach ziemi i 10 chłopach. Ruskowski zasłużył się jako dowódca żołnierzy w zamku poznańskim, brał udziałw licznych wojnach. Dobra te Ruskowski otrzymał na mocy mandatu Stanisława Pękosławskiego, starosty sandomierskiego i marienburskiego, upoważnionego przez Stefana Batorego.
łac.
Datum: Kraków.
MK 135, k. 374-375 [SKM IV, nr 374]
1588.10.18
Król nadaje starostwo sieradzkie Stanisławowi Bykowskiemu, kasztelanowi konarskiemu łęczyckimu. Bykowski brał udział w elekcji króla, posłował do arcyksięcia Maksymiliana, brał na czele roty udział walce z tym najeźdcą. Starostwo wakuje po śmierci Andrzeja Zebrzydowskiego, podczaszego koronnego, starosty piotrkowskiego i sieradzkiego.
łac.
Datum: Piotrków.
MK 135, k. 375-376 [SKM IV, nr 375]
1588.12.24
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Opackiego, dworzanina królewny Anny Wazówny, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie swoich praw, zapisanych w księgach grodzkich starościńskich warszawskich, na korzyść Stanisława Sękowskiego. Prawa dotyczyły dóbr zeznanych przez Annę córkę zmarłego Wiktoryna Nadarzyńskiego, żony Jana Uchańskiego. Za zgodą męża zeznała dług 860 złotych i zapis praw do pięciu kmieci: Jana Siskę, Jana Ryłko, Macieja Stopkę, Macieja Pawłoczkę, Jana Czegiółkę w dobrach Wolica w starostwie wałeckim, siedzących na półłanie i dwóch gruntów obsiane zwane Ryczałtowska i Giżyńska.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 376-376v [SKM IV, nr 376]
1588.12.28
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Kochlewskiego, pisarza kancelarii mniejszej koronnej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 330 grzywien jakie winien jest Maciejowi Klobarowi. Na każdą grzywnę licząc 48 groszy polskich. Dług ten zapisuje na swoich dobrach, zobowiązuje się je spłacić w grodzie wieluńskim na św. Trzech Króli 1589 roku, pod wadium odpowiadającym wysokości długu.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 376v-377 [SKM IV, nr 377]
1588.12.31
Król potwierdza zeznanie Dobrogosta Grajewskiego, syna zmarłego Stanisława Grajewskiego, stolnika podlaskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 250 złotych jakie winien jest Kasprowi Kłodzińskiemu, staroście błońskiemu. Dług ten zapisuje na swoich dobrach, zobowiązuje się je spłacić w grodzie brańskim na św. Obrzezania Pańskiego1589 roku, pod wadium odpowiadającym wysokości długu. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. Pod formułą relacyjną podpis metrykanta: Stanislaus Radeczky Notarius A(ctorum), sygnalizujący koniec roku i koniec pierwszej części księgi wpisów, poniżej kreski zapełniające pustą kartę, podobnie skasowano kartę 378v., 379, 379v., oraz 380, 380v., 381, 381v, 382, 382v i 383. Na k. 383v. znajduje się napis informujący o początku zapisów w roku 1589: Annvs Domini Millesimvs Qvingentesimvs Octvagesimvs Nonvs.
MK 135, k. 377v-378 [SKM IV, nr 378]
1589.01.05
Król w uznaniu zasług nadaje podskarbstwo gostyńskie Ezechielowi Sojeckiemu. Urząd wakuje po śmierci Stanisława Soleckiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 384-384v [SKM IV, nr 379]
1589.01.04
Król potwierdza okazany w kancelarii dokument. Dotyczył on aktu sprzedaży zapisanego w księgach urzędu rajcowskiego miasta Wenden. Klemensa Artusa, mieszczanina wendeńskiego sprzedał kamienicę Piotrowi Stabrowskiemu, starosty trejdeńskiego. Dom ten położony był między domem Stabrowskiego i Daniela Szmidtha, mieszczanina wendeńskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 384v-385 [SKM IV, nr 380]
1589.01.03
Król potwierdza dożywotnie prawa Miśka, Juśka, Stefana, Daniela Kudijowskich, synów Iwana a także Jaremy i Andrzeja, synów Jerzego do ich części wsi Kudijowce w powiecie barskim. Prawa te uzyskali od Mikołaja Buczackiego, ówczesnego starostę barskiego na mocy dekretu.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 385 [SKM IV, nr 381]
1589.01.03
Król potwierdza Henryka Dranka Skibechela, kowala-ślusarza, w posiadaniu haka ziemi w powiecie obnormskim*. Podczas okupacji moskiewskiej miasta Wenden przygotował klucze do bram, dzieki którym żołnierze Stefana Batorego odzyskali miasto. Hak ten pozyskał dzięki nadaniu rewizorów Batorego.
łac.
Datum: Grodno. *zapis nazwy mocno zniekształcony-Iblmarien.
MK 135, k. 385-385v [SKM IV, nr 382]
1589.01.03
Król potwierdza prawa Piotra Lencza, mieszczanina wendeńskiego w użytkowaniu i posiadaniu domu zmarłego Jana Schademeistra z Wenden wraz z ogrodem. Dom ten pozyskał Lencz dzięki nadaniu rewizorów Stefana Batorego. Nadanie dotyczy domu z ogrodem i dwóch Zemathen Latznige.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 385v-386 [SKM IV, nr 383]
1589.01.05
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Stanisław Pakosz z Walowic mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa Hankówka przynależnej do dzierżawy Jasła z rąk spadkobierców zmarłego Marka Wielopolskiego, ostatniego posiadacza tych dóbr.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 386-386v [SKM IV, nr 384]
1589.01.05
Król zgadza się by Hieronim z Mielca, starosta sandomierski, mógł zrzec się przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa swoich dożywotnich praw do wójtostwa Brześcia Kujawskiego i sum na tymże wójtostwie zapisanych. Cesji dokonać może na korzyść Michała Sokołowskiego z Warzymowa, starosty rogoźnieńskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 386v-387 [SKM IV, nr 385]
1589.01.05
Król zgadza się by Hieronim Mielecki, starosta sandomierski, mógł zrzec się przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa swoich praw do ceł brzeskich i starych sum tamże zapisanych. Cesji dokonać może na korzyść Michała Sokołowskiego z Warzymowa, starosty rogoźnieńskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 387-388 [SKM IV, nr 386]
1589.01.05
Król zgadza się Hieronim Mielecki z Mielca, starosta sandomierski mógł zrzec się przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa swoich dożywotnich praw do młyna pod miastem Brześciem i sum tamże zapisanych. Cesji dokonać może na korzyść Michała Sokołowskiego z Warzymowa, starosty rogoźnieńskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 388-388v [SKM IV, nr 387]
1589.01.05
Król nadaje starostwo brzeskie w dożywocie Michałowi Sokołowskiemu z Warzymowa, dzierżawcy rogoźnieńskiemu. Starostwo zostało przekazane do dyspozycji króla przez Hieronima z Mielca, który nie mógł łączyć tego urzędu ze starostwem sandomierskim.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 388v-389 [SKM IV, nr 388]
1589.01.06
Król nadaje urząd pisarza ziemskiego przemyskiego Janowi Łączyńskiemu, pisarzowi grodzkiemu krakowskiemu. Urząd pisarza wakował po wyniesieniu Jana Jaskmanickiego na sędziego ziemskiego przemyskiego. Król dokonał wyboru z czterech kandydatów przedstawionych przez szlachtę.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 389-389v [SKM IV, nr 389]
1589.01.06
Król nadaje urząd sędziego ziemskiego przemyskiego Janowi Jaskmanickiemu, dotychczasowemu pisarzowi ziemskiemu przemyskiemu. Urząd sędziego wakował po śmierci Walentego Orzechowskiego. Król dokonał wyboru z czterech kandydatów przedstawionych przez szlachtę.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 389v-390 [SKM IV, nr 390]
1589.01.08
Król nadaje Piotrowi Tylickiemu, prepozytowi gnieźnieńskiemu, kanonikowi krakowskiemu, sekretarzowi wielkiemu koronnemu pewne dobra. A mianowicie te, które przypadły skarbowi królewskiemu prawem kaduka, po zmarłym w Krakowie młodzieńcu, Szymonie, nieślubnym synu Reginy Gąsiorkówny.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 390-390v [SKM IV, nr 391]
1589.01.08
Król, na prośbę Wojciecha Baranowskiego, biskupa przemyskiego i podkanclerzego koronnego zgadza się na ufundowanie z dochodów parafii strzałkowickiej kolegium psałterzystów NMP w parafii samborskiej. Psałterzyści zobowiązani są do opieki duszpasterskiej nad światynią w Strzałkowicach, osobiście albo przez wikarego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 390v-391 [SKM IV, nr 392]
1589.01.09
Król nadaje Jakubowi Niezabitowskiemu, zasłużonemu żołnierzowi, pewne dobra. A mianowicie dobra po zmarłym, sławetnym Stanisławie Zakrzewskim, mieszczaninie Kamieńca Podolskiego, przypadły one skarbowi królewskiemu prawem kaduka.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 391-391v [SKM IV, nr 393]
1589.01.10
Król zgadza się by Magdalena Ryńska z Orzechowiec, wdowa po Franciszku Białkowskim, żona Jana Ryńskiego mogła ustąpić z dożywotnich praw do wójtostwa wsi Dobrzany w starostwie lwowskim i sum tamże zapisanych przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa. Ustąpić tych praw może na korzyść męża, Jana Ryńskiego. Prawa te uzyskała na mocy przywileju Zygmunta Augusta dożywocia na tych dobrach jej i Franciszka Białkowskiego. Małżonkowie otrzymują wójtostwo w dożywocie.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 391v-392v [SKM IV, nr 394]
1589.01.10
Król zgadza się by spadkobiercy zmarłego Macieja Rzekieckiego mogli ustąpić dożywotnich praw do młyna we wsi Strzalec w starostwie lwowskim oraz sum na tym młynie zapisanych, na korzyść Mikołaja Herburta z Fulsztyna, kasztelana halickiego, starosty lwowskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 392v-393 [SKM IV, nr 395]
1589.01.10
Król zgadza się, by Mikołaj Herburt z Fulsztyna, kasztelan halicki, starosta lwowski mógł wydzierżawić na trzy lata dochody ze starostwa lwowskiego, całe lub w części, dokonując zapisu dzierżawy w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 393-393v [SKM IV, nr 396]
1589.01.10
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Góreckiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie ze swoich dóbr dziedzicznych, wsi Gierałtowice w ziemi i powiecie krakowskim, która przypadła mu po smierci brata Zygmunta. Dóbr tych zrzeka się na korzyść Bartłomieja Dobruchowskiego, harczerza królewskiego i jego spadkobierców. Zobowiązuje się stanąć na wezwanie w sprawie przed sądem lub urzędem grodzkim krakowskim.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 393v-394v [SKM IV, nr 397]
1589.01.10
Król zgadza się, by Stanisław Wolski, pisarz ziemski kamieniecki i rotmistrz, mógł ustąpić przed księgami wieczystymi Królestwa dożywotnich praw do wsi Jezierzany, w powiecie kamienieckim i starych sum na tej wsi zapisanych. Praw ustąpić może na korzyść swoich córek; Jadwigi, żony Jakuba Niezabitowskiego i niezamężnej Katarzyny. Wolski zasłużył się już podczas rządów poprzednich królów. Sumy stare zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 394v-395v [SKM IV, nr 398]
1589.01.11
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego i starosty zatorskiego oraz łosickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie pełnomocników; Jakuba Zębockiego, podstarościego łosickiego w sprawach i rozprawach o dług z Wodyńskim, podczaszym ziemi drohickiej. Sprawa była sądzona przed sądem starościńskim grodzkim krakowskim i odesłana do urzędu grodzkiego drohickiego.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 395v-396 [SKM IV, nr 399]
1589.01.13
Król nadaje Stanisławowi Waysowi karczmę w powiecie kircholmskim z przynależnymi gruntami w powiecie lenowarckim. Ways zasłużył się w czasie wojen moskiewskich i inflanckich za Stefana Batorego. Dobra te otrzymał mocą nadania komisarza na Inflanty, Stanisława Pękosławskiego, starosty sandomierskiego i marienburskiego. Ziemie te to połowa haka z dóbr zmarłego Joachima Sty i dwa haki Kleisa i Fricca.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 396-396v [SKM IV, nr 400]
1589.01.13
Król zgadza się by Aleksander Mieliński, chłopiec pokojowy, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Klecko z rąk Piotra, Jana i Heleny Czarnkowskich mających te prawa po zmarłej Zofii ze Zbąszyna Czarnkowskiej. Poprzednio prawa te uzyskał Stanisław Mieliński, brat Aleksandra, który nie zdołał z nich skorzystać, bowiem zmarł.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 396v-397 [SKM IV, nr 401]
1589.01.11
Król potwierdza zeznanie Baltazara Stanisławskiego, podkomorzego sanockiego i kuchmistrza koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 1100 złotych, jakie winien jest Barłomiejowi Żółtowskiemu, harcerzowi królewskiemu. Dług ten zapisuje na swoich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić w grodzie grodzieńskim na święto Obrzezania Pańskiego, roku przyszłego [1590].
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 397-398 [SKM IV, nr 402]
1589.01.15
Król zgadza się by Filip Groppenborg mógł ustąpić swoich praw do dóbr Kurmen w powiecie lucyńskim Andrzejowi von Wissen.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 398 [SKM IV, nr 403]
1589.01.15
Król nadaje Jakubowi Klonowskiemu, pewne dobra w dożywocie, 4 haki w powiecie aszkierackim (Ascheraden). Dobra te przypadły skarbowi po śmierci Winckelmana, mieszczanina ryskiego. Klonowski zasłużył się jako żołnierz w czasach Stefana Batorego, pod komendą Stanisława Pękosławskiego, starosty sandomierskiego i marienburskiego. Uśmierzał bunt gdańszczan, brał udział w wojnach moskiewskich, bronił Krakowa, walczył pod Byczyną.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 398-398v [SKM IV, nr 404]
1589.01.15
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, mieszczanina i kupca krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie Hieronima Chodkiewicza, koniuszego litewskiego z wierzytelności zapisanej w rewersie.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 398v-399 [SKM IV, nr 405]
1589.01.16
Król nadaje dobra Luben Moiza, w powiecie marienhauskim po zmarłym, sławetnym Janie Fastiusie, mieszczaninie i wójcie ryskim, który trzymał je na mocy przywileju Stefana Batorego i który to Fastius zmarł bez potomków. Dobra otrzymuje w dożywocie Mikołaj Suchodolski, starosta marienhauski, który zasłużył się w obronie Inflant przed najazdem moskiewskim.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 399-399v [SKM IV, nr 406]
1589.01.16
Król potwierdza nadanie komisarza króleskiego, Stanisława Pękosławskiego dla Mikołaja Gutta, rotmistrza marienburskiego. Otrzymał on dwory Nethken i Krage oraz 4 haki opuszczonej ziemi w powiecie marienburskim za czyny wojskowe. Król dodaje jeszcze trzy haki ziemi, przynależne do zamku marienburskiego, dobra te zwane Halsswik przypadły skarbowi prawem kaduka, trzymał je ostatnio zmarły Krzysztof Tulkowski.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 399v-400 [SKM IV, nr 407]
1589.01.18
Król potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Skarżyńskiego do dożywotniego posiadania dóbr Zwartów w powiecie pebalgskim, mierzących sześć łanów ziemi. Skarżyński został polecony królowi jako żołnierz, który odznaczył się za panowania Stefana Batorego, walczył pod Gdańskiem, we wszystkich wojnach moskiewskich. Dobra te uzyskał od Stanisława Pękosławskiego, komisarza królewskiego na Inflanty, starosty sandomierskiego, marienburskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 400v-401 [SKM IV, nr 408]
1589.01.18
Król potwierdza zeznanie Jana Gawrońskiego, z powiatu łęczyckiego, syna Stanisława, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż winien jest Łukaszowi Gawrońskiemu, bratu stryjecznemu 100 złotych. Zapisuje tę sumę na wszystkich dobrach i zobowiązuje się ją spłacić na Zielone Święta 1589 roku w urzędzie grodzkim starościńskim łęczyckim. Wadium w sprawie wynosi także 100 złotych. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem lub urzędem grodzkim łęczyckim.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 401-402 [SKM IV, nr 409]
1589.01.19
Król potwierdza zeznanie Jerzego Berlina, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie pełnomocnika Jana Colleriusa w sprawach krzywd i długów.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 402 [SKM IV, nr 410]
1589.01.19
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Gronowskiego, harcerza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw wynikających z dokumentu królewskiego, obecnego panowania, nadającego mu dożywotnie prawa do dóbr Moyzel zwanych Henekeus (in Hempus) w powiecie helmeckim. Praw tych ustępuje Maciejowi Bronikowskiemu*.
łac.
Datum: Grodno. *Zob. dok. 413.
MK 135, k. 402v [SKM IV, nr 411]
1589.01.20
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Morsztyna z Raciborska, ojca i Krzysztofa Morsztyna, syna, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali przeniesienie umowy z ksiąg grodzkich krakowskich zeznaej tam sabbato 17 stycznia (ante festum Sanctae Priscae virginis) 1587 roku. Krzysztof Morsztyn, syn zapisuje swemu ojcu Krzysztofowi 800 złotych na wsi Koźmice Małe z folwarkiem i oddaje mu ją w dzierżawę. W Krakowie zeznanie przyjął Andrzej Łagiewnicki, podstarości i sędzia spraw urzędu grodzkiego krakowskiego.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 402v-404v [SKM IV, nr 412]
1589.01.20
Król nadaje Kasprowi Szygieckiemu, mieszczaninowi kaliskiemu prawo wyszynku w jego domach w Kaliszu w dożywocie, dotyczy ono wszystkiego rodzaju napojów sprowadzanych i domowych, win węgierskich, reńskich, edemburskich, morawskich, małmazji, win francuskich, hiszpańskich a także gorzałki oraz piwa gdańskiego, krotoszyńskiego, wareckiego i każdego innego. Szygiecki zasłużył się w przygotowaniu obrony Kalisza przed wojskami arcyskięcia Maksymiliana.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 404v-405 [SKM IV, nr 413]
1589.01.22
Król zgadza się by Wojciech Gronowski, harcerz królewski, mógł ustapić dożywotnich praw do dóbr Moizel inaczej Hempus (in. Henekeus)*, w powiecie helmeckim, Maciejowi Bronikowskiemu.
łac.
Datum: Grodno. *Zob. dok. 410
MK 135, k. 405-405v [SKM IV, nr 414]
1589.01.22
Król nadaje zamiast corocznej pensji pieniądze z podwód z Kalisza w dożywocie Krzysztofowi Stojewskiemu, sekretarzowi królewskiemu. Stojewski zasłuzył się już w czasach Stefana Batorego, został polecony przez pewnych doradców.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 405v-406 [SKM IV, nr 415]
1589.01.22
Król nadaje Janowi Dziadowskiemu w dożywocie dobra w powiecie szmeltyńskim, które przypadły skarbowi prawem kaduka po zmarłym szlachcicu Schersztynie. W skład tych dóbr wchodzi dwór Farsfogal z przynależnościami. Dziadowski zasłużył się podczas wojen Stefana Batorego, szczególnie podczas obrony blokhausu w Rydze.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 406-406v [SKM IV, nr 416]
1588.01.29
Król nadaje pewne wolności mieszczanom nowo założonego miasta Zamościa nad Wieprzem w województwie ruskim, w ziemi chełmskiej. Założycielem miasta był zasłużony dla Rzeczpospolitej Jana Zamoyski, kanclerz i hetman koronny. Miasto zostaje na cztery lata uwolnione od kontrybucji publicznych uchwalonych na obecnym sejmie i na sejmach przyszłych.
łac.
Datum: Kraków, na sejmie koronacyjnym.
MK 135, k. 406v-407v [SKM IV, nr 417]
1589
Król potwierdza przywilej dla miasta Kazimierza koło Krakowa wydany w Krakowie 21 sierpnia (feria quinta proxima ante festum S. Bartolomei) 1539 roku przez Zygmunta I, podpisany przez Samuela Maciejowskiego, biskupa chełmskiego, podkanclerzego koronnego. Dokument ustalał podległość wszystkich mieszczan kazimierskich sądom miejskim tego miasta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 407v-408 [SKM IV, nr 418]
1589.02.03
Król potwierdza nadanie dla Łukasza Kińskiego. Kiński zasłużył się za panowania Stefana Batorego podczas wojen moskiewskich. Otrzymał wówczas w dożywocie dwa i pół haka ziemi zwanych Wane Muza*, w powiecie felińskim, które przed wojnami moskiewskimi posiadał Jan Malk. Dostał także dom z gruntem, które posiadał zmarły Maciej złotnik i ogród na przedmieściu Felina oraz łan ziemi z gruntów sąsiadujących z miastem. Nadanie to otrzymał od Stanisława Pękosławskiego, komisarza królewskiego na Inflanty, starosty sandomierskiego i marienburskiego.
łac.
Datum: Grodno. *Wanamois (3), BHO I, s.647.
MK 135, k. 408-408v [SKM IV, nr 419]
1589.02.04
Król nadaje urząd koadiutora opactwa paradyskiego Peregrynowi Kurskiemu, klerykowi diecezji poznańskiej. Dotychczasowy opat klasztoru cystersów św. Marii w Paradyżu, Stanisław Wirzbiński nie może sprawnie spełniać wszystkich funkcji z powodu ciężaru wieku. Kurski jest przewidziany na przyszłego opata tego klasztoru. Został wybrany na ten urząd przez Łukasza Kościeleckiego, biskupa poznańskiego i konwent tegoż klasztoru, proszono króla o zatwierdzenie wyboru.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 408v-409 [SKM IV, nr 420]
1589.02.06
Król zgadza się by Wojciech Swoszowski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa w nowo lokowanym mieście Tustań (Tussthan) z rąk spadkobierców zmarłego szlachcica Siemiątkowskiego. Otrzymuje też prawa do wsi zwanej Podgrodzie, której właścicielem był też Siemiątkowski. Swoszowski odznaczył się w bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 409-409v [SKM IV, nr 421]
1589.02.06
Król nadaje Janowi Praebentowi i jego żonie Katarzynie w dożywocie dobra zwane Baluen z rodzinami Andriok, Boling, Rumesls, Dunckiss, i Kanap oraz wieś Meditten w starostwie marienhauskim opuszczoną przez trzy inne rodziny; Schlauet, Grubel i Sudorp. Uprzednio dobra te trzymał Jan Titken. Praebent dochował wierności Rzeczypospolitej i Stefanowi Batoremu w czasie moskiewskiego najazdu na Inflanty. Walczył w rocie inflanckiej Mikołaja Korffa przez całą wojnę.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 410-410v [SKM IV, nr 422]
1589
Król potwierdza zeznanie Gerarda Madnila Popielowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Ustanowił on pełnomocnika w ososbie Jozuego Janewicza [in. Janowicza lub Janowski-wyd.]*, sędziego ziemskiego powiatu puckiego do sprawy o wieś Popielów jaką ma w sądzie królewskim z Wojciechem Witosławskim, harcerzem królewskim. Wieś została nadana przez króla w dożywocie Witosławskiemu, czemu sprzeciwił się Popielowski wskazując na swoje prawa do tych dóbr.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Urzędnicy Prus Królewskich XV-XVIII wieku. Spisy, opr. K. Mikulski, Wrocław 1990, s.149,209.
MK 135, k. 410v-411 [SKM IV, nr 423]
1589.02.06
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, syna zmarłego Mikołaja Kiszki, wojewody podlaskiego, złożone przed księgami koronnej. Zeznał dług 5 tysiecy złotych jakie winien jest Sebastianowi Montelupiemu. Sumę tę zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się spłacić 2 tysiące w sobotę przed niedzielą Invocavit w grodzie mielnickim, 3 tysiące w poniedziałek po niedzieli Przewodniej w urzędzie grodzkim krakowskim. Wadium odpowiada wysokości długu. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 411-412 [SKM IV, nr 424]
1589.02.06
Król potwierdza zeznanie Jana Przebendowskiego z Inflant, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał w sprawie dokumentów pewnego Macieja Bartscha przechowywanych u Klemensa Artusa, sekretarza miasta Wenden. Dotyczyły one sprawy Bartscha, rozpatrywanej w sądzie królewskim, w której Przebendowski wystąpić miał jako zastępca procesowy Bartscha. Artus oddał dokumenty otwarte, twierdził, że otrzymał je od chłopca starosty szmeltyńskiego, w końcu pytany przez kustosza Jana zaprzeczył, że je przechowywał.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 412-412v [SKM IV, nr 425]
1589.02.07
Król zgadza się by Piotr Grotowski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa w mieście Tustań (Taustan), przynależnym do starostwa halickiego z rąk spadkobierców Siemiątkowskiego. Grotowski zasłużył się jako żołnierz.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 412v-413 [SKM IV, nr 426]
1589.02.07
Król nadaje Stanisławowi Marchockiemu, żołnierzowi królewskiemu dobra ruchome i nieruchome oraz 400 złotych, które przypadły skarbowi prawem kaduka po niejakim Feliksie Kuraszku, słudze Stanisława Zbąskiego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 413-413v [SKM IV, nr 427]
1589.02.07
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on pokwitowanie sławetnego Baptysty Fontany, rajcy krakowskiego i jego żony Agnieszki z 1 700 złotych długu. Zapis długu na kamienicy i ogrodzie Fontany w Krakowie został wpisany do ksiąg rady Kleparza.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 413v-414 [SKM IV, nr 428]
1589.02.07
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie pełnomocnika w ososbie sławetnego Baptysty Fontany, rajcy krakowskiego w sprawie zapisu na dobrach, jaki został dokonany na jego korzyść przez Mikołaja Kiszkę, starostę drohickiego w dniu w księgach kancelarii koronnej i w sprawie 2 tysięcy złotych długu tegoż Kiszki.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 414-414v [SKM IV, nr 429]
1589.02.07
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, syna zmarłego Mikołaja Kiszki, wojewody podlaskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 15 tysięcy złotych, jakie winien jest Sebastianowi Montelupi. Zapisuje tę sume na dobrach dziedzicznych; wsiach Świnia, Dzięcioły, Czuchleby, Mieszki (Miesski), Zadworze, Ziemielawy, Chocice, Huszlowo, Mysza Wólka, Androsze, Hliwki, Krzywośniety, Mszany, Juniewicze, Miliejki, Sieliwonki, Dzielkowskie, Boża Wola, Żurawlówka, Ondreyczenięta i Zawadka w województwie podlaskim, powiecie mielnickim, ze wszystkimi przynależnościami. Zapis trwać ma do Wielkanocy roku 1590, a w przypadku niespłacenia długu ma zostać przedłużony na kolejne 3 lata i tak aż do spłacenia całej sumy w urzędzie grodzkim krakowskim. Kiszka zgadza się na wwiązanie Montelupiego w wymienione dobra przez woźnego. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 414v-416v [SKM IV, nr 430]
1589.02.08
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Przetockiego, rządcy zamku wileńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie pełnomocnika w osobie Kaspra Kwileckiego do sprawy o wieś Przetoczno.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 416v-417 [SKM IV, nr 431]
1589.02.08
Król, za wstawiennictwem rotmistrzów inflanckich, potwierdza Augustyna Gieysztora (Giestor) w posiadaniu dożywotnim sześciu haków ziemi w starostwie seświejskim. Mianowicie dwóch haków zwanych Szwarps i Borchusen, które przypadły skarbowi prawem kaduka, czterech z ziemi przynależnej do zamku seświejskiego w powiecie kujanińskim, o nazwach Snedz, Rapal, Odgan, Mechs, Agrisos, Krusthyn i Brehs. Ziemie te wyznaczył Gieysztorowi Fiedor Puciata, starosta seświejski. Gieysztor zasłużył się podczas wojen moskiewskich Stefana Batorego i w oblężeniu Wenden pod rozkazami Fiedora Puciaty.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 417-417v [SKM IV, nr 432]
1588.11.08
Król zgadza się by Stanisław Żółkiewski z Żółkwi, dzierżawca kałuski mógł wykupić dozywotnie prawa do dzierżawy hrubieszowskiej z rąk spadkobierców zmarłego Andrzeja hrabiego (comes) na Tęczynie, wojewody krakowskiego. Żółkiewski zasłużył się jako żołnierz, brał udział w bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Brześć Litewski.
MK 135, k. 417v-418 [SKM IV, nr 433]
1588.11.09
Król zgadza się by Wojciech Swoszowski mógł wykupić dozywotnie prawa do wójtostwa Siemikowiec z rąk spadkobierców Siemiątowskiego (Siemiathowski). Swoszowski zasłużył się jako żołnierz, brał udział w bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 418-418v [SKM IV, nr 434]
1589.02.10
Król zgadza się by uczciwy Wojciech Księżykowal mógł ustąpić swoich praw do młyna konnego w Wyszogrodzie Piotrowi z Potulic, wojewodzie kaliskiemu, staroście wyszogrodzkiemu. Prawa te Wojciech uzyskał drogą cesji od swego ojca Szymona, kowala, na mocy przywileju oryginalnego książąt mazowieckich, potwierdzonego przez królów Polski Zygmunta [Augusta ? wyd.] i Stefana Batorego. Dokument został wpisany do ksiąg grodzkich wyszogrodzkich.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 418v-419 [SKM IV, nr 435]
1589.02.10
Król przyjmuje zeznanie Stanisława Łoknickiego z Łoknic, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapis na wszystkich swoich dobrach na korzyść Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana koronnego, z powodu pewnej umowy dzierżawy Moyzy Randen w starostwie dorpackim. Dzierżawa trwać ma rok od św. Michała Archanioła 1588 roku, została zawarta została w Dorpacie z Wojciechem Wnukiem, w imieniu Jana Zamoyskiego. Czynsz ustalony został na 1631 złotych i 2 grosze, płatność ustalono na 31 grudnia roku minionego, druga na przyszłe święto Jana Chrzciciela. Łoknicki zobowiazuje się stawić na piewrwsze wezwanie w sprawie przed dowolnym urzędem czy sądem.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 419-420v [SKM IV, nr 436]
1589.02.12
Król zgadza się by Krzysztof Zawisza, harcerz królewski, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Isaje w starostwie samborskim. Wójtostwo to użytkuje bezprawnie Jerzy Sokół. Zawisza zasłużył się jako żołnierz w czasach Stefana Batorego.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 420v-421 [SKM IV, nr 437]
1589.02.15
Król potwierdza zeznanie Przecława Młożewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do 300 złotych, które dłużny mu jest Łukasz Sapieha, syn Michała, który to dług zapisany został w księgach grodzkich brańskich 24 kwietnia (feria quinta in crastino festi Sancti Adalberto) 1586 roku. Młożewski ustępuje praw Lwu Sapieże, podkanclerzemu litewskiemu, staroście słonimskiemu.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 421-421v [SKM IV, nr 438]
1589.02.17
Król potwierdza zeznanie Łukasza Chojeckiego z powiatu augustowskiego i Hieronima Rozumnowicza, popa cerkwi św. Trójcy, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Strony dokonały zamiany dóbr. Chojecki oddał Rozumnowiczowi prawem dziedzicznym dwa łany chełmińskie, zwane Żydkowskie, położone na terenie miasta Augustowa, pomiędzy gruntami miasta i swoim własnym, który też zwany jest Żydkowski. Rozumnowicz oddał Chojeckiemu w dziedziczne posiadanie dwa łany we wsi Żarnowo, przynależne do cerkwi, położone obok ziemi sławetnego Mikołaja Bagieńskiego mieszczanina augustowskiego.
łac.
Datum: Grodno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 421v-422 [SKM IV, nr 439]
1589.02.17
Król nadaje Janowi Funckowi z Amerongen w dożywocie dobra, które posiadał kiedyś Marcin Wrangel. Dobra te obejmują dwóch chłopów w Sepen i czterech zagrodników z hakiem ziemi braci, zwanych Mriburg, w powiecie saliskim, a także dwie rodziny w powiecie trejdeńskim, były one poprzednio własnością rodziny Salis, obecnie ich panem jest mieszczanin ryski, Vlenbrok, który nie ma do nich praw. Prawa te przypadły skarbowi prawem kaduka. Funk zasłuzył się już w czasach Zygmunta Augusta i za Stefana Batorego w Inflantach podczas wojen z Moskwą.
łac.
Datum: Grodno.
MK 135, k. 422-422v [SKM IV, nr 440]
1589.02.21
Król zgadza się, by Michał Nano mógł ustąpić dożywotnich praw do łana ziemi we wsi Rajsko w starostwie bielskim na korzyść dzieci brata, zwanego Mieliech Żak, Chwiedkowi, Markowi i Panasowi. Ziemia ta położona jest pomiędzy ziemią wójta i niejakiego Kalisza (Kalissh). Dobra te otrzymał od królowej Bony, nadanie zostało potwierdzone jako dożywotnie przez Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Bielsk.
MK 135, k. 422v-423v [SKM IV, nr 441]
1589.02.24
Król zgadza się by Wawrzyniec Jakubowicz, mieszkający w dobrach arcybiskupich przy kościele kolegiackim łowickim, mógł wykupić dozywotnie prawa do młyna wsi Dzierzbietowice w starostwie łęczyckim z rąk spadkobierców Jana Molitora.
łac.
Datum: Liw.
MK 135, k. 423v [SKM IV, nr 442]
1589.02.26
Król zgadza się by Maciej Osielski mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna Klobski na rzece Chodeczka we wsi Kłobia w starostwie brzeskim z rąk spadkobierców Wawrzyńca zwanego Wawrzynek. Do młyna przynależy łan ziemi zwany Stoikowski.
łac.
Datum: b. m..
MK 135, k. 424 [SKM IV, nr 443]
1589.03.01
Król nadaje urząd kasztelana przemyskiego Mikołajowi Herburtowi z Fulsztyna, kasztelana halickiego i starosty lwowskiego. Urząd wakuje po śmierci Jana Fredry z Pleszowic.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 424-424v [SKM IV, nr 444]
1589.03.04
Król nadaje urząd kasztelana halickiego Stanisławowi Lanckorońskiemu z Brzezia, staroście skalskiemu. Lanckoroński zasłużył się już za panowania Zygmunta Augusta. Urząd wakuje po wyniesieniu Mikołaja Herburta na kasztelanię przemyską.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 424v-425 [SKM IV, nr 445]
1589.03.05
Król nadaje Maciejowi Siemiątkowskiemu, komornikowi królewskiemu, dobra, które przypadły skarbowi prawem kaduka. Były to dobra po Bartłomieju, wójcie w mieście Kamionka [Strumiłowa] w starostwie bełskim, który zmarł bezpotomnie. Zmarła także jego zona Zofia, która używała dóbr Bartłomieja do swojej śmierci, wyszła ponownie zamąż za szlachcica Zygmunta Kalinowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 425-425v [SKM IV, nr 446]
1589.03.06
Król zgadza się, by Mikołaj Jurowski i jego żona Jadwiga Chotkowska mogli ustapić dożywotnich praw do młyna przy mieście Przasnyszu na rzece Węgierce (Wangra) na korzyść Andrzeja Niegosza przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 425v-426 [SKM IV, nr 447]
1589.03.07
Król nadaje Danielowi Nepfelowi dwór Hertzberg po Henryku a Loue w powiecie marienburskim z dobrami Fabiana a Pate w powiecie pernigelskim i dobra Sassen z karczmą zwaną Luiden w powiecie trejdeńskim ze wszystkimi rodzinami tam osiadłymi. Nepfel przez wiele lat służył Stefanowi Batoremu w kancelarii litewskiej.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 426-426v [SKM IV, nr 448]
1589.03.08
Król nadaje Wawrzyńcowi Braneckiemu, harcerzowi królewskiemu prawo wykupu wsi Rozlazłów w dzierżawie gąbińskiej trzymanej przez Hieronima Gostomskiego, kasztelana nakielskiego, starosty wałeckiego, w dożywocie. Nadanie dotyczy części wsi trzymanych nieprawnie przez spadkobierców Stanisława Kosackiego, przez Zygmunta i Jana Rychtykackich, Andrzeja Stoniewskiego, Sebastiana Chodakowskiego, Jana Waliszewskiego, Krzysztofa Szymanowskiego, Piotra Kapidurę. Prawo wykupu dotyczy też części wsi posiadanej przez Hieronima Gostomskiego. Branecki zasłużył się w wojnie z arcyksięciem Maksymilianem, brał udziałw bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 426v-427 [SKM IV, nr 449]
1589.03.08
Król potwierdza zeznanie szlachcica Angelusa Caborti, farmaceuty, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie pełnomocnika i zastępcę procesowego, Szymona Mińskiego, swojego sługę, ze sławetnym Franciszkiem Caborti, mieszczaninem i aptekarzem lubelskim w sprawie pewnego długu zapisanego w księgach miejskich lubelskich.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 427v [SKM IV, nr 450]
1589.03.10
Król zgadza się by Mikołaj Zebrzydowski, starosta generalny krakowski, starosta lanckoroński i bolesławski, mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna zwanego Boszyn, w starostwie bolesławskim, z rąk spadkobierców Giżyckiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 427v-428 [SKM IV, nr 451]
1589.03.10
Król potwierdza dokument Stefana Batorego, w którym król ten, za wstawiennictwem królowej Anny, przyznał Adamowi Nieborskiemu, dworzaninowi i przełożonemu piwnic z winem, prawo do poboru 4 brył soli z kamery solnej warszawskiej na każde święto Jana Chrzciciela.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 428-428v [SKM IV, nr 452]
1589.03.12
Król zgadza się by Wojciech Sośnicki, dworzanin, mógł ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa w mieście Uście na korzyść Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego, starosty wyszogrodzkiego, ujskiego i dzierżawcy pilskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 428v-429 [SKM IV, nr 453]
1589.03.12
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Samuel Małuski mógł ustąpić dożywotnich praw do kuźnicy Własna, w starostwie olsztyńskim, na korzyść Joachima Ocieskiego, starosty olsztyńskiego przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 429-429v [SKM IV, nr 454]
1589.03.13
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Jan Wysocki z Budzisławia mógł wykupić dożywotnie prawa do wsi zwanej Rosocha w starostwie kolskim, z rąk spadkobierców swojego brata, Stanisława Wysockiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 429v-430 [SKM IV, nr 455]
1589.03.14
Król wyznacza pensję kardynałowi Hippolitowi Aldobrandini, który przysłużył się w pojednaniu Królestwa z Domem Austriackim {Habsburgami]. Wynosić ma ona 3 tysiące dukatów neapolitańskich i ma być płacona corocznie z dochodów ceł Foggi*. Podaje się do wiadomości Filipa Owadowskiego, agenta królewskiego do spraw tychże ceł.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *zostawione puste miejsce na datę.
MK 135, k. 430-430v [SKM IV, nr 456]
1589.03.15
Król zatwierdza dokument przedstawiony w imieniu mansjonarzy kościoła parafialnego w Radziejowie i sławetnych burmistrzów i rajców tego miasta. Wpis wniesiony był do ksiąg grodzkich radziejowskich przez zmarłego Jana z Leszcza Leszczyńskiego, starostę radziejowskiego. Zapisał on na całym starostwie radziejowskim tysiąc złotych oraz czynsz roczny od tej sumy, 60 złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 430v-431 [SKM IV, nr 457]
1589.03.15
Król zgadza się by rotmistrz Antoni Lubowiecki mógł ustapić przed dowolnymi księgami wieczystymi Królestwa praw dożywotnich do wójtostwa czyli sołectwa wsi Skotniki w starostwie radziejowskim na korzyść Stanisława Lubowieckiego, swojego syna. Lubowiecki zasłużył się w wyprawach moskiewskich Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 431-431v [SKM IV, nr 458]
1589.03.15
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Jazłowieckiego z Buczacza, starosty śniatyńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on potwierdzenie ustapienia praw do dóbr Soleczniki, Danniki, Niezdziłowice, Olbarowicze i Cytowiany w Wielkim Księstwie Litewskim Dobra scedowała na korzyść Lwa Sapiehy, podkanclerzego litewskiego, Anna, żona Jazłowieckiego, córka Mikołaja Sieniawskiego, kasztelana kamienieckiego, hetmana polnego koronnego, starosty stryjskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 431v-432v [SKM IV, nr 459]
1589.03.15
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Jazłowieckiego z Buczacza, starosty śniatyńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on potwierdzenie ustapienia praw do dóbr Ikaznia z przynależnościami w Wielkim Księstwie Litewskim Dobra te ustąpiła na korzyść Lwa Sapiehy, podkanclerzego litewskiego, Anna, żona Jazłowieckiego, córka Mikołaja Sieniawskiego, kasztelana kamienieckiego, hetmana polnego koronnego, starosty stryjskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 432v-434 [SKM IV, nr 460]
1589.03.16
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Zebrzydowskiego, starosty generalnego krakowskiego, starosty lanckorońskiego i bolesławskiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 6 tysięcy 550 złotych jakie winien jest Sebastianowi Lubomirskiemu, żupnikowi krakowskiemu i staroście dobczyckiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić w urzędzie grodzkim krakowskim dwóch ratach, pierwszej na świeto Epifanii 1590 roku w wysokości 3 tysiące złotych, drugiej na ś. Jana Chrzciciela w roku 1590 w wysokości 3 550 złotych. Wadium odpowiada sumie długu. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze i drugie wezwanie w sprawie na roczkach krakowskich, a a także doprowadzić do złożenia odpowiedniego zeznania w księgach ziemskich przez małżonkę.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 434-435 [SKM IV, nr 461]
1589.03.15
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Lubomierskiego, żupnika krakowskiego i starosty dobczyckiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Zebrzydowskiego, starosty generalnego krakowskiego z sumy 4 300 złotych, została ona zapisana w grodzie krakowskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 435-435v [SKM IV, nr 462]
1589.03.15
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Sośnickiego, dworzanina, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie praw dożywotnich do miasta Uście Piotrowi z Potulic, wojewodzie kaliskiemu, staroście wyszogrodzkiemu, ujskiemu, pilskiemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 435v-436 [SKM IV, nr 463]
1589.03.17
Król potwierdza dożywotnie prawa Zofii, żony Marcina młynarza, do młyna wodnego i folusza zwanego Liszonek w Gąbinie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 436 [SKM IV, nr 464]
1589.03.17
Król zgadza się by Jan Studzieński wraz z żoną Anną mogli ustąpić dożywotnich praw do wsi Cudynowce Sebastianowi Słowaczyńskiemu i jego żonie Eudochii Tołmaczownej. Słowaczyński zasłużył się w wojnach moskiewskich Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 436v-437 [SKM IV, nr 465]
1589.03.18
Król, za wstawiennictwem doradców, zatwierdza Eberharda Foge z Inflant, w dożywotnich prawach do pewnych dóbr. Były to wsie Santzmagen, Icken, Pobussen, Amrocken i dwór Czwalzen nowo zbudowany przez tegoż Foge. Dobra te położone były powiecie ermeskim w Inflantach. Foge zasłużył się w wyprawach moskiewskich Stefana Batorego
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 437-437v [SKM IV, nr 466]
1589.03.18
Król zgadza się by Herman Sadliński mógł ustąpić bratu Pawłowi dożywotnich praw do wsi Klonówka i Wolental, oraz do jezior Cudynia, Siemianin, Długie, Jelemo, Babek, które uzyskał od Zygmunta Augusta. Ustapić ich może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa. Dożywotnie prawa obejmują też żonę Pawła, Annę Skorównę z Gaja Obornicką.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 437v-438 [SKM IV, nr 467]
1589.03.18
Król nadaje w dożywocie Maciejowi Leńkowi, staroście nowogrodzkiemu inflanckiemu dobra Ikskul (Uxkul) i Kircholm w Inflantach. Leniek zasłuzył się jako żołnierz w czasach Stefana Batorego i podczas obrony blokhausu ryskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 438-438v [SKM IV, nr 468]
1589.03.18
Król nadaje dobra które przypadły skarbowi prawem kaduka po śmierci Tomasza Lepssen, sługi Zofii z Gosławic Zbyszewskiej, Wawrzyńcowi Gembickiemu, sekretarzowi królewskimu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 438v-439 [SKM IV, nr 469]
1589.03.20
Król zgadza się by Andrzej Rogulski, dworzanin i sekretarz królewski, mógł ustanowić dzierżawę wsi Bogucice (Boguczicze), którą trzyma w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 439-439v [SKM IV, nr 470]
1589.03.20
Król zgadza się by Jan Gołuchowski, dworzanin i trukczaszy (dapifer noster)*, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Śniatyń z rąk spadkobierców Stanisława Gołuchowskiego. Gołuchowski zasłużył się podczas wojen moskiewskich za panowania Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa. *Wg Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku, pod red. A. Gąsiorowskiego, Kórnik 1992, s.133, tytuł dapifer noster przed r. 1633 określał dworzanina podległego podstolemu.
