SPIS TREŚCI

Streszczenie

Dzieje aktotwórcy (Historia urzędu)

Zawartość

Układ

Udostępnianie

Indeksy

Pozostałe Informacje

Bibliografia

Zawartość

Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego - księgi kancelaryjne 1808/1813, [1839]

Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego - akta spraw [1794-1806] 1807-1813 [1831]

Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego z lat [1794-1806] 1807-1813 [1831, 1839]

Inwentarz zespołu PL, 1/176

Opracowanie: Dorota Lewandowska

Dzieje aktotwórcy (Historia urzędu)

Rada Ministrów powołana została na podstawie art. 8 i 13 konstytucji Księstwa Warszawskiego, która przewidywała utworzenie urzędu wicekróla, a gdyby ten nie został mianowany – powołanie w jego miejsce prezesa Rady Ministrów (Ustawa konstytucyjna Księstwa Warszawskiego, [w:] Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego, t. 1, s. IV i VIII). Rada Ministrów składała się z prezesa i pięciu ministrów resortowych: sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i religijnych, wojny, skarbu oraz policji. W początkowym okresie Rada Ministrów (nie odróżniana ściśle od Rady Stanu) pełniła rolę urzędu zastępującego króla i działała w charakterze rządu krajowego. Dekret króla saskiego, księcia warszawskiego Fryderyka Augusta z 24 XII 1807 r. ograniczył jej kompetencje oraz pozbawił funkcji rządowych. Rada Ministrów miała zbierać się tylko na polecenie króla bądź na żądanie jej prezesa lub jednego z ministrów. Służyła porozumiewaniu się ministrów w sprawach przedstawianych do decyzji króla; nie miała prawa głosu i uprawnień ustawodawczych (skład i obowiązki Rady Ministrów i Rady Stanu, [w:] Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego, t. 1, s. 37-45). Otrzymała również wspólnego z Radą Stanu sekretarza (został nim Stanisław Breza) i (do 1810 r.) wspólną kancelarię. Prowadziło to do wzajemnego przenikania się funkcji tych organów władzy (zob. też wstęp do Inwentarza zespołu archiwalnego: Rada Stanu i Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego, zespół nr 175). Atrybucje Rady rozszerzone zostały dekretem z 20 VI 1810 r. , który powierzał jej kontrolę poszczególnych ministrów (zwłaszcza w sprawach spornych dotyczących kilku resortów), a w sytuacjach nagłych także całej administracji (Ustawodawstwo Księstwa Warszawskiego, oprac. W. Bartel, J. Kosim, W. Rostocki, t. 2, 1809-1810, Warszawa 1964, s. 161-163, dekret nie publikowany w Dzienniku Praw, kopia nieuwierzytelniona wypisu z protokołu Sekretariatu Stanu: AGAD, Rada Stanu i Rada Ministrów KW, I/33, k. 386). Zgodnie z tym dekretem Archiwum Rady Ministrów miało być „składem wszystkich praw i dekretów w ciągu egzekucji będących, tyczących się tak administracji ogólnej krajowej, jako też szczególnych jej wydziałów” (Ustawodawstwo Księstwa Warszawskiego, oprac. W. Bartel, J. Kosim, W. Rostocki, t. 2, 1809-1810, Warszawa 1964, s. 163, art. 7). W związku z powyższym archiwum miało obowiązek prowadzenia dziennika egzekucyjnego i protokół, zastępujący korespondencję między ministrami „względem przedmiotów egzekucyjnych”, z którego wypis stanowił dowód porozumienia między resortami w danej sprawie. Ustanowiono również odrębną kancelarię Rady Ministrów. Dopiero jednak dekret Fryderyka Augusta z 26 V 1812 r. „ustanawiający w Warszawie władzę centralną z Rady Ministrów składać się mającą, która w przypadkach nagłych sprawować będzie zupełną władzę z Konstytucji Najjaśniejszemu Panu służącą, pod niektórymi ograniczeniami” upoważniał Radę Ministrów do sprawowania władzy zwierzchniej w kraju w zastępstwie króla, jednak bez prawa usuwania ministrów i dokonywania zmian w sądownictwie (Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego, t. 4, s. 327-329). Rada Ministrów mogła mianować i usuwać urzędników publicznych uchwalając decyzje większością głosu z zachowaniem protokołu, regularnie przesyłanemu królewskiemu ministrowi sekretarzowi stanu.