MK 135, k. 439v-440 [SKM IV, nr 471]
1589.03.24
Król potwierdza zeznanie Stanisława hrabiego na Tarnowie, kasztelana sandomierskiego, starosty buskiego i stobnickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 6 tysięcy złotych, jakie winien jest Elżbiecie Bełżeckiej, wdowy po Bartłomieju Bełżeckim i jego spadkobiercom. Sumę tę zapisuje na folwarku Rzepniów i części wsi Drewlany w województwie bełskim, powiecie buskim, zobowiązując się ją spłacić na Boże Narodzenie 1589 roku w urzędzie grodzkim bełskim lub lwowskim. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie w sądzie lub urzędzie grodzkim bełskim lub lwowskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 440-440v [SKM IV, nr 472]
1589.03.24
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje Andrzejowi Piwo, dzierżawcy miasta Szczerców (Sczerczow) i wsi Chrząstów Dup pensję zbożową płaconą do skarbu z tych dóbr.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 441 [SKM IV, nr 473]
1589.03.24
Król potwierdza zeznanie Piotra Tylickiego, prepozyta gnieźnieńskiego, kanonika krakowskiego, sekretarza wielkiego koronnego i Stanisława Ługowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni umowę, zawartą w Warszawie 23 marca [1589 roku], potwierdzili ją we wszystkich punktach i zapisali na wszystkich dobrach. Wadium w sprawie ustalono 300 złotych. Zobowiązali się stanąć na wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim krakowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 441-442 [SKM IV, nr 474]
1589.03.25
Król zgadza się by Jan Luborski, harcerz króla Zygmunta Augusta, mógł ustąpić dożywotnich praw do dworu zwanego der Holminsche Gericht Hoff, położonego w Prusach, w powiecie gdańskim sławetnemu Michałowi Bartschowi, mieszczaninowi gdańskiemu*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *Zob. dok. 485.
MK 135, k. 442-442v [SKM IV, nr 475]
1589.03.26
Król potwierdza zeznanie Stanisława hrabiego na Tarnowie, kasztelana sandomierskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie praw do dóbr i zapisów Jana Krezy na zamku Bobolice i na innych dobrach, na korzyść Stanisława Fogelwedera, archidiakona warszawskiego, sekretarza królewskiego. Prawa te uzyskał od Krzysztofa Gawrońskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 442v-443v [SKM IV, nr 476]
1589.03.26
Król potwierdza akty komisarzy dotyczący rozgraniczenia granic pomiędzy wsiami Czarnowa, własnością miasta Torunia i wsią Solec, dzierżawą Jana z Kościelca, kasztelana międzyrzeckiego i starosty bydgoskiego. Akty wydane zostały 21 października 1585 roku (feria secunda post festum Sancti Lucae Evangelista), w Krakowie 9 maja (feria quinta post festum Sancti Stanislai in Maio) 1585, w Krakowie 24 czerwca 1585 roku. Komisarzami byli; Jan Niemojewski, sedzia grodzki inowrocławski, Mikołaj Różyński, podsędek ziemski inowrocławski, Wojciech i Jan Czekanowski, Maciej Rożnowski, Jan Derpowski, Wojciech Broniewski, Andrzej Popowski, Piotr Baranowski a także Michał Kutlowski, woźny generalny Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 443v-448 [SKM IV, nr 477]
1589.03.27
Król uwalnia dobra klasztoru franciszkanów w Przasnyszu spod jurysdykcji miejskiej. Klasztor i kościół pod wezwaniem św Jakuba i Anny, matki NMP odbudował Paweł Kostka z Rostkowa, chorąży zakroczymski. Uzyskał też zgodę papieża Sykstusa V na wprowadzenie tam zakonu bernardynów-Zakonu Braci Mniejszych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 448v-449 [SKM IV, nr 478]
1589.03.27
Król by sławetni Adam i Dorota, mieszczanie stobniccy, mogli ustąpić dożywotnich praw do dwóch łanów ziemi, które uzyskali nadaniem Stefana Batorego. Ustapić ich mogą sławetnemu Jakubowi Mureti i jego żonie Urszuli.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 449-449v [SKM IV, nr 479]
1589.03.28
Król zgadza się, by Andrzej, Jerzy i Marcin Kowalscy mogli ustąpić dożywotnie prawa do swoich części wójtostwa Konina na korzyść Jakuba Kowalskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 449v-450 [SKM IV, nr 480]
1589.03.28
Król zgadza się by Baltazar Stanisławski ze Stanisławic, podkomorzy sanocki, mógł ustąpić dożywotnich praw do wsi Płowce i tamtejszego dworu w powiecie sanockim, na korzyść Tomasza Chłopickiego i jego żony Jadwigi z Morawska.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 450-450v [SKM IV, nr 481]
1589.03.28
Król nadaje Bartłomiejowi Dobruchowskiemu, harcerzowi królewskiemu, dobra po zmarłym Andrzeju Sosnowickim zwanym Denisowic, które przypadły skarbowi prawem kaduka. Denisowic zostawił dobra prawdopodobnie w powiecie chełmskim. Dobruchowski zasłużył się za panowania Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 450v-451 [SKM IV, nr 482]
1589.03.31
Król potwierdza przywileje Stefana Batorego i Zygmunta I dla miasta Kamieniec (Camonacen) na jarmarki i targi cotygodniowe. Jarmarki mają się odbywać w dzień św. Antoniego w czerwcu i na św. Idziego, trwać mogą 2 tygodnie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 451-452 [SKM IV, nr 483]
1589.03.31
Król potwierdza zeznanie Stanisława hrabiego na Tarnowie, kasztelana sandomierskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 3300 złotych jakie winien jest Sebastianowi Lubomirskiemu, żupnikowi krakowskiemu. Zapisuje ten dług na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić na dzień Obrzezania Pańskiego w urzędzie grodzkim krakowskim. Tarnowski zobowiązuje się, że jego żona, Zofia z Ocieszyna złoży zeznanie w tej sprawie wraz ze świadkami.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 452-453 [SKM IV, nr 484]
1589.03.31
Król potwierdza zeznanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego i podskarbiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Krzyżtoporskiego, starosty ostrzeszowskiego ze spłaty 500 złotych długu. Dług zapisany został w kancelarii koronnej w Grodnie 14 grudnia 1585 roku.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 453-453v [SKM IV, nr 485]
1589.03.31
Król potwierdza zeznanie Samuela Małuskiego z Małusz z opiekunem Adamem Małuskim, stryjem, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dożywotnich praw do kuźnicy zwanej Właszna w starostwie olsztyńskim na korzyść Joachima Ocieskiego, starosty olsztyńskiego. Wadium w sprawie wynosi 1500 złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 453v-454v [SKM IV, nr 486]
1589.03.31
Król potwierdza zeznanie Franciszka Krasińskiego, sędziego ziemskiego ciechanowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie swojej części kamienicy na ulicy od strony Wisły przy zamku warszawskim, położone między domami sławetnego Filipa Szlichtynga, mieszczanina warszawskiego i Łukasza Kościeleckiego, biskupa poznańskiego, z drugiej strony. Praw tych ustępuje na korzyść brata, Jana Krasińskiego, kantora krakowskiego, sekretarza królewskiego*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Kamienica nr 8 przy ulicy Jezuickiej. Ten sam wpis w MK 133 k. 379-380v
MK 135, k. 454v-455v [SKM IV, nr 487]
1589.03.31
Król potwierdza zeznanie Stanisława Mirosławskiego, syn zmarłego Łukasza Mirosławskiego z powiatu kaliskiego. Zeznał pokwitowanie Anny z Oporowa ze spłaty pierwszej raty długu w wysokości 450 złotych, zapisanych w grodzie krakowskim, z datą spłaty na świeto Oczyszczenia NMP. Pozostała sumę 1000 złotych ma spłacić na kolejne święto Oczyszczenia NMP. W imieniu Anny sumę spłacał jej mąż Andrzej Rzeczycki, instygator królewski.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 455v-456 [SKM IV, nr 488]
1589.04.01
Król potwierdza zeznanie Jana Luborskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw dożywotnich do dworu der Holminsche Gericht Hoff w ziemi pruskiej, powiecie gdańskim na korzyść sławetnego Michała Bartscha, mieszczanina gdańskiego*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. dok. 471.
MK 135, k. 456-456v [SKM IV, nr 489]
1589.04.01
Król potwierdza donację Zygmunta I dla mansjonarzy przemyskich. Król nadał im wówczas siedem beczek soli z żup przemyskich co roku. Za wstawiennictwem Wojciecha Baranowskiego Zygmunt III poza zatwierdzeniem dodaje jeszcze trzy beczki soli.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 456v-457 [SKM IV, nr 490]
1589.04.03
Król zgadza się by Anna Ławska, wdowa po Janie Zwierzchowskim mogła ustąpić praw dożywotnich do boru rozciągającego się między rzekami Omulew (Omolew) i Płodownica, od bagna Głemboki Kąth aż do miejsca gdzie rzeka Płodownica wpada do rzeki Omulew. Może też ustąpić sum na tym borze zapisanych. Ustapić tych wszystkich praw może na korzyść syna Jana Zwierzchowskiego przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 457-457v [SKM IV, nr 491]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Anny z Wielkiego (Magna) Sczawina, żony Jana Herburta z Fulsztyna, chorążego ziemi lwowskiej. Zeznawała za zgodą męża i braci: Pawła Szczawińskiego, kasztelana łęczyckiego i ochmistrza dworu królowej Anny [Jagiellonki] i Samuela Szczawińskiego. Zeznała przeniesienie swojego zeznania dokonanego w księgach sejmowych 25 lutego 1585 roku (feria secunda post festum Sancti Mathiae Apostoli). Dotyczyło ono jej aprobaty dla zapisu Jana Herburta w księgach ziemskich przemyskich. Herburt ustąpił praw do wsi Łuczyce w województwie ruskim na korzyść Krzysztofa Buchowskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 457v-458v [SKM IV, nr 492]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Jana Herburta, chorążego lwowskiego i jego żony Anny, córki Pawła Sczawińskiego, kasztelana łęczyckiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Małżonkowie zeznali wzajemny zapis dożywocia na wszystkich dobrach dziedzicznych ruchomych i nieruchomych i zapisach.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 458v-459 [SKM IV, nr 493]
1589.04.05
Król zgadza się by Mikołaj Zebrzydowski z Zebrzydowic, starosta generalny krakowski, starosta lanckoroński i bolesławski mógł na swój koszt odbudować kościół św. Krzyża w Bolesławcu, który spłonął w pożarze miasta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 459v-460 [SKM IV, nr 494]
1589.04.05
Król zgadza się by Detlen Plater (Plata) z Inflant mógł sprzedać dwór Feliks w parafii Alsten w Inflantach, który nadał mu wielki mistrz Zakonu Inflanckiego.
łac.
Datum: Warszawa. *BHO I, s. 77.
MK 135, k. 460-460v [SKM IV, nr 495]
1589.04.05
Król nadaje młyn na stawie zwanym Gorczyński proboszowi kościoła św. Krzyża w Bolesławcu (Bolesławiecz). Obecnie użytkownikiem młyna jest młynarz Kwiatoń. Kościół św. Krzyża jest odbudowywany przez Mikołaja Zebrzydowskiego, starostę generalnego krakowskiego. Król nadaje też szpitalowi miejskiemu co roku 6 grzywien, licząc na grzywnę 48 groszy, które do tej pory skarb otrzymywał od miasta jako spłatę podwód.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 460v-461 [SKM IV, nr 496]
1589.04.05
Król potwierdza dożywotnie prawa Bartłomieja Berdysza i jego małżonki, sławetnej Anny, córki Jana czyli Iwana, i Małgorzaty, do otrzymywania dochodów trzeciej miary z młyna zwanego Obrothow na rzece Hrodelecz w powiecie sokalskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 461-462 [SKM IV, nr 497]
1589.04.05
Król potwierdza założenie miasta Piotrków przez Jana Rusinowskiego, dziedzica na Wierzbianach. Miasto powstanie na terenach wsi dziedzicznej Piotrków w województwie brzeskim na Kujawach, w powiecie radziejowskim. Rządzić się będzie prawem magdeburskim. Jarmarki odbywać się mają na święto Bożego Ciała, na św. Wawrzyńca Męczennika, na Wszystkich Świętych. Targi cotygodniowe mają być w czwartki. Miastu nadana zostaje wolność od szosu na lat 12. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 462-464 [SKM IV, nr 498]
1589.04.06
Król potwierdza uchwałę miasta Kamionka Strumiłowa, uchwaloną przez mieszczan 4 listopada 1588 roku (feria sexta ante festum Sancti Martini episcopi), dotyczącą obsadzenia urzędu wójta i sędziego spraw przez obecnego rajcę Macieja Kamienieckiego, zwanego Stopowicz.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 464-465 [SKM IV, nr 499]
1589.04.08
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, księcia na Ołyce i Nieświeżu, kasztelana trockiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapis i wprowadzenie w posiadanie dóbr dziedzicznych, wsi Gródek, Grodzisko, Sabnie, Hołowienki i część wsi Młożewo z wszystkimi przynależnościami na korzyść Jana Mogilnickiego Tobiszczyka z Mogilnicy. Na dobrach tych Radziwiłł zapisał 8300 złotych, które zobowiązuje się spłacić na św. Jana Chrzciciela za rok. W przypadku niespłacenia sumy, Mogilnicki będzie miał przedłużoną własność z roku na rok.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 465-467 [SKM IV, nr 500]
1589.04.08
Król nadaje Wacławowi Kiełczewskiemu, dworzaninowi królewskiemu, część wieś Bolków, w powiecie łęczyckim, w dożywocie. Część wakuje po śmierci Stanisławie Lubnickim, kasztelanie wieluńskim. Drugą część posiada Maciej Lubnicki, który dostał to nadanie wraz ze zmarłym bratem Stanisławem od Stefana Batorego. Kiełczewski zasłużył się już w czasie panowania tego władcy.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 467-467v [SKM IV, nr 501]
1589.04.10
Król zgadza się by Sebastian Krapiewski mógł sprzedać dobra dziedziczne, 4 haki ziemi w ziemi ryskiej, w Inflantach.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 468 [SKM IV, nr 502]
1589.04.10
Król zgadza się by Andrzej Wierzbiński, dworzanin królewski, mógł zeznać przed księgami urzędowymi Królestwa ustąpienie praw dożywotnich do sołectwa we wsi Haie (lub Ihaie) w starostwie samborskim Jerzemu Mniszchowi, kasztelanowi radomskiemu, staroście samborskiemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 468-469 [SKM IV, nr 503]
1589.04.10
Król nadaje Adrianowi Żernickiemu dobra po zmarłym bezpotomnie Marcinie Zawadzkim, mieszkańcu Pyzdr, dobra te przypadły skarbowi prawem kaduka.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 469-469v [SKM IV, nr 504]
1589.04.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, wstawiających się za Andrzejem Sienieńskim z Sienna, panem na Gołogórach, lokuje miasto Lackie. Miasto lokować może na terenie dóbr dziedzicznych w ziemi halickiej. Miasto rządzić się ma prawem magdeburskim, mieszkańcy nie mogą odwoływać się do praw polskich i ruskich. Ustanowione zostają trzy jarmarki: na św. Stanisława w maju, na Wniebowstąpienie NMP, na Trzech Króli. Ustala się też czas targów cotygodniowych*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *zostawiono miejsce na dopisanie dnia tygodnia.
MK 135, k. 469v-470v [SKM IV, nr 505]
1589.04.10
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, wstawiających się za Andrzejem Sienieńskim z Sienna, panem na Gołogórach, lokuje miasto Nowe Dembno. Miasto lokować może na terenie dóbr dziedzicznych w ziemi halickiej, powiecie trembowelskim. Miasto rządzić się ma prawem magdeburskim, mieszkańcy nie k,mogą odwoływać się do praw polskich i ruskich. Ustanowione zostają trzy jarmarki: Niedzielę Palmową, na święto NMP, na święto Andrzeja Apostoła. Ustala się tez czas targów cotygodniowych*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *zostawiono miejsce na dopisanie dnia tygodnia.
MK 135, k. 470v-471v [SKM IV, nr 506]
1589.04.10
Król uwalnia kamienicę Stanisława Borcolana, doktora filozofii i medycyny, położoną na rynku sandomierskim od wszystkich ciężarów i obowiązku gościny. Kamienica położona była w zachodniej części obok ulicy prowadzącej w stronę ulicy Żydowskiej. Borcolan przeznaczył czynsz z niej na utrzymanie pięciu studentów filozofii w Akademii Krakowskiej.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 471v-472 [SKM IV, nr 507]
1589.04.10
Król zgadza się by Mikołaj Zebrzydowski z Więcborka mógł wydzierżawić dobra i dochody dzierżawy Szadkowskiej a także wsie Wielka (Wielga) Wieś, Kobyla (Kobela), Kromolin, Brondy (Brodnia) i Lubin.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 472-472v [SKM IV, nr 508]
1589.04.10
Król zatwierdza list kupny okazany mu przez pewnych doradców. Andrzej z Kościelca, opat bledzewski kupił za 200 złotych czynsz roczny zwany wyderkaff w wysokości 15 złotych u Łukasza Śleszyńskiego. Z czynszu ma korzystać Jan z Przedecza, pleban miasta Krajenka i jego następcy. Śleszyński zapisał tenże czynsz na swoich dobrach dziedzicznych, wsi Tłuków i Kijaczkowo w województwie kaliskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 472v-473 [SKM IV, nr 509]
1589.04.10
Król zgadza się by Jerzy Mniszech, wojewoda sandomierski, mógł wykupić dożywotnie prawa do dochodów tzw „trzeciej części” z młyna w mieście Sól (Sol). Wykupić je może z rak spadkobierców Kaspra Łąckiego (Łanczki).
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 473v [SKM IV, nr 510]
1589.04.10
Król nobilituje Stanisława Bartolono, doktora filozofii i medycyny. Przyjęty zostaje do herbu Nałęcz przez Andrzeja Malickiego, podstarościego sandomierskiego. W przypadku nagany szlachectwa, winny będzie musiał zapłacić 2 tysiące złotych węgierskich w czystym złocie, połowa z nich przypadnie skarbowi, połowa naganionemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Datum per manus Wojciecha Baranowskiego, podkanclerzego koronnego.
MK 135, k. 474-477 [SKM IV, nr 511]
1589.04.11
Król potwierdza zeznanie Jakuba Dziaduskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Krzysztofa Dunina ze spłaty sumy 230 grzywien należnej Dziaduskiemu za wykupienie przez Dunina dożywotnich praw do wsi Małyszyce (in. Malszyce) w województwie sandomierskim, powiecie opoczyńskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 477-477v [SKM IV, nr 512]
1589.04.12
Król potwierdza zeznanie Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego koronnego, starosty krzeczowskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 13 590 złotych jaki ma wobec Jakuba, Zuzanny i Zofii Zaleskich, dzieci zmarłego Jakuba Zaleskiego, dzierżawcy siemneńskiego, meteleńskiego. Do sumy tej dodaje jeszcze 680 złotych do spłaty. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić na św. Wojciecha biskupa w roku 1590 w urzędzie grodzkim kaliskim. Oświadcza, że do święta Obrzezania Pańskiego jego żona, Agnieszka z Włostowa stanie w urzędzie grodzkim sandomierskim z dwoma świadkami z rodu ojca i potwierdzi ten zapis.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 477v-478v [SKM IV, nr 513]
1589.04.12
Król potwierdza zeznanie Piotra Bogatko z powiatu czerskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 6 tysięcy złotych, jakie winien jest Jakubowi, Zuzannie i Zofii, dzieciom zmarłego Jakuba Zaleskiego, dzierżawcy siemneńskiemu i meteleńskiemu. Do sumy tej dopisuje 300 złotych. Zapisuje te 6300 złotych na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się ją spłacić w urzedzie grodzkim kaliskim na św. Wojciecha 1590 roku. Oswiadcza też, że jego zona Zuzanna Sabiczanka zezna do święta Obrzezania Pańskiego zgodę na ten zapis, stanie w urzedzie z dwoma świadkami z rodu ojczystego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 478v-480 [SKM IV, nr 514]
1589.04.12
Król nadaje Jerzemu Osieckiemu dobra, które przypadły skarbowi prawem kaduka po śmierci Aleksandra Guza i Wojciecha Czaplina, mieszkańców Poznania oraz Jana chirurga z Pyzdr. Osiecki zasłużył się w wojnie z arcyksięciem Maksymilianem.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 480-480v [SKM IV, nr 515]
1589.04
Król zatwierdza Jana Markowicza z Kawęczyna, syna zmarłego Wojciecha, w dożywotnich prawach do młyna na rzece Długa w starostwie warszawskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 480v [SKM IV, nr 516]
1589.04.12
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Markowicza z młyna zwanego Siwkowski, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dożywotnich praw do młyna Siwkowski na rzece Czarna Wojciechowi Siwokowi. Nadanie obejmuje też jezioro Knidza i wszystkie ziemie, łąki i ogrody, przynależne do młyna i położone między wsiami Bródno i Zamblowa Wola w powiecie warszawskim a także sumy zapisane na tych dobrach.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 481-482 [SKM IV, nr 517]
1589.04.22
Król potwierdza zeznanie Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego koronnego i Piotra Bogatki, opiekunów Jakuba, Zuzanny i Zofii, dzieci zmarłego Jakuba Zaleskiego, dzierżawcy siemneńskiego i meteleńskiego. Zeznali ustanowienie pełnomocnictwa dla Andrzeja Stareskiego, opiekuna dzieci by mógł zająć się sprawą 450 złotych ze stacji klasztoru Trzemeszna, przynależnej wspomnianym Zaleskim. Sumę ma wypłacić Janowi Obieczanowskiemu, na mocy zapisu testamentu Jakuba Zaleskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 482-482v [SKM IV, nr 518]
1589.04.13
Król nadaje Piotrowi Ossowskiemu coroczne dochody z podatku za podwody, płaconego przez Wschowę.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 482v-483 [SKM IV, nr 519]
1589.04.15
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki z Ciechanowca, starosty drohickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zseznał on zapis darowizny swojego dworu w Warszawie na przedmieściu zwanym Krakowskie, koło klasztoru bernardynów. Zapis ten wniesiony został do ksiąg radzieckich warszawskich. Dwór ustąpił Mikołajowi Mniszchowi, staroście łukowskiemu i na okoliczność tej darowizny zapisuje się Mniszchowi na swoich dobrach.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 483-483v [SKM IV, nr 520]
1589.04.15
Król potwierdza zeznanie Jana Uxkiela, pana na Mencz, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zgłoszenie sądowych pretensji i zajęcia dóbr Walentego Uberfelda z racji pewnych umów i zapisów. Dotyczy to w szczególności wsi Brick, należącej do klasztoru oliwskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 484-484v [SKM IV, nr 521]
1589.04.15
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Zuconello, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dożywotnich praw do wójtostwa wsi Zemborzyce w powiecie lubelskim oraz młyna w tejże wsi. Dobra te uzyskał nadaniem Stefana Batorego. Ustapić ich może Kasprowi Wilkowskiemu, medykowi Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, księcia na Ołyce i Nieświeżu, kasztelana trockiego i żonie Wilkowskiego, Jadwidze.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 484v-485v [SKM IV, nr 522]
1589.04.15
Król daje Stanisławowi Karnkowskiemu, arcybiskupowi gnieźnieńskiemu, legatowi, prymasowi prawo włączenia probostwa piotrkowskiego w archidiecezji gnieźnieńskiej, województwie sieradzkim do kolegium czyli kapituły wolborskiej.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 485v-486 [SKM IV, nr 523]
1589.04.15
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje Mikołajowi Grodzickiemu i jego żonie Zofii, córce Wojciecha Rostogi dożywotnie prawa do kuźnicy żelaza zwanej Pieta w starostwie krzepickim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 486-486v [SKM IV, nr 524]
1589.04.15
Król nadaje Bogusławowi Słupskiemu, rotmistrzowi w dożywocie młyn Surowiecz z dwoma hakami ziemi zwanymi Konde, młyn ten przynależał do dóbr Wetiguer. Do tej pory trzymał go bezprawnie niejaki Meller. Słupski zasłużył się podczas bezkrólewia w obronie blokhausu w Inflantach i otrzymał za to dobra Wetiguer i Liastwer oraz Kiryner w powiecie lajskim. Zasłużył się też za Stefana Batorego w wojnach moskiewskich i pod Pskowem.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 486v-487v [SKM IV, nr 525]
1589.04.15
Król zgadza się by Daniło Ostafinowicz Radzejowski mógł ustąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa swoich praw dożywotnich do części wsi Radiowcze w powiecie kamienieckim na korzyść Jeremiasza i Waśka synów Waśka Radzejowskiego, swego bratanka.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 487v-488 [SKM IV, nr 526]
1589.04.15
Król, na prośbę mieszczan gąbińskich, oraz na podstawie konstytucji sejmowych, ustanawia cło w Gąbinie. Od kupców i wszystkich, którzy nie należą do stanu szlacheckiego pobierać się ma po szelągu od konia, od wołu i krowy po 3 denary, od nierogacizny 1 denar.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 488-488v [SKM IV, nr 527]
1589.04.15
Król, na wniosek rewizorów królewskich, podnosi za zgodą sejmu cła mostowe na rzece Tyśmicznica w Ostrowcu, w dzierżawie parczewskiej. Zostały one ustanowione przez Stefana Batorego w wysokości 3 denarów. Cło zostaje podniesione do 6 denarów, kupcy płacić mają teraz 6 denarów od konia i od prowadzonego bydła
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 489-490 [SKM IV, nr 528]
1589.04.15
Król zgadza się by Zofia Czechowska z Piratyna (Pirathin, Pyrathyn) mogła ustąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi praw dożywotnich do wójtostw wsi Kustyn i Rudno, w starostwie buskim, na korzyść swojego syna Michała Czechowskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 490-490v [SKM IV, nr 529]
1589.04.15
Król potwierdza osadzenie na prawie niemieckim nowej wsi Koniecbyczny, w starostwie wałeckim przez Franciszka Radziskiego, sołtysa tejże wsi. Wstawił się za Radziskim Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki. Król naznacza Radziskiemu dwa łany ziemi i zapisuje na niej 200 talarów. Ustepuje mu też dwóch zagrodników i łąki w miejscu zwanym Zbyczyńskie. Okres wolnizny tej wsi zostaje ustalony na 6 lat.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 490v-491 [SKM IV, nr 530]
1589.04.15
Król nadaje urząd kasztelana radomskiego Krzysztofowi Lanckorońskiemu z Brzezia, kasztelanowi małogoskiemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 491-491v [SKM IV, nr 531]
1589.04.15
Król potwierdza przywilej Stefana Batorego dla Jana i Kaspra Gobelio. W uznaniu zasług braci w wynalezieniu nowego sposobu bicia pieniędzy, chcąc wynagrodzić im koszty nowej maszyny, król zakazał naśladowania tejże na czas 30 lat pod karą 5 tysięcy złotych węgierskich czystego złota. Obecnie okres zostaje przedłuzony o nastepne 30 lat, kara zostaje podwyższona do 10 tysięcy złotych węgierskich, połowa ma przypaść skarbowi, połowa braciom.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 491v-492 [SKM IV, nr 532]
1589.04.15
Król potwierdza, że pewni doradcy przedłożyli mu nobilitację cesarza Rudolfa II obejmującą braci Feliksa, Walentego, Wita i Wojciecha (Alberta) Kosmasów i ich potomstwo. Na tej podstawie król nobilituje tychże w Królestwie Polskim. W sprawie ich wystepował u króla Andrzej Opaliński, marszałek koronny.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Datum per manus podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 492-493v [SKM IV, nr 533]
1589.04.15
Król nobilituje Stanisława Grocholskiego Chojkowicza. Zasłużył się on w czasach Stefana Batorego podczas buntu gdańszczan, pod Tczewem, w wojnach moskiewskich, służył wtedy pod Janem Zamoyskim, był pod Pskowem, bronił Krakowa przed arcyksięciem Maksymilianem.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 493v-495 [SKM IV, nr 534]
1589.04.15
Król w uznaniu zasług w sprawowaniu urzędu nobilituje Andrzeja Suskiego, pisarza grodzkiego przemyskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Datum per manus podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 495-497 [SKM IV, nr 535]
1589.04.15
Król w uznaniu męstwa nobilituje Wawrzyńca Justimonti z Bolonii, Włocha. Zasłużył się on w czasie bezkrólewia i podczas obrony Krakowa przed Maksymilianem. Brał udział w blokowaniu mostu, przez który żołnierze Maksymiliana, stacjonujący w Mogile, starali się dotrzeć na drugi brzeg. Bronił też dóbr Bieżanów i salin Sebastiana Lubomirskiego w starostwie dobczyckim. Opiekował się kościołem św. Franciszka. Justimonti został przyjęty do rodu przez Mikołaja Wolskiego z Podhajec, miecznika koronnego i starostę krzepickiego. Naganiający szlachectwo będzie musiał zapłacić karę 2 tysięcy złotych węgierskich w czystym złocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 497-500 [SKM IV, nr 536]
1589.04.15
Król potwierdza (vidimus) dokument Zygmunta Augusta, podpisany przez Piotra Myszkowskiego, biskupa krakowskiego, podkanclerzego koronnego, zawierający konstytucje ziem pruskich, uchwalone w Piotrkowie na sejmie 26 marca w roku 1563.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 500-503v [SKM IV, nr 537]
1589.04.16
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Gembickiego, sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnika, Jana Gembickiego, ma on występować w sprawie dóbr po zmarłym Tomaszu Lipsen, słudze Zofii z Gosławic Zbyszewskiej. Przypadły one skarbowi prawem kaduka i zostały nadane Wawrzyńcowi Gembickiemu.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 503v-504 [SKM IV, nr 538]
1589.04.16
Król zgadza się by Stanisław Mioduski mógł ustąpić dożywotnich praw do wójtostwa wsi Złotoria w ziemi dobrzyńskiej. Ustąpić ich może na korzyść Wojciecha Quos Trzepskiego przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 504-504v [SKM IV, nr 539]
1589.04.16
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Jana Wilda do młyna zwanego Srzedni w starostwie bydgoskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 504v-505 [SKM IV, nr 540]
1589.04.16
Król zgadza się by Krzysztof Gnoiński mógł ustąpić Janowi Rogozińskiemu dożywotnie prawa do wsi Pieczonogi (Pieczenigi), w województwie krakowskim . Ustąpić ich może przed księgami urzędowymi Królestwa. Rogoziński zasłużył się jako żołnierz.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 505-505v [SKM IV, nr 541]
1589.04.16
Król zgadza się by Jerzy Mniszech, kasztelan radomski, starosta samborski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostw dzierżawy ozimińskiej w starostwie samborskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 505v-506 [SKM IV, nr 542]
1589.04.16
Król potwierdza, iż Jan Zamoyski, kanclerz i hetman koronny złożył protestację na sejmie, wobec senatorów i posłów Królestwa i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dotyczyła ona w wojny i turbacji Rzeczypospolitej w ostatnim czasie, w szczególności zaś tego, że kanclerz nie bierze odpowiedzialności za obronę Rusi i Podola.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 506v-507 [SKM IV, nr 543]
1589.04.16
Król potwierdza zeznanie Joachima Mnichowskiego z powiatu sandomierskiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 130 złotych jakie winien jest Janowi Gołuchowskiemu, dworzaninowi królewskiemu. Sumę te zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się ją spłacić na Zielone Święta 1589 roku. Stawi się na piwerwsze wezwanie w sprawie przed sądem zadwornym.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 507-507v [SKM IV, nr 544]
1589.04.16
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Zuconello, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał sprzedaż prawem wieczystym Kasprowi Wilkowskiemu, doktorowi medycyny, dwóch folwarków zwanych Gawnorowski i Kilowski, pozostających pod jurysdykcją miejską Lublina, położonych między dobrami dziedzicznymi Bogacicz z jednej strony a dobrami mieszczanina lubelskiego Andrzeja Konopnicy z drugiej strony. Leżą one koło wodociągu Lublina. Cena sprzedaży ustalona została na 5 tysięcy złotych, Zuconello potwierdza otrzymanie tejże kwoty. Dobra sprzedane są w takim kształcie i z przynależnościami jak zostały ongiś ustąpione przez Marka Antoniusza z Caynis. Na dobrach zapisane było 2200 złotych dla Marka Antoniusza i 200 złotych zapisu szpitala lubelskiego z czynszem 10 złotych. Wilkowski przyjmuje na siebie i swoje dobra te długi i czynsz. Zuconello ustanawia jako swojego pełnomocnika w tej sprawie starszego ławnika lubelskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 508-509 [SKM IV, nr 545]
1589.04.16
Król potwierdza zeznanie Kaspra Wilkowskiego złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 2 100 złotych, jakie winien jest Andrzejowi Zuconello, Włochowi. Sumę te zapisuje na dwóch folwarkach zwanych Gawnorowski i Kilowski, pozostających pod jurysdykcją miejską Lublina, położonych między dobrami dziedzicznymi Bogacicz z jednej strony a dobrami mieszczanina lubelskiego Andrzeja Konopnicy z drugiej strony. Folwarki te zostały mu sprzedane przez Zuconello. Dług ten spłacać będzie w ratach w urzędzie wójtowskim w Lublinie: pierwsza rata 600 złotych spłacona będzie na Trzech Króli roku 1590, druga rata 500 złotych spłacona będzie na Trzech Króli roku 1591, trzecia rata 500 złotych spłacona będzie na Trzech Króli roku 1592, czwarta rata 500 złotych spłacona będzie na Trzech Króli roku 1593.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 509-510 [SKM IV, nr 546]
1589.04.16
Król potwierdza, że w jego obecności na sejmie, 16 kwietnia w kościele św. Bernarda, za murami Warszawy podczas hołdu lennego książąt złożony został protest Annibala z Capui, arcybiskupa Neapolu, nuncjusza papieskiego. Protest dotyczył hołdu złożonego przez posłów księcia w Prusach, w szczególności wolności i praw kościoła katolickiego w Prusach.
łac.
Datum: Warszawa na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 510-511 [SKM IV, nr 547]
1589.04.16
Król potwierdza, że w jego obecności na sejmie, 16 kwietnia w kościele św. Bernarda, za murami Warszawy podczas hołdu lennego książąt złożony został protest Annibala z Capui, arcybiskupa Neapolu, nuncjusza papieskiego. Protest dotyczył hołdu złożonego przez księcia Kurlandii, w szczególności sprawy wolności i praw kościoła katolickiego w Kurlandii.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 511-512 [SKM IV, nr 548]
1589.04.16
Król potwierdza terminy jarmarków i targów w Wałczu, ustanowione przez Stefana Batorego. Targi odbywać się mają w soboty, jarmarki na Wszystkich Świętych, w Niedzielę Palmową i na św. Małgorzatę. Król dodaje czwarty temin na Boże Ciało.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 512v-513 [SKM IV, nr 549]
1589.04.16
Król, na podstawie dokumentu wystawionego przez rewizorów, ustanawia cło w mieście Pławno, dobrach dziedzicznych Stanisława Przerembskiego. Ułatwił on przeprawę przez rzeki Wartę i Matwię budując mosty i nasypy. Od wołu i konia kupcy płacić mają półgroszka, od krowy jeden szeląg, od owcy trzy denary, od wozu pustego, zaprzęgniętego w parę pół grosza, od takiego wozu załadowanego jeden grosz, od wozu poczwórnie zaprzężonego i załadowanego dwa grosze, od pustego jeden grosz.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 513-513v [SKM IV, nr 550]
1589.04.17
Król potwierdza ordynację dla wsi Nadarzyce w kasztelanii nakielskiej, starostwie wałeckim. Ordynację przygotował Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki. Zasadźcy, Janowi Hertgengerowi, sołtysowi tejże wsi daje cztery łany i zapisuje na nich 300 talarów. Sołtysi tejże wsi będą mogli korzystać dla swoich potrzeb z jeziora Nadarzyc, mogą tam łowić małymi włókami. Kmiecie tej wsi będą mogli sprzedawać swoją ziemię, korzystać z lasu, za wiedzą starosty bądź podstarościego. Mogą też swobodnie wypasać bydło na pastwisku zwanym Zowyki. Kmiecie maja płacić staroście co roku czynsz na św Marcina, w wysokości 9 talarów starych, licząc 35 groszy na talar. Mają wtedy przynieść dwa kapłony, jedną gęś, 30 jaj kurzych, co trzy lata konopie. Pańszczyzna ustalona zostaje na 10 dni w roku, pod karą 30 grzywien polskich. Są też zobowiązani do przewozu zboża raz w roku, do Szczecina albo Bydgoszczy, zgodnie z poleceniem. Nie mają prawa do wyrobu piwa, pod karą 30 grzywien, mają go pić w karczmach starostwa, ma być robione z folwarcznego zboża i sprzedawane za uczciwą cenę. Sądy odbywać się mają raz do roku we wsi zwanej Wiecza na św. Michała, prezydować ma na nich podstarości. Czynsz zagrodników ustalony zostaje na 4 talary na św Michała, pańszczyzna ich ustalona zostaje także na 10 dni.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 513v-515 [SKM IV, nr 551]
1589.04.17
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, rozszerza dożywotnie prawa do wsi Wierzbie, w województwie krakowskim, na Agnieszkę Popowską, małżonkę Stanisława Olszewskiego, burgrabiego krakowskiego. Olszewski zasłużył się już Zygmuntowi Augustowi, Wierzbie otrzymał od Henryka Walezego prawem dożywotnim. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 515-515v [SKM IV, nr 552]
1589.04.17
Król potwierdza zeznanie Jana hrabiego na Tęczynie, kasztelana wojnickiego, starosty lubelskiego, parczowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznawał on w imieniu Gabriela, Andrzeja, Jana oraz Agnieszki, Katarzyny, Izabelli i Zofii dzieci i spadkobierców Andrzeja hrabiego na Tęczynie, wojewody krakowskiego., starosty hrubieszowskiego i Zofii, córki Dembowskiego*, wojewody bełskiego, starosty hrubieszowskiego. Zeznał pokwitowanie Stanisława Żółkiewskiego z 16 tysięcy złotych, zapisanych na starostwie hrubieszowskim. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim sandomierskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono puste miejsce na imię.
MK 135, k. 515v-517 [SKM IV, nr 553]
1589.04.17
Król potwierdza zeznanie Stanisława Żółkiewskiego, starosty hrubieszowskiego i kałuskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana hrabiego na Teczynie, kasztelana wojnickiego i starosty lubelskiego, parczowskiego z sumy 16 tysięcy złotych zapisanych przez króla [Zygmunta Augusta] na starostwie hrubieszowskim z tytułu konstytucji o pożyczce 500 000 złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 517-517v [SKM IV, nr 554]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Stanisława Sobockiego, tymczasowego administratora poznańskiego (commendator) i łożnego królewskiego. Zeznał dług 500 złotych jakie winien jest Stanisławowi Karsznickiemu, sędziemu ziemskiemu sieradzkiemu. Sumę te zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się ja spłacić w grodzie piotrkowskim na święto Oczyszczenia NMP w roku 1590. Stanie na każde wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim piotrkowskim, pod wadium 500 złotych.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 517v-518v [SKM IV, nr 555]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Wierzbińskiego, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dożywotnich praw do sołectwa Mniszek we wsi Ihaie w starostwie samborskim na korzyść Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego, starosty samborskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 518v-519 [SKM IV, nr 556]
1589.04.18
Król potwierdza przywilej Zygmunta Augusta w którym król pozwolił na wcielenie i włączenie wójtostwa do miasta Wschowa. Na trwającym sejmie proszono o odnowienie tej inkorporacji. Król łączy zatem i wciela wójtostwo i jego dobra do miasta.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 519-519v [SKM IV, nr 557]
1589.04.18
Król ustanawia targi cotygodniowe w mieście Koronów, w powiecie bydgoskim. W sprawie tej wstawiali się u króla pewni doradcy w imieniu Wawrzyńca Żalińskiego, opata koronowskiego. Targi mają odbywać się we wtorki (diebus Martis).
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 519v-520 [SKM IV, nr 558]
1589.04.18
Król nadaje Janowi Bojanowskiemu, łożnemu królewskiemu prawem dożywotnim wsie Bytoń, Bodzanów, Bieganów, Złotowo w starostwie radziejowskim. Starostwo to było nieobsadzone po śmierci Jana Leszczyńskiego, zostało nadane Stanisławowi Orzelskiemu, sędziemu ziemskiemu kaliskiemu. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 520-520v [SKM IV, nr 559]
1589.04.18
Król nadaje Świętosławowi Orzelskiemu, sędziemu ziemskiemu kaliskiemu starostwo radziejowskie w dożywocie. Starostwo jest nieobsadzone po śmierci Jana Leszczyńskiego. Nadanie obejmuje zamek oraz miasta Radziejów i Skolska a także wsie Stary Radziejów, Ozołowo, Próchnów, Skolniki, opuszczoną wieś Kuczynę, Ostrowo, Płowki oraz jezioro Gopło przy wsi Złotowo (Zloczowo) z prawem połowu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 521-522 [SKM IV, nr 560]
1589.04.18
Król potwierdza Stanisława Kurczowicza, młynarza w dożywotnich prawach do dwóch młynów na rzece Warcie we wsi Glinno, powiecie sieradzkim. Rozszerza te prawa na jego żonę Zofię.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 522-522v [SKM IV, nr 561]
1589.04.18
Król potwierdza Jarmolę Jurgowicza (in. Jurgiewicz) w dożywotnich prawach do kamienicy w mieście Wenden. Kamienica wraz z gruntem należała kiedyś do Pawła organisty i została nadana Jurgowiczowi przez starostę i magistrat wendeński. Nadanie obejmuje też grunt zwany Busczyna, który otrzymał od komisarzy Stefana Batorego oraz opuszczony grunt zwany Wirzchuma.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 522-523 [SKM IV, nr 562]
1589.04.18
Król potwierdza Stanisława Podbielskiego w dożywotnich prawach do kamienicy zwanej Anglerowska w mieście Wenden. Kamienica położona była na rogu przy Bramie Ryskiej. Nadanie obejmuje też wszystkie przynależności tej kamienicy, ogrody, grunty, tak jak zostały oddane Podbielskiemu przez Jerzego Nowosielskiego, rotmistrza kozackiego. Nowosielski otrzymał je nadaniem Stefana Batorego. Przedtem należały one do zmarłego Jana Mollera. Po wwiązaniu w te dobra przez Mikołaja Suchodolskiego, podstarościego wendeńskiego, Podbielski trzyma je w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 523-523v [SKM IV, nr 563]
1589.04.18
Król nadaje księciu Fryderykowi Kettlerowi Kurlandię i Semigallię w lenno. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 523v-529v [SKM IV, nr 564]
1589.04.18
Król potwierdza zastawy na dobrach przedstawione przez Fryderyka i Wilhelma Kettlerów, książąt Kurlandii i Semigalii.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 529v-530v [SKM IV, nr 565]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Spytka Jordana z Zakliczyna, starosty sądeckiego. Zeznał on dług 5 tysięcy złotych jakie winien jest Sebastianowi Pakoszowi z Uliaszowic. Sumę tę zapisuje na wszystkich dobrach i zobowiązuje się spłacić na Boże Narodzenie w roku 1589. Stanie na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim sandomierskim albo lubelskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 530v-531v [SKM IV, nr 566]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Pawła Szczerbica, pisarza dekretów kancelarii koronnej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Szczerbic wystąpił jako opiekun Pawła, Anny, Katarzyny i Joanny, dzieci zmarłego Marcina Foxa, doktora filozofii i medycyny, lekarza królewskiego, swego brata przyrodniego. Zeznał ustanowienie (nobilem et famatum) Juliusza de la Pace, kupca krakowskiego w sprawach dotyczących wymienionych dzieci.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 531v-532 [SKM IV, nr 567]
1589.04.19
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, księcia na Ołyce i Nieświeżu, kasztelana trockiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Radziwiłł wystąpił w imieniu i jako opiekun prawny Aleksandra i Karola Chodkiewiczów, synów Jana Chodkiewicza na Szkłowie i Myszy, kasztelana wileńskiego, starosty żmudzkiego, arcymarszałka (archimalsalcus) Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zeznał protestację w sprawie długu 16 505 złotych, jakie winna jest Rzeczpospolita wspomnianemu kasztelanowi wileńskiemu za żołd dla wojska walczącego w Inflantach.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 532-532v [SKM IV, nr 568]
1589.04.19
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Krupki, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Krupka zeznał w imieniu Konrada Krupki Przecławskiego, krewnego, pokwitowanie Wojciecha Zajączkowskiego, opata wągrowieckiego z długu 250 grzywien. Sumę te przekazał Wacław Gwiazdowski, w pokwitowaniu ujęto także 80 grzywien, które otrzymał od wspomnianego opata Abraham Szczepanowski. Roszczenie Konrada wynikało z nadania mu przez Zygmunta Augusta dochodów ze stacji klasztoru wągrowieckiego w dożywocie. Od roku 1583 do 1587 coroczna wypłata została wstrzymana przez opata.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 532v-533v [SKM IV, nr 569]
1589.04.19
Król daje dwa młyny miastu Poznaniowi. Młyny wodne w Poznaniu należały do starostwa generalnego, jeden położony był za klasztorem dominikanów, drugi za Bramą Wrocławską na rzece Warcie. Częste powodzie uszkodziły poważnie oba młyny. Król ustanowił komisarzy do zbadania stanu tychże budynków. Miasto zobowiązane jest do ich reparacji. Zobowiązane będzie w przyszłości co roku dostarczać do zamku poznańskiego z młyna za klasztorem 16 małdratów miary poznańskiej mąki żytniej, 4 małdraty pszenicznej, a z drugiego młyna 6 małdratów mąki żytniej, 1 małdrat pszenicznej. Piekarze poznańscy, także i ci którzy nie należą do cechu a sprzedają chleb na Wolnicy, zobowiązani są do zakupu mąki w tych młynach. Czwarta częśc dochodów z młynów odprowadzana ma być do skarbu w Rawie. Sprawę tę przedstawił Andrzej z Bnina Opaliński, marszałek koronny, starosta generalny Wielkopolski, starosta śremski i leżajski. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 534-537 [SKM IV, nr 570]
1589.04.19
Król potwierdza dokument Anny Jagiellonki, w którym nadała ona wdowie Katarzynie Popielskiej prawo do wykupienia praw dożywotnich do wójtostwa wsi Wrona w starostwie zakroczymskim. Dokument wystawiony został w Warszawie 26 maja 1587 roku, podano go ku uwadze Grzegorza Zieleńskiego, wojewody płockiego, starosty zakroczymskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 537-538 [SKM IV, nr 571]
1589.04.20
Król zgadza się by mieszczanie Soli mogli zbudować w soim mieście łaźnię publiczną. W sprawie tej prosił króla Jerzy Mniszech, kasztelan radomski, starosta sanocki, sokalski, samborski.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 538 [SKM IV, nr 572]
1589.04.20
Król podwyższa cło mostowe w mieście Kazimierzu koło Krakowa. Podczas sejmu prosili o to króla sławetni Marcin Giżowski, Stanisław Masło i Jan Andrzejowicz, rajcy kazimierscy. Zwracali uwagę, że mosty te służą kupcom i wymagają stałych napraw. Od konia płacić ma się odtąpd półgroszka, od wołu i bydła jeden grosz.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 538v-539 [SKM IV, nr 573]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Zygmunta Błażowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Wystapił jako opiekun i w imieniu Jana i Błażeja oraz małoletniego Michała Kostrzejowskich. Zeznał pokwitowanie Łukasza Sernego z sumy 112 grzywien jakie był winien mocą dekretu królewskiego ze wsi Stepanikowce i Pokleski, które Serny uzyskał od króla w dożywocie. Jan i Błażej złożą zeznanie w sprawie na najbliższych roczkach kamienieckich, Michał zaś gdy dojdzie do pełnoletności w grodzie kamienieckim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 539-540 [SKM IV, nr 574]
1589.04.18
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kostrzejowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż otrzymał w kancelarii mniejszej koronnej 37 grzywien i 24 grosze, czyli swoją część z sumy 150, które winien był jemu i braciom Łukasz Serny, na mocy dekretu królewskiego ze wsi Stepanikowce i Pokleski, które Serny uzyskał od króla w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 540-540v [SKM IV, nr 575]
1589.04.21
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Herburta z Fulsztyna, kasztelana przemyskiego, starosty lwowskiego i generalnego ruskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie czynszu rocznego (na wuderkoff) w wysokości 10 złotych ze wsi Horbacze w powiecie lwowskim, dla szpitala felsztyńskiego, w ziemi przemyskiej. Sumę tę Herburt i jego spadkobiercy mają płacić zarzadcy szpitala na św. Marcina. Wadium ustalono na 100 złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 540v-541v [SKM IV, nr 576]
1589.04.21
Król zgadza się by Reinhold a Dreuen, Inflantyczyk mógł sprzedać swoje dobra w powiecie lemburskim, które trzyma prawem lennym. W skład tych dóbr wchodzi dwanaście rodzin chłopów z ich rolami i pastwiskami zwanymi Kletisch i Ittisch, prawo do połowu w w stawach w Gierichaske Vacca i wszelkie inne dobra przynależne do dworu. Reinhold a Dreuen chce te dobra sprzedać Maciejowi Dembińskiemu, staroście sancelskiemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 542-542v [SKM IV, nr 577]
1589.04.21
Król rozszerza dożywotnie prawa do pewnych dóbr na Elżbietę Jazłowiecką z Buczacza, żonę Jakuba Pretficza z Gawron, starosty trembowelskiego. Dożywocie dotyczy wsi Romanowka, Siemianów, Humnica i sadzawki zwanej Zieleniczka przy rzece Hnida koło Trembowli, dobra te przynależały do starostwa trembowelskiego. Do tej pory dożywocie na nich miał tylko Pretficz.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 542v-543 [SKM IV, nr 578]
1589.04.22
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Firleja z Dambrowicy, kasztelana bieckiego, referendarza koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronej. Zeznał ustąpienie praw do kamienicy przy ulicy Szewskiej (Swieczka) w Krakowie, a także do ogrodu z domem nad Wisłą za Bramą Krakowską, które to prawa uzyskał od Franciszka Wesselini, starosty siemneńskiego i meteleńskiego w roku 1588 zapisem w księgach kancelarii koronnej. Dóbr tych ustępuje wspomnianemu Franciszkowi Wesselini i jego spadkobiercom.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 543-544 [SKM IV, nr 579]
1589.04.22
Król potwierdza zeznanie rotmistrza Łukasza Sernego, syna Bartłomieja, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Serny zeznał w imieniu swoim oraz braci, Jana i Zachariasza. Ustanowił pełnomocnika w ososbie Wojciecha Jaroty, mieszczanina warszawskiego dla uzyskania od Jana Kupcowicza, mieszczanina warszawskiego 153 złotych długu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 544-544v [SKM IV, nr 580]
1589.04.23
Król nadaje Maciejowi Dembińskiemu starostwo sancelskie. Dembiński zasłużył się podczas najazdu moskiewskiego pod Wenden.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 544v-545 [SKM IV, nr 581]
1589.04.23
Król, na prośbę Macieja Dembińskiego (in. Dębieński), starosty sancelskiego, potwierdza jego prawa dziedziczne do kamienicy [w Sancel ?] w której mieszkał kiedyś Marcin Bernutcz, oraz do przynależnych gruntów i chłopów. Dom stał opuszczony a Dembiński odbudował go wielkim nakładem, prawa do niego uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 545v [SKM IV, nr 582]
1589.04.23
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza sprzedaż huty szkła w starostwie chęcińskim przez opatrznego Macieja zwanego Almanus. Zbudował ją własnym nakładem, od Zygmunta Augusta uzyskał prawo jej sprzedaży. Dóbr tych ustąpił już, bez wymaganej zgody króla, przed księgami wójtowskimi Radoszyc na korzyść sławetnego Szymona Suchinia i jego żony Anny Chibowskiej.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 545v-546v [SKM IV, nr 583]
1589.04.24
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, mieszczanina i kupca krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Ustanowił on braci, sławetnych Franciszka i Kaspra Filawów swoimi pełnomocnikami do sprawy długu w wysokości 41 złotych 8 groszy jakie winna mu jest Zofia z Ossolina Drohojowska, długu 91 złotych Andrzeja Ryszkowskiego, długu 200 złotych 14 groszy i wadium zmarłego Stanisława Zawadzkiego, 28 złotych Mikołaja Czyżowskiego, 16 złotych Marcina Uhrowieckiego, 2049 złotych 8 groszy Antoniego Massari, 7 złotych 13 groszy i pół grosza Jakuba Zadykowicza, Ormianina.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 546v-547 [SKM IV, nr 584]
1589.04.24
Król potwierdza zeznanie potwierdza zeznanie Erazma Bełzy, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie Leszczyckiego* swoim pełnomocnikiem do sprawy wójtostwa wsi Bieganowo w starostwie radziejowskim, którą Bełza uzyskał nadaniem królewskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawione puste miejsce na imię
MK 135, k. 547-547v [SKM IV, nr 585]
1589.04.24
Król, za wstawiennictwem Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego, starosty samborskiego, nadaje sławetnemu Iwanowi, popowi prawosławnemu w dożywocie popstwo wsi Dubowa Jabłonka w starostwie samborskim. Było ono nieobsadzone po śmierci Dymitra, ojca tegoż Iwana.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 547v-548 [SKM IV, nr 586]
1589.04.25
Król, za wstawiennictwem Jerzego Mniszcha, kasztelana radomskiego potwierdza sławetnym Iwanowi i Steczkowi, braciom, popom prawosławnym, dożywocie na popstwie wsi Gołuszcze z połową łana tamże. Poponat ten trzymał ich ojciec Dion.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 548-548v [SKM IV, nr 587]
1589.04.25
Król w uznaniu zasług nadaje Sewerynowi Bonerowi, staroście rabsztyńskiemu, kasztelanię biecką. Trzymał ją do tej pory Jan* [!] Firlej z Dambrowicy, który otrzymał urząd wojewody krakowskiego.
łac.
Datum: Warszawa. *Pomyłka kancelarii, chodziło o Mikołaja Firleja.
MK 135, k. 548v [SKM IV, nr 588]
1589.04.25
Król potwierdza zeznanie Kaspra Dembińskiego, podkomorzego mielnickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznawał w imieniu swoim oraz swoich braci Erazma, dziekana krakowskiego i Hieronima, synów Walentego Dembińskiego, kasztelana krakowskiego, w imieniu Zygmunta i Erazma, synów Jakuba Dembińskiego, starosty czorsztyńskiego, Samuela i Seweryna synów Samuela Dembińskiego, starosty chęcińskiego, Rafała, Andrzeja i Stanisława, synów Jana Dębińskiego, starosty lubomelskiego. Zeznał iż otrzymał w kancelarii mniejszej koronnej 750 grzywien, które Konarski, kanonik krakowski w imieniu Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana zwrócił Dembińskim. Suma ta związana była ze spłatą trzeciej części dochodów młyna położonego na Kazimierzu pod Krakowem. Jana Zamoyski jest obecnie dożywotnim jego właścicielem.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 549-550 [SKM IV, nr 589]
1589.04.26
Król zgadza się by Stanisław Olszewski, burgrabia zamku krakowskiego mógł ustąpić dożywotnich praw do wójtostwa wsi Chlina, przynależnej do miasta Żarnowiec. Ustąpić ich może Janowi Kotłowskiemu (Kotliowski).
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 550-550v [SKM IV, nr 590]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Bojanowskiego, łożnego królewskiego z 14 tysięcy złotych, zapisanych w kancelarii mniejszej koronnej w 1585 roku.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 500v-551 [SKM IV, nr 591]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie Jana Potockiego, pisarza polnego i Feliksa Naropińskiego, harcerza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali zawarcie pewnej umowy, w dniu dzisiejszym, umowa podpisana została przez Jakuba Strusia, starostę chmielnickiego. Potwierdzają tę umowę we wszystkich punktach.Wadium ustalono na 400 złotych.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 551v-552 [SKM IV, nr 592]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie stron: Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego i rumborskiego i Justyny Plantemberk [Plettenberg], wdowy po Jodoku Furstembergu, kasztelanie wendeńskiem, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali zawarcie pewnej umowy, w dniu dzisiejszym. Dotyczyła ona uzgodnień co do oprawy Justyny w powiecie wendeńskim. Strony potwierdzają tę umowę zawartą 26 kwietnia 1589 i opatrzoną listą świadków. Zobowiązują się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem zadwornym. Wadium ustalono na 2 tysiące złotych. Umowa dotyczył sprzedaży warunków dworu Justyny przez Pieniążka, ustąpienia przez nią staroście 20 chłopów z jednym opuszczonym hakiem ziemi, dworem i ogrodem za zgodą króla. Ma też przekazać wszelkie dokumenty i dekrety królewskie i komisarskie dotyczące tych dóbr staroście. Dokument podpisała Justyna von Plettenberg i Prokop Pieniążek*.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Zob. też dok. 604.
MK 135, k. 552v-554v [SKM IV, nr 593]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on, iż wypełniając postanowienie z umowy zawartej w urzędzie grodzkim krakowskim 5 kwietnia (feria quarta post festa solemnia Sacra Paschatis) 1589 roku, przenosi ją do ksiag kancelarii koronnej. Umowa dotyczyła zamiany zeznanej przez Wojciecha Kowalowskiego i sumy 500 złotych, jaką Kaspar Suski de Castelione zapisał Sebastianowi i Walerianowi Montelupi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 554v-556v [SKM IV, nr 594]
1589.04.27
Król zgadza się by Piotr Ujazdowski mógł ustąpić dożywotnich praw do wójtostw wsi Grabówka i Rzaniec w powiecie różańskim. Ustapic ich może Janowi Podoskiemu, staroście różańskiemu, dworzaninowi królowej, Ujazdowski otrzymał te prawa od królowej Anny Jagiellonki.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 556v-557 [SKM IV, nr 595]
1589.04.27
Król zgadza się by Jakub Naropiński mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Budziszewice (Brudziszewicze) w ziemi rawskiej z rąk posiadaczy. Budziszewice są dzierżawą Andrzeja Drzewickiego. Naropiński zasłuzył się za panowania Stefana Batorego podczas oblężenia Pskowa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 557-557v [SKM IV, nr 596]
1589.04.27
Król zgadza się by Mikołaj Laskowski mógł ustąpić dożywotnich praw do wójtostwa wsi Dzierżązna (Dzierzazna) Melchiorowi Poczernickiemu, synowi Jana. Ustąpić ich może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 557v-558 [SKM IV, nr 597]
1589.04.27
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, mieszczanina i kupca krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, syna Mikołaja, wojewody podlaskiego z 3 tysięcy złotych długu, zapisanego w kancelarii koronnej.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 558v-559 [SKM IV, nr 598]
1589.04.07
Król potwierdza zeznanie Franciszka Wesselini, wolnego barona na Hadad, pana na Dembnie, starosty siemneńskiego i meteleńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnikami sławetnych Jerzego Rosemberga, burmistrza i Kaspra Gibela, rajcę gdańskiego do sprawy jaką ma ze swoim sługą, Jakubem Kyrsztynem. Postępować mają zgodnie z otrzymaną instrukcją.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 559-559v [SKM IV, nr 599]
1589.04.27
Król potwierdza zeznanie Stefana Wichrowskiego, syna zmarłego Mikołaja złożone przed ksiegami kancelarii koronnej. Zeznał on dług 150 złotych jakie winien jest Bartłomiejowi Tylickiemu. Sumę te zapisuje Tylickiemu na kmieciu Stanisławie Niedzieli we wsi Wichrowice, kmieć ten jest osadzony na łanie ziemi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 559v-561 [SKM IV, nr 600]
1589.04.28
Król potwierdza zeznanie Jana Herburta z Fulsztyna, chorążego ziemi lwowskiej, pana na Bruchnalu, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dóbr dziedzicznych, zameczku i miasta Bruchnal oraz przynależnych wsi Przelbice, Golczynie i części wsi Podłuby w ziemi lwowskiej z prawem patronatu i prezenty oraz ze wszelkimi przynależnościami. Dobra te ustępuje Janowi Dulskiemu, kasztelanowi chełmińskiemu, podskarbiemu koronnemu. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim lwowskim, przemyskim lub buskim. W sprawie tej złoży też zeznanie Anna z Wielkiego Sczawina, córka Pawła Szczawińskiego, kasztelana łęczyckiego, żona Jana Herburta, zeznawać będzie za zgodą męża, ojca i brata Samuela Szczawińskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 561-562v [SKM IV, nr 601]
1589.04.28
Król potwierdza zeznanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego i Jana Herburta z Fulsztyna, chorążego ziemi lwowskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni zawarcie pewnej umowy w Warszawie 28 kwietnia [1589 roku]. Zobowiązują się ją wypełnić we wszystkich punktach. Wadium w sprawie ustalono na 5 tysięcy złotych. Zobowiązują się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim lwowskim lub buskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 563-564 [SKM IV, nr 602]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Stanisława Kryskiego, wojewody mazowieckiego i Wojciecha Kryskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni zgodę na zapis zeznany przez Agnieszkę Kryską z Drobnina, żonę Jakuba Uchańskiego, wojewody płockiego dotycząca pewnego zapisu w grodzie stężyckim i przeniesioną do ksiąg ziemskich chełmskich. Zapis ten został zeznany przez Jakuba Uchańskiego na korzyśc Pawła Uchańskiego a dotyczył zamku i wsi Uchanie oraz wsi Wola Uchańska oraz wsi przynależnych, położonych w województwie ruskim, powiecie chełmskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 564-565 [SKM IV, nr 603]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego i podskarbiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 35 200 złotych jakie winien jest Janowi Herburtowi z Fulsztyna, chorążemu lwowskiemu. Sumę tę zapisuje na swoich dobrach. Zobowiązuje się dług ten spłacić w ratach w grodzie przemyskim. Pierwsza rata na św. Kiliana wyniesie 15 tysięcy złotych, druga na św. Michała 5 tysięcy złotych, trzecia rata na Boże Narodzenie w roku 1590 wyniesie 10 tysięcy złotych, czwarta rata na świeto Narodzin Jana Chrzciciela 1591 roku wyniesie 5 200 złotych. Dulski zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim lwowskim lub przemyskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 565-566v [SKM IV, nr 604]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Jana Hlebowicza z Dąbrowna (in. Dubrowna), wojewody trockiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 6 500 złotych jakie winien jest Janowi Herburtowi z Fulsztyna, chorążemu lwowskiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić na Boże Narodzenie w roku 1590. Stanie na pierwsze wezwanie w sprawie w sądzie grodzkim lwowskim lub buskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 566v-568 [SKM IV, nr 605]
1589.04.29
Król potwierdza dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Płocko, w starostwie łomżyńskim, Maciejowi Żebrowskiemu i Ewie z Zawistowa, jego żonie. Uzyskali to dożywocie od królowej Anny Jagiellonki.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 568-568v [SKM IV, nr 606]
1589.04.29
Król potwierdza Pawłowi Szczawińskiemu z Wielkiego Sczawina, kasztelanowi łęczyckiemu dożywocie na dzierżawie bielskiej. Sczawiński uzyskał już to nadanie od Anny Jagiellonki w Warszawie 27 kwietnia 1587 roku. Dzierżawa była nieobsadzona po śmierci Mikołaja Kiszki z Ciechanowca, wojewody podlaskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 568v-569 [SKM IV, nr 607]
1589.04.30
Król potwierdza okazany mu dokument papierowy króla Stefana Batorego wydany w Przedborzu 11 marca 1585 roku. Dokument podpisał Eliasz Pielgrzymowski, sekretarz króla. Dotyczył nadania Kasprowi (Gasparus) Sokołowskiemu dziesięciu opuszczonych włók ziemi koło zamku Rzeżyca w dożywocie. Nadanie to nastapiło jako potwierdzenie decyzji komisarzy królewskich do Inflant; Teodora Skumina, podskarbiego litewskiego, starosty brasławskiego i ołyckiego oraz Jerzego de Rozen. Zygmunt III dodaje do tej ziemi jeszcze dziesięć haków zwanych Arczin lub Nowa Moyza obok terenu Esza, tam gdzie postawił swoje budynki.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 569-570v [SKM IV, nr 608]
1589.04.30
Król zgadza się by Franciszek Rylski, sekretarz królewski i starosta kamieńczykowski mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna zwanego Dobrotwa, położonego w starostwie kamieńczykowskim nad rzeką Wrotna. Może je kupić od Gabriela i Eustachego Łaszczów.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 570v-571 [SKM IV, nr 609]
1589.04.30
Król zgadza się by Prokop Pieniążek, starosta wendeński, mógł ustąpić Justynie Plettenberg (Plantemberg) dożywotnich praw do chłopów mieszkających we wsi Viben Pagostum w starostwie wendeńskim. Prawa te uzyskać miał od tejże Justyny Plantembergowej, wdowy po Jodoku Furstembergu, kasztelanie wendeńskim, zapisana została w księgach kancelarii koronnej*. Chłopi ci zwali się: Woytan, Klangis, Knyszysz, Putnis, Stanis, Oczysz lub Odysz, Peter Sarnus, Dzenit, Alezeksel, Teumnis, Kalwicz, Hincz, Lepsdzoder, Lepiszke, Bokier, Doleth, Kanlisz, Mezak, Jawnozenie. Dokument opatrzono pieczęciami Korony Polskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego.
łac.
Datum: Warszawa. *Zob. dok. 587.
MK 135, k. 571-572 [SKM IV, nr 610]
1589
Król nadaje Andrzejowi Szwartzowi z Inflant dwór Szwartzenkol w powiecie rumborskim prawem lennym. Szwartz zasłuzył się wobronie Inflant przed najazdem moskiewskim, walcząc pod komendą Mikołaja Korffa. Dwór ten był własnością przodków Szwartza z nadania arcybiskupa Sylwestra, przywileje te zniszczały podczas wojny.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 572-573 [SKM IV, nr 611]
1589.04.18
Król, w oparciu o zgodę sejmu, potwierdza zamianę pewnych dóbr. W 1585 roku na sejmie ustanowiono rewizorów w osobach Stanisława Włodka z Hermanowa, wówczas kasztelana kamienieckiego, obecnie [w 1589 r.] lwowskiego, starosty halickiego i kołomyjskiego, Wiktoryna Kowalskiego, podsędka ziemi lwowskiej i Jana Potockiego, dworzanina. Mieli oni rozpatrzyć zamianę dóbr królewskich, wsi Hlebow, Okno i Baczykow w powiecie trembowelskim, ówczesnej dzierżawy Mikołaja Herburta z Fulsztyna, obecnego wojewody ruskiego. Miały być one zamienione na dobra tegoż Herburta, wsie Marzejkow, Babia Łąka, Tajna Łąka w powiecie kamienieckim. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 573-575 [SKM IV, nr 612]
1589.04.17
Król podwyższa cło mostowe w Parczewie. W 1585 roku Stefan Batory ustanowił pewnych rewizorów do sprawdzenia ceł i mostów. Mieli oni dokonać przeglądu zarówno starych ceł mostowych w wysokosci 4 denarów od konia, wołu, krowy i pojazdu jak i ceł nowych na rzekach Konotopa i Pywonia na drodze prowadzącej do Łukowa, gdzie kieszkańcy Parczewa wykonali pewne prace. Na podstawie ustaleń rewizorów i za zgodą sejmu ustalone zostaje nowe cło. Ponieważ rewizorzy podwyższyli cła w Łucku i Chełmie do dwóch szelągów, podróżujący obciążeni byliby dość znacznie, dlatego obniżone zostają do półgrosza włączajac w to starą opłatę 4 denarów. Podróżnicy korzystający z mostu, zarówno jadacy w stronę Łukowa i Chełma jak i w stronę Brześcia płacić mają od konia, wołu, krowy i pojazdu pół grosza cła*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *Karty 576 do k. 577 przekreślone z napisem vacat.
MK 135, k. 575-576 [SKM IV, nr 613]
1589.04.01
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie praw do sumy 2 tysięcy złotych, zapisanych mu w księgach kancelarii koronnej w Warszawie 15 lutego [1589 r.] przez zmarłego Andrzeja Zebrzydowskiego, podczaszego koronnego i starostę sieradzkiego. Praw tych ustępuje Walerianowi Montelupi, swojemu bratankowi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 577-577v [SKM IV, nr 614]
1589.04.01
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustąpienie praw do sumy 100 złotych, zapisanych mu w księgach kancelarii grodzkiej krakowskiej przez Hieronima Trepkę. Praw tych ustępuje Walerianowi Montelupi, swojemu bratankowi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 578-578v [SKM IV, nr 615]
1589.04.01
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Radziwiwłła, księcia na Ołyce i Nieświeżu, kasztelana trockiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw, jakie uzyskał od Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana, do części nieruchomości po siostrze, Krystynie Radziwiłłównej. Praw tych ustępuje rodzeństwu; Jerzemu, kardynałowi i biskupowi wileńskiemu, Albrychtowi, marszałkowi litewskiemu, staroscie korońskiemu, Stanisławowi, księciu na Ołyce i Nieświeżu a także Zofii, wdowie po Achacym Czemie, wojewodzie pomorskim i Annie żonie Mikołaja Buczackiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 578v-579 [SKM IV, nr 616]
1589.04.01
Król rozszerza dożywotnie prawa do wójtostw wsi Brodnia i Brzeg, w starostwie sieradzkim, na Zofię Wolską, żonę Jana Beleńskiego, który otrzymał dożywocie na tych dobrach od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 579-580 [SKM IV, nr 617]
1589.04.01
Król zgadza się by Piotr Myszkowski, starosta chęciński, mógł wykupić od Secygniewskiego* (Seczigniewski) dożywotnie prawa do wsi Brzezie, Brzegi i Żerniki, przynależnych do starostwa chęcińskiego.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na imię.
MK 135, k. 580-580v [SKM IV, nr 618]
1589.04.02
Król potwierdza zeznanie Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego i podskarbiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Dulski zeznał ustanowienie oprawy dla posagu swojej żony Zofii Herburtownej z Felsztyna. Zapisał jej 6 500 złotych na mieście Bruchnal z przynależnościami. Dobra te uzyskał od Jana Herburta, chorążego lwowskiego prawem dziedzicznym.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 580v-581 [SKM IV, nr 619]
1589.04.02
Król potwierdza Bartłomieja Ostromięckiego, przełożonego arsenału w Inflantach, w dożywotnich prawach do haka ziemi i czterech chłopów we wsi Krewicza w powiecie rujeńskim w Inflantach. Ostromięcki zasłużył się podczas wojen prowadzonych przez Stefana Batorego. Nadanie to otrzymał od Stanisława Pękosławskiego, komisarza generalnego na Inflanty, starosty marienburskiego, sandomierskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 581-581v [SKM IV, nr 620]
1589.04.02
Król potwierdza okazany dokument papierowy królowej Anny Jagiellonki, wydany w Warszawie 29 kwietnia 1589 roku. Dotyczył on zgody na ustąpienie połowy łana we wsi Wielka Wola przez Jadwigę Bolemowską, mieszczkę warszawską sławetnemu Janowi Bolemowskiemu, synowi. Bolemowska otrzymała prawa do tej ziemi od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 581v-582v [SKM IV, nr 621]
1589.04.03
Król potwierdza sławetnemu Jakubowi Dembniakowi dożywotnie prawa do młyna we wsi Niedabil, położonej w dzierżawie Marcina Falęckiego, kasztelana rozpierskiego. Król potwierdza też oddanie Dembniakowi trzeciej częsci dochodów z tego młyna, które uzyskał od zmarłego Łukasza Bexy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 582v-583 [SKM IV, nr 622]
1589.04.03
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jan Rakowski mógł wykupić dożywotnie prawa do huty szkła zwanej Zuszawka w starostwie dobczyckim, z rąk Stanisława Jordana bądź innych posiadaczy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 583-583v [SKM IV, nr 623]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Leśniowolski zeznał dług 1 500 złotych, jakie winien jest Annie Hinczance, wdowie po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohickim. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić w urzędzie grodzkim warszawskim na przyszłe święto Obrzezania Pańskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 583v-584v [SKM IV, nr 624]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Jana Herburta z Fulsztyna, chorążego lwowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał przeniesienie praw do sumy 8 tysięcy złotych na swoją żonę Annę, córkę Pawła Szczawińskiego, kasztelana łęczyckiego. Suma ta jest częścią 35 200 złotych zapisanych mu przez Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego i podskarbiego koronnego w kancelarii koronnej.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego
MK 135, k. 584v-585 [SKM IV, nr 625]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Anny Hinczanki, wdowy po Stanisławie Chądzyńskim, podkomorzym drohickim, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała za zgodą krewnych ze strony ojca, Floriana Pniewskiego i Macieja Bogackiego. Zeznała unieważnienie (cassatio) pewnej umowy, jaką zawarła z Zofią Kuszlową i spadkobiercami Elżbiety Smarzewskiej oraz Marcinem Leśniowolskim z Obór, kasztelanem podlaskim. Umowa ustalona została w Drohiczynie 10 października 1586 roku, w obecności Jana Grota, sędziego drohickiego, Arnolfa Hlebowicza Kurczowskiego, chorążego mielnickiego, Pawła Arciechowskiego (Arczejowski), Marcina Smorzewskiego, Krzysztofa Korowicza, Jana Kosska.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 585-586 [SKM IV, nr 626]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Zofii Herburtówny z Fulsztyna, żony Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała za zgodą męża pokwitowanie z 6 tysięcy złotych braci przyrodnich; Jana i Mikołaja Hlebowiczów, synów Jana Hlebowicza z Dubrowna, wojewody trockiego i Katarzyny z Krotoszyna. Suma ta należna była za jej część dóbr Kiebłów i Berzyna.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 586-586v [SKM IV, nr 627]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Zofii Herburtówny z Fulsztyna, żony Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała za zgodą męża pokwitowanie Jana Hlebowicza z Dubrowna, wojewody trockiego i Katarzyny z Krotoszyna, jego żony z sumy 500 złotych przypadających na nią po ojcu. Suma ta zapisana była w księgach grodzkich lwowskich i przeniesiona do ksiąg ziemskich lwowskich.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 586v-587 [SKM IV, nr 628]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Barbary Gosławskiej z Bębelna, wdowy po Walentym Dembińskim, kasztelanie krakowskim, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznała, iż na mocy zgody króla, ustępuje praw dożywotnich do miasta Warta z przynależnościami swojemu synowi Hieronimowi Dembińskiemu, zgadza się na jego wwiązanie w te dobra przez woźnego ziemskiego lub generalnego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 587v-588 [SKM IV, nr 629]
1589.04.04
Król potwierdza zeznanie Jakuba Uchańskiego, wojewody płockiego, złożone przed ksiegami kancelarii koronnej. Zeznał przeniesienie zapisu z ksiąg grodzkich grabowieckich ustanowionego 28 marca (feria secunda post Dominicam Laetare in Quadragesima) 1588 roku do ksiąg kancelarii koronnej. Dotyczył zapisania 600 złotych na dziesięciu kmieciach w jego dziedzicznej wsi Uchanie w ziemi chełmskiej, dla Galla Hyszowskiego (in. Hyszewski) z Hyszowic. Zobowiązuje się ja spłacić na Boże Narodzenie. Zgadza się na wwiązanie go w te dobra przez woźnego. W ciągu roku w tej sprawie zezna też Agnieszka Kryska, żona Jakuba Uchańskiego, stanie przed księgami ziemskimi grabowieckimi z dwoma świadkami z rodu ojca. Ekstrakt z ksiąg grodzkich grabowieckich wydał Marcin Szyszawski, podstarości i sędzia spraw grodu grabowieckiego i Piotr Czajczyc (Czayczicz), pisarz grodzki grabowiecki.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 588-591v [SKM IV, nr 630]
1589.04.05
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Stanisław Olszanowski mógł ustąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa dożywotnich praw do wójtostwa wyszogrodzkiego swojemu bratu Janowi Olszanowskiemu. Prawa te uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 591v-592 [SKM IV, nr 631]
1589.04.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jan Biejkowski, stolnik przemyski, mógł wykupić dożywotnie prawa do części wsi Siekierczyce i Ordinia z rąk Hryczka Żeliborskiego lub innych osób posiadających te prawa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 592-592v [SKM IV, nr 632]
1589.04.06
Król potwierdza rozszerzenie dożywocie na pensji Jana Biejkowskiego* na jego żonę Katarzynę. Biejkowski, stolnik przemyski zasłużył się już za panowania Henryka Walezego, wtedy tez uzyskał pensję roczną ze skarbu koronnego w wysokości 200 złotych, płatne na św. Marcina. Suma ta pochodziła z wpłat Żydów lwowskich i innych miast. Rozszerzenie dożywocia Biejkowski uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa. *w nagłówku dokumentu jako Zbiejkowski.
MK 135, k. 593-593v [SKM IV, nr 633]
1589.04.06
Król zgadza się by Mikołaj Zaporski mógł ustąpić praw dozywotnich do wsi Wroczanka i jej wójtostwa, położonych w ziemi i powiecie sanockim, na korzyść Jana Biejkowskiego, stolnika przemyskiego i jego żony Katarzyny z Sienna.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 593v-594v [SKM IV, nr 634]
1589.04.06
Król potwierdza zeznanie Kaspra Kłodzińskiego, starosty błońskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do wsi Mikicino w ziemi podlaskiej, powiecie bielskim, które uzyskał od [Romana]* Giebińskiego i Łukasza Górnickiego, starosty tykocińskiego. Praw tych ustępuje Jakubowi Manikowskiemu, dworzaninowi królewskiemu.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *imię częściowo nieczytelne.
MK 135, k. 594v [SKM IV, nr 635]
1589
Król zgadza się by Stanisław Bykowski, kasztelan konarski, starosta sieradzki mógł wykupić wójtostwo i sześć łanów ziemi we wsi Kłocko (Kloczko) w starostwie sieradzkim z rąk spadkobierców Stanisława Waliszewskiego, ostataniego posiadacza tych dóbr.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 595-596 [SKM IV, nr 636]
1589.05.13
Król potwierdza Jana Goślickiego i jego żonę Aleksandrynę w dożywotnim posiadaniu wsi Czereśniowka i Malczowce.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 596-596v [SKM IV, nr 637]
1589.05.13
Król nadaje Krzysztofowi Krupce, dworzaninowi królewskiemu wieś Boronice, położoną w powiecie krakowskim, w dożywocie. Krupka przez większą część życia służył na dworze, poczynając od panowania Zygmunta Augusta. Brał udział w wyprawach Stefana Batorego, walczył pod Gdańskiem, Połockiem, Wielkimi Łukami i Pskowem. Dobra te wakują po śmierci Mikołaja Fanello, stolnika lubelskiego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 596v-597 [SKM IV, nr 638]
1589.05.15
Król zgadza się by Adam Truszkowski, harcerz królewski, mógł wykupić ziemię zwaną Buzyska leżąca pomiędzy fosą miasta ruskiego Drohiczyna i rzeką Bug, mierzącą około 5 łanów. Wykupić ten grunt może od sławetnego Chodowskiego*, wójta drohickiego. Grunt ten dostaje w dożywocie.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 597-597v [SKM IV, nr 639]
1589.05.15
Król za wstawiennictwem pewnych doradców rozszerza dożywocie na wójtostwie miasta Górny Bar na Zofię Goślicką żonę Leszka Łojewskiego, który dotąd sam posiadał te prawa.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 597v-598 [SKM IV, nr 640]
1589.05.17
Król nadaje Piotrowi Szreniawie, podstolemu krakowskiemu i nadwornemu prawem dożywotnim wsie Sanniki, Misticze i Ostrozecz w powiecie przemyskim. Szreniawa walczył za Stefana Batorego pod Gdańskiem, gdzie został raniony kulą z muszkietu, brał udział w wyprawach moskiewskich. Witał króla elekta Zygmunta III z innymi posłami pod Gdańskiem, towarzyszył mu w drodze do Krakowa. Dobra te wakowały po śmierci Mikołaja Fanello, stolnika lubelskiego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 598-599 [SKM IV, nr 641]
1589.05.17
Król nadaje pewien grunt pod zamkiem lubelskim tamtejszym mieszkańcom. Z gruntu tego do tej pory nie płacono żadnego czynszu staroście. Mieszkańcy tamtejsi mogą warzyć piwo i miód, produkować gorzałkę za opłatą od każdego browaru i gorzelni u starosty. Mają dbać o dwa stawy królewskie, często gwałtownie zatapiane, jeden położony był na terenie zamieszkałym przez Żydów lubelskich, drugi koło rzeki Bystrzyca. Nie są zobowiązani do innych prac. Płacić mają od zabudowanych działek po 30 groszy staroście.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 599-600 [SKM IV, nr 642]
1589
Król zgadza się by Elżbieta Rebel, wdowa po Hermanie Torney, mogła ustąpić dożywotnich praw do wsi Anden* z półhakiem ziemi, w powiecie rujeńskim Piotrowi Torney, synowi. Prawa te uzyskała od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *obecnie Sknaben, zob. BHO II, s.598.