W okresie Księstwa Warszawskiego funkcjonowały trzy gabinety ministrów. Pierwszym prezesem w okresie od października do grudnia 1807 r. był Stanisław Małachowski, prezes rozwiązanej Komisji Rządzącej, a ministrami zostali: spraw wewnętrznych – Jan Paweł Łuszczewski, sprawiedliwości – Feliks Łubieński, skarbu – Tadeusz Dembowski, wojny – Józef Poniatowski, policji – Aleksander Potocki. 14 XII 1807 r. powołany został w niezmienionym składzie rząd Stanisława Ludwika Gutakowskiego, który został kolejnym prezesem Rady Ministrów i pełnił tę funkcję do listopada 1808 r. Dnia 25 III 1809 r. na czele rządu, który przetrwał do maja 1813 r. stanął Stanisław Kostka Potocki. Po dymisji Tadeusza Dembowskiego w kwietniu 1809 r. od lipca funkcję ministra przychodów i skarbu pełnił Jan Węgleński, a od września 1811 r. Tadeusz Matuszewicz (w 1813 r. obowiązki sprawował zastępca ministra Józef Łuba). W listopadzie 1811 r. do dymisji podał się minister policji Aleksander Potocki, a jego następcą został Ignacy Sobolewski. W czerwcu 1812 r. z rządu odszedł Jan Paweł Łuszczewski, a stanowisko ministra spraw wewnętrznych, od września t. r. objął Tadeusz Mostowski (zastępowany także przez Michała Ambrożego Kochanowskiego). W 1812 r. powołane zostało przy Radzie Ministrów Biuro Tłumaczeń, w celu dokonywania przekładów na język francuski materiałów Konfederacji Generalnej, przesyłanych do Rady i przez nią ogłaszanych.

Ostatnim aktem normatywnym, wydanym przez Radę Ministrów z tytułu nałożonych na nią specjalnych uprawnień była uchwała o pospolitym ruszeniu z 20 XII 1812 r., spowodowana klęską Wielkiej Armii Napoleona w Rosji i koniecznością przygotowania obrony kraju przed zbliżającymi się wojskami rosyjskimi (Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego, t. 4, s. 425-428). Do końca lutego 1813 r. praktycznie całe terytorium Księstwa znalazło się pod okupacją rosyjską, a w marcu 1813 r. cesarz Aleksander I powołał w miejsce dotychczasowych urzędów działających w Księstwie Radę Najwyższą Tymczasową.

Charakterystyka kancelarii

Rada Ministrów miała początkowo (od 7 X 1807 r. do 11 I 1808 r.) wspólne sesje i wspólne pomoce kancelaryjne z Radą Stanu (AGAD, akta Rady Stanu i Rady Ministrów KW, sygn. I/58). Od 11 I 1808 r. nastąpiło oddzielenie sesji obu urzędów; od tej daty Rada Ministrów prowadziła własny, nowy protokół sesji, rozpoczynający się sesja pierwszą z 11 I 1808 r. (AGAD, akta Rady Ministrów KW, sygn. I/66). Ustalono, że pierwsza godzina każdej sesji zarezerwowana będzie dla spraw Rady Ministrów; pozostały czas miał być poświęcony czynnościom Rady Stanu (AGAD, akta Rady Ministrów KW, sygn. I/66, s. 102 (sesja nr 42 z 11 I 1808 r.)). Jednak nadal, aż do czerwca 1810 r. istniała wspólna kancelaria i wspólny dziennik podawczy, w którym zapisywano sprawy załatwiane zarówno w Radzie Stanu, jak i w Radzie Ministrów. Tak więc, w zachowanych aktach Rady Stanu znajdują się protokoły posiedzeń wspólne dla obu urzędów prowadzone do 11 I 1808 r. oraz inne księgi kancelaryjne i akta wspólne – do czerwca 1810 r. Sprawę odrębnego archiwum i kancelarii obu urzędów uregulował wspomniany już dekret z 20 VI 1810 r. dotyczący kompetencji i funkcjonowania Rady Ministrów w okresie nieobecności króla w Księstwie. Artykuł 10 tego dekretu stwierdzał: „Rada Ministrów ma mieć oddzielną kancelarię, na którą fundusz z przepisaniem etatu wyznaczymy” (Ustawodawstwo Księstwa Warszawskiego, oprac. W. Bartel, J. Kosim, W. Rostocki, t. 2, 1809-1810, Warszawa 1964, s. 161-163). Pomimo objęcia władzy w Księstwie przez Radę Najwyższą Tymczasową już w marcu 1813 r. księgi kancelaryjne Rady Ministrów prowadzone były jeszcze do maja 1813 r. (AGAD, akta Rady Ministrów KW, sygn. I/40 (dziennik uchwał), sygn. I/73 (protokół czynności)).

Sądząc z zachowanego w aktach Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego „Ogólnego rozkładu Archiwum Rady Ministrów” z ok. 1811 r. na układ kancelaryjny akta Rady Ministrów wywarła wpływ kancelaria pruska (I. Radtke, Akta spraw w systemie kancelarii pruskiej, [w:] „Archeion”, t. 78, 1984, s. 163-192). Układ ten nie został odtworzony przez porządkującego akta Księstwa Warszawskiego Macieja Wierzejskiego, który – podobnie jak w zespole Rady Stanu – podzielił je na dziesięć sekcji, zachowanych do dziś.

Do Spisu Treści

Zawartość

Struktura zespołu akt Rady Ministrów, jest podobna do zespołu akt Rady Stanu, gdyż obie władze wykonywały w pewnych okresach takie same funkcje i w pierwszych latach Księstwa miały wspólną kancelarię. Prowadziły również podobne sprawy. Sekcje w obrębie serii „Akta spraw” noszą w obu zespołach te same nazwy.

Pierwsza seria – ksiąg kancelaryjnych to: dzienniki egzekucyjne, protokoły czynności, dzienniki ekspedycyjne, sumariusze: dekretów królewskich, akt Rady Ministrów, „interesów prywatnych”, także dzienniki sekretariatu.

Drugą serię stanowią akta spraw w układzie sekcyjnym, których zawartość przedstawia się następująco:

Sekcja I (55 j. a.) – Organizacyjna (Ogólna): znajdują się tu akta dotyczące organizacji władz centralnych (sygn. II/1: kopia konstytucji Księstwa Warszawskiego, rkps w j. franc. z 22 VII 1807 r.), etatów, pensji, nominacji, przysiąg, awansów urzędniczych oraz próśb o posady, mundurów obywatelskich, sprawy granic między Księstwem a Austrią, Prusami i Rosją, akta komisji do odebrania akt i depozytów z zagranicy, komisarza rządu galicyjskiego przy Radzie Ministrów, poselstwa francuskiego, sprawy ewakuacji Rady Ministrów w 1813 r., także akta Komisji Najwyższej Egzaminacyjnej (sygn. II/56); z sądownictwa: sprawy sporów administracyjnych, jurysdykcyjnych i zaskarżeń urzędników i inne. Do sekcji I Rady Ministrów dołączone zostały akta Biura Tłumaczeń (13 t.), gdzie znajdują się materiały dotyczące Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego z 1812 r.;