MK 135, k. 600-601 [SKM IV, nr 643]
1589
Król, w oparciu o dawne przywileje i konstytucje, w tym arcybiskupa ryskiego Wilhelma [von Brandenburg-Ansbach], potwierdza prawa Piotra Torney w posiadaniu pewnych dóbr, w szczególności położonych w powiecie rujskim (rugien) a nadanych mu przez Waltera Plettenberga (Platemberg), [wielkiego] mistrza. Dobra te zostały zakupione od Jana Steinhausa i dokładnie opisane w przywileju Plettenberga. Poprzednim właścicielem ich był Piotr Robelen.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 601-601v [SKM IV, nr 644]
1589.04.18
Król zgadza się by Jan Lesiewski mógł ustąpić Wojciechowi Lesiewskiemu, bratu i jego żonie Elżbiecie Broniewskiej dożywotnich praw do sołectwa wsi Kozłów w powiecie radomskim. Cesja ta może mieć miejsce przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k.601v-602 [SKM IV, nr 645]
1589.04.19
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Jarzyny, spadkobiercę Jana Jarzyny, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Stanisława hrabiego na Tarnowie, kasztelana sandomierskiego, starosty buskiego z sumy tysiąca złotych. Wypłacił mu je zmarły Łukasz z Górki, wojewoda poznański w sumach przynależnych mu ze starostwa buskiego. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim nowokorczyńskim.
łac.
Datum: Lublin. Relacja popdkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 602-603 [SKM IV, nr 646]
1589.04.20
Król, proszony przez doradców, zgadza się by Spytek Jordan, dzierżawca wojnicki, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Piwniczna Szyja (Collum cellarii) z rąk spadkobierców Stanisława Białego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 603-604 [SKM IV, nr 647]
1589.04.21
Król potwierdza Piotra z Trzeszcian Żelecha w dożywotnich prawach do dochodów z młyna, tzw trzeciej części, w nowo założonym mieście Dembno.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 604 [SKM IV, nr 648]
1589.04.18
Król nadaje Wojciechowi Markowskiemu dobra, jakie przypadły skarbowi prawem kaduka. Był to dom narożny czyli dwór w mieście Felin, przy ulicy Breitstarsse (Breteska), dawna własność zmarłego Bartłomieja Bunilmana i Konrada Capel. Dom ten został nadany przez Stanisława Pękosławskiego, komisarza na Inflanty, Markowskiemu, w uznaniu zasług jakie oddał służąc w oddziale jazdy pod komendą zmarłego Marcina Kazanowskiego.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 604-604v [SKM IV, nr 649]
1589.04.15
Król zgadza się by Piotr Konopnicki mógł wykupić dożywotnie prawa do sołectwa wsi Pichlicze w powiecie wieluńskim z rąk Adama Skąpskiego (Skampski) lub innych posiadających prawa do tych dóbr.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 604v-605 [SKM IV, nr 650]
1589.04.22
Król, za wstawiennictwem doradców, rozszerza dożywotnie prawa do miasta Małogoszcz w województwie sandomierskim na Kłoczewską żonę Oborskiego*. Suma zapisana na mieście zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Lublin. *zostawiono puste miejsca na imiona Kłoczewskiej i Oborskiego.
MK 135, k. 605v-606 [SKM IV, nr 651]
1589.04.23
Król zgadza się by Krzysztof Ilmanowski, pisarz kancelarii koronnej, mógł ustąpić dożywotnich praw do młyna, czyli tzw trzeciej miary, położonego we wsi Bilcz w starostwie medenickim. Prawa te Ilmanowski uzyskał nadaniem Stefana Batorego. Ustąpić ich może Andrzejowi Golińskiemu.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 606-606v [SKM IV, nr 652]
1589.04.23
Król zgadza się by Jerzy Latalski z Łabiszyna, wojewodzic poznański mógł wykupić części wsi Osna w ziemi gnieźnieńskiej, które powróciły do dyspozycji króla po śmierci Jerzego Kozielskiego. Wykupić je może od spadkobierców Kozielskiego. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 606v-607 [SKM IV, nr 653]
1589.04.23
Król zgadza się by Szymon Bar, z żoną Judytą, obywatele Gdańska, mogli wykupić od chłopów pewne łany we wsi Berwałd, sprzedane przez Reinholda Krackau (in Crackaw). Dobra Neumunsterberk, Berwald i Furstenweyder na Wielkich Żuławach przypadły skarbowi dzięki akcji instygatora, mocą dekretu sejmowego, uzyskane zostały od spadkobierców Reinholda Krackau i jego żony Korduli. Szymon Bar zasłużył się pracując wiernie i pilnie dla króla.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 607-608 [SKM IV, nr 654]
1589.04.25
Król potwierdza zeznanie złożone przez strony; Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana i Ottona Schenkinga, nominowanego biskupa wendeńskiego, który zeznawał też w imieniu brata Jerzego Schenkinga. Zeznali zawarcie i potwierdzenie pewnego kontraktu w sprawie dzierżawy starostwa dorpackiego w Inflantach.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 608-609 [SKM IV, nr 655]
1589
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Prokop Sieniawski, podczaszy nadworny koronny, starosta adzelski, mógł ustąpić praw dożywotnich do starostwa adzelskiego przed księgami urzędowymi Królestwa Adamowi Młodawskiemu, dzierżawcy powenckiemu (Pouent). Do starostwa przynależą dobra Witczin, Kierczym, Taywakula, Koynekula, Aicherkula, Lanametskula, Tharuekula, Palemalkula, Sarawkula, Arokula, Meniszkula, Masmetskula, Ichtikula, oraz dwór zmarłego Jana Torpen i zmarłego Jana Szwartzoff oraz Sara Moysa zmarłego Jana Uxlinda i dwór Monnicz.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 609v-610 [SKM IV, nr 656]
1589.04.25
Król zgadza się by Krzysztof Ilmanowski, pisarz kancelarii koronnej mógł ustąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa praw dożywotnich do wójtostwa wsi Cietrzewina, w starostwie sądeckim, Krystynie Strzemięckiej, wdowie po Feliksie Strzemięckim.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 610-611 [SKM IV, nr 657]
1589.04.26
Król zgadza się by Jakub Opatkowski zwany Vołuń, wójt opatowski mógł ustąpić przed księgami urzędowymi Królestwa praw dożywotnich do wójtostwa czyli sołectwa wsi Opatów i do młyna zwanego zwanego Borowy, dobra te przynależą do starostwa krzepickiego. Ustąpić tych praw może synowi Stanisławowi Opatkowskiemu.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 611-611v [SKM IV, nr 658]
1589.04.26
Król, za informacja pewnych doradców, zgadza się by Achacy Plemięcki mógł ustąpić Janowi Plemięckiemu, sekretarzowi królewskiemu, przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa, praw dożywotnich do dzierżawy Kowale w województwie chełmińskim.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 611v-612 [SKM IV, nr 659]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie Stanisława Karnkowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, prymasa złożone w urzędzie Jana Dulskiego podskarbiego koronnego. Karnkowski protestował przeciwko naruszeniu dawnego zwyczaju Królestwa iż to nie podskarbi zbierał i rozliczał podatki a ziemie i powiaty, co prowadzi do obniżenia powagi urzędu i naruszenia wolności Królestwa, do zwiększenia liczby poborców i rozmaitych rabunków.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 612-613 [SKM IV, nr 660]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie złożone przez Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego, przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 6 tysięcy złotych, jakie winien jest Mikołajowi Firlejowi z Dambrowicy, wojewodzie krakowskiemu. Dług ten zapisuje na wszystkich dobrach i zobowiązuje się go spłacić na 1 kwietnia 1590 roku w grodzie krakowskim. Zobowiązuje się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim krakowskim lub sandomierskim.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 613-613v [SKM IV, nr 661]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie złożone przed księgami kancelarii koronnej przez Stanisława hrabiego na Górce, wojewodę poznańskiego. Zeznał ustąpienie praw do kamienicy, położonej w Krakowie przy ulicy Grodzkiej*, Marcinowi Leśniowolskiemu z Obór, kasztelanowi podlaskiemu.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono puste miejsca na określenie położenia domu.
MK 135, k. 614-614v [SKM IV, nr 662]
1589.04.26
Król potwierdza zeznanie Marcina Święcickiego, syna zmarłego Krzysztofa, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 30 złotych jakie winien jest Mikołajowi Laskowskiemu Liatale. Sumę tę zapisuje na swoich dobrach , zobowiązuje się go spłacić w grodzie warszawskim na św. Wojciecha 1590 roku.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 614v-615v [SKM IV, nr 663]
1589.04.24
Król potwierdza zeznanie złożone przed księgami kancelarii koronnej przez Jana Tarnowskiego, starostę krakowskiego, referendarza koronnego. Zeznał ustąpienie Hieronimowi krabiemu na Rozrażewie, biskupowi włocławskiemu praw do wsi Brzostów w województwie sandomierskim, powiecie opoczyńskim oraz do wójtostwa tej wsi. Wieś ta należała do biskupstwa włocławskiego. Prawa odkupił Tarnowski od właścicieli trzymających te dobra na mocy przywileju Stanisława Karnkowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, podówczas biskupa włocławskiego i kapituły włocławskiej*.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *Streszczenie w: Regesty z Metryki Koronnej do dziejów powiatów opoczyńskiego, radomskiego, stężyckiego z lat 1574-1795, cz I 1574-1659, pod red. Z. Pietrzyka, Radom 2001, nr 128.
MK 135, k. 615v-616 [SKM IV, nr 664]
1589.04.15
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jakub Orłowski mógł ustapić praw dożywotnich do dóbr Słone, powstałych na surowym korzeniu, do karczmy tamże, położonych w dzierżawie samborskiej i do dwóch młynów, w dobrach wsi Jasienica, a także do pańszczyzny w wymiarze 4 dni w roku z tejże wsi Jasienica. Ustapić ich może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa Stanisławowi Ryszkowskiemu.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 616-617 [SKM IV, nr 665]
1589.04.30
Król potwierdza zeznanie Piotra Tylickiego, prepozyta gnieźnieńskiego, kanonika krakowskiego i sekretarza królewskiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do sumy 1 500 złotych, jakie winien mu jest Stanisław Ługowski, na mocy kontraktu zawartego 23 marca w roku 1589, z sumy 2 tysięcy złotych zapisanych przez sławetną Reginę Gąsiorkówną synowi Szymonowi. Po śmierci Szymona suma ta przypadła skarbowi prawem kaduka. Tylicki ustępuje praw Pawłowi Staręskiemu ze Staroszyc, wypłata sumy miała nastąpić na św. Jana Chrzciciela.
łac.
Datum: Chełm. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 617-617v [SKM IV, nr 666]
1589.04.20
Król potwierdza piastowanie urzędu najwyższego zbrojmistrza (supremus armamentarius) Inflant Bartłomiejowi Ostromięckiemu. Zasłużył się on jako przełożony zbrojowni, zarządzał działami i bombardami, brał udział wojnie z Moskwą Stefana Batorego. Król ten powierzył mu nadzór nad zbrojowniami Inflant. Ma zajmować się nadzorem nad bombardami, rusznicami, kulami, prochem ich utrzymaniem w dobrym stanie, naprawami.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 617v-618 [SKM IV, nr 667]
1589.04.15
Król potwierdza Bartłomieja Ostromięckiego, przełożonego zbrojowni w Inflantach, poleconego przez doradców, w pensji rocznej 300 złotych nadanej mu przez Stefana Batorego. Ostromięcki zasłużył się w czasie wojen moskiewskich Stefana Batorego. Sumę te ma pobierać z dochodów z ekonomii dorpackiej na św. Wielkiejnocy ze skarbów Korony i Wielkiego Księstwa, król podwyższa ją o dodatkowe 300 złotych.
łac.
Datum: Lublin.
MK 135, k. 618-619 [SKM IV, nr 668]
1589.04.27
Król potwierdza zeznanie braci Jana i Samuela Jawornickich złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni zgodę na zapis braci Piotra i Krzysztofa Jawornickich w którym dokonali oni zapisu ksiegach ziemskich wiślickich 2 900 złotych Stanisławowi Czussowskiemu na dobrach i trzech kmieciach.we wsiach Łagiewniki i Kotki.
łac.
Datum: Łopienniki. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 619-619v [SKM IV, nr 669]
1589.04.27
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Jawornickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapis na swoich dobrach na rzecz braci Jana oraz Samuela Jawornickich. W ciągu roku od daty zeznania ma wykupić dobra Łagiewniki i Kothki oraz trzech kmieci, które wraz z bratem Piotrem zastawił u Stanisława Czussowskiego w księgach ziemskich wiślickich.
łac.
Datum: Łopienniki. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 619v-620v [SKM IV, nr 670]
1589.04.28
Król w uznaniu zasług dla Rzeczypospolitej nadaje starostwo dorpackie w dożywocie Janowi Zamoyskiemu, kanclerzowi i hetmanowi. Nadanie obejmuje przynależności starostwa, tak jak trzymali je starostowie po wypędzeniu Moskwy z Inflant; Zygmunt Rozen, Wojciech Ręczajski, kasztelan warszawski, Stanisław Łoknicki, ekonom dorpacki.
łac.
Datum: Krasnystaw.
MK 135, k. 620v-621v [SKM IV, nr 671]
1589.04.29
Król rozszerza dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Zalesie w starostwie lwowskim na Zofię Ożdżankę żonę Stanisława Jezierskiego. Sam Jezierski uzyskał nadanie na wójtostwo od króla*.
łac.
Datum: Krasnystaw. *zostawione wolne miejsce na imię.
MK 135, k. 621v-622 [SKM IV, nr 672]
1589.04.29
Król za wstawiennictwem doradców potwierdza dożywotnie prawa Jakuba Poniatowskiego do łana zwanego Juriow kąt z przynależnościami w opuszczonej wsi w starostwie dolińskim.
łac.
Datum: Krasnystaw.
MK 135, k. 622-622v [SKM IV, nr 673]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Konstantego księcia na Ostrogu, wojewody kijowskiego, marszałka ziem wołyńskich złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie zmarłego Stanisława Ligęzy z Bobrka, pana na Zawadzie z 2 tysięcy złotych. Zapis do grodu nowokorczyńskiego przeniósł z ksiag ziemskich pilzneńskich Marcin Chrapkowicz, sługa Ostrogskiego, który uzyskał od Ligęzy 1320 złotych.
łac.
Datum: Krasnystaw. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 622v-623 [SKM IV, nr 674]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Konstantego księcia na Ostrogu, wojewody kijowskiego, marszałka ziem wołyńskich złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznawał w imieniu swoim oraz synów, książąt na Ostrogu; Janusza, wojewody wołyńskiego i Aleksandra oraz córek, Elżbiety, żony Jana Kiszki, kasztelana wołyńskiego oraz Janusza Radziwiłła, syna Krzysztofa, księcia na Dubinikach i Birżach, wojewody wileńskiego i Katarzyny, swojej córki. Zeznał zapis na swoich dobrach 2 238 złotych 15 groszy Walentemu Rymarowi, rajcy krakowskiemu. Suma została zapisana na wsiach Krzeszowice, Szczepanowice oraz częściach wsi Polanowice, Marszowice i Czechy w ziemi krakowskiej, powiecie proszowskim. Zapis ten dodaje do innego swojego zapisu, 15 800 złotych który Rymar uzyskał od Rafała Łyczki drogą cesji.
łac.
Datum: Krasnystaw. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 623-623v [SKM IV, nr 675]
1589.04.29
Król potwierdza zeznanie Macieja Topornickiego, sługi Jana Zamoyskiego, kanclerza i hetmana koronnego. Zeznał iż uzyskał zapis od Jana Zamoyskiego, zapisany w księgach krasnstawskich, w którym kanclerz nadał mu wieś Łukowa z lasami i borami aż do granic starostwa bełskiego oraz wsie Wieprzowe Jezioro, Wieczchaczanie, Tarnawatka Pankowa aż do granic wsi należących do Jana Lipskiego z Lipska, oraz Suchowolę i Hruskie w ziemi przemyskiej, powiecie przeworskim. W związku z tym nadaniem dokonuje zapisu na rzecz Jana Zamoyskiego na wszystkich swoich dobrach.
łac.
Datum: Krasnystaw. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.624-625 [SKM IV, nr 676]
1589.04.31
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje Wojciechowi Humieckiemu z Rychły, łowczemu kamienieckiemu dwór we wsi Dłusko w starostwie kamienieckim w dożywocie. Dwór ten należał do zmarłego Jerzego Dąbrowskiego, podstarościego kamienieckiego.
łac.
Datum: Sauini.
MK 135, k. 625-625v [SKM IV, nr 677]
1589.04.19
Król potwierdza zeznanie rotmistrza Jana Potockiego, pisarza polnego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał potwierdzenie zapisu w ksiegach grodzkich lwowskich z 1587 w którym zeznał dług 1 500 złotych jakie winien jest sławetnemu Janowi Wolfowiczowi, mieszczaninowi lwowskiemu. Sumę tę zapisuje na wszystkich dobrach, zobowiązuje się ją spłacic na św. Agnieszkę Dziewicę w roku 1590 w grodzie lwowskim.
łac.
Datum: Lublin. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 625v-626v [SKM IV, nr 678]
1589.07.20
Król nadaje prawem lennym Ludwikowi Phuntowi (in. Funth), z powiatu rzeżyckiego, dobra Maxen w Inflantach w starostwie rzeżyckim. Wstawiał się w jego sprawie kardynał Jerzy Radziwiłł, książę na Ołyce i Nieświeżu, biskup wileński i administrator inflancki. W sprawie tych włości złożyli zeznanie pod przysięgą Jan Haneben i Franciszek Schioder. Zeznali, iż przed najazdem moskiewskim Phunt posiadał te dobra, potem został uprowadzony w niewolę z rodziną. W dobrach tych zamieszkiwali kmiecie, m.in. jedna rodzina Hansa Recka i rodzina Tomasza Gadziana, których obejmuje to nadanie. Dobra te, suche i podmokłe ziemie, rozciągają się od rzeki Rzezycy (Rositen) aż do granicy lucyńskiej.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 626v-627 [SKM IV, nr 679]
1589.07.23
Król nadaje Stanisławowi Jaślikowskiemu, żołnierzowi weteranowi, zasłużonemu w obronie zamku Nowogródek w Inflantach, dobra Sauin Moysa w ziemi laudańskiej w dożywocie. Posiadał ją przedtem Jan Sana, a potem Jan Chodkiewicz, kasztelan wileński, starosta żmudzki nadał ją Antoniemu* za zgodą króla, obecnie bez prawa posiada ją żona zmarłego Antoniego. Nadanie obejmuje zonę Jaślikowskiego Dorotę Żelisławską.
pol.
Datum: Wilno. *nie podano nazwiska ani przynależności stanowej.
MK 135, k. 627-628 [SKM IV, nr 680]
1589.07.24
Król wyraża zgodę by wielebny Gedeon Bałaban, władyka lwowski, archimandryta żydaczowski mógł ustąpić urząd archimandryty żydaczowskiego (Żydyczyn) swojemu synowcowi Hrehoremu Bałabanowi, człowiekowi w nabożeństwie greckim biegłemu i pobożnemu. Podaje się do wiadomości duchowieństwa i szlachty ziemi wołyńskiej.
pol.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 628-628v [SKM IV, nr 681]
1589.07.24
Król nadaje urząd menniczego wielkopolskiego Marcinowi Leśniowolskiemu z Obór, kasztelanowi podlaskiemu, staroście łosickiemu.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 628v-629v [SKM IV, nr 682]
1589.07.26
Król zgadza się by Wacław Kiełczewski, dworzanin królewski mógł ustąpić Maciejowi Łubnickiemu dożywotnich praw do połowy wsi Bolkowa w województwie łęczyckim. Kiełczewski zasłużył się już podczas panowania Stefana Batorego. Zrzeczenie może nastapić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 630-630v [SKM IV, nr 683]
1589.07.26
Król zgadza się by Świętosław Orzelski, starosta radziejowski mógł wykupić dożywotnie prawa do wsi Czołpin w województwie brzeskim z rąk spadkobierców Jana Leszczyńskiego.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 630v-631 [SKM IV, nr 684]
1589.07.26
Król zgadza się by Marcin Świerczewski mógł ustąpić swoich dożywotnich praw do wójtostwa miasta Lelów Erazmowi Gorzkowskiemu, synowi Krzysztofa. Nadanie królewskie obejmuje także Jadwigę Podczaszankę, żonę Erazma.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 631-631v [SKM IV, nr 685]
1589.07.27
Król zgadza się by Paweł Szczerbicz, pisarz dekretowy kancelarii koronnej mógł ustąpić synowi, Janowi Szczerbiczowi swoich dożywotnich praw do wójtostwa miasta Częstochowa, w województwie krakowskim, przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 631v-632 [SKM IV, nr 686]
1589.07.27
Król nadaje Łukaszowi Mielżyńskiemu, sekretarzowi królewskiemu pensję 600 złotych z żup bydgoskich. Mielżyński towarzyszył królowi od czasu jego przybycia jako elekta do Gdańska i pracował z wielkim oddaniem. Pensja ma być płacona na Zielone Swięta. Podaje się do wiadomości Macieja Węgierskiego, burgrabiego gnieźnieńskiego i żupnika bydgoskiego.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 632-632v [SKM IV, nr 687]
1589.07
Król nadaje urząd podsędka ziemi przemyskiej Mikołajowi Ostrowskiemu, urząd wakował po śmierci poprzedniego podsędka*.
łac.
Datum: Wilno. *zostawiono puste miejsce na jego nazwisko.
MK 135, k. 632v-633 [SKM IV, nr 688]
1589.07
Król potwierdza zeznanie Wacława Kiełczowskiego, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw dożywotnich do wsi Bolkowa, w województwie łęczyckim Maciejowi Łubnickiemu.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 633-633v [SKM IV, nr 689]
1589.07
Król potwierdza zeznanie Stanisława Przyjemskiego, marszałka nadwornego koronnego, starosty konińskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Piotra z Potulic, wojewody kaliskiego, starosty ujskiego i pilskiego z pierwszej raty długu, 1000 złotych. Dług ten zapisany został w księgach kancelarii koronnej.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 633v-634 [SKM IV, nr 690]
1589.07
Król zgadza się by Feliks Święcicki mógł sprzedać dobra Lawamelcz w Inflantach, które trzyma prawem lennym. Dobra te Święcicki otrzymał nadaniem Stefana Batorego.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 634-634v [SKM IV, nr 691]
1589.07.29
Król potwierdza zeznanie Piotra Turzyńskiego, kanonika poznańskiego, sekretarza kancelarii koronnej. Zeznał dług 150 złotych, jakie winien jest Sebastianowi Młodziejewskiemu, pisarzowi kancelarii koronnej. Sumę zapisuje na wszystkich dobrach, zobowiązuje się ją spłacić na św. Obrzezania Pańskiego w 1590 roku.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 634v-635 [SKM IV, nr 692]
1589.08.02
Król zatwierdza Stanisława Ruszkowskiego, chorążego kaliskiego w dożywotnich prawach do starostwa iberpolskiego w Inflantach. Ruszkowski zasłużył się jako żołnierz za panowania Stefana Batorego, brał udział w wojnie moskiewskiej. Nadanie starostwa uzyskał od tego króla.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 635-636 [SKM IV, nr 693]
1589.08.02
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Taranowskiego, podczaszego halickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Taranowski zeznał dług 300 złotych jakie winien jest Baltazarowi Stanisławskiemu, podkomorzemu sanockiemu, kuchmistrzowi koronnemu. Dług zapisuje na wszystkich dobrach i w ciągu czterech tygodni spłaci na ręce Elżbiety z Fulsztyna, żony Stanisławskiego. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim lwowskim.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 636-637 [SKM IV, nr 694]
1589.08.02
Król potwierdza dokument przedłożony w kancelarii koronnej, podpisany i opieczętowany przez Stanisława Karnkowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, prymasa. Dokument wystawiony w Łowiczu 6 czerwca 1589 roku dotyczył nadania przez Karnkowskiego pewnego terenu w Krakowie, Marcinowi Leśniowolskiemu, kasztelanowi podlaskiemu, staroście zatorskiemu i łosickiemu. Teren z ruiną położony był z tyłu kamienicy Stanisława Górki, wojewody poznańskiego.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 637-637v [SKM IV, nr 695]
1589.08.02
Król potwierdza zeznanie złożone przez Andrzeja Taranowskiego, podczaszego halickiego, przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do 1 700 złotych, jakie winien mu jest Stanisław Kamieniecki z Zatoyszcz, która to suma została zapisana w księgach grodzkich lwowskich. Ustepuje też połowę miasta Olesko i wieś Juśkowice (Iszkowice), zapisane mu przez tegoż Kamienieckiego. Praw tych ustępuje [księdzu-venerabili] Mikołajowi Taranowskiemu.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 637v-638 [SKM IV, nr 696]
1589.08.03
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Przetockiego, rządcy zamku wileńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Przetocki zapisał Kasprowi Gwileckiemu, siostrzeńcowi, prawo użytkowania i posiadania swoich części dziedzicznej wsi Przetoczno, położonej w Wielkopolsce. Po śmierci Przetockiego Gwilecki ma zwrócić te dobra spadkobiercom Przetockiego, którzy mają mu zapłacić 400 złotych.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 638-639 [SKM IV, nr 697]
1589.08.03
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Przetockiego, rządcy zamku wileńskiego, złozone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Zębockiego z sumy 1000 złotych.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 639 [SKM IV, nr 698]
1589.08.04
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Dzierżka, dworzanina i sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie dożywotnich praw do wójtostwa Malborka (Marieburg) i sum na tym wójtostwie zapisanych, Mikołajowi Smarzewskiemu. Prawa te Dzierżek uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 639-639v [SKM IV, nr 699]
1589.08.04
Król potwierdza zeznanie Krzysztofa Dzierżka, dworzanina i sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Smarzewskiego ze 100 złotych, części należnosci z 800 złotych jakie winien mu jest tenże Smarzewski.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 639v-640 [SKM IV, nr 700]
1589.08.04
Król nadaje daninę zbożową i pieniężną z prebendy poznańskiej i klasztoru żeńskiego owieńskiego Wawrzyńcowi Gembickiemu, sekretarzowi królewskiemu. Dochód ten pobierał zmarły Stanisław Sobocki, komendatariusz poznański i łożny królewski. Gembicki zasłużył się już za Stefana Batorego i za obecnego panowania.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 640-640v [SKM IV, nr 701]
1589.08.05
Król zgadza się by Jan Rożnowski mógł ustąpić bratu, Adamowi Rożnowskiemu dożywotnich praw do wójtostwa wsi Sokolniki, w powiecie pyzdrskim. Ustąpić ich może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 640v-641 [SKM IV, nr 702]
1589.08.06
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Kochlewskiego, pisarza kancelarii mniejszej koronnej, złożone przed księgami tej kancelarii. Zeznał pokwitowanie i uwolnienie Marcina Boksę Radoszowskiego, wojskiego ziemi wieluńskiej z 330 grzywien zapisanych w księdzie grodzkiej wieluńskiej w imieniu Stanisława hrabiego na Tarnowie, kasztelana sandomierskiego. Zapis dotyczył czynszu z kuźnicy Gorzynka zwanej Błonie w dobrach dziedzicznych Klonowo lub Braszowice. Pokwitowanie dotyczy także sumy 77 i pół grzywny oraz 9 groszy i pół z tytułu pańszczyzny z tej kuźnicy.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 641-641v [SKM IV, nr 703]
1589.08.07
Król, za wstawiennicytwem doradców, potwierdza Jana Trzeciaka, syna zmarłego Stanisława, wójta wsi Kamion, w dożywotnich prawach do wójtostwa wsi Kamion, w starostwie wyszogrodzkim. Nadanie obejmuje wszystkie przynależności wójtostwa, którego budynki strawił ogień.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 641v-642 [SKM IV, nr 704]
1589.08.06
Król nadaje w dożywocie Henrykowi Neikerhen z Inflant, serwitorowi królewskiemu dwór Ketrer Menze w Inflantach, starostwie mitawskim oraz Vacka Leikensche. Neikerhen służył wiernie królowi od chwili jego przybycia do Królestwa, brał udział w bitwie pod Byczyną.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 642v [SKM IV, nr 705]
1589.08.07
Król nadaje Mikołajowi Sobockiemu wsie Blizanów, Grodzisko i Zborów w województwie i powiecie kaliskim w dożywocie. Dobra te posiadał do tej pory z królewskiego nadania zmarły Stanisław Sobocki, komendator poznański, łożny królewski, brat Mikołaja.
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 643-643v [SKM IV, nr 706]
1589.08.07
Król nadaje Piotrowi Jaskoleckiemu wieś Tykadłów i połowę wsi Tłokinia w województwie i powiecie kaliskim w dożywocie. Dobra te posiadał do tej pory z królewskiego nadania zmarły Stanisław Sobocki, komendator poznański, łożny królewski. Jaskolecki zasłużył się jako żołnierz za panowania Stefana Batorego
łac.
Datum: Wilno.
MK 135, k. 643v-644 [SKM IV, nr 707]
1589.08.22
Król potwierdza nadanie Stefana Batorego, który przeznaczył Stefanowi Bielawskiemu, zarząd nad dochodami zamku kokenhauskiego, lenowarckiego i aszkieradzkiego do 24 grudnia 1588 roku. Zygmunt III potwierdza to nadanie za wstawiennictwem doradców, w uznaniu zasług Bielawskiego, który towarzyszył mu od Gdańska.
łac.
Datum: Orle w Inflantach.
MK 135, k. 644 [SKM IV, nr 708]
1589.08.20
Król potwierdza zeznanie Stefana Potockiego, chłopca pokojowego króla, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał potwierdzenie podziału dóbr ojczystych, który został dokonany przez jego braci Jana, Andrzeja, Jakuba i Mikołaja Potockiego.
łac.
Datum: Wilno. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 644v-645 [SKM IV, nr 709]
1589.08.24
Król potwierdza nadanie dóbr Rostyk Moiza w powiecie stropen, Florianowi Zaleskiemu, podstarościemu dyjamendkiemu. Zaleski uzyskał to nadanie w dożywocie od Stefana Batorego, w uznaniu zasług w wojnach z Moskwą, starał się też o opatrzenie Dyjamentu w czasie bezkrólewia. Dobra te były opuszczone po śmierci Rostyka, ich właściciela.
łac.
Datum: Wenden.
MK 135, k. 645-645v [SKM IV, nr 710]
1589.08.24
Król potwierdza zeznanie złożone przed księgami kancelarii koronnej przez Marcina Kempanowskiego, brata zmarłego Stanisława Kempanowskiego, oraz Feliksa Święcickiego, rotmistrza. Zeznawali w imieniu Reginy Kempanowskiej, siostry Stanisława Kempanowskiego, żony Feliksa Święcickiego.Zeznali protestacje przeciwko Krzysztofowi Pieniążkowi w sprawie o zamek nitawski, zajęty 23 lipca 1589 roku.
łac.
Datum: Wenden. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 645v-646 [SKM IV, nr 711]
1589
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje w dożywocie Magdalenie Olszowskiej, wdowie po Stanisławie Kempanowskim dobra Moyza Krage, w powiecie wendeńskim. Nadanie obejmuje poddanych w tych dobrach; Sarmula Putni, Oda Rudgier, Polman, Gilisa, Dzerua, Maxternik i Obszkiera.
łac.
Datum: Wenden.
MK 135, k. 646-646v [SKM IV, nr 712]
1589
Król zgadza się by Feliks Święcicki mógł sprzedać dobra Lawamelcz w Inflantach, w powiecie adzelskim. Dobra te Święcicki uzyskał od Stefana Batorego prawem lennym.
łac.
Datum: Wenden.
MK 135, k. 647 [SKM IV, nr 713]
1589.08.24
Król potwierdza zeznanie uczciwego Szymona Gratkowskiego, woźnego generalnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on dokonanie oględzin zwłok zmarłego Stanisława Kempanowskiego w Wenden, w kamienicy Magdaleny Olszowskiej, wdowy po Kempanowskim. Oględzin dokonał w towarzystwie Wawrzyńca Drobisza, Jakuba Włościborskiego, Jana Malinowskiego, Wawrzyńca Węgierskiego, Jarmoli Jurgiewicza i Piotra Golkowskiego. W ciele stwierdzono sześć ran, z czego dwie śmiertelne zadane w głowę. W sprawie zeznawali Marcin Kempanowski, syn Stanisława, Sebastian i Wojciech Kempanowski, Zofia, zona Krzysztofa Marszowskiego, Jadwiga, żona Stanisława Winarskiego, Anna Kempanowska, niezamężna córka Stanisława, Magdalena Olszowska, wdowa po Kempanowskim, Krzysztof Czyglicz w imieniu Doroty Kempanowskiej i Reginy Kempanowskiej, żony Feliksa Święcickiego. Zeznali iż Stanisław Kempanowski został zaatakowany bez ostrzeżenia przez Krzysztofa Pieniążka 23 lipca 1589 roku w zamku Nitawa, gdzie tenże Kempanowski miał swoje mieszkanie. Zmarł w wyniku obrażeń w dniu 28 lipca. Pieniążek zabrał mu wszystkie dobra, pieniądze, złoto, srebro, klejnoty, broń, rewersy, przywileje i rejestry. Zajął też sam zamek nitawski.
łac.
Datum: Wenden. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 647-648 [SKM IV, nr 714]
1589.09.02
Król zgadza się by Wojciech Ręczajski, kasztelan warszawski, który uzyskał zgodę monarchy na wykup starostwa kowalskiego, mógł zastawić to starostwo u Bartłomieja Tylickiego z Tylicza.Ręczajski poniósł znaczne wydatki w potrzebach wojennych.
łac.
Datum: zamek Uperpol w Inflantach.
MK 135, k. 648-648v [SKM IV, nr 715]
1589.09.02
Król nadaje Janowi Cieklińskiemu, żołnierzowi zasłużonemu pod komendą Jana Zamojskiego, część wsi Bochrynowiec (Bochrinowiecz) na Podolu w dożywocie. Dobra te dzierżył do tej pory zmarły Krzysztof Ciekliński, brat Jana.
łac.
Datum: zamek Uperpol w Inflantach.
MK 135, k. 649-649v [SKM IV, nr 716]
1589.09.02
Król nadaje dobra Brinek sławetnej Małgorzacie z Dam prawem dziedzicznym. Dobra te zostały zajęte przez skarb na mocy dekretu Stefana Batorego, ich poprzedni właściciel, Jan Brinek, mieszczanin ryski, został oskarżony o zbrodnię obrazy majestatu za powodowanie zamieszek w mieście. Obecnie dobra zostają zwrócone Małgorzacie z Dam, wdowie po Janie Brinku i jej sześciu małym dzieciom.
łac.
Datum: Uperpol w Inflantach.
MK 135, k. 649v-650 [SKM IV, nr 717]
1589.09.11
Król potwierdza dożywotnie prawa Sylwestra Iwanowicza do użytkowania i posiadania kamienicy w mieście Wenden, którą zyskał po śmierci sławetnego Gierkieta Olowy, mieszczanina wendeńskiego. Potwierdza też prawa Iwanowicza do do Moyzy przy Wenden, którą posiadał zmarły Jurina Brzemoski. Iwanowicz uzyskał prawa do tych dóbr od starosty grodzieńskiego, nadanie to zostało potwierdzone przez Stefana Batorego.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 650-650v [SKM IV, nr 718]
1589.09.11
Król nadaje Mikołajowi Wolskiemu z Podhajec, miecznikowi koronnemu, staroście krzepickiemu prebendę poznańską zakonu św Jana rycerza jerozolimskiego w dożywocie. Do tej pory trzymał ją zmarły Stanisław Sobocki, komendator poznański, łożny królewski. Podaje się do wiadomości biskupa Łukasza z Kościelca, biskupa poznańskiego i kapituły Poznania.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 650v-651v [SKM IV, nr 719]
1589.09.12
Król nadaje rotmistrzowi Janowi Wysockiemu dwór zwany Clemsperin Moyza połozony w powiecie lenowarckim w dożywocie. Dwór ten przypadł skarbowi prawem kaduka po śmierci Filipa Vradera.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 651v [SKM IV, nr 720]
1589.09.12
Król nadaje starostwo chmielnickie Mikołajowi Strusiowi z Komorowa. Do tej pory starostwo to trzymał jego ojciec, Jakub Struś z Komorowa, który przed kilkoma dniami zginął pod zameczkiem baworowskim walcząc na czele roty jazdy z Tatarami, którzy najechali starostwo bracławskie.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 652-652v [SKM IV, nr 721]
1589.09.12
Król potwierdza zeznanie Stanisława Krasickiego, oboźnego koronnego, starosty lubomelskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jacka Młodziejowskiego, podskarbiego nadwornego, starosty krzeczowskiego z sumy 3 200 złotych długu, zapisanego w księgach kancelarii koronnej.
łac.
Datum: Rewal. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 652v-653 [SKM IV, nr 722]
1589.09.13
Król potwierdza zeznanie Stanisława Przyjemskiego, marszałka nadwornego, starosty konińskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał przeniesienie swoich praw związanych z dzierżawą wsi Łopatki przez Teofila Zaleskiego, zapisanych w grodzie poznańskim na korzyść swojego bratanka, Andrzeja Przyjemskiego.
łac.
Datum: Rewal. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 653-653v [SKM IV, nr 723]
1589.09.14
Król potwierdza prawo nadane przez Stefana Batorego zmarłemu Anzelmowi Strzyżeckiemu, by mógł ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa Titowa Wola w starostwie przemyskim na korzyść Katarzyny z Drohojowa, wdowie po Janie Herburcie, kasztelanie sanockim., staroście przemyskim. Król w uznaniu zasług Katarzyny z Drohojowa, oddanych Annie Jagiellonce, zatwierdza jej dożywotnie prawa do tych dóbr.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 653v-654 [SKM IV, nr 724]
1589.09.15
Król zgadza się by Mikołaj Herburt z Fulsztyna, kasztelan przemyski, starosta lwowski mógł wykupić wszystkie dobra, wójtostwa, sołectwa, które kiedyś przynależały do starostwa lwowskiego i zostały oddane w zastaw. Dobra te otrzyma prawem dożywotnim.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 654v [SKM IV, nr 725]
1589.09.12
Król zgadza się by Krzysztof Niszczycki, starosta ciechanowski mógł wykupić dobra Siemianowka i Chrosno w starostwie lwowskim od spadkobierców Marcina Kunath. Dobra te otrzymuje prawem dożywotnim. Suma zapisana na nich zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 655-655v [SKM IV, nr 726]
1589.09
Król zgadza się by Andrzej Taranowski, podczaszy halicki mógł odstąpić urząd karbarza [przełożonego warzelni soli] żup wielickich Mikołajowi Taranowskiemu, swemu bratu, przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa. Podaje się do wiadomości szczególnie Sebastianowi Lubomierskiemu, staroście dobczyckiemu, przełożonemu żup wielickich.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 655v [SKM IV, nr 727]
1589.09.16
Król potwierdza zeznanie Prokopa Sieniawskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 5 tysięcy złotych jakie winien jest Kasprowi Młodawskiemu, staroście szmeltyńskiemu i Maciejowi Białkowskiemu. Sumę tę zapisuje na wszystkich dobrach i zobowiązuje się ją spłacić na najbliższe święto Jana Chrzciciela. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie w grodzie halickim.
łac.
Datum: Rewal. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 655v-656v [SKM IV, nr 728]
1589.09.16
Król potwierdza zeznanie Prokopa Sieniawskiego, podczaszego nadwornego koronnego, starosty adzelskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapis na wszystkich dobrach na korzyść Kaspra Młodawskiego i Macieja Białkowskiego w związku z umową dotyczącą dzierżawy starostwa adzelskiego, zawartą za zgodą króla w Rewalu 13 wrzesnia 1589r. Umowę te potwierdza we wszytkich punktach. Wadium w tej sprawie ustalono na 5 tysięcy złotych. Zobowiązuje się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie w grodzie halickim.
łac.
Datum: Rewal. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 656v-657 [SKM IV, nr 729]
1589.09.18
Król w uznaniu zasług nadaje Albrychtowi Radziwiłłowi, księciu na Ołyce i Nieświeżu, marszałkowi litewskiemu, starostwo rumborskie w Inflantach w dożywocie. Starostwo jest nieobsadzone po śmierci Prokopa Pieniążka.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 657-658 [SKM IV, nr 730]
1589.09.24
Król zgadza się by Wojciech Lubowiecki mógł wykupić wójtostwo wsi Czermno w powiecie gostyńskim z rąk spadkobierców Andrzeja Łopackiego, harcerza królewskiego. Lubowiecki otrzymuje dożywotnie prawa do tych dóbr.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 658-658v [SKM IV, nr 731]
1589.09.16
Król potwierdza zeznanie Jana Gołuchowskiego, syna Andrzeja, podsędka ziemi stężyckiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Gołuchowski zeznał dług 92 złotych węgierskich, w czystym złocie, jakie winien jest Janowi Gołuchowskiemu, bratu stryjecznemu. Dług ten zapisuje na wszystkich swoich dobrach. Zobowiązuje się go spłacić na najbliższe św. Obrzezania Pańskiego w kancelarii koronnej.
łac.
Datum: Rewal. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 658v-659v [SKM IV, nr 732]
1589.10.02
Król nadaje Mikołajowi Korffowi dwór Bakhusen w powiecie ambockim w dożywocie. Dwór ten należał do Ottona Amboten, przypadł potem skarbowi.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 659v [SKM IV, nr 733]
1589.10.02
Król zgadza się by Mikołaj Korff mógł sprzedać dobra Krentburg, które otrzymał prawem lennym od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 659v-660 [SKM IV, nr 734]
1589.09.02
Król nadaje rotmistrzowi Mikołajowi Korffowi dobra przynależne ongiś do dóbr Krentburg i Rosson. Krentburg i Rosson Korff uzyskał od Stefana Batorego prawem lennym. Dobra przynależne zostały nieprawnie odłączone od wspomnianych dóbr.
łac.
Datum: Rewal. *zapewne błąd w datacji miesiąca.
MK 135, k. 660 [SKM IV, nr 735]
1589.10.04
Król zgadza się by Jan Bojanowski, łożny królewski mógł zeznać pewną umowę dotycząca jego pensji 1000 złotych. Pensja ta pochodziła z wpłat Rygi do skarbu koronnego.
łac.
Datum: Rewal.
MK 135, k. 660-660v [SKM IV, nr 736]
1589.10.21
Król potwierdza oblatowany w kancelarii koronnej dokument, wystawiony przez Wojciecha Dembińskiego, starostę orleńskiego, w Orlu 14 sierpnia 1588 roku. Dokument podpisali Wojciech Dembiński, Mikołaj Dembiński i Paweł Jabłonowski. Dembiński oświadczył, że wziął pożyczkę 450 złotych (półpiętha stha) od Wawrzyńca Węgierskiego, ziemianina inflanckiego, zamieszkałego w powiecie wendeńskim. Sumę te zapisuje na dobrach w starostwie orleńskim; na Tholk (in. Tolk) Moyzie. Zobowiązuje się spłacić dług w trzy tygodnie po Wielkiejnocy w roku 1589. Węgierski ma prawo uzytkować Tolk Moyzę przez rok 1589, w tym czasie wybierze z niej 180 złotych, Dembiński ma mu zatem zapłacić jeszcze 270 złotych i dochodu od tej sumy 27 złotych, czyli razem 297 złotych, spłata ma nastapić w Tolk Moyzie. Jeśli spłata nie nastąpi Węgierski i jego spadkobiercy mają prawo użytkować Tolk Moyzę.
łac.
Datum: Ryga. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 660v-662 [SKM IV, nr 737]
1589.10.21
Król rozszerza dożywocie na wójtostwie wsi Haczow w starostwie sanockim na Michała Stanisławskiego ze Stanisławic, zasłużonego zołnierza. Prawa te uzyskała od Stefana Batorego jego żona, pochodzącą z Paniewa*.
łac.
Datum: Ryga. *zostawiono wolne miejsce na imię.
MK 135, k. 662-662v [SKM IV, nr 738]
1589.10.25
Król zgadza się by Stanisław Kostka ze Stangenborgku mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa Kościerzyny z rąk posiadaczy dzierżących prawnie te dobra.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 662v-663 [SKM IV, nr 739]
1589.10.25
Król nadaje swojemu dworzaninowi, Stanisławowi Kostce dobra zwane Unirech, w dożywocie. Dobra te przypadły skarbowi kadukiem po śmierci Unireckiego. Położone były obok dóbr Golub (Golubie) i Zgorzelino w Prusach.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 663-663v [SKM IV, nr 740]
1589.10.25
Król zgadza się by Wawrzyniec Braniecki, harcerz królewski mógł wykupić prawa do wójtostwa miasta Rawa z rąk spadkobierców Stanisława Lubiatowskiego. Braniecki zasłuzył się w walce z arcyksięciem Maksymilianem, brał udział w bitwie pod Byczyną. Braniecki otrzymuje dożywotnie prawa do tychże dóbr.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 663v-664 [SKM IV, nr 741]
1589
Król potwierdza wybór Dawida Konarskiego, prepozyta konarskiego, sekretarza królewskiego na opata oliwskiego, którego dokonała tamtejsza kapituła. Godność wakowała po śmierci Jana Kostki.
łac.
Datum: b. m..
MK 135, k. 664-664v [SKM IV, nr 742]
1589.10.26
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Orzechowskiego, starosty lajskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Ustanowił pełnomocnika w osobie Wiktoryna Kowalskiego, podsędka ziemskiego lwowskiego w sprawie odebrania od Konstantego Corne pewnej sumy, jaką ten jest winien Orzechowskiemu.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 664v-665 [SKM IV, nr 743]
1589.10.26
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Orzechowskiego, starosty lajskiego, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on ustanowienie dożywocia dla swojej żony Polikseny z Mijomic (Myomicz) Mijomskiej na wszystkich dobrach.
łac.
Datum: Ryga. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 665-666 [SKM IV, nr 744]
1589.10.27
Król za wstawiennictwem doradców zgadza się by Michał Schult, mieszczanin ryski mógł ustąpić synowi Michałowi Schultowi dożywotnich praw do trzech haków ziemi, położonych w powiecie ascheradzkim. Ongiś trzymał je Wilhelm Lyndeman. Prawa te zyskał od Stefana Batorego. Praw tych może ustąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 666-666v [SKM IV, nr 745]
1589.10.27
Król potwierdza nadanie Anny Jagiellonki dla Marcina Podgórskiego, jej podskarbiego nadwornego.Podgórski uzyskał od królowej w dożywocie dzierżawę ostrołęcką.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 666v-667 [SKM IV, nr 746]
1589.10.28
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Koszbiela, Jerzego de Pall i Bernarda Honderfasta, Inflantczyków, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni, że dobra Czepel Moyza w powiecie salceńskim należały do zmarłego Wilhelma z Rozen prawem dziedzicznym, zostały zakupione przez niego od Tomasza z Embden, starosty ryskiego, powinny należeć do Jana z Rozen, brata Wilhelma.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 667-667v [SKM IV, nr 747]
1589.10.28
Król potwierdza zeznanie Kaspra Młodawskiego, starosty szmeltyńskiego i Macieja Białkowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni wzajemny zapis na swoich dobrach na rzecz Prokopa Sieniawskiego, podczaszego nadwornego koronnego, w związku z pewną umową dotyczącą dzierżawy starostwa adzelskiego w Inflantach. Wadium w sprawie wynosi 5 tysięcy złotych. Strony zobowiązują się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim piotrkowskim.
łac.
Datum: Ryga. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 667v-668 [SKM IV, nr 748]
1589.10.29
Król potwierdza zeznanie Jana Leśniowolskiego z Obór, kasztelana czerskiego, starosty pernawskiego i Kaspra Młodawskiego, starosty szmeltyńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni wzajemny zapis na swoich dobrach w związku z umową dotyczącą dzierżawy starostwa parnawskiego w Inflantach, która to umowę potwierdzili. Wadium w sprawie wynosi 5 tysięcy złotych. Strony zobowiązują się stawić na pierwsze wezwanie w sprawie przed dowolnym sądem czy urzędem Królestwa.
łac.
Datum: Ryga. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 668-669 [SKM IV, nr 749]
1589.10.29
Król potwierdza zeznanie Jana Rozen, Antoniego Kantelberga, Jerzego Vigantha i Luberta Tepela złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali, iż z całą pewnoscią wiedzą, że Mikołaj Bixhenden posiada prawem dziedzicznym dobra Williempal Moyza w powiecie szmeltyńskim, które przedtem posiadał jego ojciec Jan, a przed nim dziad Jan Bixhenden. Dokumenty w tej sprawie, które były na zamku szmeltyńskim, zostały zniszczone podczas najazdu moskiewskiego.
łac.
Datum: Ryga. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 669-669v [SKM IV, nr 750]
1589.10.29
Król potwierdza dożywotnie prawa Jana Piątkowskiego do jednego haka ziemi z dworem zwanym Ramoth i dwoma kmieciami, Pieskała i Puskliepa w starostwie wendeńskim. Piątkowski zasłużył się za panowania Stefana Batorego w wyprawach na Moskwę pod dowództwem zmarłego Prokopa Pieniążka, który nadał mu te dobra. Przypadły one na rzecz skarbu prawem kaduka po śmierci Hanusza Chirurga.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 669v-670 [SKM IV, nr 751]
1589.10.29
Król nadaje starostwo wendeńskie Janowi Abrahamowiczowi, staroscie lidzkiemu, Litwinowi. Urząd wakował po śmierci Prokopa Pieniążka, musiał zostać obsadzony przez obywatela Wielkiego Księstwa Litewskiego, zgodnie z konstytucjami ostatniego sejmu. Abrahamowicz został polecony przez Krzysztofa Radziwiłła, księcia na Dubinkach i Birżach, wojewodę wileńskiego.
łac.
Datum: Ryga.
MK 135, k. 670-670v [SKM IV, nr 752]
1589.11.02
Król rozszerza dożywotnie nadanie wsi Poremba, w województwie krakowskim dla Sebastiana Lubomirskiego, żupnika, starosty dobczyckiego, na jego żonę Annę.
łac.
Datum: Mitawa (Nitaviae).
MK 135, k. 670v-671 [SKM IV, nr 753]
1589.11.02
Król nadaje prezydencję dorpacką Janowi Abrahamowiczowi, staroście wendeńskiemu i lidzkiemu. Odpowiednia ustawa o trzech prezydencjach inflanckich przyjęta została na ostatnim sejmie.
łac.
Datum: Mitawa (Nitaviae).
MK 135, k. 671-671v [SKM IV, nr 754]
1589.11.03
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dobrze zasłużonemu żołnierzowi, Aleksandrowi Jowczykowi (in. Jowczik) dożywotnie prawa do dworu czyli moyzy, której właścicielem był niejaki Bartłomiej Patkel. Dobra te Jowczyk uzyskał od rewizorów Inflant za panowania Stefana Batorego.
łac.
Datum: Mitawa (Nitaviae).
MK 135, k. 671v-672 [SKM IV, nr 755]
1589.11.05
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje rotmistrzowi Sewerynowi Gołąbkowskiemu i jego żonie Małgoracie z Malczowa w dożywocie dobra, które do tej pory posiadali w Inflantach w powiecie rzeżyckim Bernard Oldeboken i Wilhelm Barbe. Goląbkowski zasłużył się jako żołnierz za panowania Zygmunta Augusta i Stefana Batorego, brał udział we wszystkich wyprawach moskiewskich.
łac.
Datum: Sanelys.
MK 135, k. 672-672v [SKM IV, nr 756]
1589.11.06
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje Janowi Birhe (in. Birche), Inflantczykowi, dobra ojczyste w powiecie wendeńskim. Zostały one przekazane przez Stefana Batorego biskupstwu wendeńskiemu. Nadaje mu też dobra szlacheckie w powiecie marienburskim, które przypadły skarbowi prawem kaduka po zmarłym Janie Slikhen i Hermanie Kerstenie. Dobra te nadaje prawem dożywotnim.
łac.
Datum: Szawle.
MK 135, k. 672v [SKM IV, nr 757]
1589.11.06
Król nadaje starostwo gostyńskie Stanisławowi Garwaskiemu, dworzaninowi i sekretarzowi królewskiemu. Urzad ten wakował po śmierci Szymona Szczawińskiego, kasztelana inowrocławkiego, ostatniego starosty gostyńskiego. Przysługuje mu też dożywotnie prawo do rocznej pensji 700 złotych ze starostwa człuchowskiego.
łac.
Datum: Szawle.
MK 135, k. 673-673v [SKM IV, nr 758]
1589.11.06
Król nadaje Stanisławowi Garwaskiemu, staroście gostyńskiemu pensję roczną 700 złotych, płatną ze starostwa człuchowskiego. Podaje się do szczególnej wiadomości Stanisława Latalskiego, starosty inorocławskiego i człuchowskiego. Wypłata ma nastepować na św. Jakuba Apostoła.
łac.
Datum: Szawle.
MK 135, k. 673v-674 [SKM IV, nr 759]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w Rumborku (Runenburgu, in. Runeborg). Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kosciół parafialny w Rumborku, nadając mu wieś Kuken z dwunastoma chłopami na oraz uprawnych i nieuprawnych hakach ziemi, a mianowicie: Lubbę na półhaku, Gryslisa na jednym haku, Largrisa na półhaku, Mehogailisa na jednym haku, Sclaupulisa na półhaku, Jonspulisa na jednym haku, Dulbisa na haku, Enlati na haku, Lolokaisa na pólhaku, Staidę na półtorej haku, Kikursa na połowie haka, Skuiave na jednym haku, oraz cztery haki zwane: Rempits, Kasiklis, Meysliti i drugi Rempits. Dobra te zostały przekazane przez Stanisława Pękosławskiego, podówczas komisarza inflanckiego. Ponieważ nie został wówczas wydany żaden przywilej w tej sprawie król zatwierdza to nadanie dla koscioła rumborskiego.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 674-674v [SKM IV, nr 760]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w Szmeltynie. Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kosciół parafialny w Szmeltynie, nadając mu folwark z chłopami zwanymi Pinten, Milne, Sprost, Zapor, Rynie, Baltacz oraz czterema hakami nieuprawnymi zwanymi Pfafen Alicer, a także ogród i plebanię koło kościoła, a także dom wikarego i dzwonników, oraz półhaka ziemi za ogrodami miejskimi.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 674v [SKM IV, nr 761]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w Rujen. Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kosciół parafialny w Rujen, nadając mu dwór niejakiego Hermana Torneusa z siedmioma hakami ziemi i 30 rodzinami chłopów i 7 rodzinami chłopów, którzy byli uprzednio własnością luterańskiego pastora , a także domem pastora obok kościoła, rybakiem we wsi Adziel obok jeziora Bartnic oraz innym rybakiem nad stawem młyńskim pod zamkiem rujeńskim. Nadanie obejmowało też prawo swobodnego korzystania z tegoż młyna na prywatny użytek proboszcza, bez oddawania miary, obecnie młyn jest w posiadaniu prezydenta wendeńskiego.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 675 [SKM IV, nr 762]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w Kokenhausen. Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kosciół parafialny w Kokenhausen, nadając mu 26 łanów ziemi, przynależnych do zamku, z tego dwadzieścia nad rzeką dźwiną, sześć pozostałych nad rzeczką Persą z czterema rodzinami chłopskimi i gruntami: Hansa Budeneka, Wilhelma Zebsa, Tomasza Goruetera i Wilkasta oraz ogród nad Dźwiną. Nadanie opbejmowało też swobodę polowania i łowienia ryb w powiecie, a także swobodnego korzystania z młyna zamkowego bez konieczności oddawania miary.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 675v [SKM IV, nr 763]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w Dorpacie. Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kosciół parafialny w Dorpacie, nadając mu Luna Moyzę z wioskami Luna, Kimle, Hohekinle, Hohekernokule, Oiakule, Meleferekule a a także młyn z ogrodem przy drodze publicznej z Rewala do Parnawy oraz chałupami chłopskimi.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 675v-676 [SKM IV, nr 764]
1589.11
Król potwierdza fundację kościoła parafialnego w starym Wenden (Wenda). Stefan Batory restytuował w Inflantach kościół katolicki, między innymi założył i uposażył kościół parafialny w starym Wenden nadając mu.pomiędzy innymi dobrami chłopów: Zemeneka, Mendę, Vekisa, Kutkisa, Blokmena, Vienoutza, Bursbela, Vimbolsa.
łac.
Datum: Mitawa.
MK 135, k. 676-676v [SKM IV, nr 765]
1589.12.08
Król zgadza się by Paweł Szczerbic, pisarz dekretowy kancelarii koronnej, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa olkuskiego z rąk obecnych posiadaczy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 676v-677 [SKM IV, nr 766]
1589.12.09
Król nadaje urząd zbrojmistrza (armamentarius) zamku krakowskiego Marcinowi Zygmuntowiczowi, mieszczaninowi krakowskiemu w dożywocie. Urząd wakował po śmierci sławetnego Bartłomieja Krampa. Zająć ma też dom zbrojmistrza i otrzymywać ustaloną pensję. Podaje się do wiadomości Michała Maleczkowskiego, wielkorządcy krakowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 677-677v [SKM IV, nr 767]
1589.12.09
Król nadaje w dożywocie Mikołajowi Mniszchowi z Wielkich Kunczyc, staroście łukowskiemu część wsi Obelniki w starostwie łukowskim. Dobra te były nieobsadzone po śmierci Jana Kańskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 677v-678 [SKM IV, nr 768]
1589.12.10
Król zgadza się by Piotr Chrząstowski, dworzanin i trukczaszy króla* (aulicus et dapifer noster) mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Dzierżawiny (Dzierzawini) od spadkobierców Barbary Błońskiej. Chrząstowski zasłuzył się już za Stefana Batorego, brał udział w wojnach moskiewskich.
łac.
Datum: Warszawa. *do tytułu dapifer noster zob. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy, red. A. Gąsiorowski, s.133 i nr 470.
MK 135, k. 678-678v [SKM IV, nr 769]
1589.12.10
Król, za wstawiennictwem Krzysztofa Radziwiłła, wojewody wileńskiego, nadaje Aleksandrowi Szabuniowiczowi dwór Langholm w starostwie aszkieradzkim w Inflantach prawem dziedzicznym. Dwór ten posiadał także na prawie dziedzicznym niejaki Ditrich Wiganth, który dopuścił się bratobójstwa zabijając Kaspra Wigantha.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 678v-679 [SKM IV, nr 770]
1589.12.12
Król potwierdza zeznanie Jana Gałczyńskiego, kantora gnieźnieńskiego, kanonika krakowskiego, sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Jana Świętosławskiego ze Świętosławic, podstarościego chęcińskiego z umowy zawartej w grodzie warszawskim (feria tertia post Dominicam Misericordiae) 1589 roku.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 679 [SKM IV, nr 771]
1589.12.13
Król zgadza się by Adrian Rembowski, sekretarz królewski, mógł wykupić dożywotnie prawa do wsi Lipienko w województwie pomorskim, powiecie tczewskim, z rąk spadkobierców zmarłego Kaspra Pisieńskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 679v-680 [SKM IV, nr 772]
1589.12.15
Król, za przedłożeniem Jana Sienieńskiego z Sienna, wojewody podolskiego, starosty horodelskiego, czorsztyńskiego, potwierdza ordynację miasta Dębna w starostwie horodelskim*. Ustanawia ona ogólne zasady zagospodarowania tej miejscowowści. Targi ustanowione zostają na środę i piątek. W mieście ustanowiony zostaje także skład soli z salin ruskich. Mieszkańcy mają prawo łowienia ryb w rzece Bug a także w okolicznych stawach, jednak bez używania sieci, maja prawo zbierania suchego drewna w lasach starostwa, jednak nie wolno im ścinać drzew, pod karą pięciu grzywien. Mieszkańcy zostają uwolnieni od podatków na okres 4 lat. W mieście wyznaczone mają być dwa place dla starosty i dwa dla wójta, który otrzymać ma także młyn na stawie pod miastem oraz dochody z pozostałych stawów.
łac.
Datum: Warszawa. *potem znane jako Dubienka.
MK 135, k. 680-681v [SKM IV, nr 773]
1589.12.15
Król za przedłożeniem Jana Sienieńskiego z Sienna, wojewody podolskiego, starosty horodelskiego, czorsztyńskiego, potwierdza ordynację miasta Wręby (in. Wremby) w starostwie horodelskim, założonym na surowym korzeniu. Ustanawia ona ogólne zasady zagospodarowania tej miejscowowści. W mieście wyznaczone mają być dwa place dla starosty i dwa dla wójta, który otrzymać ma także staw w miejscu zwanym Pory Duby z prawem budowy młyna. Mieszkańcy mogą korzystać z lasów dla budowy domów. Zostają uwolnieni od podatków na okres 4 lat. W mieście ustanowiony zostaje także skład soli z salin ruskich. Mieszkańcy mają prawo łowienia ryb w rzece Bug a także w okolicznych stawach, jednak bez używania sieci, mają prawo zbierania suchego drewna w lasach przy drodze publicznej do wsi Kladniowo i przy drodze ze wsi Poryduby do miasta Horodło, jednak nie wolno im ścinać drzew, pod karą pięciu grzywien.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 681v-683 [SKM IV, nr 774]
1589.12.17
Król nadaje Walentemu Wiśniewskiemu, dworzaninowi i przystawowi (curator hospitorum)* dobra czyli dwór Koss zwany potocznie Moyza w powiecie zujeńskim w Inflantach. Dobra te bezprawnie trzymał Reinold z Dreuen. Wiśniewski zasłużył się w czasie wojen za Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa. *też jako Wiśniowski, określany także jako forer podróżny do jego zadań należało m.in sprawdzanie gospód, zob. Ordynacja dworu Zygmunta III z 1589 roku, opr. k. Chłapowski, Warszawa 2004, s.74.
MK 135, k. 683-683v [SKM IV, nr 775]
1589.12.18
Król zgadza się by sławetna Katarzyna Ficken, wdowa po Westerath, mieszczaninie ryskim, mogła ustąpić swojemu adoptowanemu synowi, sławetnemu Tomaszowi Sudendorfowi praw dożywotnich do trzech rodzin: Henryka Stempa, Jana Stempa i Jana Pippe zamieszkałych powiecie zygwoldzkim. Może dokonać tej cesji przed dowolnymi księgami urzędowymi Inflant.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 683v-684 [SKM IV, nr 776]
1589.12.20
Król nadaje Pawłowi Nadolskiemu wieś Laczkowa w powiecie spiskim w dożywocie. Nadolski zasłużył się podczas bitwy pod Byczyną.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 684 [SKM IV, nr 777]
1589.12.27
Król potwierdza dokument okazany przez Kaspra Maciejewskiego, koniuszego koronnego, starostę spiskiego a wydany przez Stefana Batorego w Krakowie 12 maja 1583 roku. Dotyczył on nadania dożywocia na starostwie spiskim dla Kaspra Maciejewskiego po rezygnacji na jego korzyść przez Jana Maciejewskiego, kasztelana zawichojskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 684v-685 [SKM IV, nr 778]
1589.12.17
Król potwierdza zeznanie złożone przez Wojciecha Sośnickiego, dworzanina i trukczaszego koronnego przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 60 złotych, jakie winien jest Bieganowskiemu, komornikowi królewskiemu. Sumę te zapisuje na wszystkich dobrach i zobowiązuje się spłacić we wtorek po niedzieli Wielkanocnej roku 1590.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 685-686 [SKM IV, nr 779]
1589.04.17
Król oddaje miastu Starej Warszawie na własność dochody z cła lądowego i wodnego, które uzyskało na 10 lat nadaniem Stefana Batorego za wstawiennictwem Anny Jagiellonki*. Król czyni to, wie bowiem jak bardzo miasto obciążone jest sejmami, konwokacjami i zjazdami. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *Druk w: Przywileje królewskiego miasta Stołecznego Starej Warszawy. 1376-1772.wyd. T. Wierzbowski, Warszawa 1913, s. 106-108, zob też s. 102-103.
MK 135, k. 686-687v [SKM IV, nr 780]
1589.04.17
Król, za zgodą senatorów i posłów potwierdza prastare przywileje mieszczan Starej Warszawy zwalniające ich z obowiązku dostarczania koni i podwód*.
pol.
Datum: Warszawa, na sejmie. *Druk w: Przywileje królewskiego miasta Stołecznego Starej Warszawy. 1376-1772.wyd. T. Wierzbowski, Warszawa 1913, s. 105-106.
MK 135, k. 687v-688 [SKM IV, nr 781]
1589.04.15
Król nobilituje Feliksa, Walentego, Wita i Alberta Cosmasów [in. Kosmas], którzy uzyskali już nobilitację od cesarza Rudolfa w roku 1582. W ich sprawie tej wstawiał się u króla Andrzej Opaliński, marszałek wielki koronny, zgodę wyraził też sejm. Lista świadków*.
pol.
Datum: Warszawa, na sejmie. *Pod dokumentem podpis Stanisława Radeckiego, metrykanta (notarius actorum), dół karty 690v. zakreślony, podobnie k. 691-693. Na k. 693v. napis: Annvs Domini Millesimvs Qingentesimvs Nonagesimvs i ozdobny motyw kaligraficzny u dołu strony. Zob. też nr 532.
MK 135, k. 688-690v [SKM IV, nr 782]
1590.01.02
Król zgadza się by Feliks Drzemlik, komornik królewski, mógł wykupić prawa do wójtostwa miasta Kołomyja. Prawo do nadania dóbr wróciły do króla po śmierci Jakuba Niezabitowskiego. Drzemlik ma wykupić sumy zapisane na tych dobrach z rak spadkobierców Niezabitowskiego i wójtostwo trzymać będzie dożywotnio. Drzemlik zasłużył się podczas najazdu Tatarów.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 694-694v [SKM IV, nr 783]
1590.01.03
Król nadaje Andrzejowi Guthowi dobra Halsnik, Nekter i Krage, w powiecie marienburskim, prawem dożywotnim. Dobra te były kiedyś dobrami dziedzicznymi i przeszły na skarb prawem kaduka. Andrzej Guth był synem Mikołaja, żołnierza piechoty, który zasłużył się za Stefana Batorego.Mikołaj Guth zmarł jako rotmistrz w zamku Marienburg w Inflantach niebawem po przybyciu Zygmunta III do królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 694v-695 [SKM IV, nr 784]
1590.01.03
Król nadaje Krzysztofowi Orłowskiemu, komornikowi, dwór Opakorwa w powiecie felińskim. Orłowski zasłużył się za Stefana Batorego i na początku panowania Zygmunta III. Dobra te przypadły skarbowi prawem kaduka po śmierci Piotra Żurawskiego (Żorawski).
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 695-695v [SKM IV, nr 785]
1590.01.06
Król nadaje w dożywocie dwór Blam zwany Moyza, w powiecie szmeltyńskim w Inflantach, Wojciechowi Jankowskiemu, harcerzowi królewskiemu. Jankowski zasłużył się za Stefana Batorego w czasie wojen i pokoju. Dobra te przypadły skarbowi po śmierci Jana, który trzymał je bezprawnie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 695v-696 [SKM IV, nr 786]
1590.01.07
Król, za wstawiennictwem pewnych senatorów, zgadza się by Michał Baliński mógł wykupić dożywotnie prawa do połowy wsi Starorypin i młyna zwanego Gniazdko w ziemi dobrzyńskiej od spadkobierców brata, Pawła Balińskiego. Michał Baliński i jego żona Elżbieta z Kuczborga uzyskują prawa dożywotnie do całej wsi i młyna, oraz sum zapisanych na tych dobrach, uprzednio mieli prawa tylko do połowy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 696-696v [SKM IV, nr 787]
1590.01.08
Król, na podstawie przywilejów wydanych przez Stefana Batorego, zgadza się by Stanisław hrabia na Tarnowie, kasztelan sandomierski, starosta buski i stobnicki mógł wykupić młyn we wsi Zielonki z rąk spadkobierców sławetnego Bartłomieja Krampa, puszkarza królewskiego. Prawa do młyna uzyskuje w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 696v-697 [SKM IV, nr 788]
1590.01
Król odnawia komorę olkuską, ustanowioną przez Stefana Batorego, która przez zaniedbania zaprzestała działalności. Zajmować ma się m.in. sprzedażą ołowiu i metali. W ponownym ustanowieniu jej przysłużył się Marcin Leśniowolski, kasztelan podlaski, dlatego otrzymuje ją w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 697-697v [SKM IV, nr 789]
1590.01.09
Król ustanawia ponownie Teodora Buschio dożywotnim mistrzem menniczym w Poznaniu. Stefan Batory ustanowił mennicę w Poznaniu i wyznaczył Teodora Buschio na mistrza menniczego. W sprawie tej wstawiał się u króla Jan Dulski, podskarbi koronny.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 697v-698v [SKM IV, nr 790]
1590.01.22
Król potwierdza zeznanie Spytka Jordana z Zakliczyna, starosty sądeckiego i stolnika ziemskiego krakowskiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw dożywotnich do starostwa sądeckiego, jakie uzyskał od Stefana Batorego na korzyść Sebastiana Lubomirskiego, żupnika i burgrabiego krakowskiego, starosty dobczyckiego. Lubomierski zasłużył się, walczył z arcyksięciem Maksymilianem, pod Byczyną i w odpieraniu najazdu Tatarów.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k.699-700 [SKM IV, nr 791]
1590.01.22
Król zgadza się by Spytek Jordan z Zakliczyna, syn Spytka Jordana, starosty sądeckiego i stolnika krakowskiego mógł ustąpić przed księgami urzędowymi Królestwa dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Piwniczna Sebastianowi Lubomierskiemu, żupnikowi i staroscie dobczyckiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 700-700v [SKM IV, nr 792]
1590.01.24
Król udziela Sebastianowi Lubomierskiemu, staroście dobczyckiemu, żupnikowi krakowskiemu pokwitowania z tytułu dzierżawy żup krakowskich: tak wielickich jak i bocheńskich za okres od 18 marca 1589 roku do 10 marca 1590 roku, suma dzierżawna wynosiła 63 tysiące [złotych] i została wpłacona do skarbu na co przedstawiono odpowiednie pokwitowania.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 700v-701 [SKM IV, nr 793]
1590.01.25
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Młodziejewskiego, pisarza kancelarii koronnej, złożone przed księgami tejże. Zeznał przekazanie Jerzemu i Bartłomiejowi Turzyńskim swoich praw do sumy 150 złotych, zapisanych w księgach kancelarii [koronnej?] w Wilnie przez Piotra Turzyńskiego, kanonika poznańskiego 29 lipca w roku 1589.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 701-701v [SKM IV, nr 794]
1590.01.29
Król zgadza się by [Andrzej ?] Stradomski* mógł ustąpić przed dożywotnimi księgami urzędowymi Królestwa praw dożywotnich do wójtostwa wsi Ożeniow, w starostwie miecznickim, na korzyść Jerzego Mniszcha, syna Mikołaja, starosty łukowskiego.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na imię. Zob. dok. 875.
MK 135, k. 701v-702 [SKM IV, nr 795]
1590.01.30
Król nadaje w dożywocie Konstantynowi Gizie, burmistrzowi gdańskiemu administrację terenów myśliwskich na wyspie Neryndze [Frische Nehrung-Mierzeja, wyd.] pozostającej w posiadłościach miasta Gdańska.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 702-702v [SKM IV, nr 796]
1590.02.01
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Maciej Becz, kucharz królewski, mógł wykupić sołectwo we wsi Reksowice (Rechszowicze) w starostwie olsztyńskim z rąk spadkobierców ostatniego prawowitego posiadacza. Becz służył za poprzedniego władcy [Stefana Batorego-wyd.] już od lat chłopięcych. Sołectwo otrzymuje w dożywocie wraz z żona Zofią.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 702v-703 [SKM IV, nr 797]
1590.02.06
Król nadaje prezydencję parnawską Maciejowi Dembińskiemu, staroście sancelskiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 703 [SKM IV, nr 798]
1590.02.07
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał przekazanie Walerianowi Montelupiemu, bratankowi, praw do 1 700 złotych, zapisanych mu w księgach grodzkich krakowskich przez Andrzeja Staszkowskiego, prepozyta koscioła św. Marcina w Krakowie na pewnych dobrach i do dzierżawy czyli zapisu tegoż Staszkowskiego na wsi Szyce w powiecie krakowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 703-703v [SKM IV, nr 799]
1590.02.08
Król potwierdza zeznanie Stanisława Siecińskiego, scholastyka sandomierskiego, sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej jako pełnomocnik sławetnych, mieszczan lwowskich, małżonków Jana i Jadwigi a także małżonków Łukasza i Anny Wojnarowiczów, Łukasz Wojnarowicz był bratem Jana. Zeznał dekret sądu gajonego rohatyńskiego, wydany 12 maja (feria sexta in crastino festi Ascensionis Domini) 1589 zapisem w księgach. Dotyczył on ustąpienia praw Wojnarowiczów do kamienicy we Lwowie, położonej obok domu sławetnego Dominika Hepnera, chirurga, mieszczanina lwowskiego i kamienicy Szylingowskiej na rogu ulicy Ruskiej. Ustąpili ich drogą sprzedaży sławetnym Mikołajowi i Dawidowi Serebkowiczom (Serepkowiczom), Ormianom, mieszczaninom i kupcom lwowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 703v-704 [SKM IV, nr 800]
1590.02.23
Król nadaje urząd notariusza publicznego (protonotarius publicus) i wszelkie przynależne doń prawa Samuelowi Erici. Przysięgę odebrać ma od niego burgrabia gdański. Naganienie tego nadania zagrożone jest grzywną 2 tysięcy złotych.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 704-705 [SKM IV, nr 801]
1590.02.26
Król nadaje Aleksandrowi Konopnickiemu urząd podsędka wieluńskiego. Urząd wakował po śmierci Krzysztofa Kłonickiego. Szlachta ziemi wieluńskiej wybrała czterech kandydatów na zjeździe, zwołanym przez Wojciecha Łaskiego, wojewodę sieradzkiego, starostę marienburskiego. Z kandydatów tych król wybrał Konopnickiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 705 [SKM IV, nr 802]
1590.02.28
Król potwierdza przywileje cechu rybaków z miasta Serocka (Sierocziec) w starostwie zakroczymskim, w których zawarto ich prawa swobodnego połowu na rzece Narew.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 705v [SKM IV, nr 803]
1590.03.01
Król potwierdza zeznanie Jana Bełżeckiego, dworzanina królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług, jaki winien jest Kasprowi Kazimleko, mieszczaninowi lwowskiemu. Kazimleko został oskarżony przez instygatora królewskiego i stawić się miał przed sądem królewskim pod wadium 2 tysięcy złotych. Z tego tytułu Bełżecki zapisuje tę sumę instygatorowi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 705v-706v [SKM IV, nr 804]
1590.02.23
Król potwierdza zeznanie małżonków: Piotra Dunina i Barbary, córki Michała Harnisza, rajcy warszawskiego, wdowy po Andrzeju Kośli. Małżonkowie zeznali przed księgami kancelarii koronnej potwierdzenie umowy w sprawie sprzedaży kamienicy w Warszawie sławetnemu Janowi Strubiczowi, mieszczaninowi warszawskiemu*. Cena wynosiła 2 tysiące złotych. Umowa zeznana został w urzędzie radzieckim Nowej Warszawy 16 lutego (feria sexta post festum Sancti Valentini proximi) 1590 r. Kamienica położona była przy rynku Starej Warszawy, pomiędzy kamienicami spadkobierców Bornbacha (Borumbacha) i Giżyńską. Poświadczyli też uzyskanie od Strubicza 1700 złotych tytułem zapłaty za tę nieruchomość.
łac.
Datum: Warszawa. *Kamienica nr 4 przy Rynku Starej Warszawy: Strona Barssa. Zob. Katalog Zabytków Sztuki, Miasto Warszawa, cz. I. Stare Miasto, Tekst, pod red. J. Z. Łozińskiego i A Rottermunda, Warszawa 1993, s. 259.
MK 135, k. 706v-707v [SKM IV, nr 805]
1590.03.06
Król zgadza się by Jerzy Mniszech z Wielkich Kunczyc, wojewoda sandomierski mógł ustapić praw dożywotnich do wsi Prusiek w powiecie sanockim Wojciechowi Herburtowi z Fulsztyna i Zboisk.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 707v-708 [SKM IV, nr 806]
1590.03.08
Król nadaje urząd łowczego ziemi przemyskiej Krzysztofowi Buchowskiemu (in. Puchowski) z Rybotycz. Polecili go pewni doradcy króla. Urząd wakował po śmierci Piotra Dunikowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 708 [SKM IV, nr 807]
1590.03.09
Król potwierdza dokument Stefana Batorego, wydany przez kanclerię mniejszą koronną w Grodnie 12 marca 1586 roku. Dokument podpisał Piotr Tylicki. Król nadał w nim Stanisławowi Sierakowskiemu z Bogusławic, kasztelanowi lądzkiemu i staroście przedeckiemu corocznie 100 beczek soli warzonej z salin dybowieckich w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 708-708v [SKM IV, nr 808]
1590.03.12
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by uczciwy Szymon Księżykowal mógł ustąpić praw do młyna w dobrach starostwa wyszogrodzkiego, który trzyma prawem dziedzicznym. Ustąpić ich może przed dowolnymi księgami urzędowymi swojemu synowi Wojciechowi, który młyn trzymać będzie w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 708v-709 [SKM IV, nr 809]
1590.03.12
Król potwierdza prawa uczciwego Hrycza Tywonowicza, syna Omsko Tywona ze wsi Krassowo w starostwie lwowskim, do użytkowania i posiadania trzeciej miary dochodów z młyna na rzece Fubrza w tejże wsi. Prawa te posiadał tytułem nadania Mikołaja Herburta z Fulsztyna, starosty lwowskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 709-709v [SKM IV, nr 810]
1590.03.12
Król potwierdza prawa Zachariasza Wroczowskiego do popstwa wsi Karaczenow w starostwie lwowskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 709v [SKM IV, nr 811]
1590.03.12
Król za wstawiennictwem pewnych doradców zgadza się by Kasper Zawiłowicz, karczmarz we wsi Zalesie w starostwie lwowskim, mógł ustąpić dożywotnich praw do karczmy i sum na niej zapisanych, Piotrowi Zawiłowczowi, swojemu synowi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 709v-710 [SKM IV, nr 812]
1590.03.14
Król zgadza się, by Florian Stawski mógł ustąpić Wojciechowi Chocimierskiemu praw dożywotnich do pola zwanego Hawrilow Kamen w ziemi halickiej na granicy wołoskiej. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 710-710v [SKM IV, nr 813]
1590.03.15
Król zgadza się by Erazm Bełza mógł ustąpić Mikołajowi Leszczyńskiemu, dworzaninowi królewskiemu praw dożywotnich do wójtostwa, czyli sołectwa wsi Bieganów w starostwie radziejowskim przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 710v-711 [SKM IV, nr 814]
1590.03.19
Król aprobuje ustanowienie czynszu wykupnego (wyderkaff) dla większego kolegium sztuk wyzwolonych Akademii Krakowskiej na dobrach Mikołaja Korycińskiego: na Charśnicy,Dąbrowcu, Wrocimowicach, Górze, Racławicach w ziemi krakowskiej. Czynsz ten wynosi 135 złotych od sumy 2 700. Dochód ten ma być przeznaczony dla ubogich studentów.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 711-711v [SKM IV, nr 815]
1590.03.12
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Leszczyńskiego z Leszna, opiekuna Katarzyny, córki zmarłego brata, Jana Leszczyńskiego, starosty radziejowskiego. Zeznanie złozone zostało przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż w imieniu bratanicy odebrał od Jana Bojanowskiego, łożnego królewskiego 350 złotych, tytułem części sum starych zapisanych na starostwie radziejowskim. Król nadał Bojanowskiemu prawem dożywotnim wsie Bieganów (in. Bieganowo), Bodzanów, Bytoń (Bithon) i Złoczowo przynależne do tego starostwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 711v-712v [SKM IV, nr 816]
1590.03.20
Król potwierdza, iż Jan Dulski, kasztelan chełmiński, podskarbi wielki koronny, złożony chorobą w Warszawie, zeznawał przed wysłanym doń Stanisławem Siecińskim, scholastykiem sandomierskim, sekretarzem królewskim. Zeznał zapisanie wszystkich swoich dóbr na wypadek śmierci córce, Barbarze Dulskiej, ze zmarłej Barbary Mniszchówny z Wielkich Kunczyc. Ustanowił też jej pełnomocników i opiekunów w osobach Jerzego Mniszcha, wojewody sandomierskiego, Mikołaja Mniszcha, starosty łukowskiego, Jana Mniszcha, starosty krasnostawskiego, Mikołaja [Działyńskiego]*, wojewody chełmińskiego i Zofii Herburtówny, swojej żony.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *w dokumencie błędnie: Mikołaj Kostka, wojewoda chełmiński.
MK 135, k. 712v-713 [SKM IV, nr 817]
1590.03.25
Król potwierdza zeznanie złożone przez Mikołaja Podoskiego, starosty nurskiego i Emerencjany Nieborskiej, jego żony. Zeznali dług 2 500 złotych jakie są winni Jakubowi Kowalewskiemu i Janowi Łanieckiemu. Sumę zapisują na dobrach Sławki, Grandy i Chodkowo w przasnyskim powiecie. Wadium w sprawie odpowiada sumie długu.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 713-714v [SKM IV, nr 818]
1590.03.20
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Hieronim Tarnowski, dożywotni posiadacz dóbr królewskich Szczawin w powiecie łęczyckim, mógł wykupić prawa do wójtostwa czyli sołectwa wsi Seligki, przynależnej do dzierżawy Szczawin.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 714v-715 [SKM IV, nr 819]
1590.03.23
Król zgadza się by Florian Sulimirski mógł odstąpić Jerzemu Łazowskiemu i Jerzemu Romowi (Rhom) swoje dożywotnie prawa do ziem Sieliszcze i Załuże, stworzonych na surowym korzeniu w starostwie chmielnickim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 715 [SKM IV, nr 820]
1590.03.24
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Zofia ze Stanomina, żona Piotra Strzembosza mogła ustąpić Adrianowi Chełnickiemu i jego żonie Annie z Kunicka dożywotnich praw do młyna położonego w miejscu zwanym Młyńsko w dobrach zwanych Złotoria w starostwie bobrownickim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 715-715v [SKM IV, nr 821]
1590.03.24
Król potwierdza ustanowienie przez kapitułę katedralną krakowską czynszu wykupnego (widerkauff) 150 złotych rocznie od sumy 3 tysięcy złotych, które od kapituły otrzymał Florian Gomoliński z Woźnik, podkomorzy sieradzki. Czynsz zapisany został na dobrach Parzynowicze w ziemi sieradzkiej, odpwiedniej inskrypcji dokonano w księgach grodzkich krakowskich.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 715v-716 [SKM IV, nr 822]
1590.03.25
Król zgadza się by Jakub Strzeszkowski, właściciel karczmy we wsi Wierzbica oraz opatrzny Błażek Kłoszek, młynarz we wsi Łany (Lanii) w województwie krakowskim, mogli ustąpić Kasprowi Ziebro swoich dożywotnich praw do karczmy i młyna przed urzędowymi księgami Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 716-716v [SKM IV, nr 823]
1590.03.25
Król potwierdza Wawrzyńca Kuklińskiego, zasłużonego wielu wyprawach żołnierza, w dożywotnim posiadaniu czterech i pół haka ziemi w powiecie rumborskim. Nadał mu je Jan Chodkiewicz, kasztelan wileński, administrator Inflant, prawa te potwierdzili rewizorzy Stefana Batorego do Inflant. Prawa te dotyczą też posiadania rodzin chłopskich: Jana Scirna, Macieja Sima, Bartulo Cybulsa, osiadłych każdy na jednym haku, Andrzeja Rauksa, Sczirnę, Suinisa, osiadłych każdy na półhaku.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 716v-717 [SKM IV, nr 824]
1590.03.26
Król przychyla się do prośby Macieja Chrostka, syna zmarłego Jana Chrostka, młynarza w mieście Piła (Pilla). Potwierdza jego dożywotnie prawa do tegoż młyna i prawa do trzeciej miary.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 717-717v [SKM IV, nr 825]
1590.03.26
Król zgadza się by Krzysztof Niszczycki, starosta przasnyski, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostw czyli sołectw we wsiach Siemanianowka lub Siemianowa Wola i Chrosno w starostwie lwowskim. Niszczycki uzyskał dożywocie na tych wsiach od króla po śmierci Marcina Kunata (Kunath).