Sekcja II – Sprawiedliwości (25 j. a.): sprawy organizacji władz sądowych (m. in. nominacje członków Ministerstwa Sprawiedliwości, Sądu Apelacyjnego, Trybunałów, Sądów Podsędkowskich i Pokoju, notariuszy i konserwatorów hipotek, urzędników stanu cywilnego, mecenasów, patronów i adwokatów, informacje o dymisjach, etatach, dietach, sygn. II/60-II/61), akta dotyczące wydawania Dziennika Praw (sygn. II/79), prawa kryminalnego i cywilnego, ułaskawień, więzień i aresztantów, depozytów, hipotek, metryk, spadków (zatwierdzania testamentów), rekursów od wyroków, aresztu nałożonego w Prusach na obywateli chcących przenieść się do Księstwa Warszawskiego (sygn. II/68), emigracji itp.

Sekcja III – Spraw wewnętrznych i religijnych (89 j. a.): sprawy organizacji władz administracyjnych (m. in. nominacje osób należących do składu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych: prefektur, podprefektur, radców departamentowych i powiatowych, prezydentów, radców, burmistrzów, budowniczych i geometrów), Dyrekcji Edukacji Narodowej; także Wydziału Lekarskiego, Towarzystwa Ogniowego, Komisji Likwidacyjnej (sygn. II/100-II/102), poczty, szpitali, Sejmu, sejmików i zgromadzeń gminnych, rad departamentowych, przeniesienia stolic departamentowych i powiatowych, akta dotyczące instytutów, Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego, Towarzystwa Ogniowego, nominacji, etatów i pensji urzędniczych, położenia prawnego i społecznego włościan, kolonistów, nadań szlachectwa, spraw wyznaniowych, Żydów, cudzoziemców, donatariuszy, ordynacji, majoratów, rekrutacji, zaopatrzenia i uzbrojenia wojska oraz wojskowej służby zdrowia, Gwardii Narodowej (sygn. II/150), orderów, szkód wojennych 1810-1812, dochodów korony, dóbr i domów rządowych, lokali dla władz, zapomóg dla rolnictwa, kredytu ziemskiego, handlu, przemysłu, miast, rzek, mostów, dróg, tabel statystycznych, skarg przeciw obywatelom Księstwa itp.;

Sekcja IV – Skarbowa (60 j. a.): sprawy organizacji władz skarbowych, kaucji, nominacji i etatów, dymisji, dochodów i wydatków skarbowych, procesów skarbowych, kursu monety krajowej i obcej w Księstwie Warszawskim, papieru stemplowego, wywozu pieniędzy, sprawy Mennicy (sygn. II/213), Loterii (sygn. II/212), dóbr narodowych i ich dzierżawy, lasów narodowych, administracji kopalni soli w Wieliczce (sygn. II/207), kompetencji duchownych; raporty o stanie kas, itp.;

Sekcja V – Wojskowa (22 j. a.): organizacja resortu wojska i armii Księstwa (nominacje, dymisje, żołd, pensje, diety), zaspokajanie jej potrzeb, sprawy dezercji, skargi przeciwko wojskowym, krajowcy w obcej służbie, pułki Księstwa na żołdzie francuskim, wojska wracające z zagranicy (m. in. z Hiszpanii, sygn. II/253), korpus weteranów i inwalidów, Szkoła Artylerii i Inżynierii (sygn. II/255), zaskarżenia przeciwko wojskowym itp.;

Sekcja VI – Policyjna (25 j. a.): organizacja resortu policji (także sekretnej), paszporty, wydalanie z kraju osób podejrzanych, sprawy cudzoziemców, zbiegów z państw ościennych, włóczęgów, przestępców, wekslarzy, służących, chorób zakaźnych ludzi i zwierząt, domów grożących zawaleniem, drożyzny, miar i wag, szlachtuzów, służących, taks na artykuły pierwszej potrzeby i na trunki; są tu także programy uroczystości narodowych, akta dotyczące cenzury, kar policyjnych, różnego rodzaju zarządzenia policyjne (sygn. II/278-II/281);

Sekcja VII – Korespondencji Zagranicznej (18 j. a., sygn. II/287-II/294 i II/307-II/315): – sprawy korespondencji z władzami francuskimi, austriackimi, pruskimi, upoważnienia ministrów do prowadzenia bezpośredniej korespondencji z władzami państw ościennych; prawdopodobnie już po uporządkowaniu akt Rady Ministrów przez Wierzejskiego do zespołu dołączono kolejnych 10 j. a. z omawianego działu.

Sekcja VIII – Główna Izba Obrachunkowa (2 j. a.): etaty, nominacje, zaleceń odnośnie zdawania rachunków;

Sekcja IX – Sumy Bajońskie (5 j. a.), głównie reklamacji właścicieli kapitałów pruskich w Księstwie Warszawskim oraz aresztu nałożonego na własności obciążone sumami bajońskimi;

Sekcja X – Różnych Interesów (4 j. a.): m.in. akta dotyczące trudności przy sprzedaży produktów Księstwa w Gdańsku, sekwestracji dóbr Międzychód (sygn. II/305), zakazu przedruku Biblii Karola Leandra von Ess (sygn. II/306);

Jednostki o sygn. II/318 i II/320 nie posiadają oznaczeń sekcyjnych. Są to opinie Rady Ministrów sporządzane dla Fryderyka Augusta w różnych sprawach oraz akta ogólnego rozkładu archiwum Rady Ministrów.

Część akt Rady Ministrów głównie korespondencja jej ostatniego prezesa Stanisława Kostki Potockiego znajduje się w AGAD w Archiwum Publicznym Potockich.

Do Spisu Treści

Układ

Seriami w kolejności sygnatur.

Do Spisu Treści

Udostępnianie - Ograniczenia

Udostępnianie - Ograniczenia

Zespół został całkowicie zmikrofilmowany i zeskanowany.

Reprodukowanie

Prawa własności należą do Skarbu Państwa.

Do Spisu Treści

Indeksy

Hasła geograficzne

odnoszą się tylko do serii II, podział administracyjny na departamenty według uchwały Komisji Rządzącej z 14.01.1807 r.

Do Spisu Treści

Hasła osobowe

odnoszą się tylko do serii II

Do Spisu Treści

Informacje dodatkowe

Dzieje przechowywania

W 1815 r. sekretarz generalny Rządu Tymczasowego Królestwa Polskiego Józef Kalasanty Szaniawski polecił uporządkować i złożyć archiwa po władzach naczelnych Księstwa Warszawskiego (Komisja Rządząca, Rada Stanu Księstwa Warszawskiego, Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego, Rada Najwyższa Tymczasowa Księstwa Warszawskiego) w Archiwum Rady Administracyjnej. W 1871 r. zespół został przekazany do Archiwum Akt Dawnych. W 1915 r. akta Rady wywieziono do Rosji, skąd rewindykowano je w 1922 r. Akta, bez większych strat powróciły do AAD, gdzie pozostały do 1944 r. W czasie powstania warszawskiego gmach Archiwum Akt Dawnych przy ul. Jezuickiej został spalony przez Niemców, jednak akta Rady Ministrów ocalały, gdyż tuż przed wybuchem powstania zostały wywiezione do Fortu Sokolnickiego na Żoliborzu. Po II wojnie światowej zespół akt Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego umieszczony został w Archiwum Głównym Akt Dawnych.

Jak cytować?