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 717v-718 [SKM IV, nr 826]
1590.03.26
Król zgadza się by Jan Ciekliński, za swoje zasługi, mógł ustąpić Hawryle i Joskowi Śnietowskim dożywotnich praw do pasieki zwanej Passieka Czienkowa, położonej w powiecie latyczowskim, w lesie Schar, po ich śmierci prawa do pasieki wrócą do króla, należne obciążenia oddawane będą staroście latyczowskiemu.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 718 [SKM IV, nr 827]
1590.03.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Piotra Lintha, starszego nad armatą (magister tormentorum) do półtorej haka ziemi, zwanego Kayke Bamirdi, i opuszczonego [półhaka?], z osiadłym tam chłopem Sosthem. Prawa te otrzymał Linth od Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego za służbę podczas oblężenia Wenden.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 718-718v [SKM IV, nr 828]
1590.03.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Jana Szablowskiego do opuszczonych dóbr zwanych Jurginia Rima, w starostwie rumborskim, które uzyskał od Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego za zasługi żołnierskie. Prawa te potwierdził mu kardynał Jerzy Radziwiłł, biskup wileński, administrator biskupstwa wendeńskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 718v-719 [SKM IV, nr 829]
1590.03.28
Król potwierdza, iż podczas obrad sejmowych złożył protestację Jerzy Struś z Komorowa, starosta bracławski i winnicki w imieniu swoim oraz Mikołaja Strusia, bratanka, syna zmarłego Jakuba Strusia, starosty chmielnickiego. Oświadczył, iż w roku minionym, podczas najazdu Tatarów (w dokumencie zwani też Scytami), kiedy to zabity został przez nich Jakub Struś, spalone zostały przez tych najeźdzców przywileje i dokumenty królów Władysława [Warneńczyka ?] i Kazimierza, nadające prawa dziedziczne na wsiach Chorostkow, Howilow, Przemlow, Ostrowiecz, Juzeka, Brusienczów, Rostwiany, Darachow, Nastaszow w powiecie trembowelskim oraz na wsiach Ruda z lasem zwanym Raskow wraz z Kniazią i Krynicą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 719-719v [SKM IV, nr 830]
1590.03.29
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Katarzyna, wdowa po Jakubie młynarzu, mogła ustąpić synowi Stanisławowi dożywotnich praw czyli trzeciej miary na młynie zwanym Zawada w starostwie mławskim, nad rzeką Mławką. Zrzeczenie może nastąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 719v-720 [SKM IV, nr 831]
1590.03.30
Król potwierdza Marcina Więczkowskiego, zasłużonego w czasach Stefana Batorego, w dożywotnim posiadaniu nieuprawnej i niezamieszkałej ziemi w starostwie brzeźnickim, koło wsi Wąsosze, zwanej Przymiarki Wąsoskie nad rzeką Wartą wraz z pastwiskami. Prawa te obejmują też zonę Więczkowskiego, Zofię.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 720 [SKM IV, nr 832]
1590.04.01
Król zgadza się by Jan Kociński (Koczinski) mógł ustąpić dożywotnich praw do sołectwa wsi Kocin (Koczin) swojemu synowi Janowi Kocińskiemu, przed dowolnymi ksiegami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 720-720v [SKM IV, nr 833]
1590.04.02
Król nadaje prawem dziedzicznym Mikołajowi Firlejowi z Dambrowicy, wojewodzie krakowskiemu wieś Chordzieza (in. Hordzieża) w powiecie łukowskim, nadane ongiś przez Jana Olbrachta Marcinowi z Wrocimowic, kasztelanowi połanieckiemu prawem dziedzicznym. Ród Marcina wygasł w linii męskiej. Nadanie obejmuje miasto Serokomlia ze wsiami Ruda, Janów, Czarna i Zakempie. Na dobrach tych zapisane było, jak wynika z przywileju Jana Olbrachta 680 grzywien, licząc na grzywnę 48 groszy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 720v-721v [SKM IV, nr 834]
1590.03.30
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje dożywotnio dwór w Vacca Asigal w starostwie kremońskim, Bartłomiejowi Wersmanowi, zasłużonemu żołnierzowi, który brał udział w wyprawach moskiewskich Stefana Batorego i w odzyskiwaniu od Moskwy miasta Wenden. Nadanie obejmuje też osiadłych tam chłopów: Spernigera, Loe, Platza, Vorgena, Kolbarch i zagrodników Silbisa, Marge, Kaszgurge, Sixa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 721v-722 [SKM IV, nr 835]
1590.04.03
Król potwierdza dożywotnie prawa Jana i Jerzego Chroślińskich do wsi Huścin (in. Husczin) w powiecie trembowelskim. Chroślińscy zasłużyli się jako żołnierze pod Jakubem i Jerzym Strusiami w czasach Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 722-722v [SKM IV, nr 836]
1590.04.03
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje prawem dziedzicznym Wawrzyńcowi Węgierskiemu ziemię w dobrach miejskich Wenden, zwaną Hans Schmidt. Zajmował ja bezprawnie Wawrzyniec Woysza, krawiec.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 722v [SKM IV, nr 837]
1590.04.04
Król zgadza się by Dymitr Czerniecki, pop wsi Jabłonka Czerniecka w starostwie samborskim, mógł ustąpić przed księgami urzędowymi Królestwa dożywotnich praw do urzędu popa tamże Iwanowi popowi, swojemu bratu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 722v-723 [SKM IV, nr 838]
1590.04.05
Król potwierdza dożywotnie prawa do wójtostwa zakroczymskiego Piotra Krajewskiego i jego żony Katarzyny. Prawa do tych dóbr Krajewscy otrzymali z nadania Anny Jagiellonki.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 723-723v [SKM IV, nr 839]
1590.04.05
Król, za wstawiennictwem kardynała Jerzego Radziwiłła, nadaje prawem dożywotnim Antoniemu Albertowi Colonello dwór zwany Enegllardt w powiecie kremońskim w Inflantach. Colonello od 9 lata był kapitanem piechoty zamku ryskiego, zasłużył się w walce z Moskwą. Dobra te posiadał zmarły Angiell Nowarth, po którego śmierci wróciły do dyspozycji króla.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 723v-724 [SKM IV, nr 840]
1590.04.05
Król aprobuje i potwierdza nadanie kardynała Jerzego Radziwiłła, w którym ten nadał prawem dziedzicznym Stanisławowi Podbielskiemu ziemię pod zamkiem ryskim, zwaną Wanschonken (in. Wamschonken), pod budowę domu. Działka ta położona była między gruntami Berlina i Joachima Gryzela. Dokument Radziwiłła wydany został w Rydze 8 listopada 1585 roku, miał być zatwierdzony przez króla.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 724-724v [SKM IV, nr 841]
1590.04.05
Król potwierdza Stanisława Podbielskiego w dożywotnich prawach do domu zwanego Anglewska w Wenden przy Bramie Ryskiej z rolami i ogrodami, dwoma opuszczonymi. Podbielski zasłużył się walcząc w Inflantach z Moskwą, szczególnie podczas oblężenia Wenden. Prawa do tych dóbr uzyskał od Jerzego Nowosielskiego, rotmistrza kozackiego, który uzyskał dożywocie na nie od Stefana Batorego. Nadanie obejmuje też haki uprawiane: Putrę, Mezina, Raczina, Wiszytha i nieuprawiane: Woyszyth, Dalni, Rehz, Jawzin, Mezipeter.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 724v-725 [SKM IV, nr 842]
1590.04.06
Król potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Gromkowicza, mieszczanina wiślickiego do posiadania i użytkowania młyna na rzece Nida, za murami Wiślicy, przy Bramie Buskiej. W sprawie naprawy zniszczeń Wiślicy powstałych w czasie bezkrólewia zwracał się do króla Mikołaj Firlej z Dambrowicy, wojewoda krakowski oraz burmistrz, rajcy i społeczność miasta.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 725-725v [SKM IV, nr 843]
1590.04.06
Król zgadza się by Gabriel Rozen mógł ustąpić dożywotnich praw do wsi Dolhe w starostwie trembowelskim Maciejowi Poradowskiemu, sędziemu grodzkiemu trembowelskiemu. Cesji dokonać ma przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 725v-726 [SKM IV, nr 844]
1590.04.06
Król na prośbę Marcina Wolskiego z Podhajec, komendatora poznańskiego, starosty krzepickiego, ustanawia nowy termin jarmark i targ cotygodniowy w Podhajcach, mieście dziedzicznym Wolskiego. Do tej pory jarmark odbywał się na święto św. Małgorzaty, obecnie przeniesiony zostaje na święto Wniebowzięcia NMP. Targi cotygodniowe odbywać się mają w soboty.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 726-726v [SKM IV, nr 845]
1590.04.07
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, nadaje opatrznemu Steczkowi Horbaczowi, synowi zmarłego Iwana Horbacza, popa z Rohatynia, dożywotnie prawa do nowo zbudowanej pasieki połozonej na ziemiach zamku rohatyńskiego. Pasiekę tę trzyma matka Steczka z nadania Piotra Opalińskiego, krajczego koronnego, starosty nakielskiego i rohatyńskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 726v-727 [SKM IV, nr 846]
1590.04.07
Król, zapoznawszy się z pismem rewizorów ustanowionych przez Stefana Batorego, podwyższa cło w Wieluniu. Trakt tamtejszy jest bardzo uczęszczany przez kupców z Moraw jadących do Prus, z Krakowa do Wielkopolski i z Mazowsza do Wrocławia. Dochody przeznaczone być maja na naprawę mostów i dróg. Od konia w zaprzęgu ma być płacone cło mostowe pół grosza, od wołu i konia na sprzedaż trzy denary, od barana czy kozła po denarze.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 727 [SKM IV, nr 847]
1590.04.07
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, ustanawia jarmarki i targi w Lucembargu w województwie chełmińskim, w ziemi pruskiej. Jarmarki odbywać się mają na świeto Wniebowzięcia NMP, drugi na święto Poczęcia NMP, przed Bożym Narodzeniem. Ustanowione zostają też cztery targi na bydło; pierwszy na sobotę przed Bożym Narodzeniem, drugi na sobotę przed niedzielą przed Popielcem, trzeci na sobotę przed Wielkanocą, czwarty na sobotę przed Zielonymi Świętami.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 727v-728 [SKM IV, nr 848]
1590.04.08
Król, zapoznawszy się z supliką mieszkańców Leżajska, przedstawioną na sejmie, podwyższa tamtejsze cła. Na sejmie ustanowieni zostali rewizorowie dla sprawdzenia stanu dróg. Dochody przeznaczone być mają na naprawę mostu koło Leżajska i dróg. Na mocy dawnych przywilejów od 100 wołów płacono 20 groszy, od obciążonego towarami wozu pięć denarów. Obecnie od dwóch wołów lub krów płacić ma się pół grosza, od konia ciągnącego wóz lub idącego luzem, jednego solida, od barana, skopu czy owcy ternara. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 728-729 [SKM IV, nr 849]
1590.04
Król zgadza się by Piotr Opaliński z Bnina, krajczy koronny, starosta rohatyński i nakielski mógł odstąpić burmistrzowi, rajcom i wspólnocie miejskiej prawo do łaźni w Rohatyniu, położonej przed bramą zamku nad rzeką Babinką koło warszatu ludwisarza prochowego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 729-729v [SKM IV, nr 850]
1590.04.08
Król, poinformowany przez Hieronima z Rozdrażewa, biskupa włocławskiego i pomorskiego, iż Andrzej Zbysz, proboszcz inowrocławski złozony jest ciężką chorobą, zgadza się by Wojciech Omieczki, magister sztuk wyzwolonych został koadiutorem i następcą Zbysza w kościele inowrocławskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 729v [SKM IV, nr 851]
1590.04.09
Król udziela zgody na zamianę dóbr królewskich na szlacheckie. Na sejmie walnym rewizorzy: Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki, Adam Czarnkowski,starosta pyzdrski i Piotr Śmiłowski, sekretarz królewski przedstawili sprawę zamiany wsi królewskiej Domienice z jeziorem w województwie poznańskim. Wieś ta pozostawała w dożywotnim posiadaniu Andrzeja z Bnina Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego, starosty leżajskiego i śremskiego. Zamieniona ma być na wsie Lubaszcze i Rozwarzyno w powiecie nakielskim, własność dziedziczną tegoż Andrzeja Opalińskiego. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 729v-731v [SKM IV, nr 852]
1590.04.10
Król w uznaniu zasług Andrzeja Rzeczyckiego, instygatora królewskiego rozszerza nadanie dożywocia na wsiach Olszaniki i Czerchawa oraz wójtostwa w Olszanikach w starostwie samborskim na żonę Rzeczyckiego, Annę z Oporowa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 731v-732 [SKM IV, nr 853]
1590.04.10
Król potwierdza nadanie Stefana Batorego dla Jana Siemka Bukowińskiego; wsi Bukowno z wójtostwem, położonej w starostwie olsztyńskim. Bukowiński uzyskał te prawa przez cesję od Jana Ocieskiego, starosty olsztyńskiego. Za zasługi dla skarbu i za wstawiennictwem pewnych doradców król rozszerza dożywotnie prawa na żonę Bukowińskiego, Zofię Janowską.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 732-732v [SKM IV, nr 854]
1590.04.10
Król potwierdza prawa dożywotnie Floriana Koźmickiego do dwóch haków ziemi, zwanych Skoth po Niemcu, uprzednim ich właściciela. Ziemia ta przynależy do zamku wendeńskiego. Koźmicki uzyskał te dobra od Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego i rumborskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 732v [SKM IV, nr 855]
1590.04.10
Król potwierdza dożywotnie prawa Sebastiana Kasinowskiego, w uznaniu jego zasług, do dwóch haków ziemi opuszczonej zwanych Czemata Vanak i Wegierth oraz do gruntu zwanego Meynard. Dobra te otrzymał od Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego. Przynależały one do dóbr zamku rumborskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 733 [SKM IV, nr 856]
1590.04.10
Król zgadza się by Zofia Solikowska, wdowa po Stanisławie Solikowskim, mogła ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa Sieradza swojemu synowi Janowi Solikowskiemu przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 733-733v [SKM IV, nr 857]
1590.04.10
Król zgadza się by Roman Spiczyński (Spiczinski) mógł ustąpić przed księgami urzędowymi Królestwa praw dożywotnich do czwartej części opuszczonego pola zwanego Wrocziszcza Rełczynki przy jeziorze Resepczyna w starostwie chmielnickim, swojemu bratu Aleksandrowi Spiczyńskiemu i Grzegorzowi swojemu synowi.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 733v-734 [SKM IV, nr 858]
1590.04.11
Król nadaje Mikołajowi Grabowskiemu, harcerzowi królewskiemu, dobra Salass Moiza w powiecie lucyńskim i rzeżyckim w Inflantach w dożywocie. Dobra te wróciły do dyspozycji władcy po śmierci Sebastiana Kochomskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 734-734v [SKM IV, nr 859]
1590.04.11
Król, za wstawiennictwem doradców, rozszerza dożywotnie prawa do pewnych łanów ziemi na Barbarę z Pisar, żonę Jakuba Tomaszewskiego, domownika Jana z Tenczyna, kasztelana wojnickiego. Opis jednego łanu, opuszczonego, zwanego Sissinski z przynależnym gruntem i opis połowy łanu zwanego Sidorowski znajduje się w dokumencie wydanym dla Tomaszewskiego, łany te znajdowały się we wsi Świdnik Większy (Maior) w starostwie lubelskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 734v-735 [SKM IV, nr 860]
1590.04.11
Król potwierdza Mikołaja Suchodolskiego, starostę marienhauskiego, w dożywotnich prawach do odbudowanej przez niego kamienicy w Wenden, zwanej Hendrych Chochbark a także dwóch innych domów murowanych nazywanych Luthkienow i Grywin. Dobra te uzyskał od rewizorów Stefana Batorego po odzyskaniu Inflant od Moskwy. Nadanie obejmuje też kamienicę zwaną Melchior Grothusen, dawniej wójta wendeńskiego, z siedmioma osiadłymi chłopami i dwoma rolami opuszczonymi. Te dobra nadał mu zmarły Aleksander Chodkiewicz, dowódca wojsk w Inflantach, starosta grodzieński i mohylewski. Suchodolski zasłużył się w Inflantach podczas najazdu moskiewskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 735-735v [SKM IV, nr 861]
1590.04.11
Król zgadza się by Stanisław Dobek Łowczowski, właściciel dożywotni połowy wsi Subocz, mógł ustąpić przed księgami urzędowymi Królestwa swoich praw do tych dóbr Jadwidze, wdowie po Jakubie Niezabitowskim i Katarzynie, córkom Stanisława Wolskiego, sędziego ziemskiego kamienieckiego, rotmistrza i właściciela drugiej połowy wsi. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedna czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 735v-736v [SKM IV, nr 862]
1590.04.12
Król zgadza się by Anna Krzyska mogła ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa międzyrzeckiego swojemu synowi Pawłowi Krzyskiemu, przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 736v-737 [SKM IV, nr 863]
1590.04.12
Król, za wstawiennictwem Hieronima Gostomskiego z Leżenic, kasztelana nakielskiego i starosty wałeckiego uznaje stary zapis 77 talarów, licząc 35 groszy na talar, na młynie zwanym Borowy, przynależącym do dworu wałeckiego. Sumę te spłacić musi każdy, kto miałby wykupić prawa do młyna od Jana Matera, syna Kaspra lub jego spadkobierców. Materowie poniesli wielkie wydatki na budynek, tamę doprowadzającą wodę, wykopanie stawu, dwie maszyny obrotowe. Z tytułu praw do młyna Mater zobowiązany jest do powinności i robót na rzecz zamku wałeckiego, od kamienia młyńskiego 2 grosze, dla starosty trzeci grosz, ma też dostarczać konia z wozem dla potrzeb starosty i zarządców dworu wałeckiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 737-737v [SKM IV, nr 864]
1590.04.12
Król, za wstawiennictwem Hieronima Gostomskiego, kasztelana nakielskiego, starosty wałeckiego i średzkiego, potwierdza dożywotnie prawa do sołectwa wsi Nadorysz uczciwych Marcina, Jakuba, Pawła, synów zmarłego Jana Heitgrigera, sołtysa wsi Nadorysz w starostwie wałeckim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 737v [SKM IV, nr 865]
1590.04.12
Król potwierdza Stanisława Podbielskiego w dożywotnich prawach do Moyzy Woltimborchowej w powiecie wendeńskim z sześcioma rodzinami zwanymi Petro Mirko, Migoilo, Racznik, Miegaczk, Zanuoge, Baykul i jedną służebnością opuszczoną. Dobra te Podbielski swoją pracą odzyskał od Moskwy, prawa do nich zyskał od Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego i rumborskiego, co zostało potwierdzone przez. kardynała Jerzego Radziwiłła, administratora Inflant za panowania Stefana Batorego, w Rydze 9 października 1585 roku.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 737v-738v [SKM IV, nr 866]
1590.04.12
Król zgadza się na prośbę Jana Ossowskiego, kasztelana połanieckiego, starosty górskiego na pozyskanie przez niego dożywotnich praw do wójtostwa wsi Zagórzyce w tymże starostwie od Jana Kozłowskiego, obecnego posiadacza, lub wykupienie sum zapisanych od spadkobierców Kozłowskiego po jego śmierci. Dożywocie dla Ossowskiego obejmie też jego żonę Elżbietę z Koniecpola.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 738v-739 [SKM IV, nr 867]
1590.04.13
Król rozszerza dożywotnie prawa do dworu Bierzen, w powiecie marienhauskim, na Elżbietę Górską, żonę Marcina Benisławskiego, posiadacza tych dóbr. Benisławski, zasłużony we wszystkich wojnach Stefana Batorego, otrzymał od tego władcy dwór Bierzen w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 739-739v [SKM IV, nr 868]
1590.04.12
Król przekazuje Akademii Krakowskiej prawo patronatu prepozytury św. Floriana na Kleparzu pod Krakowem, wraz ze wszystkimi jej dochodami. Potwierdza decyzje w tej kwestii podjęte przez Zygmunta Augusta i Stefana Batorego. Sprawę te przedstawił na sejmie Marcin Chełmski w imieniu posłów ziemskich. Lista świadków*.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. *VL, T. II, Petersburg 1859, wyd. J.Ohryzko, s.317, f. 1345
MK 135, k. 739v-741 [SKM IV, nr 869]
1590.04
Król wyraża zgodę na ustanowienie czynszu wykupnego (widerkauff) przez mansjonarzy kościoła kolegiackiego NMP w Sandomierzu. Po pierwsze otrzymywać mają 8 złotych rocznie od sumy 200 złotych zapisanych na wsiach Zalesiany i Kampie [ob. Kępie Zaleskie] od Doroty i Piotra Kołaczkowskich zgodnie zapisem w księgach ziemskich.Po drugie dostawać mają 4 złote z sumy 100 złotych od Joachima, Precława i Jana Podleskich z dóbr Gnieszowice, zgodnie z zapisem w księgach grodzkich sandomierskich. Po trzecie mają dostawać 5 złotych od sławetnego Wawrzyńca Bolemowskiego, handlarza korzeniami (aromatarius) i jego żony Elżbiety z kamienicy przy rynku sandomierskim, wedle zapisu w księgach miejskich. W imieniu Macieja Kłosińskiego, prepozyta mansjonarzy wstawiali się u króla pewni doradcy.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 741-741v [SKM IV, nr 870]
1590.04.13
Król zgadza się by Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki i średzki mógł ustąpić Wawrzyńcowi Gulczewskiemu praw dożywotnich do wsi Budy w starostwie wałeckim, zbudowanej na surowym korzeniu, przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 741v-742 [SKM IV, nr 871]
1590.04.14
Król nadaje Wojciechowi Tworzańskiemu w dożywocie Moize Juricharde w powiecie seswiejskim, w uznaniu jego wieloletnich zasług wojskowych w Inflantach. Dobra te Tworzański uzyskał od zmarłego Teodora Puciaty, starosty seświejskiego, na mocy jego pełnomocnictw od Stefana Batorego. Prawa do Moizy obejmują też Zofię Kaczorównę zonę Tworzańskiego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 742-742v [SKM IV, nr 872]
1590.04.14
Król potwierdza przywileje Zygmunta Augusta i Stefana Batorego wystawione dla Jana Conrada i jego braci Stanisława, Marcina i Walentego uprawniający ich do dożywotniego spławiania i przesyłania Wisłą soli z Wieliczki do kamer na Mazowszu. Ustanowiona została też ich pensja w wysokości sześciu cetnarów soli tygodniowo, trzy cetnary z Wieliczki, a trzy z Bochni. Przywileje do potwierdzenia przedstawili sławetni: Walenty, Jan, Zygmunt Conradowie, mieszczanie krakowscy, po śmierci ich ojca, w imieniu swoim i stryjów. Król przyznaje im ponownie te prawa. Mogą też budować statki na brzegach krakowskim i kazimierskim.Uwolnieni zostają także od ceł na brzegu i na wodzie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 742v-743v [SKM IV, nr 873]
1590.04.15
Król zgadza się by Stanisław Dobek Łowczowski mógł ustąpić swoich praw dożywotnich do wsi Biley w starostwie kamienieckim Mikołajowi Lanckorońskiemu (Lanczkorunski) z Brzezia przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 743v-744 [SKM IV, nr 874]
1590.04.15
Król wyraża zgodę na zamianę dóbr królewskich na dziedziczne. Królewski młyn zwany Gliziński z młynem żelaza (feraria molla) na rzece Istwarta, w dobrach wsi Miedzno w starostwie krzepickim, dzierżawie Mikołaja Wolskiego z Podhajec, miecznika koronnego i starosty krzepickiego ma być zamieniony na młyn Lutrowski w dobrach wsi Sośniców (Sossniczow) klasztoru św. Jakuba w Krzepicach. W tej sprawie do obejrzenia dóbr wysłani zostali rewizorzy: Jan Myszkowski z Mirowa, kasztelan żarnowiecki, Jerzy Radoszewski Boxa, podkomorzy ziemski wieluński i Andrzej Stradomski, sekretarz królewski. Uznali, że młyn Luthrowski przyniesie znacznie więcej pozytku dobrom królewskim. Na zamianę zgodził się Walenty, prepozyt i cały konwent braci klasztoru św. Jakuba. W rekompensacie przekazany zostanie też do klasztorowi las, zwany Lgniącza, koło łąki Błonie w Krzepicach, łąka zwana Skrzypowiecz, i pasieka, która posiada obecnie młynarz, oraz prawo wypasu w dziedzinach wsi Miedzno i Rębielice.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 744-745 [SKM IV, nr 875]
1590.04.15
Król nadaje w dożywocie wieś Odźwierniki o sześciu łanach w starostwie suraskim, województwie podlaskim, Aleksemu Prusinowskiemu, odźwiernemu królewskiemu (ostiarius noster), który służył na dworze już za panowania Stefana Batorego. Poprzednio posiadali ją odźwierni Józef i Jan.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 745-745v [SKM IV, nr 876]
1590.04.15
Król zgadza się by Katarzyna z Drohojowa, wdowa po Janie Herburcie z Fulsztyna, kasztelanie sanockim i staroście przemyskim, mogła ustąpić Stanisławowi Piotrowskiemu dożywotnich praw do wójtostwa wsi Tytowa Wola w starostwie przemyskim. Katarzyna zasłużyła się szczególnie królowej Annie Jagiellonce.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 745v-746 [SKM IV, nr 877]
1590.04.16
Król zgadza się by Daniel Kalb mógł ustąpić synowi z prawego łoża Danielowi Kalbowi swoich praw dożywotnich do trzech rodzin w ziemi nowomłyńskiej [w Inflantach], które to prawa otrzymał od Stefana Batorego. Rodziny te zwały się: Peter Machen, Olde Oldeste i Wilecg, zamieszkiwały nad rzeką Jogiel.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 746-746v [SKM IV, nr 878]
1590.04.17
Król potwierdza zeznanie Franciszka Wesselini, dzierżawcy metelskiego, siemneńskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Wesselini zeznał ustanowienie pełnomocnika i mandatariusza w osobie Marcina Berszewicza, starosty stargardzkiego do sprawy odebrania 10 tysięcy złotych od sławetnego Jakuba Kierstena, swego sługi.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 746v-747 [SKM IV, nr 879]
1590.02.23
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Sawickiego, starosty mielnickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw dożywotnich do wsi Żurowice w starostwie mielnickim, Marcinowi Leśniowolskiemu z Obór, kasztelanowi podlaskiemu, staroście zatorskiemu i łosickiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 747-747v [SKM IV, nr 880]
1590.04.18
Król potwierdza zeznanie Konstantego Ostrogskiego, wojewody kijowskiego, marszałka ziem wołyńskich, starosty włodzimierskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznawał w imieniu swoim oraz synów Janusza, wojewody wołyńskiego i Aleksandra, księcia na Ostrogu a także w imieniu córki Elżbiety, żony Jana Kiszki, kasztelana wileńskiego i Janusza Radziwiłła, syna Krzysztofa Radziwiłła, wojewody wileńskiego, syna Katarzyny córki Konstantego. Zeznał zapis na dobrach 1000 złotych długu, jaki winien jest szl. Walentemu Rymarowi rajcy krakowskiemu i jego spadkobiercom. Zapis dotyczy wsi Krzeszowice, Szczepanowice, części wsi Polanowice, Marszowice i Czechy w ziemi krakowskiej w powiecie proszowskim. Dodaje ten zapis do innych jakie Rymar uzyskał drogą cesji potwierdzonej w kancelarii koronnej od Rafała Łyczko, tak, że suma długu całkowitego wynosi 18 318 złotych i 15 groszy.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 747v-748 [SKM IV, nr 881]
1590.04.18
Król zgadza się by Stanisław Reszka i jego żona mogli ustąpić synowi Pawłowi Reszce praw dożywotnich do pięciu łanów ziemi czyli sołectwa we wsi Słoncza w starostwie tczewskim. Prawa do sołectwa tamże nadał im Zygmunt August.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 748-748v [SKM IV, nr 882]
1590.04.18
Król zgadza się by Stanisław Nieździński, ekonom czyli zarządca dyneburski mógł ustąpić swojemu synowi Janowi Nieździńskiemu dożywotnich praw do czterech rodzin: Peteren, Madelen, Semsumam i Gisenen i trzech służebności zagrodników oraz czterech jezior: Otsczesle, Altsar, Milne i Cage z prawem swobodnego połowu na połowie jeziora zwanego Liey w powiecie dyneburskim. Prawa te uzyskał w uznaniu zasług od Mikołaja Talwosza, marszałka nadwornego litewskiego, starosty dyneburskiego. Potwierdził go w nich za pełnomocnictwem Stefana Batorego Jan Chodkiewicz, kasztelan wileński, administrator Inflant.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 748v-749v [SKM IV, nr 883]
1590.04.18
Król rozszerza dożywotnie prawa do częsci wójtostwa Kołomyi, miasta Żukówa i wsi Żukoczyna na Zofię Budziszewską, żonę Jakuba Korycińskiego, który dobra te otrzymał w dożywocie. Koryciński zasłużył się we wszystkich wyprawach moskiewskich Stefana Batorego, w czasie bezkrólewia, narażał życie niedawno w obronie przed Tatarami zameczku Doworow, u boku zmarłego Jakuba Strusia, starosty chmielnickiego. Został tam pojmany przez wrogów z wielkim niebezpieczeństwem dla życia i uszczerbkiem dla fortuny. Sumy zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 749v-750 [SKM IV, nr 884]
1590.04.18
Król pozwala by Stanisław Kamieński mógł wykupić wójtowsto czyli sołectwo wsi Szklary w starostwie ojcowskim z rąk obecnych posiadaczy i nadaje mu je w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 750 [SKM IV, nr 885]
1590.04.18
Król zgadza się z prośbami doradców wnoszonymi w sprawie Jana i Mikołaja Hlebowiczów z Dąbrowna, synów Jana z Dąbrowna, wojewody trockiego. Ustanawia w ich mieście Kębłowie, w województwie poznańskim, powiecie kościańskim, trzy jarmarki; pierwszy na dzień Narodzin NMP, drugi na św. Elżbietę, trzeci na św. Marka Ewangelistę. Targi odbywać się mają w czwartki.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 750v [SKM IV, nr 886]
1590.04.18
Król zgadza się by Jan Dembiński (Dębieński) mógł ustąpić Sebastianowi Jabłonowskiemu praw dożywotnich do Felkiersan Moyzy w powiecie pebalskim [w Inflantach]. Prawa te uzyskał od króla Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 750v-751 [SKM IV, nr 887]
1590.04.18
Król w uznaniu zasług nadaje w dożywocie Pawłowi Szczerbicowi, pisarzowi dekretowemu kancelarii koronnej, 18 łanów ziemi, około 10 we wsi Ladekop, zwanych Ladekoperwald, osiem we wsi Borend, zwanych Karwis w ziemi pruskiej, na Wielkiej Żuławie. Ma prawo je wykupić z rąk obecnych posiadaczy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 751-751v [SKM IV, nr 888]
1590.04.19
Król, zgodnie z konstytucjami ubiegłorocznego sejmu, nadaje Wawrzyńcowi Wraderowi dobra nitawskie w powiecie wendeńskim w dożywocie. Pozostawały one nieobsadzone po śmierci Prokopa Pieniążka, starosty wendeńskiego i rumborskiego. Nadanie obejmuje wszystkie przynależności dóbr za wyjątkiem dworu czyli Moyzy zwanej Ketzes, którą władca nadał wcześniej Henrykowi Neikiersenowi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 751v-752 [SKM IV, nr 889]
1590.04.19
Król zgadza się by Hieronim Gostomski z Leżenic, kasztelan nakielski, starosta wałecki, mógł ustąpić praw dożywotnich synowi Janowi Gostomskiemu do starostwa wałeckiego, w tym do dwóch wsi Wiesiołka, w tym tej zwanej Gwira, wsi Nowy Dwór, Róża, Rozwlad, Skrzetus, Witkow, Nadorysz (Nadorzyc), Sypniewo, Brzeźnica, Tridenlug, Budy, Hamer z młynem a także tych stworzonych na surowym korzeniu; Wesoła, Głowacz, Lezienicze, Gostomia. Gostomski zasłużył się, wspierając na własny koszt obronę kraju przed Turkami.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 752-752v [SKM IV, nr 890]
1590.04.20
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się rozszerzyć prawa dożywotnie do sześciu haków ziemi pomiędzy zamkami Sancel i Nitawa na Annę, żonę Marcina Kaszuby, pomorskiego żołnierza, który prawa te uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 752v-753 [SKM IV, nr 891]
1590.04.20
Król potwierdza braci; Macieja i Szymona Kawięckich, synów zmarłego Stanisława, w dożywotnich prawach do części wójtostwa wsi Stara Rawa w ziemi rawskiej.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 753-753v [SKM IV, nr 892]
1590.04.20
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, syna zmarłego Mikołaja, wojewody podlaskiego, z sumy 15 tysięcy złotych długu zapisanego w księgach kancelarii mniejszej koronnej w Grodnie, 7 lutego 1589 roku. Dług ten zapisany został na dobrach dziedzicznych Kiszki zwanych Woźniki.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 753v-754 [SKM IV, nr 893]
1590.04.20
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, syna zmarłego Mikołaja, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż winien jest Sebastianowi Montelupi i jego spadkobiercom 20 290 złotych i 23 grosze. Sumę tę zapisuje na dobrach dziedzicznych Woźniki, Świnia, Dzięcioły, Czuchleby, Mieszki, Zadworze, Ziśnie, Ławy, Chocicze, Husłowo, Missa Wólka, Androsze, Hliwki, Krzywośniety, Mszany, Juniewicze, Mileyki, Sieliwonki, Dziedkowskie, Boża Wolia, Żurawlówka, Odreyczemeta i Zawada w województwie podlaskim, powiecie mielnickim, ze wszystkimi przynależnościami, poddanymi, bojarami ziemskimi i putnymi, sołtysami, kmieciami, czynszami, pańszczyzną i wszelkimi innymi dochodami. Sumę zobowiązuje się spłacić do św. Jana Chrzciciela roku 1593 w grodzie krakowskim. W ciagu pół roku w sprawie tej zeznać ma też Anna Dulska, zona Kiszki, w towarzystwie dwóch świadków z rodu ojca.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 754-757 [SKM IV, nr 894]
1590.04.20
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał iż w związku z zapisem Mikołaja Kiszki z dnia dzisiejszego, dokonanym w kancelarii koronnej, w związku z pewnymi długami zmarłego Jana Dulskiego, podskarbiego koronnego, ma potrącić od sumy głównej długu 294 złote i 23 grosze.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 757-757v [SKM IV, nr 895]
1590.04.20
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego i Sebastiana Montelupi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni potwierdzenie pewnej umowy we wszystkich jej punktach, wadium w sprawie ustalono na 750 złotych. Strony zobowiązały się stanąć na pierwsze wezwanie w sprawie przed sądem grodzkim mielnickim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 757v-758v [SKM IV, nr 896]
1590.04.24
Król zgadza się by Andrzej Chrząstowski, trukczaszy (dapifer noster), mógł wykupić prawa dożywotnie do wójtostwa wsi Sękowa w starostwie bieckim z rąk spadkobierców Jana Gołęckiego, podstarościego bieckiego. Chrząstowski zasłużył się za panowania Stefana Batorego jako żołnierz, podczas zwalczania buntu gdańszczan i podczas wszystkich wypraw moskiewskich.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 758v-759 [SKM IV, nr 897]
1590.04.26
Król zgadza się by Jan Mniszech z Wielkich Kuńczyc, starosta krasnostawski, mógł ustąpić dożywotnich praw do starostwa krasnostawskiego na korzyść Mikołaja Mniszcha, swojego syna. Cesji tej dokonać może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa. Jako nowy starosta, Mikołaj Mniszech zobowiązany będzie płacić corocznie na św. Jana Chrzciciela 300 złotych do skarbu koronnego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 759-760 [SKM IV, nr 898]
1590.04.27
Król zgadza się by Stanisław, sołtys wsi Wręczyca (Wrzanczicza) w starostwie krzepickim, mógł ustapić dożywotnich praw do sołectwa swojemu synowi Jakubowi. Cesji tej dokonać może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 760-760v [SKM IV, nr 899]
1590.04.27
Król potwierdza zeznanie Jakuba Krzesińskiego, szlachcica z ziemi łęczyckiej.Zeznał on pokwitowanie Janusza Zbaraskiego, wojewody bracławskiego, starosty krzemienieckiego z sumy 30 tysięcy złotych, które otrzymał na podstawie zapisu wojewody, asekurowanego i podpisanego przez zmarłego Andrzeja Firleja z Dąbrowicy, kasztelana lubelskiego i starosty sandomierskiego, Krzysztofa Młożewskiego i Mikołaja Herbowskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k.760v-761 [SKM IV, nr 900]
1590.04.28
Król potwierdza dożywotnie prawa Sebastiana Krapiewskiego, zasłużonego żołnierza, do dworu Andzel Moyza w powiecie rodenpejskim, do chłopów zwanych Reype i Ipodukai, przynależnych do tych dóbr, do karczmy Czelpecmo nad rzeką Kreinouppa. Dobra te Krapiewski otrzymał od Stanisława Pękosławskiego, komisarza Stefana Batorego do Inflant. Nadanie to zostaje poszerzone o dwie pustki zwane Racien i Garaeian pod zamkiem ryskim w miejscu zwanym Ferberg. Dożywocie obejmuje także Elżbietę Gierlich, żonę Sebastiana.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 761-761v [SKM IV, nr 901]
1590.04.29
Król nadaje Hieronimowi Gostomskiemu z Leżenic, kasztelanowi nakielskiemu, staroście wałeckiemu prawa dożywotnie do wsi Długołęka. Dobra te utraciła na mocy wyroku wdowa po szlachcicu Piwie*, pochodząca z Sierpca (de Sieprcz). Podstawą dekretu było niepłacenie przez nią kwarty.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na jej imię.
MK 135, k. 761v-762 [SKM IV, nr 902]
1590.04.29
Król zgadza się by Hieronim Radoszewski mógł ustąpić Wojciechowi Chiczowskiemu (in. Chyczowski) praw dożywotnich do połowy wsi Kurzelowce w powiecie barskim. Cesji dokonać może przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 762-762v [SKM IV, nr 903]
1590.04.30
Król potwierdza zeznanie Stanisława Łoknickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 800 złotych jakie winien jest Janowi Zamoyskiemu, kanclerzowi koronnemu. Sumę tę zapisuje na wszystkich swoich dobrach, zobowiązuje się ją spłacić w urzędzie grodzkim krasnostawskim na św. Marcina [w roku 1590 ].
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 762v-763 [SKM IV, nr 904]
1590.04
Król za zgodą sejmu, przychylając się do prośby mieszczan Leżajska, podnosi cła w tym mieście. Do tej pory od stu wołów płacono dwanaście groszy, od załadowanego wozu kupieckiego pięć denarów. Odtąd za dwa woły lub krowy płacone ma być pół grosza, od każdego konia, zaprzężonego lub nie, płaci się jednego solida, od barana, skopa, owcy zgodnie ze starym przywilejem ternara. Dochody przeznaczone mają być na budowę i naprawę dróg i mostów. Lista świadków.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 763-765 [SKM IV, nr 905]
1590.04
Król zgadza się by Marcin Ostroróg z Lwówka, kasztelan kamieński, mógł odstąpić swojemu synowi Jerzemu z Ostrorogowi prawa dożywotnie do wsi Korzeń i Muchnowo i wójtostw czyli sołectw tamże. Prosili króla o zgodę pewni doradcy. Cesja ma nastąpić przed dowolnymi księgami urzędowymi Królestwa. Suma zapisana na tych dobrach zostaje pomniejszona o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 765-765v [SKM IV, nr 906]
1590.04
Król zgadza się by Tomasz Gilewski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa miasta Nakła z rąk Andrzeja z Bnina Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego oraz innych osób mających tytuł prawny. W sprawie tej prosili u króla pewni doradcy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 765v-766 [SKM IV, nr 907]
1590.04.15
Król za zgodą sejmu, przychylając się do prośby mieszczan Śremu, podnosi cła w tym mieście. Dochody wykorzystane być mają na budowę i naprawę mostów i grobli w Śremie i wsi Piszancza. Do tej pory od konia w zaprzegu płacono solida, teraz pół grosza.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 766-767 [SKM IV, nr 908]
1590.04.15
Król potwierdza przywilej Wojciecha Bagieńskiego, w którym uzyskał on dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Trzciana lub Trzcieniec (Trzcziana seu Trzczieniecz) w starostwie jaworowskim, powiecie lwowskim. Zgodnie z protestacją Bagieńskiego oryginał uległ spaleniu. Rewizorzy królewscy ustalili, że do wójtostwa należały cztery łany frankońskie a także cztery grunty zwana Obszary, jeden nad Waliową, a jeden w kącire zwanym Gmieliowi. Wójt posiadał też prawo karczowania ziemi w takim wymiarze na jakim może wysiać dziesięć beczek miary przemyskiej. Posiadał też karczme z jej dochodami, połozona przy głównej drodze na Potylice. Do karczmy należało pół łana i dwie niwy, jatka i browar. Do wójtostwa należąło także prawo wykarczowania łąk na górze Bukowa (ad viginti stadia lanei), łaka na czarnym błocie przy trzech pagórkach. Wójtostwu przynależało też prawo wolnego mielenia w młynie Borowy i Zawodowski. Na swoje potrzeby wójt mógł pozyskiwać drewno z borów i gajów przynależnych do wsi Trzciniec. Miał też prawo połowu ryb i wypasu w miejscu zwanym Rossochy, prawo budowy stawu poniżej stawu Pawła, mieszkańca tejże wsi Trzciniec. Przynależał też do wójta ogród w połowie wsi, przed karczmą. Należał mu się szósty grosz z czynszu od mieszkańców Trzcińca, trzeci grosz od kar zasądzonych. Kmiecie, zagrodnicy i mieszkańcy wsi powinni odpracować na jego rzecz czternaście dni w roku.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 767-768 [SKM IV, nr 909]
1590.04
Król nadaje starostwo czyli ekonomię rogoźnieńską w Prusach Andrzejowi z Bnina Opalińskiemu, marszałkowi wielkiemu koronnemu, staroście generalnemu wielkopolskiemu, staroście śremskiemu, leżajskiemu. Starostwo było nieobsadzone po śmierci Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego. Opaliński zarządzać ma ekonomią zgodnie z królewską ordynacją.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 768-768v [SKM IV, nr 910]
1590.04
Król ustanawia urządzenie (ordinatio) starostwa rogoźnieńskiego, które otrzymał Andrzej z Bnina Opaliński, marszałek wielki koronny. Opaliński zobowiązany jest oddawać kwartę. Z racji ciężarów, jakie ponosi zarządzając tymi dobrami, z dochodów tych pobierać ma na potrzeby swoje i rodziny corocznie 4 tysiące złotych. To co pozostanie oddawać ma do skarbu koronnego i nadwornego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 768v-769 [SKM IV, nr 911]
1590.04
Król potwierdza zeznanie Stanisława Dąbskiego (Dambski), kanonika łuckiego i sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie swojemu słudze, Janowi Zagajkowi praw dziedzicznych do pewnego terenu w Łucku. Położony jest obok mostu zamkowego i gruntu Stanisława Golasa, kuśnierza. Prawa do terenu uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 769-769v [SKM IV, nr 912]
1590.04.30
Król potwierdza (oblata) dokument podpisany przezeń i wystawiony w kancelarii większej koronnej w Warszawie na sejmie 18 kwietnia 1590 roku. Za wstawiennictwem pewnych doradców w sprawie, uczciwych: Jakuba Mitchela, Alana Craika (in. Kraik), Dawida Anschlera, Wilhelma Buchana, Huberta Boide (in. Boyde), Piotra Orome, Jana Lufe i Wawrzyńca Bormeta, kupców szkockich, król nadał im dożywotnio prawa swobodnego handlu w Królestwie i towarzyszenia dworowi, sprzedawania towarów na jarmarkach i zjazdach kupieckich.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 769v-770 [SKM IV, nr 913]
1590.04.01
Król potwierdza prawa Fryderyka, Karola, Jana, Krzysztofa i Chrystiana Billy, synów zmarłego Krzysztofa* Billy do dóbr zwanych Punen. Potwierdzenie dotyczy praw do poddanych tam osiadłych; Szymona Haselcen Puncze, Amolechen Belgala i tego zwanego Kulle, a także prawa do swobodnego połowu ryb w stawie Fiddel i łąki w Uko, w powiecie rewalskim.
łac.
Datum: Warszawa. *w innym miejscu jako Fryderyk Jan Billy.
MK 135, k. 770-770v [SKM IV, nr 914]
1590.04.01
Król zgadza się by Karol Merschet z Hillesem, poddany inflancki, mógł wykupić dwa haki ziemi zwane Kriche Liben z trzema osiadłymi rodzinami i łąką zwaną Luporue, w powiecie orleskim od sławetnego Lamberta Baera, i przyłączyć do swoich sąsiednich dwóch haków.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 770v-771 [SKM IV, nr 915]
1590.04.01
Król potwierdza Hardewiga Schmollinga, w posiadaniu czterech rodzin; Pausen, Mulen, Priczen, Hantyn w Vacka Rebes w powiecie burtnickim w Inflantach. Schmolling, zasłużony żołnierz, Inflantczyka, walczył za Stefana Batorego z Moskwą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 771 [SKM IV, nr 916]
1590.04.03
Król zgadza się na donację Jana Birolda (Bierold), prepozyta kłodawskiego, który ofiarował kosciołowi kłodawskiemu folwark z ziemią, ogrodem i łąkami w mieście Kłodawie, w starostwie przedeckim. Dobra te odziedziczył po ojcu Wojciechu Bieroldzie. Król upoważnia Stanisława Karnkowskiego, arcybiskupa gnieżnieńskiego, prymasa do włączenia tych dóbr do dóbr kościelnych.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 771-771v [SKM IV, nr 917]
1590.04.03
Król zgadza się by uczciwy Paweł z Łazin wraz z żoną Jadwigą mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna zwanego Pyla czyli jego trzeciej miary. Młyn ten położony był we wsi Dobiegniów w starostwie przedeckim. Prawa te małżonkowie wykupić mogą od spadkobierców Baltazara z Łazina, ojca Pawła.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 771v-772 [SKM IV, nr 918]
1590.04.03
Król potwierdza dożywotnie prawa Jana Dziatkowskiego do dóbr Adscher z dwunastoma chłopami, w powiecie helmeckim. Dobra te otrzymał za Stefana Batorego od Stanisława Pękosławskiego. Potwierdzenie dotyczy także innych dóbr, w powiecie szmeltyńskim, dworu po zmarłym Schersted z wsią zwaną Zernigal, które otrzymał od Zygmunta III. Dziatkowski zasłużył się jako żołnierz.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 772-772v [SKM IV, nr 919]
1590.04.04
Król wspierając działania Mikołaja Wolskiego z Podhajec, miecznika koronnego i starosty krzepickiego, zezwala na podjęcie pewnych prac Grzegorzowi górnikowi (minerator) w kopalni żelaza zwanej Warcholowska we wsi Złochowice (Zlochwiec), w starostwie krzepickim. Może on wykarczować część lasu w tych dobrach na budowę karczmy i utworzenie ról i pastwisk. Prawa do tych dóbr otrzymuje Grzegorz z żoną Anną w dożywocie. Czynsz roczny ustalony zostaje na sześć grzywien, na każdą licząc 48 groszy, płatnych na św. Marcina, począwszy od roku 1592 w starostwie krzepickim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 772v-773 [SKM IV, nr 920]
1590.04.04
Król potwierdza zeznanie Jana Zamoyskiego, kanclerza koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw do częsci dóbr i wsi Pleszów i Kowale, które uzyskał zapisem książąt Albrychta Radziwiłła, marszałka litewskiego i Stanisława Radziwiłła.Ustępuje je z powrotem tymże Radziwiłłom.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 773-773v [SKM IV, nr 921]
1590.04.04
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa Romana Iwaszkowskiego Gniewosza do pewnych częsci wsi Ihumnicze.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 773v-774 [SKM IV, nr 922]
1590.04.04
Król potwierdza zeznanie Firlejów z Dąbrowicy: Mikołaja, wojewody krakowskiego, starosty nowokorczyńskiego, Andrzeja, kasztelana małogojskiego, Jana, podskarbiego koronnego, Piotra i Henryka, synów Jana, wojewody krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznali oni podział wszystkich dóbr ojczystych i matczynych w Królestwie. Mikołaj Firlej otrzymał Bejsce (Beyszcze) z dworem i folwarkiem oraz prawo patronatu tamże, Podolany z folwarkiem Mogolice i Stojanowice z przynależnościami, kamienicę murowaną w Krakowie przy rynku z przynależnościami. Na dobrach Bejsce, Grochowice i Morawiany ustanowione były zapisy w sumie 15 400 złotych, które Mikołaj wykupi. Andrzej Firlej otrzymuje dobra Kock (Koczko) z fortalicją z prawem patronatu i kolatury murowanego kościoła parafialnego tamże. Otrzymuje tez przynależne wsie Górka, Pożarów, Talczyn (Talcz) oraz część wsi Skromowice, Skromowska Wola, Rogala, Sułoszyn, Lutowice i Tarzów (Tharzow), folwark w Białobrzegach z częścią wsi Białobrzegi, Pogwizdów, Stoczek, Zakalew, Bodziniewice i Skarbiczecz, połowę dziedzicznego boru przy Ossawnie i Ossowiskiej Woli. Dobra Ossowno i Ossowiska Wola powinny zostać podzielone w ciągu osiemnastu tygodni przez Andrzeja Borkowskiego, pisarza ziemskiego lubelskiego. Jan Firlej uzyskuje wsie Babice z dworem, folwark Barów, Szczelice i Niegoszewice w ziemi krakowskiej. Wieś Niegoszewice została zastawiona i winien ją wykupić. Dostaje też część wsi Ossowno z folwarkiem Wola Ossowińska z folwarkiem, Sietno, część wsi Osczepal w powiecie lubelskim, ogród w Krakowie na przedmieściu zwanym Mikołajskie, czynsz wykupny z cła portowego krakowskiego, przy czym czynsz ten i karczma w Balicach należy dożywotnio do Jana Wróblowskiego. Dostaje także stary dwór z ogrodem, położony w Lublinie pod zamkiem. Uzyskuje prawo patronatu kościoła szpitalnego na ulicy Długiej w Kocku. Dostaje prawa do gruntu we wsi Białobrzegi, scedowane przez kasztelana małogojskiego, może na gruncie tym zbudować spichlerz, do zboża spławianego Wieprzem. Piotr Firlej uzyskuje miasto Markuszowice z fortalicją, z prawem patronatu tamtejszego kościoła, wsie Łany, Kalinie, Zabłocie, Kłoda, Barłożyska, Łakocz, Boboniska, Ostaszów z folwarkiem Dembicza i folwarkiem Tarkawica. Piotr Firlej ma spłacić pewne sumy braciom na najbliższe Boże Narodzenie w grodzie lubelskim, Andrzejowi, kasztelanowi małogojskiemu. 500 złotych, Janowi, podskarbiemu, 500 złotych, Henrykowi 1000 złotych. Henryk Firlej, z innej matki, Barbary Mniszchównej, otrzymuje dobra Ciemierniki z prawem patronatu tamtejszego kościoła, z dworem i folwarkiem oraz wsiami Stoczek, Wygnanów, Skoki, Wierzchowiny, oraz zagrodników należacych do dworu ciemiernickiego. Dostaje też dwór Ostrów z folwarkiem i ze wsiami Ostrówek, Kamionowa Wola, Łossawa i Żórawiniec. Na prawie lennym otrzymuje zaś wieś Ruda z folwarkiem Janów i trzecią część miasta Sorokomla, dlatego ma wypłacić każdemu z braci po 700 złotych . Dostaje także spichlerz nad rzeką Wieprz w dobrach wsi Górka. Mikołaj Mniszech, starosta łukowski winien w ciągu sześciu tygodni przeprowadzić rozgraniczenie dóbr Ostrów, Dembica i Tarkowica. Porównanie dóbr i oprawy dóbr matki na Balicach z przynależnosciami i na kamienicy w Krakowie wycenione zostało na 35 tysięcy złotych, z czego oprawę wyceniona na 23 tysiące złotych. Podzielone zostają także wszelkie sumy dłużne. Wadium w sprawie ustalono na 10 tysięcy złotych
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 773v-777 [SKM IV, nr 923]
1590.04.05
Król potwierdza zeznanie Henryka Firleja z Dambrowicy, syna zmarłego Jana, wojewody krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Firlej wyraził zgodę na ustalenia zawarte w umowie zeznanej w kancelarii przez jego braci. Dotyczyła ona cesji na rzecz Zbigniewa i Feliksa Słupeckich, synów zmarłego Stanisława Słupeckiego, kasztelana lubelskiego. Cesja dotyczyła dóbr Sczecin, Wola Sczeczka, Klieczkowie, Wczelów w województwie lubelskim. Andrzej Wczelowski odstąpił je Janowi Firlejowi, wojewodzie krakowskiemu. Druga cesja dotyczyła dóbr Snierzno w Wielkim Księstwie Litewskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 777-778 [SKM IV, nr 924]
1590.05
Król potwierdza zeznanie Jana, Piotra i Henryka Firlejów z Dambrowicy, złożone przed skiegami kancelarii koronnej. Zeznali ustąpienie na rzecz brata Mikołaja Firleja, wojewody krakowskiego wszystkich praw wynikających z zapisu zmarłego stryja, Mikołaja Firleja, wojewody lubelskiego w księgach ziemskich lubelskich, na rzecz ich ojca, 6 tysięcy złotych polskich.Suma ta zapisana była na wsiach i folwarkach Radno, Gołąbie, na mieście Rawa i na innych dobrach.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 778-779 [SKM IV, nr 925]
1590.04.05
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Firleja z Dambrowicy, wojewody krakowskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał on zapis na wszytkich dobrach na rzecz swoich braci: Andrzeja, Jana, Piotra i Henryka Firlejów zabezpieczajacy ich od cieżaru zapisu w księgach ziemskich lubelskich Jana Firleja z Dambrowicy, wojewody krakowskiego, w wysokości 6 tysięcy złotych na dobrach Ciemierniki i dobrach przynależnych dla zmarłego Stanisława Samborzeckiego z Okrzei. Dobra Ciemierniki przypadły w podziale majątku Henrykowi Firlejowi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 779-780 [SKM IV, nr 926]
1590.04.05
Król potwierdza dożywotnie prawa Alberta Dreien do haka ziemi w powiecie rujeńskim i do dwóch rodzin chłopskich, Mors i Mugger, mieszkających w tych dobrach. Prawa te Stanisław Pękosławski, komisarz na Inflanty potwierdził wdowie Gertrudzie z Lebenhausen, matce Dreiena.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 780-780v [SKM IV, nr 927]
1590.04.05
Król zgadza się by Katarzyna Ficken (in. Ficzken), wdowa po Hermanie Westerath, mieszczaninie ryskim, mogła ustąpić Tomaszowi Sudendorfowi, adoptowanemu synowi, praw dożywotnich do pięciu rodzin chłopskich; Soldow, Bernhardt, Aunegal Thomas, Kasz Hans, Luie i Walke Jurgens w powiecie nowomłyńskim i kremońskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 780v [SKM IV, nr 928]
1590.04.05
Król potwierdza dożywotnie nadanie dla Andrzeja Concrior, Szkota, dowódcy piechoty, które uzyskał od Stanisława Pękoslawskiego, komisarza królewskiego na Inflanty. Nadanie obejmowało prawa do haka ziemi, które uprzednio dzierżył Henryk ab Urgern i do chłoów Grudena i Stalaxa a także do innych dwóch haków, które kiedyś otrzymał od Stefana Batorego Herkules de Rosetis, z chłopami Kaulesenem, Saiksem, Lassenem, Osselem, Kanstem, Felxem, Dilem, Ozenem i kuźnią żelaza w powiecie rujeńskim, a także prawem połowu na rzece zwanej Salis Borgle. Concrior zasłużył się w wojnach Stefana Batorego z Moskwą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 780v-781 [SKM IV, nr 929]
1590.04.08
Król potwierdza zeznanie stron; Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego i Sebastiana Montelupi. Zeznali wzajemne pokwitowanie i uwolnienie ze zobowiązań wynikających z umowy zawartej przez nich w kancelarii koronnej 20 kwietnia 1590 roku.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 781-781v [SKM IV, nr 930]
1590.04.07
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Ręczajskiego (Renczaiski), kasztelana warszawskiego, starosty kowalskiego. Zeznał , iż wypełniając postanowienia dekretu dotyczące jego i Zofii z Zamościa, wdowy po Łukaszu Działyńskim, podczaszym koronnym, złożył w kancelarii koronnej sumę 4 400 złotych węgierskich, przynależnych Zofii ze starostwa kowalskiego na mocy przywileju króla Aleksandra. W sprawie tej zeznawał także w kancelarii Jakub Pilchowski, rotmistrz. Zeznał odebranie w kancelarii wymienionej powyżej sumy,która zapisuje na wszystkich swoich dobrach.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 781v-782v [SKM IV, nr 931]
1590.04.07
Król potwierdza zeznanie Jana Potockiego, pisarza polnego koronnego i starosty kamienieckiego. Zeznał zapis na korzyść Mikołaja Brzeskiego na dobrach starostwa kamienieckiego. Zobowiązuje się wypałacać corocznie Brzeskiemu 1200 złotych w urzędzie grodzkim trembowelskim na święto Obrzezania Pańskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 782v-783 [SKM IV, nr 932]
1590.04.08
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Kiszki, syna Mikołaja Kiszki, wojewody podlaskiego z sumy 20 294 złotych i 23 groszy, które tenże Kiszki zobowiazał się spłacić zapisem z 20 kwietnia 1590 roku w kancelarii koronnej. Suma ta zapisana była na starostwie drohickim i wsi Woźniki.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 783-783v [SKM IV, nr 933]
1590.04.08
Król potwierdza zeznanie stron; Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego i Sebastiana Montelupi. Zeznali zawarcie pewnej umowy w dniu dzisiejszym, którą mają zamiar wypełnić we wszystkich punktach. Wadium w sprawie wynosi 500 złotych.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 783v-784v [SKM IV, nr 934]
1590.04.08
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Kiszki, starosty drohickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 5 780 złotych, 22 i pół grosza jakie winien jest Sebastianowi Montelupi. Sume tę zapisuje na swoich dobrach i ich częściach: na wsi Huszlewo z folwarkiem Miszawolka, na Androszach, Heliszki (Helyszki), Mszanach, Jumienicach i Mileykach w województwie podlaskim, powiecie mielnickim, oraz na wszystkich przynależnościach i poddanych tychże dóbr. Dług zobowiązuje się spłacić na św. Jakuba Apostoła. W razie braku spłaty w roku przyszłym, prawo Montelupiego do tychże dóbr zostanie wydłużone na trzy lata, do św. Jakuba w roku 1593. Kiszka zobowiązuje się także, że zeznanie w sprawie złoży jego żona, Anna Dulska, w towarzystwie dwóch świadków, w ciagu pół roku. Stawi się na pierwsze wezwanie w sprawie w grodzie mielnickim lub suraskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 784v-787 [SKM IV, nr 935]
1590.04.08
Król zgadza się by Zofia, wdowa po Mikołaju Łączyńskim (Lanczinski), pisarzu skarbu koronnego, a obecnie żona Pawła Brzezińskiego mogła ustapić praw dożywotnich do wójtostwa w Starym Samborze. Scedować je może przed księgami urzędowymi Wojciechowi Przysłakowskiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 787-787v [SKM IV, nr 936]
1590.04.08
Król nadaje Wacławowi Kiełczewskiemu, dworzaninowi, który służył już Stefanowi Batoremu, dobra Kuczfal w dożywocie, mierzące 50 łanów *. Dobra te trzymał bezprawnie zmarły Konopacki.
łac.
Datum: Warszawa. *zostwiono puste miejsce na powiat i imię Konopackiego.
MK 135, k. 787v-788 [SKM IV, nr 937]
1590.04.10
Król zgadza się by Katarzyna Tarnowska z Zalesia, mogła ustąpić synowi Janowi Tarnowskiemu, synowi zmarłego Jana cześnika czerskiego, dożywotnich praw do wsi Damirów w powiecie czerskim. Tarnowski zasłużył się broniąc Krakowa przed arcyskięciem Maksymilianem, walczył też pod Byczyną, ostatnio odznaczył się w walkach z Turkami i Tatarami. Tarnowska prawa te uzyskała wraz z mężem od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 788-788v [SKM IV, nr 938]
1590.04.10
Król potwierdza dwa przywileje Stefana Batorego, wydany w Warszawie 5 marca 1585 roku, i drugi Jana Leśniowolskiego z Obór, wydany w Warszawie 7 lutego 1584 roku. Stefan Batory zatwierdził Janowi Lubiewskiego, w nagrodę za wierną służbę w walce z Moskwą w Inflantach, nadanie Jana Leśniowolskiego, kasztelana czerskiego i starosty parnawskiego. Lubiewski otrzymał dziewięć opuszczonych haków ziemi w powiecie parnawskim, w tym siedem haków we wsi Liwko, zwanych Focz i Melt, przy granicy wsi Sarwo i z brzegiem morskim, poz tym półtora haka we wsi Kawer, oraz pół haka ziemi zwanej Pocz z poddanym w tychże dobrach i z wyspą czyli ostrowem, zwanym Mania. Nadanie obejmowało też prawo swobodnego połowu w tych dobrach i swobodnej wycinki lasów starostwa parnawskiego. Zygmunt III rozszerzył prawa do tych dóbr na żonę Lubiewskiego, Zofię Ostrowską.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 788v-790v [SKM IV, nr 939]
1590.04.12
Król nadaje urząd podskarbiego wielkiego koronnego Janowi Firlejowi z Dambrowicy. Urząd wakował po śmierci Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego. Firlej zasłużył się już w sprawach Rzeczypospolitej, szczególnie województwa krakowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 790v-791 [SKM IV, nr 940]
1590.04.13
Król zgadza się by Trojan Białyński (in. Baliński) mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa wsi Kozłowice w starostwie sochaczewskim, z rąk obecnych posiadaczy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 791-791v [SKM IV, nr 941]
1590.04.13
Król potwierdza zeznanie Henryka a Tysenhausen z Hastfer, Inflantczyka, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocników; Franciszka Neusteda, burmistrza ryskiego, i Helikona, syndyka ryskiego, w sprawie jaką ma z Jerzym Berlinem i jego wspólnikami.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 791v-792 [SKM IV, nr 942]
1590.04.14
Król zgadza się by Wawrzyniec Kawęcki mógł ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa wsi Stara Rawa, w starostwie rawskim, Marcinowi Trzcińskiemu z Trzciany, przed księgami urzędowymi Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 792-792v [SKM IV, nr 943]
1590.04.14
Król nadaje w dożywocie Janowi Wilde dobra Step i Plimber w powiecie dyneburskim. Dobra te posiadali bezprawnie Wilhelm Step i Egelbert Plimper. Do dóbr tych przynależały opuszczone ziemi i lasy zwane Gerth, Wonder, Narden, Reskien i Fingienogien. Wilde zasłużył się jako żołnierz za panowania Stefana Batorego. Skarb winien był mu z tytułu służby 3 500 złotych, jednak Wilde ustąpił z tych roszczeń.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 792v-793v [SKM IV, nr 944]
1590.03.18
Król, dla powiększenia dochodów ekonomii malborskiej, oddaje dobra Marenshoff na Małej Żuławie Szymonowi Barowi, serwitorowi królewskiemu. Dobra te obejmowały 60 łanów ziemi oraz 92 i pół łana lasu dransneńskiego. Dobra te zagospodarowywali niegdyś sławetni Jakub Heydeman, Jerzy Glisen i Jan Clausen, z nadania Jana Dulskiego, ekonoma malborskiego. Z nadania wyłączono część lasu wyznaczoną przez Jana Dulskiego Mikołajowi Kokałowskiemu. Ma prawo warzenia piwa, budowy piekarni, budowania grobli, połowu ryb z wyłączeniem jezior Muliccensee i Phaffensee, zarezerwowanych dla potrzeb zamku malborskiego). Z dóbr tych zobowiązany jest płacić rocznie 3 tysiące grzywien pruskich na Boże Narodzenie. Z nowo utworzonych łanów ma płacić 5 grzywien pruskich od łana. Zagrodnik Kukuker ma trzymać 4 i pół łana bez obciążeń, zobowiązany ma być do naprawy wałów i oczyszczania fos.
łac.
Datum: Warszawa. *być może pomyłka pisarza.
MK 135, k. 793v-794v [SKM IV, nr 945]
1590.04.20
Król powierza żupy krakowskie w zarząd Piotra Franco, Włocha. Zasłużył się on już za panowania Stefana Batorego, został wówczas nobilitowany. Otrzymywać ma tytułem wiktu dziesięć złotych tygodniowo, a tytułem uposażenia 70 złotych na kwartał. Podaje się do wiadomości Sebastiana Lubomirskiego, starosty sądeckiego, dobczyckiego, przełożonego żup krakowskich i do wiadomości urzędników żupnych.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 794v-796 [SKM IV, nr 946]
1590.04.20
Król nadaje po wieczne czasy biskupowi Ottonowi Sacking i kapitule kościoła wendeńskiego folwark zwany Czernkaw w powiecie kremońskim w Inflantach, który należał kiedyś do katedry ryskiej. Dobra te wróciły do dyspozycji monarchy prawem kaduka po śmierci niejakiego Jana Ministra, który uzyskał je od Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 796-796v. [SKM IV, nr 947]
1590.04.20
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza dożywotnie prawa sławetnego*, syna zmarłego Hamowicza**, do młyna we wsi Polochowcze, czyli trzeciej miary.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono puste miejsce na imię i nazwisko. **zapis imienia nieczytelny Andi [?]
MK 135, k. 796v-797 [SKM IV, nr 948]
1590.04.20
Król nadaje w dożywocie Janowi Herburtowi z Fulsztyna, chorążemu lwowskiemu, dom położony za bramą prowadzącą w kierunku Lublina, w mieście Drohobycz, a także dwie panwie do warzenia soli zwane Trzany. Dobra te posiadał bezprawnie Bartłomiej Biernat (Bernath) Wajdakowski (Vaydakowski).
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 797 [SKM IV, nr 949]
1590.04.20
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza popa Prokopa w dożywotnim posiadaniu urzędu popa we wsi Modrycz w starostwie drohobyckim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 797v [SKM IV, nr 950]
1590.04.20
Król nadaje w dożywocie urząd popa we wsi Derazice w starostwie drohobyckim Lesowi Broszowicowi, prawosławnemu popu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 797v-798 [SKM IV, nr 951]
1590.04.20
Król nadaje w dożywocie urząd popa we wsi Staniła (Sthanila) w starostwie drohobyckim Sienkowi Bewozniemu, prawosławnemu popu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 798 [SKM IV, nr 952]
1590.04.20
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, potwierdza popa Dymitra w dożywotnim posiadaniu urzędu popa we wsi Solec w starostwie drohobyckim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 798-798v [SKM IV, nr 953]
1590.04.20
Król nadaje w dożywocie urząd popa we wsi Stebnik w starostwie drohobyckim Pawłowi, popu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 798v [SKM IV, nr 954]
1590.04.28
Król nadaje w dożywocie Wandzel Moizę w Inflantach Stanisławowi Kossowi, trukczaszemu, zasłużonemu za panowania Stefana Batorego. Dobra te były nieobsadzone po śmierci Filipa Dulskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 798v-799 [SKM IV, nr 955]
1590.04.27
Król potwierdza zeznanie Wojciecha Witosławskiego, wysłannika rotmistrza Jana Ciświckiego (Cziswiczki), złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapis na wzystkich swoich dobrach na rzecz Wyszomirskiego (Wyssimierski)*, kanonika i oficjała przemyskiego, że na św. Bartłomieja w roku przyszłym sławetna* Erchardowa, wdowa po Erchardzie*, doktorze medycyny, mieszczaninie przemyskim, uzyska satysfakcję w związku ze szkodami wyrządzonymi jej przez zołnierzy wspomnianego Ciświckiego w dobrach przez nią dzierżawionych. Wadium w sprawie ustalono na 40 złotych.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono puste miejsce na imię.
MK 135, k. 799-800 [SKM IV, nr 956]
1590.06.01
Król potwierdza zgodę królowej Anny Jagiellonki, by Franciszek Wolski mógł ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa Tykocina Grzegorzowi Stefanowiczowi, swojemu krewnemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 800-800v [SKM IV, nr 957]
1590.06.24
Król potwierdza oblatowanie dokumentu w kancelarii koronnej. Został on wystawiony przez Łukasza Macieja Welwińskiego, kleryka diecezji gnieźnieńskiej, notariusza publicznego (apostolicae autorithate) w roku 1590 18 czerwca, w poniedziałek, podpisany przez Arnolfa Uchańskiego ze Służewa, opata sulejowskiego, i braci cystersów, Szymona z Plogie, Jakuba szafarza, Walentego prezbitra, Krzysztofa kustosza, Wojciecha podprzeora, i kantora Melchiora oraz Bartłomieja diakona, tegoż konwentu w diecezji gnieźnieńskiej. Bracia zeznawali w sprawie wykonania testamentu z dnia 10 listopada 1587, zmarłego Jerzego Fabii, dalmatyńczyka, opata tegoż klasztoru. Egzekutorami byli Sebastian i Walenty Montelupi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 800v-806v [SKM IV, nr 958]
1590.04.06
Król potwierdza zeznanie Firlejów: Andrzeja, kasztelana małogoskiego, Jana, podskarbiego koronnego, Piotra i Henryka z Dambrowicy, synów Jana Firleja. Zeznali ustąpienie praw do sum zapisanych na młynach lubelskich na korzyść brata, Mikołaja Firleja, wojewody krakowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 806v-807 [SKM IV, nr 959]
1590.04.22
Król zgadza się by Jan Kruszyński, serwitor i harcerz królewski, mógł zająć wieś Wielka Limska (Magna Limska) w ziemi pruskiej, powiecie grudziądzkim, i trzymać ją prawem dożywotnim. Dobra te nadał Zygmunt August Sebastianowi Kotarskiemu, któremu dobra te zajął gwałtownie magistrat Grudziądza. Kotarski zasłużył się jako żołnierz w czasach Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 807-807v [SKM IV, nr 960]
1590.04.24
Król rozszerza dożywotnie prawa do wójtostwa w mieście Pierzchnica w starostwie szydłowieckim na Katarzynę z Lipnika, żonę Melchiora Pierzchnickiego, który posiada te dobra z nadania królewskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 807v-808 [SKM IV, nr 961]
1590.06.07
Król zgadza się by Adam Rębieski, podczaszy sieradzki, mógł ustąpić praw dożywotnich do wsi Jakubice, w powiecie sieradzkim i do folwarku Paczków tamże. Ustąpić ich może synom: Mikołajowi oraz Aleksandrowi Rębieskim, przed księgami urzędowymi Królestwa. Prawa te uzyskał od Stefana Batorego. Rębieski zasłużył się poprzedniemu i obecnemu władcy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 808-808v [SKM IV, nr 962]
1590.06.06
Król potwierdza zeznanie Jana Tomasza Drohojowskiego z Drohojowa, referendarza koronnego i starosty przemyskiego. Odebrał je od Drohojowskiego, złożonego chorobą w Warszawie Stanisław Sieciński, scholastyk sandomierski, sekretarz królewski, wysłany do niego w tym celu. Drohojowski zeznał pokwitowanie spadkobierców Jana Ligęzy z Bobrka, wojskiego sanockiego; jego córek Anny i Katarzyny, z sumy 1 093 złotych i 15 groszy.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 808v-809 [SKM IV, nr 963]
1590.06.06
Król potwierdza zeznanie Jana Rusinowskiego, pana na Wierzbianach, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie praw wieczystych do kamienicy w Poznaniu Lewkowi Moskowiczowi, Żydowi i jego spadkobiercom. Kamienica położona była na ulicy Żydowskiej, pomiędzy domami sławetnego Jana Chudego, krawca i Piotra Wieprzka z drugiej strony. Ustąpienie dotyczy także dwóch zapisów na tej kamienicy uczynionych na korzyść Rusinowskiego przez Jana Łopateckiego w księgach grodzkich poznańskich.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 809-809v [SKM IV, nr 964]
1590.06.12
Król przyjmuje Sebastiana Giove, Włocha w poczet serwitorów królewskich, wyłączając go spod wszytkich jurysdykcji, poza królewską. Dotyczy to także jego domostwa w Krakowie. Swoje interesy, w szczególności te związane z kramem w Krakowie, prowadzić ma bez przeszkód i sprzeciwów.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 810-810v [SKM IV, nr 965]
1590.06.13
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje Wojciechowi Jastrzembskiemu, pisarzowi kancelarii koronnej, dobra, które przypadły skarbowi prawem kaduka po Benedykcie Krajowskim zwanym Mazur, zmarłym bezpotomnie. Dobra te znajdować się mogą w Kazimierzu lub innych miejscach. Podaje się do szczególnej wiadomości burmistrza, rajców, wójtów i ławników miasta Kazimierza przy Krakowie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 810v-811 [SKM IV, nr 966]
1590.06.13
Król nadaje mieszczanom Starej Warszawy prawo handlu solą z żup wielickich i bocheńskich*.
pol.
Datum: Warszawa. *Druk w: T. Wierzbowski, Przywileje Starej Warszawy, Warszawa 1913, s.109-110, nr 91.
MK 135, k. 811-811v [SKM IV, nr 967]
1590.06.15
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 6 700 złotych jakie winien jest Maciejowi Bialińskiemu.Sume te zapisuje na wszystkich swoich dobrach i zobowiązuje się ją spłacić na najbliższe święto Jakuba Apostoła w urzędzie grodzkim krakowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 811v-812v [SKM IV, nr 968]
1590.06.18
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jan Trepka mógł wykupić prawa dożywotnie do wójtostwa wsi Miedzno (in. Miedzinwio) w starostwie krzepickim z rąk obecnych posiadaczy lub w ich braku wedle taksy ustalonej przez komisarzy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 812v-813 [SKM IV, nr 969]
1590
Król potwierdza zeznanie Pawła Orzechowskiego, podkomorzego chełmskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał dług 1 500 złotych jakie winien jest Janowi Firlejowi z Dambrowicy, podskarbiemu koronnemu. Sume te zapisuje na wszystkich dobrach. Zobowiązuje się ją spłacić na św. Marcina Biskupa i Wyznawcę w urzędzie grodzkim lubelskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 813-813v [SKM IV, nr 970]
1590.06.25
Król potwierdza zeznanie Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego i łosickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej, przełożonego kamery ołowiu w Olkuszu. Zeznał ustanowienie pełnomocnika w osobie Jana Piotraszowskiego, sekretarza królewskiego do negocjacji w Olkuszu.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 813v-814 [SKM IV, nr 971]
1590.06.27
Król potwierdza zeznanie Baltazara Mężeńskiego, podsędka ziemi zambrowskiej, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał protestację przeciwko Andrzejowi Modliszewskiemu, staroście łomżyńskiemu, która złożył już w urzędzie grodzkim nurskim. Dotyczył ona akcji prawnej w sprawie niepłacenia pogłównego w powiecie łomżyńskim i zambrowskim, z pozwu Tomasza Zamosckiego, sędziego ziemskiego zambrowskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 814-814v [SKM IV, nr 972]
1590.06
Król potwierdza zeznanie Andrzeja Gonowskiego, pisarza skarbu koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnika, sławetnego Macieja Janiciusa Wiatrowskiego w sprawie o kaduk po zmarłym Wojciechu Balkowiczu, mieszczaninie poznańskim, w sądzie miejskim poznańskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 814v-815 [SKM IV, nr 973]
1590.06.25
Król, za wstawiennictwem doradców rozszerza dożywotnie prawa do wsi Lubień z wójtostwem tamże oraz do wójtostwa wsi Orle na Annę Wróblowską, żonę Wojciecha Zaleskiego, łowczego sieradzkiego, który uzyskał także nadanie królewskie na te dobra.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 815-815v [SKM IV, nr 974]
1590.06.26
Król potwierdza dożywotnie prawa Pawła Rostogi do kuźnicy w dobrach wsi Krasowice w starostwie grabowskim. Rozszerza także dożywocie na żonę Rostogi, Jadwigę Owsianę (Owssiana).
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 815v-816 [SKM IV, nr 975]
1590.06.30
Król zgadza się by Jadwiga z Tęczyna, wdowa po Stanisławie Myszkowskim z Mirowa, wojewodzie krakowskim, mogła ustąpić Hieronimowi Staszkowskiemu, podstarościemu krakowskiemu praw dożywotnich do wsi Barcice (Parczicze) z folwarkiem i do wsi przynależnych; Rytro (Ryter), Przysietnicy, Młodowa,, do wsi Olszana z folwarkiem i do wsi Wolica.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 816-816v [SKM IV, nr 976]
1590.07.03
Król ustanawia ordynację dla Poznania, mającą zapewnić miastu większe bezpieczeństwo od pożarów. Domy powinny być budowane z kamienia lub cegieł, lub przynajmniej pokrywane dachówką. Podaje się do wiadomości Andrzeja z Bnina Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego, starosty generalnego wielkopolskiego, śremskiego i leżajskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 816v-817 [SKM IV, nr 977]
1590.07.06
Król nadaje Janowi Kruszyńskiemu, zasłużonemu harcerzowi królewskiemu wszelkie dobra w województwie chełmińskim i innych miejscach po Łukaszu Kamieńskim, dobra te przypadły skarbowi prawem kaduka. Kamieński zawarł kazirodcze małżeństwo z córką stryja, Ludmiłą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 817-817v [SKM IV, nr 978]
1590.07.07
Król nadaje Jerzemu Butlerowi w dożywocie wieś Wollest w Inflantach w powiecie tauruskim, oraz dobra Vacka Memnischen obejmujące 6 haków, scedowane przez Jerzego Farensbacha, prezydenta wendeńskiego. Butler odznaczył się jako żołnierz w służbie Stefana Batorego w Inflantach, brał udział w trzech wyprawach na Moskwę tego króla.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 817v-818 [SKM IV, nr 979]
1590.07.09
Król, za wstawiennictwem pewnych doradców, zgadza się by Jakub Chimczyk mógł wykupić wójtostwo we wsi Ptaszkowa w starostwie sądeckim, z rąk obecnych posiadaczy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 818-818v [SKM IV, nr 980]
1590.07.08
Król potwierdza ustanowienie przez Jana Czyszkowskiego (Czisskowski, Czysskowski) czynszu wykupnego (widerkaff) na rzecz proboszcza, wikarego i rektora szkoły kościelnej w jego dziedzicznej wsi Radorzecz w powiecie łukowskim. Czynsz w wysokości 10 grzywien polskich rocznie od sumy głównej 200 złotych zapisany został w księgach ziemskich łukowskich.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 818v-819 [SKM IV, nr 981]
1590.07.09
Król zgadza się by Bernard, Jadwiga i Anna Ptaszkowscy mogli ustąpić Jakubowi Chimczykowi swoich praw do sum zapisanych na wójtostwie wsi Ptaszkowa w starostwie sądeckim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 819 [SKM IV, nr 982]
1590.07.11
Król nadaje urząd kasztelana ciechanowskiego Franciszkowi Krasińskiemu, sędziemu ziemskiemu ciechanowskiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 819-819v [SKM IV, nr 983]
1590.07.11
Król nadaje urząd kasztelana sierpckiego (Sieprc) Stanisławowi Krasińskiemu, dotychczasowemu kasztelanowi ciechanowskiemu. Urząd wakował po śmierci Wojciecha Krasińskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 819v-820 [SKM IV, nr 984]
1590.07.15
Król nadaje w dożywocie Janowi Płazie z Mstyczowa, staroście lubaczowskiemu, staw rybny Jamnicki przynależny do dzierżawy żarnowieckiej. Prawo do przyłączenia tego stawu do dóbr małoszyckich tego opuszczonego stawu nadał Płazie już Stefan Batory. Płaza poniósł duże koszty na jego naprawę, budowę grobli i młyna.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 820-821 [SKM IV, nr 985]
1590.07.17
Król zgadza się by Maciej Nadolski mógł wydzierżawić dobra Maczkowce, Mordyny, Snietow oraz wójtostwo smotryckie ze wszelkimi przynależnościami na dziesięć lat. Dzierżawca posiadać będzie te dobra przy zachowaniu dożywotnich praw Nadolskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 821-821v [SKM IV, nr 986]
1590.07.18
Król zgadza się by Stanisław Krasicki z Siecina (Sieczyn), oboźny koronny (currum praefectus), starosta lubomelski, doliński, bolemowski mógł wykupić wójtostwo wsi Humienie w dzierżawie bolemowskiej z rąk Erazma Petrykowskiego lub innych osób bezprawnie ją posiadających. Krasicki zasłuzył się w czasach panowania Zygmunta Augusta i Stefana Batorego. Wójtostwo to otrzymuje w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 821v-822 [SKM IV, nr 987]
1590.07.19
Król zgadza się, by Roch Sierakowski, podskarbi powiatu gostyńskiego, mógł ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa wsi Długołęczany w starostwie gostyńskim Piotrowi Sierakowskiemu, swojemu bratu. Cesji tej dokonać ma w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 822 [SKM IV, nr 988]
1590.07.19
Król zgadza się, by Rudolf z Unrug (ab Unrug) mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa czyli sołectwa wsi Podmokłe Wielkie (maiori Podmokle) w starostwie babimojskim, po śmierci swojego ojca, zmarłego Walentego z Unrug, z rąk Fryderyka i Eryka Unrugów, braci.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 822v [SKM IV, nr 989]
1590.07.19
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Montelupi zeznał ustanowienie pełnomocnika Walerego Montelupi do odebrania 5 780 złotych i 22 groszy od Mikołaja Kiszki, syna Mikołaja Kiszki, wojewody podlaskiego, zgodnie z zapisem w księgach kancelarii koronnej mniejszej.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 823 [SKM IV, nr 990]
1590.07.20
Król zgadza się by Stanisław Gostomski z Leżenic, wojewoda rawski, starosta radomski, mógł wykupić prawa do młyna zwanego Paczyna w dobrach wsi Gołębiów (Golembiow) i Wola Gołębiowska (Golembiowska) w starostwie radomskim nad rzeką Paczyną z rąk spadkobierców zmarłego*.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na imię.
MK 135, k. 823-823v [SKM IV, nr 991]
1590.07.31
Król potwierdza oblatę dokumentu przedstawionego w kancelarii mniejszej koronnej. Zawierał on akt wykupu starostwa wschowskiego przez Jerzego Kretkowskiego, dworzanina królewskiego a także wsi i jeziora Dominice przez Andrzeja z Bnina Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego. Dobra wykupione zostały z rąk Mikołaja Górskiego, spadkobiercy i brata zmarłego Jana Górskiego, starosty wschowskiego na podstawie zgody wydanej w Krakowie 6 (b.m.)1588 roku. Dokument komisarzy został podpisany przez Stanisława Wilkowskiego, podsędka wschowskiego, Jana Przybyszewskiego, pisarza wschowskiego, Łukasza Rydzyńskiego, Jana Małachowskiego, Jana Tossa, burgrabiego ziemi wschowskiej i Mikołaja Krzyckiego Kotwicza, komisarzy do wykupu starostwa wschowskiego oraz wsi i jeziora Dominice. Akt ten wydany został we Wschowie 2 listopada (feria secunda post festum omnium Sanctorum proxima) 1588 roku.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 823v-830 [SKM IV, nr 992]
1590.08.03
Król potwierdza wydaną zgodę by Łukasz Opaliński z Bnina, mógł wykupić od Andrzeja z Bnina Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego, swojego ojca, starostwo leżajskie z wszelkimi przynależnościami i zapisami związanymi z pożyczką 500 tysięcy złotych [dla Zygmunta Augusta].