AGAD, Rada Ministrów KW

Opracowanie

Wzorowy porządek prowadzenia akt Rady Ministrów w okresie Księstwa Warszawskiego uległ zakłóceniu po 1813 r. za rządów Rady Najwyższej Tymczasowej i Rządu Tymczasowego Królestwa Polskiego. Uporządkowanie akt powierzono w 1815 r. Maciejowi Wierzejskiemu, b. sekretarzowi Sekretariatu Stanu Księstwa Warszawskiego, a później archiwiście w Radzie Stanu Księstwa Warszawskiego. Akta władz Księstwa Warszawskiego, złożono w stosach w Pałacu Krasińskich i przemieszano. Brakowało schematu, wg którego wcześniej je porządkowano. Wierzejski, nie mogąc zrekonstruować dawnego układu akt, wprowadził nowy, oparty i przyjęty przez registratury urzędów Królestwa Kongresowego. Odtworzył strukturę danego urzędu i wg niej ułożył akta, dzieląc je na dziesięć sekcji: Rady Stanu, Sprawiedliwości, Spraw Wewnętrznych i Religijnych, Przychodów i Skarbu, Wojny, Policji, Korespondencji Zagranicznej, Głównej Izby Obrachunkowej, Sum Bajońskich, Różnych Interesów. Każda sekcja dzieliła się na „materie, inaczej rubra”, tworzące jedną kategorię spraw, oznaczonych wspólnym numerem. Każda materia podzielona została na tzw. „subdywizje lub oddziały”, ułożone alfabetycznie (J. Iwaszkiewicz, Z dziejów Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. Uporządkowanie archiwów Księstwa Warszawskiego”, Archeion, 1928, z. 2, s. 85). Po dokonanej segregacji akt, podzielono je na woluminy i zszyto, opatrując każdy właściwą sygnaturą. Osobną grupę akt tworzyły księgi kancelaryjne, protokoły posiedzeń i dekretów królewskich. Dekrety królewskie, w okresie Księstwa przechowywane były oddzielnie, jednak Wierzejski zachował w osobnych tomach tylko te, których kopie znajdowały się przy aktach; wszystkie pozostałe zostały wszyte do właściwych akt. Na końcu serii akt spraw ułożono akta włączone przez Wierzejskiego do zespołu bez oznaczenia sekcji. Księgom kancelaryjnym nie nadano sygnatur. Praca Wierzejskiego trwała od 1815 do 1818 r., a w czasie porządkowania zniszczono znaczny procent akt Rady. Były to głównie kopie projektów przepisywane w kilku egzemplarzach; nie jest wykluczone, że brakując „niepotrzebne papiery” zniszczono także akta ważne. Archiwum każdego urzędu zaopatrzono w tzw. sumariusz alfabetyczny, czyli indeksy: osobowy, rzeczowy i geograficzny oraz liczbowy wg kolejności numerów dziennika. Sumariusze te stały się podstawą do sporządzenia ogólnego skorowidza „ułożonego w porządku liter”. Księgi skorowidza „liczące dziesiątki tysięcy nazwisk i nazw miejscowości, pozwalające „z łatwością odszukać je w takim olbrzymim kompleksie akt, jakim są akta władz centralnych Księstwa Warszawskiego i Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego”, uległy zagładzie w 1944 r. wraz z aktami spraw i innymi pomocami kancelaryjno-archiwalnymi Rady Administracyjnej (J. Iwaszkiewicz, Z dziejów Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. Uporządkowanie archiwów Księstwa Warszawskiego”, Archeion, 1928, z. 2, s. 87-88).