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 830-830v [SKM IV, nr 993]
1590.08.04
Król potwierdza zeznanie Sebastiana Montelupi złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Mikołaja Kiszki, syna Mikołaja, wojewody podlaskiego z sumy 5 780 złotych i 22 groszy, które otrzymał. Suma ta zapisana była w kancelarii koronnej mniejszej. Dług zapisany był na wsiach Huszlewo, Miszawólka, Androsze, Heliszki (Hekflin), Mszany, Juniewicze i Mileyki w województwie podlaskim, powiecie mielnickim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 830v-831 [SKM IV, nr 994]
1590.08.04
Król potwierdza zeznanie stron; Piotra Tylickiego, prepozyta gnieźnieńskiego, kanonika krakowskiego i sekretarza wielkiego królewskiego oraz Oczki*, doktora medycyny. Strony zeznały zawarcie umowy w pewnych sprawach, potwierdzenie jej we wszystkich punktach. Wadium ustalono na 130 złotych, zapisanych na wszystkich dobrach.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono puste miejsce na imię.
MK 135, k. 831-832 [SKM IV, nr 995]
1590.08.04
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by wdowa* po Joachimie Gertwerze mogła ustąpić praw dożywotnich do pastwiska w Bernaw w starostwie sztumskim oraz łana ziemi w Libental w tymże starostwie. Ustąpić ich może w księgach urzędowych Królestwa Janowi Machwiczowi (Mafficz), ławnikowi ziemskiemu i poborcy malborskiemu.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na jej imię i nazwisko rodowe.
MK 135, k. 832-832v [SKM IV, nr 996]
1590.08.07
Król zgadza się by Maciej Nadolski mógł ustąpić Wawrzyńcowi Tchórzewskiemu praw dożywotnich do wsi Makowcze, Mordyny (Mordini), Snietowa i wójtostwa smotryckiego w województwie podolskim. Sumy zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 832v-833 [SKM IV, nr 997]
1590.08.08
Król zgadza się by Anna Dembińska mogła ustąpić praw dożywotnich do wójtostwa w Murowanej Woli w starostwie chęcińskim Maciejowi Sroczyckiemu, pisarzowi skarbu koronnego. Cesji dokonać ma w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 833-833v [SKM IV, nr 998]
1590.08
Król potwierdza prawo sławetnego Marcina Liasska (Liassek) dożywocia na młynie we wsi Ostrów na rzece Bzura w starostwie łęczyckim. Prawo wykupu młyna z rąk Andrzeja Liasska Marcin Liassek zyskał od Stefana Batorego. Dożywotnie prawa zostają rozszerzone na żone Marcina, Agnieszkę.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 833v-834 [SKM IV, nr 999]
1590.08
Król zgadza się by Jan Bojanowski, łożny królewski zawarł pewną umowę na 10 lat z magistratem Rygi w sprawie swojej corocznej pensji 1000 złotych, która pobierać ma dożywotnio z tego miasta. Miasto wolne będzie od płacenia tej pensji do roku 1601.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 834-834v [SKM IV, nr 1000]
1590.08.12
Król nadaje w dożywocie Stanisławowi Rogowskiemu, komornikowi królewskiemu 8 łanów ziemi we wsi Chwalibóż w starostwie brzeskim, przy samym Brześciu Kujawskim. Dobra te posiadał bezprawnie Jeremiasz Chrząszczewski. Rogowski zasłużył się za panowania Stefana Batorego i obecnego władcy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 834v-835 [SKM IV, nr 1001]
1590.08.12
Król potwierdza zeznanie Mikołaja Orzeszko, dworzanina, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Orzeszko zeznał dług 170 złotych, jakie winien jest Mikołajowi Laskowskiemu Latale (Liathala). Sumę tę zapisuje na wszytskich dobrach i zobowiązuje się spłacić do Niedzieli Palmowej w urzędzie grodzkim warszawskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 835-835v [SKM IV, nr 1002]
1590.08.17
Król nadaje ekonomię malborską i dzierżawę tczewską Stanisławowi Kostce ze Stangenbergu, dworzaninowi. Nie była ona obsadzona po śmierci Jana Dulskiego, kasztelana chełmińskiego, podskarbiego koronnego. Zarządzać ma wszytkimi dobrami za wyłączeniem tych, które otrzymali na mocy odrębnych przywilejów Jan Gross i Szymon Bar. Pierwszą sumę z ekonomii wpłacić ma na Boże Narodzenie, zgodnie z rewizją Szymona Rudnickiego, kustosza gnieźnieńskiego, sekretarza królewskiego i jego towarzyszy. Drugą połowę wpłacić ma na św. Jana Chrzciciela 1591 roku.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 835v-836 [SKM IV, nr 1003]
1590.08.17
Król, za wstawiennictwem Wojciecha Baranowskiego, biskupa przemyskiego, podkanclerzego koronnego, zgadza się by Wojciech Sękowski, należący do rodziny biskupa, mógł wykupić wójtostwo miasta Rypno w ziemi dobrzyńskiej, z rąk spadkobierców Starorypińskiego*.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na imię.
MK 135, k. 836-836v [SKM IV, nr 1004]
1590.08.18
Król potwierdza zeznanie złożone przez Pawła Szczerbica, pisarza dekretowego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pewną umowę, którą zawarł ze szlachetnie urodzonymi; Stanisławem Podczaszym, Różą, żoną Jana Marcisza (Marczisz), Andrzejem Podczaszym, Zuzanną, żoną Stanisława Soleckiego, Jadwigą, żoną Erazma Gorzkowskiego, córkami i synami zmarłego Jana Podczaszego. Umowa podpisana została przez nich i przez Jana Trepkę oraz Krzysztofa Gorzkowskiego, 23 maja 1590 roku. Dotyczyła pewnych części wsi Chruszczobród i Marszowice (Marzowicze) oraz kuźnic. Zobowiązał się do wykonania umowy. Wadium w sprawie ustalono na 500 złotych. Szczerbic zobowiązał się też stawić na pozew w sprawie w grodzie krakowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 836v-837 [SKM IV, nr 1005]
1590.08.18
Król zgadza się by Jakub Zebrzydowski z Zebrzydowic mógł ustąpić urzędu burgrabiego zamku krakowskiego, który otrzymał w dożywocie, na korzyść Hieronima* Staszkowskiego, podstarościego krakowskiego. Cesji dokonać ma w księgach urzędowych Królestwa. Staszkowski zasłużył się już za Zygmunta Augusta. Podaje się do wiadomości Mikołaja Zebrzydowskiego, wojewody lubelskiego i starosty generalnego krakowskiego, starosty lanckorońskiego i bolesławskiego.
łac.
Datum: Warszawa. *Staszkowski w tekście dwa razy występuje jako Hieronim, raz jako Mikołaj.
MK 135, k. 837-837v [SKM IV, nr 1006]
1590.08.23
Król potwierdza zeznanie złożone przez strony: Stanisława Kostkę, wojewodzica pomorskiego i Jana Szorca (Schorcz), podkomorzego malborskiego. Zeznali oni zawarcie i potwierdzenie umowy dotyczącej pewnych spraw, podpisanej i opieczętowanej przez nich i Piotra Tylickiego, prepozyta gnieźnieńskiego, kanonika krakowskiego i sekretarza wielkiego koronnego, Szymona Rudnickiego, kustosza gnieźnieńskiego, oraz sekretarzy królewskich: Łukasza Mielżyńskiego, Mikołaja Niewieścińskiego, Łukomskiego*, Pawła Szczerbicza.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono miejsce na imię.
MK 135, k. 837v-838v [SKM IV, nr 1007]
1590.08.25
Król zgadza się by Jan Zamoyski, kanclerz wielki koronny i hetman wielki, mógł ustąpić Florianowi Zamoyskiemu z Zamościa, chorążemu chełmskiemu dożywotnich praw do dóbr Potarzyn z folwarkiem Potarzyn, w województwie bełskim, oraz kilka wsi do tegoż Potarzyna przynależnych. Dożywocie obejmuje też żonę Floriana, Katarzynę z Urska.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 838v-839 [SKM IV, nr 1008]
1590.08.25
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Jakub Kostka, miecznik chełmiński mógł ustąpić swojemu synowi Janowi Kostce praw dożywotnich do wsi Blumhoff w województwie chełmińskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 839-839v [SKM IV, nr 1009]
1590.08.25
Król zgadza się by Stanisław Włodek z Hermanowa, wojewoda bełski i starosta halicki i kołomyjski mógł ustąpić swojemu synowi Janowi praw dożywotnich do dóbr Łosnów (Lossnow) zapisem w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 839v-840 [SKM IV, nr 1010]
1590.08.28
Król potwierdza zeznanie Stanisława Jeżowskiego, który złożony chorobą w Warszawie zeznawał przed wysłanym do niego Stanisławem Radeckim, prepozytem lubelskim i sekretarzem kancelarii koronnej. W sprawie zeznawał też Katarzyna Czerniakowska, zona Jeżowskiego. Małżonkowie zeznali ustanowienie wzajemnego dożywocia na wszystkich swoich dobrach. W szczególnosci Jeżowski ustanowił dożywocie dla małżonki na dobrach dziedzicznych Duchnawo (in. Duchnów), Wielgolas, Golica i Metnowo (in. Methnow).
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 840-841 [SKM IV, nr 1011]
1590.08.29
Król, za wstawiennictwem Mikołaja Firleja, wojewody krakowskiego, aprobuje ustąpienie dożywotnich praw do dóbr Balnice, Troyca i Kujdance przez Marcina Broniowskiego Zofii z Mielca, żonie Jana Szymona [Olelkowicza], księcia słuckiego. Broniowski otrzymał te prawa od Stefana Batorego. Cesja dokonana została przed księgami grodzkimi warszawskimi. Król miał na uwadze zasługi zmarłego Mikołaja Mieleckiego, wojewody podolskiego, a także prośby Mikołaja Firleja, opiekuna Zofii i Katarzyny, córek Mieleckiego. Nadanie obejmuje także miasto Kołaczkowce i wieś Chomikowce, które także posiadał kiedyś wojewoda podolski. Sumy stare zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 841-841v [SKM IV, nr 1012]
1590.08.31
Król, w uznaniu zasług Stanisława Krasickiego, oboźnego koronnego, starosty lubomelskiego, bolemowskiego i dolińskiego, ustanawia targ roczny (annus meractus) w Dubiecku w województwie ruskim. Targ ten odbywać się ma w święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 841v-842 [SKM IV, nr 1013]
1590.09.03
Król nadaje urząd popa we wsi Drozdowice Iwanowi Iwanowiczowi, popu prawosławnemu, w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 842 [SKM IV, nr 1014]
1590.09.03
Król potwierdza uczciwego Macieja Lenczwicza i jego żonę w posiadaniu dożywotnich praw do młyna we wsi w starostwie drohobyckim*.
łac.
Datum: Warszawa. *zostawiono wolne miejsce na imię zony i nazwę wsi.
MK 135, k. 842-842v [SKM IV, nr 1015]
1590.09.03
Król potwierdza Jana Kostowicza Palczykowicza w dożywotnich prawach do młyna we wsi Liczno w starostwie drohobyckim na rzece Bystra. Młyn ten zbudował Palczykowicz na swój koszt.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 842v-843 [SKM IV, nr 1016]
1590
Król, w uznaniu zasług, nadaje dworzanom; Janowi Łąckiemu i Pawłowi Arciszewskiemu wsie Nowy Dwór i Nową Wieś w województwie pomorskim w dożywocie. Wsie te wróciły do dyspozycji króla po śmierci Augustyna Konarskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 843-843v [SKM IV, nr 1017]
1590.11.03
Król potwierdza Stanisława Klimka w dożywotnich prawach do wójtostwa wsi Długołęka, w ziemi sandomierskiej.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 843v [SKM IV, nr 1018]
1590.09.08
Król zgadza się by Krzysztof Kostka ze Stangenborgu, starosta kościerzyński, mógł ustąpić zapisem w księgach urzędowych Janowi Szorcowi, podkomorzemu malborskiemu, staroście kiszewskiemu, praw do jezior Strupino, Białe i rzeki Czarlino, z których korzystać mają prawo grody kościerzyński i kiszewski.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 843v-844 [SKM IV, nr 1019]
1590.09.09
Król aprobuje cesję w wpisaną w księgi grodzkie wieluńskie. Maciej Farth oraz Marcin i Jan Chudy, bracia stryjeczni, ustąpili praw dożywotnich do wójtostwa we wsi Męka w starostwie sieradzkim Grzegorzowi Farthowi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 844-844v [SKM IV, nr 1020]
1590.09.12
Król zgadza się by Marcin Skrzetuski, sekretarz królewski i podstarości międzyrzecki, mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna zamku międzyrzeckiego, czyli do sum na nim zapisanych. Wykupić je może z rąk spadkobierców zmarłego Tomasza Świniarskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 844v-845 [SKM IV, nr 1021]
1590.09.12
Król rozszerza prawa dożywotnie, przysługujące Andrzejowi Błażowskiemu na dobrach królewskich Dereniówka (Dereniowiec) z folwarkiem Karpowce, Dołhe, Hryczówce (in. Krysówka) i Zalawiu z gruntem Woythowcze. Dożywocie obejmuje odtąd żonę Błażowskiego, Elżbietę Skarbkównę. Suma stara zapisana na Zalawiu i Wojtowcu ma być pomniejszona o jedną czwartą, co małżonkowie mają zeznać przed księgami urzędowymi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 845-845v [SKM IV, nr 1022]
1590.09.28
Król nadaje urząd podsędka ziemi rawskiej Wawrzyńcowi Lipskiemu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 845v-846 [SKM IV, nr 1023]
1590.09.13
Król potwierdza zeznanie stron: Wojciecha Baranowskiego, biskupa przemyskiego i podkanclerzego koronnego i Bartłomieja Kleczkowskiego, podstarościego ostrowskiego, pana dziedzicznego na wsi Grodzisko w powiecie ostrowskim. Strony zeznały wzajemne pokwitowanie ze wszystkich spraw związanych z granicami wsi Goworowo, należacej do prepozytury płockiej i wsi Grodzisko. Zgadzają się na wyrok w sprawie wydany przez Jana Górskiego, sędziego ziemskiego nurskiego i Mikołaja Podoskiego, starosty nurskiego, komisarzy królewskich. Granica ma iść korytem rzeki Orz, od granicy wsi Wólka do wsi Grodzisko, do dóbr wsi Goworowa i dziedzicznej wsi Czarnowo.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 846-846v [SKM IV, nr 1024]
1590.09.20
Król potwierdza zeznanie Franciszka Wolskiego, poborcy królewskiego (dispensator), złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustąpienie Grzegorzowi Stefanowiczowi praw dożywotnich do wójtostwa Tykocina, które uzyskał od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. Na końcu dokumentu formułka: Relatio Reverendi actis [?] vt in fine huius libri habetur
MK 135, k. 846v [SKM IV, nr 1025]
1590.09.27
Król potwierdza zeznanie Jerzego Horna ze wsi królewskiej Gorzlawieś, na Wielkiej Żuławie, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnika, Kaspra Gebla, mieszczanina gdańskiego do wszystkich postepowań prawnych.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 847 [SKM IV, nr 1026]
1590.10.01
Król nadaje Maciejowi Bartzowi dobra w powiecie ermeskim w Inflantach po zmarłym Jerzym z Borch, które przypadły skarbowi prawem kaduka. Bartz zasłużył się podczas panowania Stefana Batorego w Inflantach, walcząc z Moskwą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 847-847v [SKM IV, nr 1027]
1590.10.07
Król zgadza się by Andrzej Włosinowski mógł ustąpić praw dożywotnich do opuszczonej wsi Posługówka w powiecie gnieźnieńskim, Augustynowi Bielawskiemu, synowi Stefana Bielawskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 847v-848 [SKM IV, nr 1028]
1590.10.08
Król potwierdza zeznanie Lwa Sapiehy, wielkiego kanclerza litewskiego, starosty słonimskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnika, Pawła Czarnego, mieszczanina krakowskiego w sprawie o dobra po zmarłym Stanisławie Latkowskim.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 848-848v [SKM IV, nr 1029]
1590.09.28
Król potwierdza zeznanie Wodyńskiego (Wodinski)*, sędziego ziemskiego mielnickiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał zapis na wszystkich dobrach dla Marcina Leśniowolskiego z Obór, kasztelana podlaskiego, starosty zatorskiego, łosickiego w związku z pewną umową.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. *zostawiono wolne miejsca na imię.
MK 135, k. 848v-849 [SKM IV, nr 1030]
1590.10.10
Król, za wstawiennictwem kanclerza wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego, nadaje słudze kanclerza, Bartłomiejowi Oprzałkowi dożywotnie prawa do wójtostwa Baru, które nie jest obsadzone po śmierci Piotra Kłomnickiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 849-849v [SKM IV, nr 1031]
1590.10.10
Król zgadza się by Wojciech Rakowski,łożny królewskiego, mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostwa czyli sołectwa wsi Korzeń w powiecie gostyńskim, z rąk spadkobierców Marcina Ostroroga z Lwówka, kasztelana kamieńskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 849v [SKM IV, nr 1032]
1590.10.10
Król nadaje łożnemu królewskiemu, Wojciechowi Rakowskiemu wsie Korzeń i Muchnowo w powiecie gostyńskim w dożywocie. Rakowski odznaczył się w czasie bezkrólewia. Dobra te wakowały po śmierci Marcina Ostroroga z Lwówka, kasztelana kamieńskiego. Sumy na tych dobrach zapisane zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 850-850v [SKM IV, nr 1033]
1590.10.10
Król zgadza się, by Wojciech Rakowski, łożny królewski mógł wykupić sołectwo czyli wójtostwo wsi Muchnowo w powiecie gostyńskim z rąk jego posiadaczy. Otrzymuje prawa do tych dóbr w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 850v [SKM IV, nr 1034]
1590.10.14
Król potwierdza zgodę Anny Jagiellonki, by Jan Łączyński, burgrabia krakowski, pisarz ziemski przemyski i grodzki krakowski oraz jego żona Anna z Ryglic Łyczkówna, mogli ustąpić zapisem w księgach urzędowych swoich dożywotnich praw do wójtostwa wsi Unin w starostwie garwolińskim, Mikołajowi Goleckiemu i jego żonie Jadwigi z Rzeczycy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 851-851v [SKM IV, nr 1035]
1590.10.20
Król nadaje Wojciechowi Sękowskiemu, sekretarzowi kancelarii koronnej dobra które przypadły skarbowi prawem kaduka po zmarłym Feliksie Slakowskim, mieszczaninie olkuskim.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 851v-852 [SKM IV, nr 1036]
1590.10.21
Król nadaje Piotrowi Scholtzowi, pisarzowi skarbu dobra, które przypadły skarbowi prawem kaduka po Mikołaju zwanym Claus Georschonie Joisie, cudzoziemcu.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 852 [SKM IV, nr 1037]
1590.10.24
Król potwierdza zgodę Anny Jagiellonki, by Jakub Uchański, stolnik królowej z żoną Agnieszką z Drobnina mogli wykupić dożywotnie prawa do wsi Wichradz z wójtostwem w powiecie czerskim z rąk spadkobierców Tomasza Okunia, kanonika włocławskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 852-853 [SKM IV, nr 1038]
1590.10.26
Król potwierdza dożywotnie prawa Stanisława Szafrańca z Pieskowej Skały do ceł kijowskich, bracławskich i wołyńskich. Ponieważ konstytucje sejmowe zniosły dożywocie na cłach podlaskich, ograniczajac ich posiadanie do trzech lat, Szafraniec otrzyma 2 tysiące złotych, które zapisane zostaną przez króla na innych dobrach*.
łac.
Datum: Warszawa. *Zob. VL, t. II s.264, 313-314.
MK 135, k. 853-853v [SKM IV, nr 1039]
1590.10.28
Król potwierdza dokument wydany w Zamościu 19 października 1590 roku przez kanclerza Jana Zamoyskiego. Zamoyski aprobował ustąpienie przez Baltazara Napiórkowskiego Adamowi Koryckiemu i jego żonie Elżbiecie praw dożywotnich do wójtostwa wsi Jeżowo (Nowe Jeżowo) w starostwie jaworowskim. Napiórkowski uzyskał te prawa od Fabiana Młodeckiego za zgodą Zamoyskiego. Do uprawnień Zamoyskiego jako starosty jaworowskiego należało nadawanie wójtostw i sołectw tego starostwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 853v-854v [SKM IV, nr 1040]
1590.10.30
Król nadaje Adamowi Balińskiemu z Chomiąży, kasztelanowi bydgoskiemu, staroście kruszwickiemu wieś Skolsko w starostwie kruszwickim w dożywocie. Wieś tę dzierżył zmarły Marcin Żarczyński, który uzyskał ją drogą cesji od Stefana Bielawskiego, starosty kruszwickiego za zgodą Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 854v-855v [SKM IV, nr 1041]
1590.10.24
Król zgadza się by Jan Kaliński, pisarz ziemski łęczycki mógł ustąpić synowi Stanisławowi praw do części dóbr wsi Kaleń w województwie łęczyckim, czyli trzech łanów ziemi tamże z przynależnościami. Cesji dokonać ma w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 855v-856 [SKM IV, nr 1042]
1590.09.08
Król potwierdza zapis Anny Jagiellonki, 2 tysięcy złotych na dobrach Goździk i Zalesie z folwarkiem w dzierżawie dembeńskiej dla Jana Coclera Śremskiego (Srzemensis), kustosza warszawskiego, kanonika krakowskiego.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 856-856v [SKM IV, nr 1043]
1590.09.09
Król aprobuje ustąpienie przez Marcina Jasnoszka, mieszczanina łęczyckiego dożywotnich praw do młyna pod zamkiem łęczyckim Bartłomiejowi Borowiczowi, młynarzowi i jego żonie Annie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 856-856v [SKM IV, nr 1044]
1590.11.02
Król zgadza się by Wojciech Lubowiecki, harcerz królewski mógł wykupić dożywotnie prawa do wójtostw wsi Mnichowice i Lakarzowice w starostwie brzeskim, z rąk obecnych posiadaczy, lub wedle taksy komisarzy.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 856v [SKM IV, nr 1045]
1590.11.07
Król aprobuje dokument Seweryna Bonara [Bonera] z Balic, kasztelana krakowskiego, starosty rabsztyńskiego, jurborgskiego wydany w Warszawie 27 kwietnia 1590. Boner potwierdził w nim dożywotnie prawa Krzysztofa Ilmanowskiego, pisarza kancelarii koronnej do sołectwa krzeczowskiego (Krzeczow) w kasztelanii krakowskiej. Ilmanowski uzyskał te prawa droga cesji od Doroty Krzeczowskiej, wdowy po Jerzym Krzeczowskim, co zostało potwierdzone przez króla.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 856v-858 [SKM IV, nr 1046]
1590.11.08
Król potwierdza zeznanie Daniela Nepfela, pełnomocnika doradców Jerzego Fryderyka [Hohenzollerna], margrabiego brandenburskiego, księcia w Prusiech. Protestacja dotyczyła Lewina z Bilaw, który pobrał od tychże doradców 660 złotych i 5500 grzywien pruskich, pod pewnymi warunkami, których nie wypełnił.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 858-858v [SKM IV, nr 1047]
1590.11.08
Król zgadza się by Kazimierz Barzyński (Barzinski) mógł wykupić wójtostwo we wsi Wielkie (Magni) Boguszyce w powiecie rawskim z rąk spadkobierców Jana Długołęckiego. Dobra te Barzyński otrzymuje w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 858v-859 [SKM IV, nr 1048]
1590.11.13
Król rozszerza dożywotnie prawa do wsi Szynwald (Schinualdt) i Jankowice w województwie chełmińskim i powiecie rogoźnieńskim oraz do Januszowa w województwie pomorskim na Zofię Knyszykówną, żonę Samuela Łaskiego, który prawa takie otrzymał już od poprzedniego władcy. Łaski zasłużył się w walce z arcyksięciem Maksymilianem. Sumy zapisane na tych dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 859-859v [SKM IV, nr 1049]
1590.11.20
Król potwierdza zeznanie Szymona Braunswika, urzędnik skarbu koronnego na Prusy (fiscalis Prussiae lub fisci nostri in Prussia mandatarius), złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał ustanowienie pełnomocnika Krzysztofa de Pein, mieszczanina gdańskiego w sprawie o kamienicę w Gdańsku, po zmarłym Achacym Grabowieckim, która przypadła skarbowi prawem kaduka i została nadana Braunswikowi.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 859v-860 [SKM IV, nr 1050]
1590.11.21
Król potwierdza zeznanie Adriana Chełmickiego złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał odstąpienie praw do 4 tysięcy złotych Piotrowi Tylickiemu, prepozytowi gnieźnieńskiemu, kanonikowi krakowskiemu, sekretarzowi wielkiemu koronnemu. Sumę te winien był Chełmickiemu zmarły Łukasz Działyński, podczaszy koronny, starosta brodnicki, kowalski. Została zapisana w księgach grodzkich inowrocławskich.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 860-860v [SKM IV, nr 1051]
1590.11.21
Król potwierdza zeznanie Piotra Tylickiego, prepozyta gnieźnieńskiego, sekretarza wielkiego koronnego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał potwierdzenie umowy, która zawarł z Adrianem Chełmickim, w dniu zeznania.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 860v-861v [SKM IV, nr 1052]
1590.11.26
Król zgadza się by Piotr Jarułtowski mógł ustąpić Pawłowi Bronowskiemu praw dożywotnich do wójtostwa we wsi Bielec w starostwie drohobyckim. Cesji dokonać ma w księgach urzędowych Królestwa.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 861v [SKM IV, nr 1053]
1590.11.28
Król potwierdza zeznanie Jana Łaszcza, starosty chełmskiego, podczaszego królowej. Łaszcz, będąc chory, zeznał w Warszawie przed Janem Gałczyńskim, kantorem gnieźnieńskim, kanonikiem krakowskim, sekretarzem królewskim, wysłanym do przyjęcia tego oświadczenia. Zeznanie ustanawiało dożywocie dla żony Łaszcza, Anny Wielopolskiej na wszystkich jego dobrach ruchomych i nieruchomych.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 862-862v [SKM IV, nr 1054]
1590.11.28
Król potwierdza zeznanie Jana Łaszcza, starosty chełmskiego, podczaszego królowej. Łaszcz, będąc chory, zeznał w Warszawie przed Janem Gałczyńskim, kantorem gnieźnieńskim, kanonikiem krakowskim, sekretarzem królewskim, wysłanym do przyjęcia tego oświadczenia. Łaszcz ustanowił opiekunów dla swojego syna Jana: matkę Annę Wielopolską, Annę Jagiellonkę, królową, Jana Zamoyskiego, kanclerza, Aleksandra Łaszcza, chorążego bełskiego, brata starosty chełmskiego, Stanisława Żólkiewskiego, kasztelana lwowskiego, hetmana polnego, starostę hrubieszowskiego.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 862v-863 [SKM IV, nr 1055]
1590.11.28
Król potwierdza zeznanie Jana Łaszcza, starosty chełmskiego, podczaszego królowej. Łaszcz, bedąc chory, zeznał w Warszawie przed Janem Gałczyńskim, kantorem gnieźnieńskim, kanonikiem krakowskim, sekretarzem królewskim, wysłanym do przyjęcia tego oświadczenia. Łaszcz chciałby dla zbawienia duszy by w kościele chełmskim odprawiano co tydzień mszę za jego duszę. Zeznał zapis dla wikarych i szkoły kościoła chełmskiego, 50 złotych na dobrach dziedzicznych Olesko. Ma być wypłacana corocznie w urzędzie grodzkim chełmskim, połowa wikarym, połowa rektorowi szkoły.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 863-864 [SKM IV, nr 1056]
1590.11.28
Król potwierdza zeznanie Jana Łaszcza, starosty chełmskiego, podczaszego królowej. Łaszcz, bedąc chory, zeznał w Warszawie przed Janem Gałczyńskim, kantorem gnieźnieńskim, kanonikiem krakowskim, sekretarzem królewskim, wysłanym do przyjęcia tego oświadczenia. Zeznał zapis dla klasztoru franciszkanów za murami w Warszawie, 50 złotych na dobrach dziedzicznych Stniatyń. Ma być wypłacana corocznie w urzędzie grodzkim warszawskim, połowa na wikt klasztorny, połowa na ozdobę klasztoru.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 864-865 [SKM IV, nr 1057]
1590.11.30
Król aprobuje zeznanie Filipa Szlichtynga (Slichting) mieszczanina warszawskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał cesję, za zgodą Anny Jagiellonki, praw dożywotnich do wójtostwa miasta Osieck (Osieczko) sławetnemu Jakubowi Szlichtyngoswi, swojemu synowi.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 865v-866 [SKM IV, nr 1058]
1590.12.04
Król zgadza się by Jan Bojanowski, łożny królewski, mógł wykupić wsie Czarnocice i Strżewo w województwie brzeskim z rąk spadkobierców Jana Roszkowskiego.Dobra te otrzymuje w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 866-866v [SKM IV, nr 1059]
1590.12.05
Król zgadza się by Łukasz Mielżyński, sekretarz królewski mógł wykupić wieś Piołynow w województwie brzeskim z wójtostwem Chwalibóż (Falybosz) z rąk spadkobierców Jana Roszkowskiego. Dobra te otrzymuje w dożywocie. Roszkowski posiadał także wieś Zakowicze, która uzyskał drogą zamiany od plebana miasta Kowale w zamian za wieś Pniewy, na której zapisane były stare sumy. Sprawa zamiany podlega dochodzeniu prawnemu. Mielżyński może wykupić od spadkobierców Roszkowskiego te zapisy. Jeśli zamiana zostanie unieważniona, będzie musiał ustąpić ze wsi Pniewy, pozyska za to Zakowicze. Sumy zapisane na dobrach zostają pomniejszone o jedną czwartą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 866-867v [SKM IV, nr 1060]
1590.12.06
Król potwierdza zeznanie złożone przez Jana Szowke, mieszczanina hamburskiego, przed księgami kancelarii koronnej. Złozył on protestację przeciwko lubelskiemu Żydowi, Józefowi z rodu Sara w sprawie fałszywego pokwitowania długu 1445 złotych. Ze swojej strony, Żyd nie zanegował długu lecz przedstawił nową wierzytelności w wysokości 393 złotych z Naumburga i Poznania.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 867v-868 [SKM IV, nr 1061]
1590.12.07
Król potwierdza zeznanie złożone przez Stanisława Makowieckiego, kanonika gnieźnieńskiego, wielkiego pisarza skarbu koronnego (Thesauri Regni supremus notarius) złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał pokwitowanie Stanisława Kuczkowskiego i Jana Ruszniowskiego (Russniowski) z 250 złotych raty z tytułu spłaty 500 złotych zapisanych mu w kancelarii koronnej w Krakowie 28 maja 1588 roku.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 868-868v [SKM IV, nr 1062]
1590.12.09
Król potwierdza Jana Klińskiego, dworzanina królewskiego w dożywotnich prawach do sołectwa wsi zwanej Frankenstein (Franczkenstin) inaczej Grutha. Poprzednio dzierzyli ją Feliks i Jakub Chojeńscy.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 868v-869 [SKM IV, nr 1063]
1590.12.10
Król w uznaniu zasług Steczka Arłamowskiego, wójta mościckiego potwierdza nadanie mu gruntu opuszczonego rozciągającego się od wsi Sumnicza do czarnego potoku przy młynie zwanym Arłamowski i od rzeki przy wsi szlachcica Curyło do brzegu stawu, od wspomnianego młyna do drogi Jaworowskiej. Wstawiał się za nim Jan Feliks Herburt z Fulsztyna, dzierżawca wiszeński i mościcki, który ten obszar mu nadał.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 869-869v [SKM IV, nr 1064]
1590.12.11
Król, za wstawiennictwem doradców, nadaje w dożywocie Janowi Machwiczowi, ławnikowi ziemi malborskiej, dobra po zmarłych Joachimie Gertnerze i wdowie po nim; pastwisko w Bernaw i łan ziemi w Libental w starostwie sztumskim.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 869v-870 [SKM IV, nr 1065]
1590
Król nadaje Wawrzyńcowi Gembickiemu, sekretarzowi królewskiemu wieś Rajskowo w powiecie kaliskim w dożywocie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 870-870v [SKM IV, nr 1066]
1590.12.21
Król potwierdza przedstawiony w kancelarii dokument (insert). Okazał je Jakub Łowicki, podkomorzy brzeski, były wypisane z ksiąg ziemskich brzezińskich i opatrzone pieczęcia sądu ziemskiego, podpisane przez Sebastiana Dunina, pisarza ziemskiego łęczyckiego. Wydany został na roczkach ziemskich brzezińskich 17 listopada ( feria tertia proxima post festum Sancti Martini Episcopi ) 1489 roku. Na roczkach stanęła osobiście Wincentiana z Leżenic, wdowa po Piotrze Duninie z Ujazdu, wojewodzie brzeskim. Zeznała iż sprzedaje dziedziczne dobra Ostrów, Parzyce, Czerchów, Tyminica, Modlna, Krzeszewo i drugie Krzeszewo, Dambrówka i druga Dambrówka, Bogdanczów, Lieżnica w ziemi i powiecie łęczyckim za 4 tysiące złotych węgierskich w czystym złocie królowi Kazimierzowi [Jagiellończykowi]. Zgadza się na intromisję przez woźnego Marcina Garbiskę z Ujazdu. Ustąpienie z dóbr przyjął w imieniu króla Jakub z Wielkiego Klonowa, sędzia nadworny.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 870v-871v [SKM IV, nr 1067]
1590.12.04
Król, za wstawiennictwem doradców, rozszerza prawa dożywotnie do wójtostwa wsi Sokolniki w starostwie lwowskim na Annę, żonę Zygmunta Poradowskiego, córkę Jana Łodzińskiego. Poradowski uzyskał prawa do tychże dóbr od Stefana Batorego.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 871v-872 [SKM IV, nr 1068]
1590.12.07
Król nadaje Krzysztofowi Ilmanowskiemu, pisarzowi kancelarii koronnej, prawo wykupu trzech łanów ziemi, młyna i stawów oraz zgrodników a także karczmy zwanej Szynowczowa z młynem Kośmidrowski i czterema chłopami i stawem. Dobra te trzymał bezprawnie Wojciech Piotrowicz, przedmieszczanin żarnowiecki na przedmieściu zwanym Krakowskie, karczmę trzymała zaś Dorota Synowcowa.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 872-872v [SKM IV, nr 1069]
1590.12.18
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się czcigodny Iwan, pop prawosławny, mógł ustąpić swojemu synowi Alestarowi dożywotnie prawa do cerkwi (synagoga) św. Salwatora we wsi Stołpy (in. Stołp), nadane mu przez Zygmunta Augusta.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 873-873v [SKM IV, nr 1070]
1590.12.11
Król zgadza się by Demko Waśko mógł ustąpić praw dożywotnich do połowy wójtostwa wsi Załokieć w starostwie samborskim, swojemu krewnemu Hryczkowi i krewnemu Mikołajowi Bilińskiemu. Prawa te Demko uzyskał od Stefana Batorego. Dobra te obejmowały dwa łany ziemi, dwa obszary i da kawałki ziemi pułmarkami, połowę młyna zwanego folusz oraz karczmę. Przypadała mu też połowa dochodu ze wsi Załokieć zgodnie ze zwyczajem wsi wołoskich z każdego półłanka w wysokości 3 groszy, na Boże Narodzenie i na Wielkanoc, a także prace na rzecz wójta oraz trzecizna (trzeczizna), oraz grzywny zwane kraczek.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 873v-874v [SKM IV, nr 1071]
1590.12.11
Król zgadza się by uczciwy Piotr Opacki (Opaczki) Malkowicz mół ustąpić praw dożywotnich do sołectwa wsi Opaka w ekonomii samborskiej, szlachcicowi Mikołajowi Skoradyńskiemu, krewnemu i Harasiowi Malkowiczowi, bratankowi. Ustąpienie obejmuje wszelkie przynbależności sołectwa, z obszarami i pomiarkami, młynem zbożowym i foluszem, karczmą i trzecizną, robociznami, kolędą doroczną, tłokami.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 874v-875 [SKM IV, nr 1072]
1590.12.28
Król zgadza się by Piotr Szreniawa (Srzeniawa), podstoli nadworny i ziemski krakowski, mógł ustąpić praw dożywotnich do wsi Gołąb (Golamb) w województwie sandomierskim Andrzejowi Chrząstowskiemu, dworzaninowi i trukczaszemu (aulicus et dapifer noster).
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 875-875v [SKM IV, nr 1073]
1590.12.15
Król zgadza się by Zofia z Bnina Leszczyńska, wdowa po Janie Leszczyńskim, staroście radziejowskim, mogła ustanowić czynsz wykupny 6 złotych rocznie od sumy 200 złotych. Ma być on przeznaczony na fundację ołtarza św Wojciecha i Stanisława w kaplicy kościoła radziejowskiego, na potrzeby altarysty. Czynsz ustanowiony został na dobrach Wojciecha Pigiela i Andrzeja Płaczka, mieszczan radziejowskich.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 875v-876 [SKM IV, nr 1074]
1590.12.18
Król zgadza się by Marcin Tulibowski, chorąży brzeski i Barbara Duninówna., jego żona, mogli wykupić prawa dożywotnie do młyna na rzeczce Młyńsko w dobrach królewskich złotoryjskich (Złotoria), przynależnych do starostwa bobrownickiego. Wykupić je mogą od Zofii ze Stanomina, żony Piotra Strzembosza, która dzierży je bezprawnie.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 876-876v [SKM IV, nr 1075]
1590.12.20
Król potwierdza zeznanie stron: Stanisława Humnickiego z Humniska z jednej, oraz Mikołaja Poradowskiego i Leonarda Sadowskiego jako drugiej strony. Zeznali zawarcie pewnej umowy w Warszawie 18 grudnia 1590, dotyczącej zapłaty 200 złotych przez Humnickiego Poradowskiemu i Sadowskiemu. Strony zobowiązują się stawić na pierwszy pozew w sprawie.
łac.
Datum: Warszawa.
MK 135, k. 876v-877v [SKM IV, nr 1076]
1590.12.28
Król potwierdza zeznanie Stanisława Makowieckiego, kanonika gnieźnieńskiego, najwyższego pisarza skarbu (thesauri Regni supremus notarius), złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał, iż za pośrednictwem sługi, Jana Rusinowskiego, otrzymał od tegoż Rusinowskiego i Stanisława Kuczkowskiego 250 złotych, jako ostatnią ratę spłaty długu 500 złotych, zapisanego w księgach kancelarii koronnej w Krakowie 28 maja 1588. Kwituje Rusinowskiego i Kuczkowskiego z tego długu.
łac.
Datum: Warszawa. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 877v-878 [SKM IV, nr 1077]
1590.12.28
Król nadaje starostwo nurskie Mikołajowi Podoskiemu, osiadłemu w powiecie nurskim. Potwierdzili jego osiadłość posłowie z tego terenu na obecnym sejmie, wstawiajac się za jego kandydaturą.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 878-878v [SKM IV, nr 1078]
1590.12.31
Król potwierdza (oblata) dokument wystawiony przez cesarza Rudolfa II, w Augsburgu (Augusta Vindelicorum) 20 sierpnia 1582 roku, nobilitujący Feliksa Cosmę i jego potomków, a także Braci;Walentego, Wita i Alberta.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 878v-881v [SKM IV, nr 1079]
1590.12.31
Król rozszerza dożywotnie prawa do miasta Tyrawa i przynależnych wsi na Barbarę Krzykawską, żonę Wawrzyńca Wybramowskiego, rotmistrza królewskiego. Wybramowski dostał te prawa wcześniej w uznaniu zasług.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 881v-882v [SKM IV, nr 1080]
1590.12.31
Król potwierdza (oblata) dokument wygotowany przez Jakuba Klanowskiego w Warszawien na sejmie 10 kwietnia 1589 roku. Dokument został podpisany opieczętowany przez Klanowskiego i przez Baltazara Schuela, urzędników skarbu na Inflanty, a także przez Daniela Hermanna, sekretarza królewskiego. Dotyczył sprawy o pewien dworek w powiecie ascheradzkim, który winien przypaść sakrbowi prawem kaduka, a także o dobra które wielki mistrz inflancki [Walter] Plettenberg nadał zmarłemu Henrykowi Tullen, a które zostały wykupione przez Joachima Winkelmanna i ustąpione Hermanowi, bratu Joachima, ich obecnemu posiadaczowi. Hermann Winkelmann zostaje zatwierdzony w dziedzicznych prawach do tych dóbr. Za poniesione wydatki i prace Winkelmann zapłacił Klanowskiemu 100 talarów.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 882v-883v [SKM IV, nr 1081]
1590.12.30
Król, za wstawiennictwem doradców, zgadza się by Maciej Poradowski, sędzia grodzki trembowelski mógł wykupić dożywotnie prawa do młyna zbudowanego w mieście Trembowli na rzece Hnidza, z rąk spadkobierców Macieja Łąckiego (Łanczki).
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie.
MK 135, k. 883v-884 [SKM IV, nr 1082]
1590.12.26
Król potwierdza zeznanie Wawrzyńca Laskowskiego (Liaskowski), pisarza ziemskiego warszawskiego, dziedzicznego właściciela dworu za murami Warszawy. Zeznanie złożone zostało przed księgami kancelarii koronnej. Laskowski nadał żonie Annie z Drwalewa dożywotnie prawa do rzeczonego domu, położonego między domem kapituły warszawskiej, obecnie w posiadaniu Kaspra Sadłochy, prepozyta warszawskiego i domem Adama Trąbskiego z Noskowa, syna zmarłego Andrzeja Trąmbskiego, starosty różańskiego. Wadium w sprawie ustalono na tysiac złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego.
MK 135, k. 884-885v [SKM IV, nr 1083]
1590.12.26
Król potwierdza zeznanie Jana Skargi, sekretarza królewskiego, złożone przed księgami kancelarii koronnej. Zeznał w imieniu swoim i brata Piotra Skargi, jezuity, ustąpienie dóbr dziedzicznych w mieście Grójec (Grodziec) i w jego okolicy na korzyść Franciszka Skargi, swojego stryja. Wadium w sprawie wynosi 500 złotych.
łac.
Datum: Warszawa, na sejmie. Relacja podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego. Pod dokumentem kończący zapisy w księdze podpis metrykanta Stanisława Radeckiego.
MK 135, k. 885v-886v [SKM IV, nr 1084]