W przedwojennym Archiwum Akt Dawnych pozostawiono układ nadany aktom spraw przez Wierzejskiego, zaopatrując dodatkowo poszyty w wypustki (dziś w większości nieistniejące) z numerami poszczególnych woluminów, którymi oznaczone były okładki akt. Tu też nadano sygnatury księgom kancelaryjnym, protokołom sesji i księgom dekretów. Przy porządkowaniu zespołu wyłączono z serii akt spraw znajdujące się tam jeszcze księgi kancelaryjne i włączono do serii ksiąg (sygn. I/316-317, I/319). W 1947 r. inwentaryzację akt już w AGAD podjął Władysław Rostocki, który również pozostawił układ akt nadany przez Wierzejskiego, z podziałem na dwie serie: księgi kancelaryjne i akta spraw. Sygnatury akt także pozostały bez zmian. Powstał wówczas inwentarz książkowy ze wstępem. Na posiedzeniu w dn. 27 IV 2010 r. (protokół nr 5), Komisja Metodyczna AGAD podjęła decyzję o melioracji inwentarzy akt zespołów wytworzonych w okresie Księstwa Warszawskiego, połączonej ze skontrum prowadzonym w tych zespołach. Ustalono jednocześnie, że podział zespołów na serie: I. Księgi kancelaryjne i II. Akta spraw oraz sygnatury nadane aktom przez Wierzejskiego i następnie w Archiwum Akt Dawnych pozostaną bez zmian, z zachowaniem odrębnej sygnatury dla akt w każdej serii. W 2012 r. D. Lewandowska rozpoczęła prace nad inwentarzem i zespołem akt Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego. Inwentarz Rostockiego został zmeliorowany; zweryfikowano i rozszerzono tytuły (m. in. na podstawie treści jednostek rozwiązując imiona osób występujących w tytule), uściślono datację, języki występujące w aktach oraz dane dotyczące opisu zewnętrznego jednostek; tam gdzie było to konieczne akta zostały ponownie spaginowane i oznaczone znakami własnościowymi. Księgi dekretów królewskich, o których wyżej, pozostawiono w zespole i w inwentarzu w serii akt spraw, zgodnie z takąż adnotacją na obwolutach jednostek. W polu uwagi zasygnalizowano najciekawsze materiały występujące w poszczególnych jednostkach aktowych (głównie dekrety księcia warszawskiego, króla saskiego Fryderyka Augusta) oraz wydawnictwo, w którym zostały opublikowane. Znalazła się tu też m. in. informacja o stanie zachowania akt. W polu aneksy wyszczególniono drukowane załączniki znajdujące się w aktach. Do serii inwentarza: Akta spraw opracowano indeksy: osobowy oraz geograficzno-rzeczowy. Pominięto hasła: Księstwo Warszawskie oraz Fryderyk August, książę warszawski, król saski ze względu na częstotliwość ich pojawiania się w aktach (praktycznie w każdej jednostce).

Dwie serie inwentarza zostały wprowadzone do komputerowych baz danych ACCESS, zawierającej pola: sygnatura, seria, sekcja, mikrofilm, tytuł, daty, język, liczba stron, opis. zewn., sygn. dawne, uwagi, aneksy.

Do Spisu Treści

Bibliografia

Iwaszkiewicz J., Z dziejów Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. Uporządkowanie archiwów Księstwa Warszawskiego, „Archeion”, t. 2, 1927, s. 83-95

Kallas M., Konstytucja Księstwa Warszawskiego. Jej powstanie, systematyka i główne instytucje w związku z normami szczegółowymi i praktyką, Toruń 1970

Lewandowska D., Rada Stanu i Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego, [w:] Archiwum Główne Akt Dawnych. Informator o zasobie archiwalnym, oprac. zbiorowe pod red. D. Lewandowskiej, Warszawa 2008

Protokoły Rady Stanu Księstwa Warszawskiego, oprac. B. Pawłowski, T. Mencel, M. Kallas, t. 1-3, Warszawa 1960-1996

Radtke I., Akta spraw w systemie kancelarii pruskiej, [w:] „Archeion”, t. 78, 1984, s. 163-192

Rostocki W., Kancelaria i dokumentacja aktowa urzędów administracji w Księstwie Warszawskim i Królestwie Polskim (do 1867 r.), Wrocław 1964

Rostocki W., Rada Stanu i Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego, [w:] Archiwum Główne Akt Dawnych, Przewodnik po zasobie, t. 2, Epoka porozbiorowa, oprac. zbiorowe pod red. F. Ramotowskiej, s. 35-38

Sobociński W., Historia ustroju i prawa Księstwa Warszawskiego, Toruń 1964

Ustawodawstwo Księstwa Warszawskiego. Akty normatywne władzy najwyższej (1807-1813), t. 1-4, oprac. W. Bartel, J. Kosim, W. Rostocki, Warszawa 1964-1969

Do Spisu Treści

Zawartość